Έντυπη Έκδοση

Κόκκινοι μουσικοί στη Γιουροβίζιον

Οι Πορτογάλοι ψήφισαν τους «Ανθρώπους του αγώνα» για να τους εκπροσωπήσουν

Περασμένα μεσάνυχτα της 25ης Απριλίου 1974 το κρατικό ραδιόφωνο της Πορτογαλίας έπαιξε το τραγούδι «Γκράντολα, Βίβα Μορένα».

Οι στίχοι, που παραδόξως είχαν περάσει από τη λογοκρισία, ήταν εύγλωττοι. «Γκράντολα, σκούρα πόλη, γη της αδελφοσύνης, ο λαός είναι αυτός που προστάζει...». Ηταν το σύνθημα για να αρχίσει η «επανάσταση των γαριφάλων», που ανέτρεψε τη δικτατορία του Σαλαζάρ και άνοιξε τον δρόμο στη δημοκρατία.

Τώρα, 37 χρόνια μετά, ένα άλλο πολιτικό τραγούδι δονεί την Πορτογαλία που σείεται από την κρίση. «Ο αγώνας είναι χαρά» τραγουδάνε οι Homens da Luta, «οι άνθρωποι του αγώνα», ένα συγκρότημα-θέατρο του δρόμου των αδελφών Νούνο «Ζελ» και Βάσκο Ντουάρτε, μια νεανική μπάντα του σήμερα που «έρχεται» μέσα από τη μήτρα της δεκαετίας του '70. Το τραγούδι πέρασε στην επόμενη φάση του διαγωνισμού της Γιουροβίζιον που έγινε στο Ντίσελντορφ και θα εκπροσωπήσει την Πορτογαλία ως εθνική συμμετοχή. Οι επίσημοι κριτικοί και η καθωσπρέπει επιτροπή το κατέταξαν στην έκτη θέση, αλλά οι ακτιβιστές μουσικοί προκρίθηκαν χάρις στην ψήφο του κοινού.

Τα αδέλφια Ντουάρτε και άλλοι τέσερις μουσικοί-performer τραγουδούν, διαδηλώνουν (ντυμένοι σαν εργάτες, στρατιώτες, διαδηλωτές), συγκρούονται με το χαζοχαρούμενο lifestyle και χαίρονται την εξέγερση επί σκηνής. «Ο αγώνας είναι χαρά. Ελάτε να γιορτάσουμε και να τραγουδήσουμε ενάντια στην αντίδραση...», τραγουδούν οι «άνθρωποι του αγώνα», που έχουν για όπλα τους επί σκηνής κιθάρες, κρουστά, ακορντεόν κι έναν τηλεβόα. Την παράστασή τους την κλείνουν με τις γροθιές υψωμένες φωνάζοντας το σύνθημα «Ο αγώνας συνεχίζεται», ενώ ανεμίζει μια κόκκινη σημαία που έχει πάνω της μια κιθάρα κι έναν τηλεβόα αντί για το κλασικό σφυροδρέπανο. Μουσική κι ακτιβισμός ενάντια στην παλαιά τάξη πραγμάτων, μουσική κι ακτιβισμός με φαντασία, με δημιουργικότητα, με χιούμορ, εμπνευσμένη από τις καλύτερες παραδόσεις του παρελθόντος, με οδηγό το σήμερα. Το σήμερα που βρίσκει μια νεολαία να παλεύει ενάντια στην κρίση, το αδιέξοδο, τη μιζέρια.

Η Πορτογαλία που εμπνέει, που ξαφνιάζει, που αγωνίζεται, διαγωνίζεται στον πρώτο ημιτελικό μαζί με την Ελλάδα της γλυκανάλατης γκλαμουριάς και της αφασίας. Στη Γιουροβίζιον είμαστε όλοι Πορτογάλοι. Ας γίνει το πανηγύρι μπάχαλο, ας περάσουμε καλά εκείνο το βράδυ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Στη στήλη
Ανθρωποι & Τόποι
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Λιβύη
Ζητείται λύση εξ Αφρικής
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
«Αν κλείσουν όλα τα σουπερμάρκετ θα κάνουμε αναγκαστικά... δίαιτα»
«Να φύγει ο Καντάφι»
Συρία
Η ανυπακοή έφθασε μέχρι τη Δαμασκό
Παλαιστίνη
Μήνυμα απ' τη Γάζα
Ιαπωνία
Εφιάλτης στον αντιδραστήρα Νο3
Εθελοντές εργάτες στη Φουκουσίμα
Γερμανία
Σεισμός στην Ιαπωνία, τσουνάμι στη Γερμανία
Πυρηνικά
Τα 14 παραλίγο ατυχήματα στις ΗΠΑ
ΗΠΑ
Επαιξε μπάλα για νέες συμφωνίες
Ακτή Ελεφαντοστού
Η πικρή γεύση της σοκολάτας
Le Monde diplomatique
Αύριο είναι η σειρά της Τεχεράνης
Αναπάντεχες συμμαχίες