Έντυπη Έκδοση

ΤΡΕΙΣ ΛΙΒΥΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

«Να φύγει ο Καντάφι»

Ο Σαΐντ, ο Γιαχγιά και η Ναϊρούζ. Τρεις Λίβυοι, τρεις διαφορετικές ιστορίες. Τους ενώνει όμως μια κοινή επιθυμία: «Η αποκαθήλωση του Καντάφι».

Αποκηρυγμένοι από το καθεστώς οι δύο πρώτοι και χωρίς να έχει γνωρίσει ποτέ την πατρίδα της η δεύτερη, ζουν στη χώρα μας και παρακολουθούν με αγωνία «τις ηρωικές προσπάθειες των εξεγερμένων». Περιμένουν τη στιγμή «που το φίδι θα εγκαταλείψει την τρύπα του».

Κανείς τους δεν τρέφει ψευδαισθήσεις. «Ο Καντάφι είναι απρόβλεπτος και δεν εγκαταλείπει εύκολα» λέει ο Σαΐντ Αμπτελουνίς Μαχμούντ. Συμφοιτητής του στη στρατιωτική ακαδημία, υπήρξε σύντροφος του Καντάφι στο πραξικόπημα του 1969, τότε που ο νεαρός στρατιωτικός ανέτρεψε τη μοναρχία για να εγκαθιδρύσει τον περίφημο «αραβικό σοσιαλισμό»: «Κάποιοι από εμάς καταλάβαμε γρήγορα ότι επιδίωξή του ήταν να μη δώσει την εξουσία στον λαό αλλά να γαντζωθεί ο ίδιος από την εξουσία» εξηγεί.

Το 1972, σχεδιάσαμε πραξικόπημα εναντίον του. Αποτύχαμε. Καταδικάστηκα σε θάνατο και έμεινα 18,5 χρόνια στη φυλακή. Επειτα από απεργία πείνας και πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, αποφυλακίστηκα. Κατάφερα να διαφύγω. Ζήτησα άσυλο στην Ελλάδα». «Αποφοίτησα από τη σχολή το 1964 κι αυτός έναν χρόνο μετά. Ο Καντάφι έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: ευφυής, αιμοχαρής και σαδιστής. Ανθρωπος που ρισκάρει τα πάντα για να πάρει αυτό που θέλει. Ο σαδισμός και η σκληρότητά του δεν έχουν όρια. Κάτι που του στοίχισε την εξέλιξή του στη στρατιωτική ιεραρχία όταν πρωτοάσκησε τα καθήκοντά του. Κατά τη διάρκεια άσκησης, ένας φαντάρος ήταν πολύ βαριά άρρωστος και δεν μπορούσε σχεδόν να περπατήσει. Επειδή δεν μπορούσε να ακολουθήσει τις εντολές του, τον έδεσε με σχοινί σε ένα στρατιωτικό όχημα και τον έσυρε δεκάδες γύρους. Τιμωρήθηκε με τρία χρόνια καθυστέρηση βαθμού. Γι' αυτό και δεν έγινε ποτέ συνταγματάρχης! Τον τίτλο τον πήρε τιμής ένεκεν μετά το πραξικόπημα».

Και οι τρεις Λίβυοι πιστεύουν βαθιά στη μεγάλη δυναμική του απελευθερωτικού κινήματος. Τη βλέπουν ως αναπόφευκτη συνέχεια της αραβικής εξέγερσης που ξεκίνησε από την Τυνησία. Ούτε κατακρίνουν την επέμβαση των δυτικών. «Ηταν σωτήρια. Αν οι επιχειρήσεις των γαλλικών αεροσκαφών ξεκινούσαν λίγες ώρες αργότερα, ο Καντάφι θα ισοπέδωνε τη Βεγγάζη. Μπορεί η Δύση να έχει τις δικές της γεωστρατηγικές επιδιώξεις, αλλά οι εξεγερμένοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν με απαρχαιωμένο εξοπλισμό τα υπερόπλα του Καντάφι».

«Η επανάσταση στην Τυνησία, την Αίγυπτο μέχρι την Υεμένη, είναι σαν μια καλή, -αν μπορείς να το πεις έτσι- μεταδοτική ασθένεια. Γιατί ο αραβικός κόσμος είναι ένα σώμα. Ζούσε σε κωματώδη κατάσταση, αλλά τώρα αφυπνίστηκε. Θέλει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να διεκδικήσει μια ελεύθερη ζωή» προσθέτει ο Γιαχγιά Ελθίνι.

Ηρθε στην Ελλάδα πριν από 25 χρόνια να σπουδάσει στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων. Γραμμένος αυτός και η οικογένειά του στη μαύρη λίστα του καθεστώτος, δεν ξαναγύρισε πίσω.«Αυτά τα παιδιά που ζήτησαν περισσότερη δημοκρατία και δικαιώματα είναι νέα παιδιά. Βγήκαν στον δρόμο με άδεια χέρια. Χωρίς όπλα. Κι αυτός αιματοκύλησε τα παιδιά του» εξηγεί.

«Χρειαζόμασταν βοήθεια για να σταματήσουμε το λουτρό αίματος» προσθέτει ο Σαΐντ. «Δεν θέλουμε στρατιώτες να κατέβουν στη γη μας. Θέλουμε αεροπορική κάλυψη και σύγχρονα όπλα να αντιμετωπίσουν οι εξεγερμένοι τους πάνοπλους μισθοφόρους του Καντάφι. Θέλουμε τα χρήματα από τους παγωμένους λογαριασμούς του να δοθούν στους επαναστάτες. Αν γίνει αυτό, μπορούν να τον διώξουν μόνοι τους».

«Με έναν "ηγέτη" που βομβαρδίζει τον λαό του, οι φωνές που λένε όχι στην επέμβαση της Δύσης περισσεύουν. Κάναμε πορεία δύο φορές στην Αθήνα και ζητήσαμε συμπαράσταση από όλα τα κόμματα. Κανείς δεν μας έδωσε σημασία, ξαφνικά, διαμαρτύρονται για την ανάληψη δράσης από τη Δύση».

«Είμαι ικανοποιημένη, γιατί τώρα οι Ελληνες καταλαβαίνουν ποιος πραγματικά είναι ο Καντάφι» λέει η Ναϊρούζ Ελθίνι, κόρη του Γιαχγιά. Φοιτήτρια στο μαθηματικό, εξηγεί ότι χρόνια τώρα μιλάει στους συμφοιτητές της για το καθεστώς, αλλά δεν έβρισκε ανταπόκριση. «Τώρα, ανυπομονώ για τη στιγμή που θα πάω πρώτη φορά στη Λιβύη: την πατρίδα που αγάπησα μέσα από τις διηγήσεις του πατέρα μου».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Λιβύη
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
Σχετικά θέματα: Λιβύη
Ζητείται λύση εξ Αφρικής
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
«Αν κλείσουν όλα τα σουπερμάρκετ θα κάνουμε αναγκαστικά... δίαιτα»
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Λιβύη
Ζητείται λύση εξ Αφρικής
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
«Αν κλείσουν όλα τα σουπερμάρκετ θα κάνουμε αναγκαστικά... δίαιτα»
«Να φύγει ο Καντάφι»
Συρία
Η ανυπακοή έφθασε μέχρι τη Δαμασκό
Παλαιστίνη
Μήνυμα απ' τη Γάζα
Ιαπωνία
Εφιάλτης στον αντιδραστήρα Νο3
Εθελοντές εργάτες στη Φουκουσίμα
Γερμανία
Σεισμός στην Ιαπωνία, τσουνάμι στη Γερμανία
Πυρηνικά
Τα 14 παραλίγο ατυχήματα στις ΗΠΑ
ΗΠΑ
Επαιξε μπάλα για νέες συμφωνίες
Ακτή Ελεφαντοστού
Η πικρή γεύση της σοκολάτας
Le Monde diplomatique
Αύριο είναι η σειρά της Τεχεράνης
Αναπάντεχες συμμαχίες