Έντυπη Έκδοση

ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΕ ΝΑΤΟ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Ζητείται λύση εξ Αφρικής

ΛΙΒΥΗ. Την ώρα που οι βομβαρδισμοί μπαίνουν σε δεύτερη φάση και η Ε.Ε. αποφάσισε να μπλοκάρει τα πετρελαϊκά έσοδα του Καντάφι, αφρικανικές χώρες αναζητούν κάποια πολιτική λύση

Αεροσκάφος Ραφάλ απογειώνεται απ' το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Charles de Gauelle» για να βομβαρδίσει στόχους επί λιβυκού εδάφους Αεροσκάφος Ραφάλ απογειώνεται απ' το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Charles de Gauelle» για να βομβαρδίσει στόχους επί λιβυκού εδάφους Πολιτική λύση στην κλιμακούμενη λιβυκή κρίση αναζητούν οι αφρικανικές χώρες, ενώ οι 27 της Ε.Ε., σε μια επίδειξη ενότητας κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής στις Βρυξέλλες, αποφάσισαν να μπλοκάρουν τα πετρελαϊκά έσοδα της Λιβύης και να ζητήσουν σχετική απόφαση του ΟΗΕ. Παράλληλα, το ΝΑΤΟ, που από την περασμένη Παρασκευή πέρασε στη δεύτερη φάση των αεροπορικών επιδρομών με «χειρουργικούς βομβαρδισμούς» κατά επίγειων στόχων, ανέλαβε έπειτα από συμβιβαστική συμφωνία μεταξύ των συμμάχων, την ηγεσία των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η αναζητούμενη «αφρικανική λύση» προέκυψε από πρωτοβουλία της Αφρικανικής Ενωσης -ενός οργανισμού με 53 αφρικανικές χώρες-μέλη- που ζήτησε από την κυβέρνηση της Τρίπολης και τους αντικαθεστωτικούς να προσέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα σε δημοκρατικές εκλογές. Ηδη πέντε αφρικανοί ηγέτες συναντήθηκαν με λιβυκή κυβερνητική αντιπροσωπία και συζήτησαν τη σύνταξη ενός «οδικού χάρτη» προς τον εκδημοκρατισμό και τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις, έπειτα από μια μεταβατική περίοδο που θα καταλήξει στο στήσιμο της κάλπης. Νεφελώδης παραμένει η στάση των αντικαθεστωτικών, καθώς δεν επιβεβαιώνεται ούτε διαψεύδεται η συμμετοχή τους στις συζητήσεις υπό την αιγίδα της Αφρικανικής Ενωσης.

Παρά την προσπάθεια εξεύρεσης πολιτικής λύσης, οι αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν κόπασαν, αλλά αντίθετα εντείνονται γύρω από πολλές λιβυκές πόλεις που εξακολουθούν να βρίσκονται αποκλεισμένες από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Οπως δήλωσε εκπρόσωπος του αμερικανικού Πενταγώνου, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ολοκλήρωσαν την πρώτη φάση τους, έχοντας χρησιμοποιήσει συνολικά 175 τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους που «κατέστρεψαν περισσότερο από το 50% των λιβυκών αντιαεροπορικών δυνάμεων». Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει προσβολή στρατιωτικών βάσεων, μονάδων τεθωρακισμένων και πυροβολικού, γεγονός που σημαίνει διεύρυνση και απόκλιση των επιχειρήσεων από τους αρχικούς στόχους που περιλάμβαναν μόνο την αεράμυνα. Η εξέλιξη αυτή ενίσχυσε τις επικρίσεις ότι η δυτική εμπλοκή στη λιβυκή κρίση κάθε άλλο παρά ανθρωπιστικούς λόγους είχε, και οξύνει τις διαφωνίες στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστική ήταν η τουρκική στάση, καθώς ο πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ υπαινίχθηκε «πετρελαϊκή λεηλασία» της Λιβύης, όπως έγινε και με το Ιράκ, ενώ ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν απέκλεισε την τουρκική συγκατάθεση σε περίπτωση εισβολής χερσαίων δυνάμεων.

Οι ενδο-ΝΑΤΟϊκές διαφωνίες για τη διαχείριση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Λιβύης ανέδειξαν μια υποβόσκουσα «σύγκρουση του παλαιού δυτικού πυρήνα του ΝΑΤΟ με τα νέα μέλη της πρώην Ανατολικής Ευρώπης», καθώς Τσεχία, Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία μαζί με τη Γερμανία, αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση, αντίθετα με τη Γαλλία, τη Βρετανία και την Ιταλία. Στη σύγκρουση αυτή προστίθεται και η διαφοροποίηση του «ισλαμικού παράγοντα» της συμμαχίας, με την Τουρκία να δηλώνει ότι υποστηρίζει μόνο «ανθρωπιστική αποστολή υπό τον ΟΗΕ και όχι στρατιωτική παρέμβαση». Ιδιαίτερα επιθετική ήταν η Αγκυρα κατά της Γαλλίας, σπεύδοντας να «εκδικηθεί» τη γαλλική αρνητικότητα στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, με τον Ερντογάν να δηλώνει ότι «οι ίδιοι που διστάζουν να δεχτούν την Τουρκία στην Ε.Ε., τώρα κραυγάζουν για Σταυροφορία στη Λιβύη».

Εκτιμάται ότι οι διαφωνίες αυτές στενεύουν τις προοπτικές της συμμαχικής επιχείρησης, ιδιαίτερα αν καθυστερήσει να ολοκληρωθεί ή αν αποκλίνει από τους αρχικούς της στόχους, κάτι που ήδη φαίνεται να συμβαίνει. Αναλυτές επισημαίνουν ότι αν το ΝΑΤΟ παρατείνει την παρουσία του και διευρύνει τους στόχους του στη Λιβύη, και με δεδομένη την εμπλοκή του στο Αφγανιστάν, θα πυροδοτήσει την οργή του μουσουλμανικού κόσμου.

Η λιβυκή περιπέτεια όμως παρασύρει και την Ουάσιγκτον σε δύσβατα μονοπάτια, καθώς η κυβέρνηση Ομπάμα αντιμετωπίζει αυξανόμενες πιέσεις στο Κογκρέσο, το οποίο ζητά να πληροφορηθεί το κόστος του νέου πολέμου αλλά και τη στρατηγική εξόδου των ΗΠΑ. Ενός πολέμου που δεν δείχνει σημάδια τέλους, καθώς οι ελεγχόμενες από τους αντικαθεστωτικούς πόλεις εξακολουθούν να σφυροκοπούνται από τον κυβερνητικό στρατό, τη στιγμή που πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι ο λίβυος δικτάτορας αναζητεί δρόμο διαφυγής, ενώ η χώρα του, υπό τους ήχους των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδιστικών, ολισθαίνει προς μακροχρόνια εμφύλια σύρραξη.

Η κλιμάκωση και η παράταση της λιβυκής κρίσης υποχρεώνει όλες τις πλευρές σε κινήσεις αναδίπλωσης. Ο Καντάφι αναζητά δρόμους διαφυγής μέσω μιας επιχειρούμενης πολιτικής «αφρικανικής λύσης», το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει επίσημα την ηγεσία στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, σπεύδοντας να προλάβει το ξέσπασμα ενδοσυμμαχικής ρήξης, και η Ε.Ε. σφίγγει τον οικονομικό κλοιό γύρω από το καθεστώς Καντάφι, δεσμεύοντας τα έσοδα από τις πωλήσεις του λιβυκού πετρελαίου. Δέκα ημέρες μετά την έναρξη των σφοδρών ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών, και με το πέρασμα των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη «δεύτερη φάση» της επιδρομής, ελάχιστοι επιμένουν να πιστεύουν ότι το κίνητρο της δυτικής επέμβασης ήταν οι ανθρωπιστικοί λόγοι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
Λιβύη
Σχετικά θέματα: Λιβύη
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
«Αν κλείσουν όλα τα σουπερμάρκετ θα κάνουμε αναγκαστικά... δίαιτα»
«Να φύγει ο Καντάφι»
Για το ίδιο θέμα
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Λιβύη
Ζητείται λύση εξ Αφρικής
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
«Αν κλείσουν όλα τα σουπερμάρκετ θα κάνουμε αναγκαστικά... δίαιτα»
«Να φύγει ο Καντάφι»
Συρία
Η ανυπακοή έφθασε μέχρι τη Δαμασκό
Παλαιστίνη
Μήνυμα απ' τη Γάζα
Ιαπωνία
Εφιάλτης στον αντιδραστήρα Νο3
Εθελοντές εργάτες στη Φουκουσίμα
Γερμανία
Σεισμός στην Ιαπωνία, τσουνάμι στη Γερμανία
Πυρηνικά
Τα 14 παραλίγο ατυχήματα στις ΗΠΑ
ΗΠΑ
Επαιξε μπάλα για νέες συμφωνίες
Ακτή Ελεφαντοστού
Η πικρή γεύση της σοκολάτας
Le Monde diplomatique
Αύριο είναι η σειρά της Τεχεράνης
Αναπάντεχες συμμαχίες