Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Αρωμα Ανατολής

  • Η υποκρισία της Τουρκίας

    Ο κ. Ερντογάν αρνείται κάθε μορφή στρατιωτικής ανάμειξης της διεθνούς κοινότητας στην περίπτωση της Λιβύης και υποστηρίζει πως «είναι μέγα λάθος και θα περιπλέξει χειρότερα τα πράγματα». Η τουρκική στάση δεν έχει καμία σχέση με τη δικαιοσύνη και την ειρήνη, όπως διατυμπανίζει ο Ερντογάν, αλλά με τις ορέξεις της. Γιατί ήταν ένθερμος υποστηρικτής όσον αφορά την πτώση των Μπεν Αλι και Μουμπάρακ αλλά όχι για τον Καντάφι; Γιατί απλά ούτε στην Τυνησία ούτε στην Αίγυπτο έχει η Αγκυρα οικονομικά συμφέροντα. Προσπάθησε όμως να «εξαγοράσει» τη συμπάθειά τους όταν δικαιολόγησε την ένθερμη υποστήριξή του λέγοντας πως στα δύο αυτά κράτη υπάρχουν ισχυροί θεσμοί και δεν φοβάται το χάος και τον εμφύλιο, υπονοώντας πως κάτι τέτοιο θα συμβεί στη Λιβύη με την πτώση του Καντάφι! Η αρνητική τουρκική στάση στην ανατροπή του Καντάφι βασίζεται σε οικονομικούς λόγους. Στη Λιβύη δραστηριοποιούνται 300 τουρκικές εταιρείες και εργάζονται περισσότεροι από 40.000 Τούρκοι. Επίσης η Αγκυρα είναι αναγκασμένη να εναντιώνεται στη διεθνή κοινότητα στην περίπτωση της Λιβύης για να καθησυχάζει τους οικονομικο-πολιτικούς της συμμάχους, τη Δαμασκό και την Τεχεράνη, πως δεν θα τους εγκαταλείψει όταν έρθει η σειρά τους. Η Αγκυρα όχι μόνο δεν αρκείται στην παρεμπόδιση της βοήθειας προς τους λίβυους αντιστασιακούς, καθώς παρεμβάλλεται στη διεθνή προσπάθεια για τον τερματισμό του δράματος των Λίβυων, αλλά προσπαθεί και να μετατρέψει τον εγκληματία σε σωτήρα! Στην προσπάθειά του ο κ. Ερντογάν να μείνει όσο γίνεται περισσότερο ο Καντάφι στην εξουσία, πρότεινε διορισμό προσωπικότητας κοινής αποδοχής από το λαό και μάλιστα να εποπτεύει την όλη διαδικασία της ομαλής μετάβασης ο ίδιος ο Καντάφι! Ο λιβυκός λαός δεν θα ξεχάσει αυτή την ελεεινή στάση και η Αγκυρα θα πληρώσει ακριβά, με οικονομικό κόστος, και οι εταιρείες της δεν θα επιστρέψουν στη Λιβύη. Θα θερίσει αυτό που θέρισε και το Παρίσι απ' τους Τυνήσιους.

    Ενότητα, αλλιώς...

    Προφανώς χρειάζονταν χρόνια για να βγει η παλαιστινιακή νεολαία στους δρόμους και τις πλατείες της Ραμάλας και της Γάζας, για να διαδηλώσει πως ο λαός απαιτεί τον τερματισμό της εθνικής διάσπασης. Δεν ζητάνε ούτε αλλαγή καθεστώτος ούτε μεταρρυθμίσεις. Απλά απαιτούν το αυτονόητο, τον τερματισμό της διχόνοιας. Ολοι πια αναγνωρίζουν αυτό το καρκίνωμα και έγιναν πολλές προσπάθειες και γράφτηκαν πολλά για τον τερματισμό του. Και κάθε φορά υψώνεται ένα γρανιτένιο τείχος. Η εθνική διάσπαση δεν είναι προϊόν «γνήσια» παλαιστινιακό, είναι προϊόν της ενδοαραβικής και περιφερειακής διάσπασης. Αναμφίβολα οι αραβικές εξεγέρσεις και η γέννηση της ελπίδας για αλλαγή θα συνεισφέρουν θετικά στα παλαιστινιακά δρώμενα, γιατί οι αρνητικοί παίκτες -Δαμασκός, Τεχεράνη- αντιμετωπίζουν σοβαρότατα εσωτερικά προβλήματα. Επίσης δεν υπάρχουν σοβαρές διαφορές μεταξύ των οργανώσεων σε ό,τι αφορά τις γενικές γραμμές του Παλαιστινιακού. Ολοι τους εγκατέλειψαν την επιλογή του ένοπλου αγώνα και σε μεγάλο βαθμό τα πνεύματα έχουν ηρεμήσει με το Ισραήλ. Ο πρόεδρος Αμπάς, στη συνέλευση του Κεντρικού Συμβουλίου της PLO ανακοίνωσε ότι θα πάει στη Γάζα και θα συναντηθεί με όλες τις πλευρές, συμπεριλαμβανομένου και του Χενίε της Χαμάς, ο οποίος προσκάλεσε τον Αμπάς μετά τις διαδηλώσεις, με σκοπό το σχηματισμό κυβέρνησης ενότητας από ανεξάρτητες προσωπικότητες, ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για προεδρικές και βουλευτικές εκλογές σε χρόνο που θα συμφωνηθεί. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, και πιθανότατα είναι η σωστή αρχή προς την επίτευξη της εθνικής ενότητας. Οι νεολαιίστικες κινητοποιήσεις σε Γάζα και Ραμάλα έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα. Οι παλαιστινιακές ηγεσίες λοιπόν πρέπει τώρα να αποδείξουν το αυτονόητο, ότι δεν είναι τύραννοι σαν τους άραβες εξουσιαστές και να διαβάσουν σωστά το μήνυμα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Λιβύη
Ζητείται λύση εξ Αφρικής
Αυτή η αυγή είναι ... αξημέρωτη
Το ΝΑΤΟ επεμβαίνει και η Ελλάδα... διευκολύνει
«Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα ζωτικό εθνικό συμφέρον στη Λιβύη»
Ο Ομπάμα φοβάται ένα στραβοπάτημα στη Λιβύη
Πλησιάζει η ώρα της αραβικής μεσολάβησης
Οι Γάλλοι αφήνουν μόνο τον «στρατηγό» Σαρκοζί
Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς
Ο «αντιδυτικός» Πούτιν και ο «αντικανταφικός» Μεντβέντεφ
Τα πετροδολάρια πίσω από τους βομβαρδισμούς
«Αν κλείσουν όλα τα σουπερμάρκετ θα κάνουμε αναγκαστικά... δίαιτα»
«Να φύγει ο Καντάφι»
Συρία
Η ανυπακοή έφθασε μέχρι τη Δαμασκό
Παλαιστίνη
Μήνυμα απ' τη Γάζα
Ιαπωνία
Εφιάλτης στον αντιδραστήρα Νο3
Εθελοντές εργάτες στη Φουκουσίμα
Γερμανία
Σεισμός στην Ιαπωνία, τσουνάμι στη Γερμανία
Πυρηνικά
Τα 14 παραλίγο ατυχήματα στις ΗΠΑ
ΗΠΑ
Επαιξε μπάλα για νέες συμφωνίες
Ακτή Ελεφαντοστού
Η πικρή γεύση της σοκολάτας
Le Monde diplomatique
Αύριο είναι η σειρά της Τεχεράνης
Αναπάντεχες συμμαχίες