Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Ατζέντα

  • Εμείς κι Ε.Σ.Υ.

    ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ακούσει κατά καιρούς για τα δημόσια νοσοκομεία. Σπάνια όμως μαθαίνουμε λεπτομέρειες εκ των έσω - και μάλιστα από έναν γιατρό. Που συν τοις άλλοις διαθέτει και καλής ποιότητας χιούμορ.

    Το μαρτυρά κι ο τίτλος της νέας ταινίας του Σωτήρη Γκορίτσα: «Απ' τα κόκαλα βγαλμένα» (που παραπέμπει βέβαια στα λεγόμενα «φακελάκια»). Ο σκηνοθέτης βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα («Κέδρος») του ορθοπεδικού Γιώργου Δενδρινού, τον οποίο γνώρισε σε νοσοκομείο ύστερα από ένα τροχαίο.

    Η ταινία (στα σινεμά από την Πέμπτη), που γυρίστηκε σε διάφορα νοσοκομεία της Αττικής με ένα πολυπρόσωπο καστ καλών ηθοποιών (Μ. Χατζησάββας, Δ. Ημελλος, Γ. Σκιαδαρέσης κ.ά.) και πρωταγωνιστή τον Αργύρη Ξάφη, απέσπασε οκτώ υποψηφιότητες για τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

    Ο Γκορίτσας προσέθεσε κάποια νέα πρόσωπα και διάνθισε την πλοκή με άλλα δικά του -περισσότερο ή λιγότερο επιτυχημένα- περιστατικά. Ευτυχώς όμως κράτησε πολλές από τις σπαρταριστές σκηνές του βιβλίου, που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα: κάποια στιγμή ο ήρωας, ένας νεοδιορισμένος ορθοπεδικός, καλείται να καλύψει στην εφημερία του έναν πλαστικό χειρουργό που εκείνη την ώρα παίζει χαρτιά. Και αναγκάζεται να ράψει ο ίδιος το κομμένο αφτί ενός ασθενή!

    Σε κάποια άλλη σκηνή, ένας διευθυντής ορθοπεδικής κλινικής, όταν βλέπει πως η συγγενής μιας ασθενούς δεν δίνει με τίποτα φακελάκι, την εκβιάζει λέγοντάς της πως την εγχείρηση θα πραγματοποιήσει ένας άπειρος αφρικανός ειδικευόμενος...

    Ο Γκορίτσας κατάφερε να αποδώσει τη χαοτική, ζαλιστική αίσθηση ενός τυπικού ελληνικού νοσοκομείου, ενσωματώντας στην ταινία του και τα διάφορα «παράσιτα» που κατοικοεδρεύουν εκεί παρέχοντας λ.χ. «εκδουλεύσεις» σε ασθενείς. Δεξιός νεφρός για μεταμόσχευση σε τιμή ευκαιρίας, αριστερό άρβυλο από προσφάτως ακρωτηριασθέντα σε άριστη κατάσταση, θαυματουργά λείψανα, ιατρομεσίτες, βαποράκια...

    Τώρα το αν όντως κάποιοι ασθενείς φέρνουν «βίζιτες» στο θάλαμο νοσηλείας μένει να διευκρινιστεί. Εστω και χωρίς αυτές, το σκηνικό στο ΕΣΥ παραμένει σουρεαλιστικό.

  • ΜΟΥΣΙΚΗ

    ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ

    ΟΙ ΗΛΕΚΤΡΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΙ αυτοσχεδιασμοί του ντουέτου των The Skein, τα κρουστά και οι τρομπέτες του Πιέρ Μπαστιάν σε συνδυασμό με την άμπιεντ του Phonophani, η εξερεύνηση του θορύβου από τους Φιλ Νίμπλοκ και Τόμας Ανκερσμιτ, η τραχιά πανκ ορμή των Family Battle Snake, οι ηλεκτρονικοί ψαλμοί του Γιάτσασεκ, το βιολοντσέλο της Χίλντουρ Γκουντναντότιρ, που ανακατεύεται με τις σκοτεινές μελωδίες του Μπι Τζέι Νίλσεν, και η ηλεκτρονική οπτικοακουστική παράσταση του Αλβα Νότο. Από την Πέμπτη μέχρι το επόμενο Σάββατο, το Borderline Festival, που θα πραγματοποιηθεί στη μικρή σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, θα ταξιδέψει το κοινό σε μουσικές προτάσεις που βασίζονται στον πειραματισμό. Εναρξη 9.00 μ.μ.

    ΝΕΟΙ ΔΙΣΚΟΙ

    «Life Is Moving» - DJ Vadim presents The Electric (Hitch Hyke):

    Αισθησιακές σόουλ μελωδίες που μπλέκονται σε ένα ατμοσφαιρικό, χαλαρωτικό χιπ χοπ ρυθμό. Ενα ονειρικό ραπ που ακολουθεί τον ηλεκτρονικό καταρράκτη. Και ο DJ Vadim υπογράφει έναν γεμάτο ενέργεια δίσκο που ακολουθεί τη συνταγή της νέας σόουλ. Ο ρώσος παραγωγός που μεγάλωσε στο Λονδίνο, δημιούργησε τον προσωπικό του ήχο, ένα κράμα από χιπ χοπ, ρέγκε και φανκ και συνεργάστηκε με πλήθος μουσικών, από τους Sly and the Family Stone μέχρι τους Kraftwerk, αυτή τη φορά ποντάρει σε δύο άλλους μουσικούς, τον αμερικανό αντεργκράουντ ράπερ Παγκς Ατομζ και τη σόουλ τραγουδίστρια Σαμπίρα Τζέιντ. Η αιθέρια φωνή της σόουλ ερμηνεύτριας ανακατεύεται με το κοφτό ραπ του Ατομζ κάτω από το μελωδικό χαλί που στρώνει ο DJ Vadim, δημιουργώντας έναν παλιομοδίτικο χιπ χοπ δίσκο που πατάει στην παράδοση της μαύρης μουσικής.

    ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

    ΟΙ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Γωγιός, Νίκος Πλατύρραχος και Τάσος Ρωσόπουλος είναι τρεις σημαντικοί νέοι συνθέτες που αξίζει να παίξουν έναν πολύ ζωηρό ρόλο στη μουσική σκηνή. Η Ορχήστρα των Χρωμάτων παρουσιάζει τη Δευτέρα στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, στο πλαίσιο του κύκλου «Ελληνικό Τραγούδι /Ο Αγνωστος Ελληνισμός», συναυλία με έργα των τριών δημιουργών (20.30, Κεντρική Σκηνή) σε μουσική διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη.

    * Το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής με σολίστ τους Γιάννη Σαμπροβαλάκη (κλαρινέτο) και Βίκυ Στυλιανού (πιάνο) παρουσιάζει την Πέμπτη στο Ινστιτούτο Γκέτε (20.30, Ομήρου 14-16, τηλ.: 210 3661000) έργα των Leonid Desyatnikov, Κυριάκου Κοσμά, Μιχάλη Ανδρονίκου, Alban Berg, Ανέστη Λογοθέτη και Luigi Dallapiccola. Διευθύνει ο Ιάκωβος Κονιτόπουλος. Είσοδος ελεύθερη

    * «Σύζευξη διαρκείας» ονομάζεται η καμπύλη γραμμή η οποία συνδέει δύο συνεχόμενους φθόγγους ίδιου τονικού ύψους, οδηγώντας στην ένωσή τους και στην ερμηνεία των δύο μουσικών φθόγγων ως ενός. Το φαινόμενο αυτό της μουσικής σημειογραφίας δανείζει τον τίτλο του στη συναυλία του δεξιοτέχνη της πολίτικης λύρας και του λαούτου Σωκράτη Σινόπουλου, που πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Τρίτη στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση (21.00, Μικρή Σκηνή). Θα συμμετάσχουν επίσης σημαντικοί έλληνες μουσικοί και τραγουδιστές από το χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Ανάμεσά τους οι Πάνος Δημητρακόπουλος: κανονάκι, Χάρης Λαμπράκης: νέι, Κατερίνα Παπαδοπούλου: τραγούδι, Περικλής Παπαπετρόπουλος: σάζι, λαούτο, Κυριάκος Ταπάκης: ούτι.

    ΤΟ ΡΟΚ ΣΤΗΝ ΠΡΙΖΑ

    Ο ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ των Nevermore Τζεφ Λούμις μόνος με την ηλεκτρική κιθάρα του παρουσιάζει τραγούδια του συγκροτήματός του και κομμάτια από την προσωπική του δουλειά «Zero Order Phase» απόψε Κυριακή στο «An Club» (Σολωμού 17- 19). Εναρξη 9.00 μ.μ.

    * Ο Remi, ο Αγγελος Κυπριανός, παρουσιάζει το μελωδικό του μείγμα από τανγκο, ροκ εν ρολ και σουίνγκ στολίζοντάς το με τις αυθεντικές ιστορίες ενός μουσικού του δρόμου. Την Τρίτη με την ορχήστρα του στο «Τώρα Κ44» (Κωνσταντινουπόλεως 44, Γκάζι.)

    * Οι Gad με τον προσωπικό ποπ ροκ ήχο τους και νέο πιο σκοτεινό δίσκο, το «The Perfect Crime», την Πέμπτη στην σκηνή του «Fuzz Club» (Πειραιώς 209 & Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος). Μαζί τους η Ολγα Κουκλάκη. Εναρξη 9.00 μ.μ.

    * Οι σουηδοί μέταλ Meshuggah την Πέμπτη στο «Gagarin 205» (Λιοσίων 205). Μαζί τους και οι δικοί μας Tardive Dyskinesia. Εναρξη 9.30 μ.μ.

    * Η Nalyssa Green και το κουαρτέτο της σε τραγούδια από το δίσκο «Barock» μαζί με κάποια καινούρια αλλά και ευφάνταστες διασκευές την Πέμπτη στο «An Club» (Σολωμού 13-15). Την συναυλία ανοίγουν ο τροβαδούρος LogOut και οι The Medusas. Εναρξη 9.00 μ.μ.

    * Οι Black Mountain, οι Καναδοί που ανακατεύουν τον σκληρό ήχο των Black Sabbath με τα ψυχεδελικά τοπία των Pink Floyd, έρχονται με νέο και ακόμα πιο θορυβώδη δίσκο, το «Wilderness Heart». Την Παρασκευή στο «Gagarin 205» (Λιοσίων 205), σε μια συναυλία που ανοίγουν οι Lemonade Influence και το Σάββατο στο «Principal Club Theater» της Θεσσαλονίκης. Εναρξη 9.00 μ.μ.

    * Ενας από τους πιο ταλαντούχους παραγωγούς της ελληνικής σκηνής, ο Blend Mishkin συναντάει στα πλατό του Bios το Σάββατο 2 Απριλίου τον μάγο των ρεμίξ Max RubaDub. Εναρξη 10 μ.μ.

    Η ΜΙΓΚΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΣΤΑΪΝ

    Ο ΚΟΣΜΟΣ την ξεχώρισε μέσα από την ερμηνεία της στην ταινία του Φρ. Ρόσι «Κάρμεν», ένα ρόλο που της χάρισε ένα Βραβείο Γκράμι. Ωστόσο, ο σπουδαίος αμερικανός συνθέτης Λέοναρντ Μπέρνσταϊν την είχε «βαφτίσει» μούσα του πολύ πριν. Η διάσημη σοπράνο Τζούλια Μιγκένες έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για ένα ρεσιτάλ-αφιέρωμα στον Μπέρνσταϊν, το ερχόμενο Σάββατο 2 Απριλίου. Συνεργάτις της Μετροπόλιταν Οπερας της Νέας Υόρκης, με σημαντική παρουσία στο Μπρόντγουεϊ, συμπρωταγωνίστρια του Ντομίνγκο και του Ραϊμόντι, η Μιγκένες θα ερμηνεύσει γνωστά τραγούδια από τα πιο δημοφιλή έργα του αμερικανού συνθέτη. Στο πιάνο τη συνοδεύει η Βικτόρια Κιρς, μόνιμη συνεργάτις της Μετροπόλιταν Όπερα.

    ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ

    ΜΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ στα 20 χρόνια της μουσικής του καριέρας θα επιχειρήσει ο Μανώλης Λιδάκης που από την 1η Απριλίου ξεκινά εμφανίσεις στη Μουσική Σκηνή «Σφίγκα» (Κιάφας και Ζωοδόχου Πηγής, τηλ.: 210 3811175). Κάθε Παρασκευή και Σάββατο για λίγες μόνο παραστάσεις θα μας θυμίζει δικές του επιτυχίες, λαϊκά τραγούδια, σύγχρονες μπαλάντες αλλά και παραδοσιακά κομμάτια. Μαζί του, η Αναστασία Ζακυνθινού.

    * Μια ενδιαφέρουσα τριάδα που αποτελούν ο Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ (Παπαδόπουλος), οι Μπλε και ο νεότερος Ζακ Στεφάνου με την μΠάντα-Κοάλα παίζουν κάθε Παρασκευή (22.30) στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο (Λ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη, τηλ.: 210 9315600).

    * Το Τρίφωνο, η Ερωφίλη, ο Δημήτρης Υφαντής και για αυτές τις εμφανίσεις ο Γιώργος Περαντάκος παρουσιάζουν ένα πρόγραμμα με τραγούδια από το σύνολο της ελληνικής και της προσωπικής τους δισκογραφίας, καθώς και τα νέα από το δίσκο τους «Τα τζιτζίκια του χειμώνα» την Τετάρτη στο «Almaz» (Τριπτολέμου 12, Γκάζι). Εναρξη 9.00 μ.μ.

    * Ο Γιάννης Αγγελάκας, με τον Ντίνο Σαδίκη στον μπαγλαμά, τον Στάθη Αραμπατζή στην κιθάρα και τον Τίτο Καργιωτάκη στην κονσόλα και στα ηλεκτρονικά, για τρεις νύχτες, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στο «Block 33» της Θεσσαλονίκης.

    * Εχοντας στις αποσκευές τους την τελευταία δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο «ΟΚ Πατέρα» -η οποία περιέχει νέα κομμάτια και διασκευές σε παλαιότερα τραγούδια τους- οι Magic de Spell εμφανίζονται την Πέμπτη στο «Μετρό». Μαζί τους οι Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιάννης Γιοκαρίνης, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος και KolektivA.

    * Η Γιώτα Νέγκα με τη συνοδεία σημαντικών μουσικών μάς προσκαλεί στον «Ιανό» την Παρασκευή και το Σάββατο (22.30, Σταδίου 24, 210 3217810).

    * Η Ρίτα Αντωνοπούλου παρουσιάζει την Τετάρτη στο club του Μύλου στη Θεσσαλονίκη μια παράσταση με τίτλο «Μια πόλη για δύο».

    ΜΕ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΤΟ 1821

    ΕΝΑ ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ πρόγραμμα παρουσιάζει η Ορχήστρα και η Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στις 27 Μαρτίου (20.00) στο θέατρο «Ολύμπια». Με κεντρικό άξονα την Ελληνική Επανάσταση του 1821, παρουσιάζονται έργα εμπνευσμένα από αυτήν. Θα ακουστούν: η «Γιορτή» του Γ. Λαμπελέτ και η «1η Σουίτα» του Δ. Λαυράγκα, από τα πρώτα έργα του ελληνικού συμφωνικού ρεπερτορίου, καθώς και η σπάνια παιζόμενη σύνθεση του Καλομοίρη βασισμένη στο ποίημα του Δ. Σολωμού. Μαθητής του Λαυράγκα και του Καλομοίρη, ο Γ. Καζάσογλου συνέδεσε το όνομά του με έργα εμπνευσμένα από τους αγώνες των Ελλήνων όπως τα «Πρελούδια της επιστροφής από το μέτωπο». Κοντά σε αυτά η σκηνική μουσική του Μπετόβεν, ενός ανθρωπιστή συνθέτη στο έργο του οποίου απεικονίζεται το φιλελληνικό πνεύμα που είχε αναπτυχθεί στην Ευρώπη την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Μουσική διεύθυνση Νίκος Βασιλείου. Καλλιτεχνική επιμέλεια Ισίδωρος Σιδέρης - Κωνσταντίνα Ψωμά. Αφήγηση - Απαγγελία: Φιλαρέτη Κομνηνού - Μιχάλης Καλαμπόκης. Σολίστ: Νίκος Στεφάνου - Μαρία Μητσοπούλου.

    * Ο διάσημος αμερικανός σκηνοθέτης Lee Breuer παρουσιάζει σε επίσημη πρώτη την όπερα του Θεόδωρου Στάθη «Αντιγόνη», σε χορογραφία Ερσης Πίττα (τα έσοδα θα διατεθούν για την υποστήριξη παιδιών που υποφέρουν από πείνα, μέσω της Οργάνωσης Γιατροί Χωρίς Σύνορα). Στο ρόλο της Αντιγόνης η Νίνα Λοτσάρη, του Κρέοντα ο Διονύσης Σούρμπης και του Τειρεσία ο Δημήτρης Καβράκος. Μουσική διεύθυνση: Ραφαήλ Πυλαρινός.

    * Ο Δημήτρης Σγούρος ερμηνεύει την Τετάρτη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών δύο έξοχα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου: Τη Φαντασία σε ντο μείζονα του Σούμαν και τη Σονάτα σε σι ελάσσονα του Λιστ.

    ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΙ ΦΛΑΜΕΝΚΟ

    ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ του πολυβραβευμένου χορογράφου-σκηνοθέτη Λιούις Μπράβο, η μουσικοχορευτική παράσταση «Forever Tango» έρχεται από την Τρίτη έως την Κυριακή στο θέατρο «Badminton». Ενα ταξίδι με αυθεντικό τάνγκο που ταξιδεύει το κοινό στο Μπουένος Αϊρες, την πόλη των ανέμων. Και παράλληλα μια πετυχημένη σε Ευρώπη και Αμερική παράσταση που θυμίζει ότι το τάνγκο γεννήθηκε στις φτωχογειτονιές της πόλης και είναι κάτι παραπάνω από μουσική. Είναι μια γιορτή του πάθους και ένας τρόπος ζωής.

    * Με ένα φλαμένκο γεμάτο φλόγα και πάθος, η ανδαλουσιανή χορεύτρια Ινμα Ορτέγκα έρχεται να δείξει τον παραδοσιακό χορό στην σκηνή του «Half Note Jazz Club» από την Παρασκευή και για εφτά νύχτες. Θα τη συνοδεύει η δική της ορχήστρα με παραδοσιακούς μουσικούς.

    ΗΧΟΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

    ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ στο φλάουτο, το νέι, τον ζουρνά και τον μπαγλαμά, μουσικός με συνεργασίες που περιλαμβάνουν από τον τζαζ τρομπετίστα Ντον Τσέρι μέχρι τη Γλυκερία, ο Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ, ο Τουρκοαιγύπτιος που πήρε την παράδοση της Ανατολής και τη στόλισε με τον σύγχρονο δυτικό ήχο, έρχεται για μία ακόμα φορά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ετσι την Πέμπτη θα βρεθεί στη σκηνή με την ορχήστρα του και πρώτη φορά θα συμπράξει με τον λυράρη Λάζο Ιωαννίδη, που συνεχίζει τις παραδόσεις της μουσικής του Πόντου.

    ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΑΜΠΑΡΕ

    ΤΟ 2004 ο Κρις Κόρνερ εγκατέλειψε τους Sneaker Pimps, μετοίκησε στο Βερολίνο, την πιο «ελεύθερη και παρακμιακή» πόλη της Ευρώπης, και έφτιαξε τους ΙΑΜΧ, το προσωπικό του μουσικό όχημα, για να δημιουργήσει ένα κολάζ ηλεκτρονικών ήχων με «σκοτεινή καρδιά και ρομαντική ψυχή». Με αυτό το γκροτέσκο ηλεκτρικό καμπαρέ και με νέο δίσκο, «Volatile Times», επιστρέφει για τέταρτη συνεχόμενη φορά στην Αθήνα το Σάββατο 2 Απριλίου, στο «Gagarin 205». Εναρξη 9.30 μ.μ.

    ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΚΙΘΑΡΙΣΤΕΣ

    ΜΕΡΙΚΟΙ από τους πιο ταλαντούχους νέους κιθαριστές θα συμμετάσχουν στο 20ό Φεστιβάλ Κιθάρας που οργανώνουν και φέτος στην Πάτρα η Λίζα Ζώη και ο Ευάγγελος Ασημακόπουλος. Πολυβραβευμένοι και πολυταξιδεμένοι σε Ευρώπη, Αμερική και Καναδά, όπου έχουν δώσει δεκάδες ρεσιτάλ, οι δυο καταξιωμένοι σολίστ και δάσκαλοι πλαισιώνονται φέτος από τους Απόστολο Καρμποντίνη, Αντιγόνη Μπαξέ, Μπέσσυ Διαγωμά, Αντώνη Χατζηνικολάου κ.ά.

    Πρόεδρος της επιτροπής του διαγωνισμού που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του φεστιβάλ θα είναι ο συνθέτης και κιθαριστής Ρόλαντ Ντάιενς, ο οποίος επίσης θα διδάξει και θα δώσει ρεσιτάλ. Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στη Φιλαρμονική Εταιρεία Ωδείο Πατρών και μπορεί να το παρακολουθήσει κάθε ενδιαφερόμενος ως θεατής. Οσοι επιθυμούν να δηλώσουν συμμετοχή ως ενεργά μέλη, ας απευθυνθούν στη γραμματεία της Φιλαρμονικής Εταιρείας Ωδείο Πατρών, Ρήγα Φερραίου 7 και στο τηλ.: 2610277740.

  • ΣΙΝΕΜΑ

    Ο ΤΣΙΚΟ, Η ΡΙΤΑ ΚΑΙ Η ΤΖΑΖ

    ΑΙΣΘΗΣΗ Κούβας και άφθονη τζαζ θα απολαύσετε στο animation για μεγάλους «Chico and Rita» του βραβευμένου με όσκαρ Φερνάντο Τρουέμπα (στα σινεμά την Πέμπτη). Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης με πρωταγωνιστές δύο έγχρωμους ήρωες καρτούν, κάτι που σπάνια συναντά κανείς στα animation. Ο Τσίκο είναι ένας νεαρός πιανίστας με μεγάλα όνειρα. Η Ρίτα είναι μια όμορφη τραγουδίστρια με εκπληκτική φωνή. Η μουσική και ο ρομαντισμός τούς φέρνουν κοντά, όμως η κοινή τους πορεία δεν παύει να έχει και σκοτεινές στιγμές, όπως συμβαίνει και με τη λάτιν μπαλάντα, το μπολερό.

    Κινούμενο σχέδιο, εναλλακτική αφήγηση, αυτοσχεδιασμός και εμπνευσμένη σκηνοθεσία ντύνονται με τον μουσικό μανδύα των Ντίζι Γκιλέσπι, Κόουλ Πόρτερ, Θελόνιους Μονκ και Μπέμπο Βαλντέζ. Την παράσταση πάντως κλέβει η Ρίτα, ίσως η πιο σέξι φιγούρα καρτούν μετά την Τζέσικα Ράμπιτ.

    Αυτές τις μέρες προβάλλεται άλλο ένα καρτούν για ενήλικους, το «Princess» του Αντερς Μοργκενθάλερ από την Δανία (είναι μάλιστα μια παραγωγή της Zentropa του Λαρς φον Τρίερ). Ενας 32χρονος κληρικός επιστρέφει στο σπίτι του έπειτα από χρόνια ιεραποστολικής εργασίας, όταν πεθαίνει η αδερφή του, η διάσημη πορνοστάρ «Princess», από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Η γυναίκα άφησε πίσω της την πεντάχρονη κόρη της, την οποία τώρα φροντίζει μια πόρνη. Τρομοκρατημένος από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζει η ανιψιά του, ο ήρωας την παίρνει στο σπίτι του, αποφασισμένος να εκδικηθεί την πορνοβιομηχανία για τον τρόπο που εκμεταλλεύτηκε την αδερφή του.

    DVD

    ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

    Αντονι Φαμπιάν

    ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ σε αληθινή ιστορία, η ταινία αυτή διηγείται τη ζωή της Σάντρα Λεγκ (Σόφι Οκονέντο), ενός έγχρωμου κοριτσιού που γεννήθηκε στη Νότια Αφρική επί απαρτχάιντ, από λευκούς γονείς που αγνοούσαν την αφρικανική τους καταγωγή. Στην ηλικία των 10 ετών, το κορίτσι θα αποβληθεί από το σχολείο που πήγαινε μαζί με τον λευκό αδελφό της, λόγω του χρώματός της και τελικά το κράτος θα την κατατάξει επισήμως στους έγχρωμους. Ο πατέρας της θα δώσει μάχη κατά αυτής της απόφασης προκαλώντας διεθνές σκάνδαλο. Η ταινία ακολουθεί την τριακονταετή πορεία της Σάντρα ανάμεσα στην απόρριψη και την αποδοχή.

    ΤΟ ΧΑΠΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

    ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ αν ένα χάπι μπορούσε να σας κάνει πλούσιο και ισχυρό; Ο Εντι, ο ήρωας στην ταινία «Απόλυτη ευφυΐα» του Νιλ Μπέργκερ, είναι ένας μέτριος συγγραφέας που ζει στη Νέα Υόρκη. Μία μέρα πέφτει στα χέρια του ένα θαυματουργό πειραματικό χάπι που του επιτρέπει να εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητες του εγκεφάλου του. Γρήγορα κερδίζει δόξα, φήμη, χρήμα και δύναμη. Πολύ σύντομα όμως, θα ανακαλύψει ότι η απόλυτη επιτυχία έχει και το τίμημά της. Το σενάριο της ταινίας, με πρωταγωνιστές τους Μπράντλεϊ Κούπερ («Hangover») και Ρόμπερτ ντε Νίρο, είναι της Λέσλι Ντίξον («Mrs. Doubtfire») η οποία βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Αλαν Γκλιν.

    UFO ΚΑΙ ΠΕΡΛ ΧΑΡΜΠΟΡ

    ΤΗ ΝΥΧΤΑ μεταξύ 24 και 25 Φεβρουαρίου 1942, κι ενώ η Αμερική βρίσκεται σε επιφυλακή μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ, το Λος Αντζελες δέχεται αεροπορική επιδρομή. Η 37η Ταξιαρχία Πυροβολικού Ακτών αντεπιτίθεται, στέλνοντας περισσότερα από 1.400 αντιαεροπορικά βλήματα προς την κατεύθυνση του εχθρού, όμως κανένα από αυτά δε βρίσκει το στόχο του. Το μυστήριο παραμένει άλυτο ακόμα και σήμερα, αφού κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει την προέλευση και το είδος των σκαφών αυτών. Λέγεται μάλιστα ότι, λίγο αργότερα, ο στρατηγός Μάρσαλ ανακοίνωσε την ανεύρεση ενός σκάφους «μη γήινης προέλευσης» στην παραλία της Καλιφόρνια. Τα πραγματικά αυτά γεγονότα στάθηκαν η έμπνευση για το φιλμ «Παγκόσμια Εισβολή» του Τζόναθαν Λίμπεσμαν με τον Ααρόν Εκχαρντ, (άλλη) μια ταινία καταστροφής με εξωγήινους που επιτίθενται στη Γη...

    ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ

    ΔΥΟ βραβευμένα ντοκιμαντέρ για γυναίκες ζωγράφους παρουσιάζει έως την Τετάρτη η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και η Πρεσβεία της Νορβηγίας: Η ταινία «Χαρισματικές καλλονές-Γυναίκες σουρεαλίστριες καλλιτέχνιδες» της Νορβηγίδας Αν Κιέρστι Μπιορν εστιάζει στις γυναίκες καλλιτέχνιδες του σουρεαλιστικού κινήματος, της δεκαετίας '30: Λεονόρ Κάρινκτον, Φρίντα Κάλο, Μέρετ Οπενχέιμ, Λεονόρ Φίνι, Λι Μίλερ αλλά και στη σύγχρονή μας Βίλντε φον Κρογκ. Το ντοκιμαντέρ «Ελένη Μπουκούρη Αλταμούρα - Η πρώτη ελληνίδα ζωγράφος» της Κλεώνης Φλέσσα μας συστήνει την πρώτη ελληνίδα αβάν γκαρντ καλλιτέχνιδα του 19ου αιώνα. Μια γυναίκα γοητευτική και αινιγματική, που κατάφερε να ανατρέψει όλες τις ισχύουσες συμβάσεις της εποχής της. Ντυμένη σαν άντρας, σπούδασε ζωγραφική στη Ρώμη και τη Φλωρεντία, διεκδίκησε να ανοίξουν για τις γυναίκες οι ακαδημίες των τεχνών και τα πανεπιστήμια και έζησε μυθιστορηματικό βίο.

    «SHANGHAI» ΑΛΑ ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ

    ΚΑΤΙ από «Καζαμπλάνκα» έχει το κατασκοπικό έπος εποχής «Shanghai» του Μίκαελ Χάφστρομ με τον Τζον Κιούζακ και την Γκονγκ Λι. Θέλοντας να ερευνήσει τη δολοφονία του καλύτερού του φίλου, ένας αμερικανός μυστικός πράκτορας φτάνει στη Σανγκάη, την οποία έχουν καταλάβει οι Ιάπωνες. Μία εβδομάδα πριν την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, η έρευνά του τον οδηγεί σε έναν τοπικό γκάνγκστερ και την όμορφη σύζυγό του, Αννα. Η γνωριμία τους εξελίσσεται σε έναν παράνομο ερωτικό δεσμό.

  • ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

    ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

    ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, χωρίς πρωταγωνιστή ή κεντρικό θέμα, αφηγείται η Μαρία Γρηγοριάδη με τα ακρυλικά και λάδια μεγάλων διαστάσεων στην έκθεση «"Togetherness". Η χαρά της συνύπαρξης», που εγκαινιάζεται την Πέμπτη στην αίθουσα τέχνης Μέδουσα (Ξενοκράτους 7). «Μέσα από ατέρμονη πάλη και κατάθεση ψυχής, διασκεδαστική, σαρκοβόρα ενίοτε, το ίδιο το τελάρο αποφασίζει ερήμην σου, τι κρατά και τι απορρίπτει», όπως σημειώνει η ζωγράφος. «Ο παραμορφωτικός καθρέφτης της ζωγραφικής είναι ο τρόπος μου για να κατανοώ την πραγματικότητα. Σημαίνει, πολεμώ, αντέχω, αντιστέκομαι». Μέχρι τις 21 Μαΐου.

    ΔΕΙΤΕ

    * Η πρώτη ατομική έκθεση της Μαρίας Παριανού εγκαινιάζεται την Τρίτη στην a.antonopoulou.art (Αριστοφάνους 20). Ογκοι κτιρίων συνωστίζονται ασφυκτικά στο τελάρο της, δημιουργώντας τη χαοτική κατάσταση των μεγαλουπόλεων, όπου οι άνθρωποι παγιδεύονται, βιώνοντας αδιέξοδα.

    * Οπτική ποίηση στον «Τεχνοχώρο» (Λεμπέση 4 και Μακρυγιάννη). Η ομαδική έκθεση «Η καθημερινότητα μέσα από τον καθρέπτη» που εγκαινιάζεται την Τετάρτη, συνδυάζει κείμενο και εικόνα. Επικεντρώνεται στο «έξω», αυτό που ζούμε ή που νομίζουμε ότι ζούμε και το «μέσα», στον καθρέφτη της ψυχής. Συμμετέχουν οι: Δημοσθένης Αγραφιώτης, Γιούλια Γαζετοπούλου, Κωστής (Τριανταφύλλου), Μιχαήλ Μήτρας, Ερση Σωτηροπούλου, Στάθης Χρυσικόπουλος, Τηλέμαχος Χυτήρης, κ.ά.

    * Με εκρήξεις χρωμάτων στο τελάρο ο δανός καλλιτέχνης εκφράζει την εσωτερική του αγωνία για την εποχή που ζούμε αλλά και τη διέξοδο που προσφέρει η δημιουργία. Στην αίθουσα «Καπλανών 5» μέχρι τις 2/4 (Καπλανών 5 και Μασσαλίας).

    * Από τη ραψωδία της «Οδύσσειας» γνωστή ως «Νέκυια» εμπνέονται η Πάολα Παλαβίδη και ο Γιάννης Κολιόπουλος, για να απεικονίσουν με τη ζωγραφική και τη γλυπτική τους μεταφορικά και προφητικά τη ζωή των ανθρώπων που πέφτουν θύματα των πράξεών τους και καταρρέουν. Ενας ζοφερός παιχνιδότοπος που θυμίζει Ιερώνυμο Μπος είναι το σκηνικό που στήθηκε στην γκαλερί Qbox (Αρμοδίου 10), μέχρι τις 29/4.

    * «11 +-./...μια ιστορία αγάπης στον Ενδιάμεσο Χρόνο./» ζωγραφίζει η Ελλη Γρίβα, με την ιδιαίτερη εξπρεσιονιστική γραφή της και με έμπνευση το κάθε άλλο παρά απρόσωπο, κατά την άποψή της, facebook. Στον «Αστρολάβο» (Ξανθίππου 11) μέχρι τις 2/4.

    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

    ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ στον ρεθύμνιο εικαστικό Νίκο Αλεξίου, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, είναι η επίκαιρη έκθεση με θέμα τη μετανάστευση, «Οι δρόμοι του μετά», στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, στο Ρέθυμνο.

    Το έργο του Κανιάρη «Μετανάστης», δανεισμός της γκαλερί Καλφαγιάν, ανήκει στην περίοδο της μετανάστευσης που επέβαλε η επτάχρονη δικτατορία. Τα έργα των κύπριων καλλιτεχνών, Γιούλας Χατζηγεωργίου και Αντρέα Σάββα, άκρως ευαισθητοποιημένων στο ζήτημα της βίαιης αποχώρησης, εκτέθηκαν πρώτη φορά στους Δελφούς και θα εκτεθούν στη συνέχεια στην Ελευσίνα και την Κύπρο.

    «Ο Ελληνας ξέρει καλά το πρόβλημα και τις δυσκολίες του αφού υπήρξε οικονομικός μετανάστης πότε στην Αμερική, πότε στην Αυστραλία αλλά και πολιτικός μετανάστης στη διάρκεια της επταετίας της χούντας», επισημαίνει η επιμελήτρια της έκθεσης Μαρία Μαραγκού, καλλιτεχνική διευθύντρια του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης.

    «Οι έλληνες καλλιτέχνες, πάλι, μετανάστες σε τόπους επιβίωσης στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες ή ανάγκης συλλογής ερεθισμάτων στις δεκαετίες από το 1960 και ύστερα και έως την ισχυροποίηση της παρουσίας του Διαδικτύου, δημιούργησαν και ενίοτε επέβαλαν το έργο τους, στο πλαίσιο της νεωτερικότητας και των κινημάτων που εκφράστηκαν μετά το μοντερνισμό».

    ΓΙΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ

    ΕΡΓΑ μερικών από τους σημαντικότερους έλληνες ζωγράφους διαφορετικών γενεών θα εκτεθούν από τη Δευτέρα στο κτίριο της Ελληνογερμανικής Αγωγής, στην Παλλήνη. Η έκθεση εντάσσεται στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούν τα εκπαιδευτήρια, γιορτάζοντας τα πενήντα χρόνια από την ίδρυσή τους.

    Θα παρουσιαστούν πρωτότυπα έργα των Χατζηκυριάκου-Γκίκα, Τσαρούχη, Βασιλείου, Τέτση, Μυταρά, Φασιανού, Σπεράντζα, Πρέκα, Στεφάνου, Πατρικαλάκι, Παρμακέλη, Αρμακόλα, Λάμπερτ και Ράμμου, εικαστικών δηλαδή που, τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν συμμετάσχει σε εκθέσεις του σχολείου. Την επιμέλεια της έκθεσης, που θα διαρκέσει ώς τις 6 Απριλίου, έχει η κριτικός Αθηνά Σχινά, η οποία και θα μιλήσει τη βραδιά των εγκαινίων.

    ΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

    «DISTANT Cousins» είναι ο τίτλος της έκθεσης φωτογραφίας των Ζωής Καραμανή και Θοδωρή Βρανά που εγκαινιάζεται την Πέμπτη στο ισόγειο της οδού Βλαχάβα 6 (Μοναστηράκι). Η αγάπη των δυο φωτογράφων για τις αθλητικές δραστηριότητες στο βουνό αποτελούν έναυσμα καλλιτεχνικής αλληλεπίδρασης.

    Ο Θοδωρής Βρανάς έχει στο ενεργητικό του επαγγελματικές φωτογραφίσεις χειμερινών αθλημάτων από το 2003. Η Ζωή Καραμανή φωτογραφίζει τη γυναίκα εν δράσει (στήνοντας τραμπολίνα στο βουνό και τοποθετώντας χορεύτριες να ακροβατούν απάνω τους). Το αποτέλεσμα είναι ο θεατής να θαυμάζει την ανθρώπινη κίνηση που εμπνέει η δυναμική του βουνού.

    Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ

    «ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ κόσμημα του κόσμου, που όμοιό του μετά βίας θα κατόρθωναν να φτιάξουν όλοι οι χριστιανοί βασιλείς μαζί». Με αυτά τα λόγια, ο βασιλιάς Πέτρος Δ' της Αραγωνίας έκανε την πρώτη αισθητική αποτίμηση για την Ακρόπολη των Αθηνών.

    Φέτος συμπληρώνονται 700 χρόνια καταλανο-αραγωνικής παρουσίας στην Αθήνα. Το Ινστιτούτο Θερβάντες (Μητροπόλεως 23) συνδιοργανώνει με το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο της Μεσογείου την έκθεση «Μια θάλασσα από νόμους», θέλοντας να αναδείξει τη δημιουργία της ποικίλης πολιτιστικής κληρονομιάς στη Μεσόγειο.

    Παρουσιάζονται πρώτη φορά στην Ελλάδα χειρόγραφα, ντοκουμέντα, κώδικες, νομίσματα, χάρτες εκείνης της περιόδου, καθώς και η εξαιρετική τοιχογραφία του 15ου αι. «Παναγία των Καταλανών». Η έκθεση πλαισιώνεται από κύκλο διαλέξεων.

  • ΘΕΑΤΡΟ

    ΜΠΕΚΕΤ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ

    ΠΡΕΜΙΕΡΑ τη Δευτέρα στον προαύλιο χώρο της Σχολής Καλών Τεχνών με το έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Πράξη χωρίς λόγια» σε μετάφραση Θανάση Νιάρχου, σκηνοθεσία Ασπασίας Κράλλη, μουσική Κορνήλιου Σελαμσή. Παίζει ο Μάνος Καραζογιάννης.

    Setting: a desert (σκηνικό: μια έρημος), σημειώνει στις σκηνοθετικές οδηγίες ο συγγραφέας. Το έργο γράφτηκε από τον Μπέκετ το 1956 ύστερα από μια συζήτηση που είχε με τον χορευτή Ντ. Μέντελ. Η παράσταση ανέβηκε πρώτη φορά στις 3 Απριλίου 1957 στο Royal Court Theatre του Λονδίνου.

    «Το 1977 ο Αλέξης Μινωτής μού πρότεινε να ερμηνεύσω το "Πράξη χωρίς λόγια" στο Εθνικό Θέατρο» σημειώνει η Ασπασία Κράλλη, «σε κοινή παράσταση με το "Τέλος του παιχνιδιού". Το 2011, τριάντα τέσσερα χρόνια μετά από εκείνη την παράσταση, σκηνοθετώ μέσα σε δραματικά διαφορετικές συνθήκες το βαθιά υπαρξιακό αυτό έργο όπου πρωταγωνιστής είναι, ο everyman... Ο κάθε άνθρωπος (ο καθένας), ριγμένος από μια αόρατη ανώτερη δύναμη σε έναν ερειπωμένο χώρο, προσαρμόζεται σε οτιδήποτε ελάχιστο του προσφέρεται. Με κύριο συμβολισμό μια κανάτα δροσερό νερό που ποτέ δεν κατορθώνει να φτάσει, όπως ποτέ δεν κατορθώνει να φτάσει τα όνειρα και τις επιθυμίες του, ο καθένας, μένει στο τέλος αυτάρκης, με μοναδικά και μόνο δικά του εργαλεία το μυαλό και τα χέρια του. Η περιγραφή των εμποδίων στην ανθρώπινη ζωή εξυπηρετεί την επιθυμία του Μπέκετ να δείξει ότι είναι "το ταξίδι" που αξίζει παρά τις δυσκολίες του. Η "Πράξη χωρίς λόγια" είναι έργο ποιητικό και συγχρόνως αφάνταστα σκληρό. Ενώ γράφτηκε το 1956, έχεις την αίσθηση ότι αφορά σήμερα».

    Η παράσταση, συμπαραγωγή του Θεάτρου της Σιωπής και του Θεάτρου Σοφούλη, παίζεται Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη.

    ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

    ΤΟ ΕΡΓΟ «Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο studio Μαυρομιχάλη σε μετάφραση Βικτώριας-Ειρήνης Χαραλαμπίδου και σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη.

    Ενα βράδυ, τέσσερις μαθητές εισβάλλουν στο σπίτι της καθηγήτριάς τους, Ελένα Σεργκέγεβνα. Με πρόσχημα τα γενέθλια της Ελένα κι έχοντας αποτύχει στις απολυτήριες εξετάσεις, οι μαθητές σκοπεύουν να κλέψουν το κλειδί του χρηματοκιβωτίου όπου φυλάσσονται τα γραπτά των εξετάσεων και να... διορθώσουν τους βαθμούς τους. Η δασκάλα θα επικαλεστεί αρχές και ιδανικά, αλλά η βία των μαθητών θα οδηγήσει την κατάσταση στα άκρα. Στη διάρκεια μιας νύχτας όπου κανείς δεν θα επικοινωνεί με κανέναν, θα αλλάξουν τα πάντα στη ζωή όλων.

    Παίζουν οι Ιλιάς Λαμπρίδου, Δημήτρης Κερεστετζής, Μιχάλης Κοιλάκος, Δώρα Σαμψώνα, Νικόλας Φραγκιουδάκης.

    ΜΟΛΙΣ ΧΩΡΙΣΕ

    ΕΝΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΩΝ μονόλογος με τίτλο «Η κακομοίρα της Νάπολι», βασισμένος στο μυθιστόρημα της Ελενα Φεράντε «Ι giorni dell' abbandono», παίζεται στο Φουαγιέ του «Θεάτρου Επί Κολωνώ» (Παρασκευή μετά τα μεσάνυχτα, Δευτέρα στις 6 μ.μ. και Κυριακή στις 10 μ.μ.) σε σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία των Πέπης Μοσχοβάκου-Μαρίας Τσαρούχα και σκηνοθεσία της τελευταίας.

    Η Ολγα, παντρεμένη, με δύο παιδιά, μόλις έχει εγκαταλειφθεί από τον άντρα της. Πέτρα του σκανδάλου είναι η κατά πολύ νεότερή της Κάρλα. Και πώς συμπεριφέρεται μια εγκαταλελειμμένη σύζυγος όταν μάλιστα έλκει την καταγωγή της από την Νάπολη; Πώς βιώνει την απόρριψη από τον άνδρα με τον οποίο πίστεψε ότι θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής της; Η Ολγα θα τα νιώσει και θα τα κάνει όλα. Θα διέλθει όλης της γκάμας συναισθημάτων και αντιδράσεων: οργή, μίσος, έρωτα, ντροπή, ενοχές, ανασφάλεια, πάθος για εκδίκηση, άρνηση να διαχειριστεί την καινούρια κατάσταση στη ζωή της, ανημπόρια να σταθεί υποτυπωδώς στα παιδιά ακόμα και στον σκύλο της οικογένειας. Το «κενό συνείδησης», που κάποτε επικαλέστηκε καταχρηστικά για τον εαυτό του ο άπιστος Μάριο, θα την καθηλώσει, θα την αφοπλίσει σε στιγμές που πρέπει να είναι απολύτως εναργής και ψύχραιμη.

    Και δεν φτάνει το εφιαλτικό παρόν. Είναι η έμμονη ανάμνηση της «κακομοίρας» της Νάπολης, μιας όμορφης γυναίκας που εγκαταλειμμένη απ' τον άνδρα της έγινε η σκιά του εαυτού της μέχρι που βούτηξε και πνίγηκε στα νερά του Κάπο Μιζένο. Θα περάσει καιρός μέχρι η Ολγα να αναδυθεί από τα βάθη της απελπισίας, της κατάθλιψης, της παράνοιας αλλά θα τα καταφέρει.

    Με μοναδικά σκηνικά εργαλεία τέσσερις καρέκλες, ένα καθρέφτη και μια βέργα η Πέπη Μοσχοβάκου (σκηνικό Γιώργου Χατζηνικολάου) ζωντανεύει πότε δραματικά και πότε με χιούμορ την ηρωίδα μέσα στη συνεχή εναλλαγή ψυχικών διαθέσεων και συμπεριφορών. Μέσα από τη βιαιότητα, την απόγνωση και την τρέλα, θα την οδηγήσει σταδιακά στην αυτογνωσία και σε μια νέα αφετηρία ζωής. Την Πέπη Μοσχοβάκου συνοδεύει διακριτικά ο βιολοντσελίστας Γιάννης Γιούνης ενώ συγχρόνως, με την εύγλωττη σιωπή του, «ερμηνεύει» τον Κοράνο, τον χαμηλών τόνων μουσικό του έργου. Δείτε το.

    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ

    «ΚΑΜΙΛ ΚΛΟΝΤΕΛ: το κύμα της τρέλας» η παράσταση που παίζεται στο θέατρο «Μεταξουργείο» από τον πολιτιστικό οργανισμό «Αιών» σε μετάφραση Ρούλας Τσιτούρη, σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία Στέλιου Κρασανάκη, είναι βασισμένη στην αλληλογραφία της γλύπτριας με τον μεγάλο της έρωτα Αύγουστο Ροντέν, καθώς και με τον αδελφό της διπλωμάτη και συγγραφέα Πολ Κλοντέλ.

    Η παράσταση παρακολουθεί τη διαδρομή της Καμίλ Κλοντέλ (Λυδία Φωτοπούλου) από τα δημιουργικά χρόνια της νεότητάς της έως την παράφρονα ώριμη ηλικία, τον εγκλεισμό της επί 30 χρόνια στο άσυλο έως το θάνατό της το 1943.

    Τα σκηνικά-κοστούμια είναι της Ντόρας Λελούδα, ο ηχητικός σχεδιασμός του Σπύρου Αραβοσιτά, η κίνηση της Αμάλιας Μπένετ. Μέχρι τις 13 Απριλίου.

    ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ

    ΕΧΟΥΜΕ δει παραστάσεις σε κάθε πιθανό και απίθανο μέρος. Τώρα ήρθε η σειρά ενός κανονικού γυμναστηρίου. Και μάλιστα για ένα έργο απολύτως κλασικό. Τον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου.

    Ο Αλσέστ μη αντέχοντας τον ναρκισσισμό των συμπολιτών του, αυτών που ανήκουν στη λεγόμενη καλή κοινωνία, τους μισεί σφόδρα. Ενα μόνον πρόσωπο εξαιρεί απ' αυτόν τον αξιομίσητο κύκλο: την όμορφη και χαριτωμένη Σελιμέν, που συνεχώς περιτριγυρίζεται από νεαρούς της τάξης της, πυροδοτώντας έτσι την παθιασμένη ζήλια του δύστυχου Αλσέστ.

    Τον «Μισάνθρωπο» παρουσιάζει η θεατρική ομάδα Υστερόγραφο, σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη και δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία Γιώργου Γιανναράκου.

    Η παράσταση έχει τη μορφή ενός «gym test» (δοκιμασία γυμναστηρίου)... Στον μη θεατρικό χώρο της παράστασης θεατές και ηθοποιοί συνυπάρχουν. Αλλωστε, κατά την ομάδα, αυτός είναι και ο λόγος του gym test: να διαπιστωθεί κατά πόσο το κείμενο μπορεί να λειτουργήσει έξω από τη σκηνή, με ελάχιστα θεατρικά μέσα, χωρίς να χάσει τη δραστικότητά του.

    «Η επιλογή ενός γυμναστηρίου έγινε με γνώμονα τους βασικούς άξονες του έργου» λέει ο σκηνοθέτης. «Στο γυμναστήριο μπορεί να πάει κανείς για να ασκηθεί αλλά και για να γνωρίσει κόσμο. Στα διαλείμματα, που για κάποιους είναι ίσης ή και μεγαλύτερης διάρκειας από την άσκηση, μπορεί να παρακολουθήσει τι κάνουν οι άλλοι γύρω του, να θαυμάσει τον εαυτό του στον καθρέφτη, να κουτσομπολέψει. Ενδεχομένως, αν στο Παρίσι του 17ου αιώνα υπήρχαν γυμναστήρια, ο Μολιέρος να τοποθετούσε εκεί το έργο του και όχι στο σπίτι μιας νεαρής χήρας αριστοκράτισσας».

    Σ' αυτό το ιδιαίτερο θεατρικό περιβάλλον (Body fitness club, Ιπποκράτους 139) κάθε Σάββατο και Κυριακή... γυμνάζονται μολιερικά οι Σπύρος Ζουπάνος, Βασίλης Κονταξής, Γιάννης Παπαϊωάννου, Αγγελική Δέλλα, Μαρία Παπαγιάννη, Θοδωρής Τσουανάτος, Δήμος Αμπράζης, Στέφανος Φούκας, Κατερίνα Οικονομίδη.

    Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων (30), οι κρατήσεις πρέπει να γίνονται εγκαίρως ώστε να αποφεύγεται η ταλαιπωρία της τελευταίας στιγμής...

    ΠΛΑΘ ΚΑΙ ΧΙΟΥΖ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ

    ΠΡΕΜΙΕΡΑ το ερχόμενο Σάββατο στο θέατρο «Ολβιο» του έργου «Σύλβια και Τεντ», με ήρωες τους ποιητές και συζύγους Σύλβια Πλαθ και Τεντ Χιουζ που παρουσιάζει η θεατρική εταιρεία «Οψεις» σε σκηνοθεσία Ασπας Τομπούλη, σκηνικά-κοστούμια Κλερ Μπρέισγουελ, κίνηση Αντιγόνης Γύρα.

    Η μοναδικότητα στην παθιασμένη σχέση των δύο καλλιτεχνών, το δημοφιλές της ποίησής τους (από τις σπάνιες περιπτώσεις ποιητών που τα έργα τους έγιναν μπεστ σέλερ), η αυτοκτονία της Πλαθ σε ηλικία 30 ετών το 1963, η αινιγματική προσωπικότητα του Χιουζ, καθώς και η έκδοση των ογδόντα οκτώ αυτοβιογραφικών ποιημάτων εκείνου λίγο πριν πεθάνει (1998) είναι τα υλικά που πλέκουν τον γοητευτικό μύθο του ζευγαριού αλλά και της παράστασης.

    Το «Σύλβια και Τεντ» είναι μια διαδραστική περφόρμανς (λήψεις-video Γιώργος Παντελεάκης) όπου οι προβολές και η μουσική συνιστούν σημαντικούς πόλους της αφήγησης. Ερμηνεύουν η Μαρία Ζορμπά και ο Νέστορας Κοψιδάς.

    Μετά τον θάνατο της Πλαθ, ο Χιουζ ξεκινά διάλογο μαζί της. Η κοινή τους ζωή αλλά και το έργο εκείνης εμπνέουν τον Χιουζ να δημιουργήσει ένα ποιητικό σύμπαν για τη σχέση τους.

    Η παράσταση ξεκινά μ' έναν συγγραφέα που παρουσιάζει στο κοινό το βιβλίο του για τον Τεντ Χιουζ και τη σχέση του με τη Σύλβια Πλαθ. Μέσα από την έρευνα για τους δύο καλτ ποιητές του 20ού αιώνα, ο συγγραφέας πλάθει τη δική του εικόνα για την προσωπικότητά τους καθώς και για τα γεγονότα και το πάθος που ένωσε και χώρισε τον Χιουζ με την Πλαθ.

  • ΒΙΒΛΙΟ

    ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

    * ΣΕ ΕΝΑΝ από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους της μεταπολεμικής γενιάς, τον Στρατή Τσίρκα, τα έργα του οποίου εισήγαγαν έναν τολμηρό και πειραματικό μοντερνισμό στα ελληνικά γράμματα, είναι αφιερωμένη η εκδήλωση που οργανώνει τη Δευτέρα (7 μ.μ.) το Ιδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη στον Πειραιά (2ας Μεραρχίας 36 & Ακτής Μουτσοπούλου). Θα μιλήσει ο κριτικός λογοτεχνίας Αλέξης Ζήρας με θέμα «Ο Τσίρκας και η αβεβαιότητα, ως μυθιστορηματικό θέμα και ως γραφή» και ο σκηνοθέτης Ροβήρος Μανθούλης για τις «Ακυβέρνητες Πολιτείες». Διαβάζουν οι ηθοποιοί Μάντυ Λάμπου, και Γωγώ Μπρέμπου.

    * ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζουμε στις 2 Απριλίου και με αυτή την ευκαιρία ο «Παιδικός Ιανός» (Σταδίου 24) παρουσιάζει το βιβλίο της Κατερίνας Σέρβη «Χτύπα ξύλο» (εκδ. Πατάκη) το ερχόμενο Σάββατο στις 12 το μεσημέρι. Για παιδιά από τεσσάρων χρόνων.

    * ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ συζήτηση με τον Μίμη Ανδρουλάκη, με αφορμή το νέο του βιβλίο «Η έβδομη αίσθηση troika Μοίρα», προσκαλούν το Cafe Bar Κυκεών (Σ. Γκιόκα 2, Ελευσίνα) και οι εκδόσεις «Καστανιώτη» τη Δευτέρα, στις 8 μ.μ. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο αντιδήμαρχος Ελευσίνας Γιώργος Τσουκαλάς.

    * ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ του Δημήτρη Γεωργά «Δάκρυα Διαμάντια» (εκδ. ΑΛΔΕ) παρουσιάζεται τη Δευτέρα (7μ.μ.) στην αίθουσα εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου «Πατάκη» (Ακαδημίας 65). Θα μιλήσουν ο συγγραφέας Δημήτρης Βαρβαρήγος και η εκπαιδευτικός-κριτικός λογοτεχνίας Σταυρούλα Λύκου. Συντονίζει ο εκδότης Αλέξανδρος Δεσύλλας.

    Η ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

    ΗΛΙΑΣ ΓΚΡΗΣ

    «Το 1821 στην ελληνική ποίηση»

    Εκδ. Κέδρος

    ΠΩΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΗΚΑΝ οι ποιητές μας με την Επανάσταση του '21; Μόνιμος θαμώνας επί μία πενταετία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, της Βιβλιοθήκης της Βουλής και της Γενναδείου, ο δημοσιογράφος και ποιητής Ηλίας Γκρης βάλθηκε να ξεψαχνίσει έναν ωκεανό τυπωμένων σελίδων, για να εντοπίσει τα έργα που κάνουν έστω κι έναν υπαινιγμό για το κορυφαίο γεγονός της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Κι αφήνοντας έξω εκείνα που δεν ανταποκρίνονταν στα κριτήρια της θεματολογικής αμεσότητας και της αισθητικής πληρότητας που είχε θέσει εξαρχής, προχώρησε σε μια χωρίς βιβλιογραφικό προηγούμενο ανθολογία.

    Ο τόμος «Το 1821 στην ελληνική ποίηση» που μόλις κυκλοφόρησε από τον «Κέδρο», μ' ένα απόσπασμα από τον «Θούριο» του Ρήγα Φεραίου στην προμετωπίδα του, περιλαμβάνει εκατόν σαράντα ποιήματα, γραμμένα σε διάστημα 190 ετών, από εκατόν εννιά ποιητές, με προεξάρχοντες τον Διονύσιο Σολωμό και τον Ανδρέα Κάλβο. Κι όπως ομολογεί ο Γκρης στο εκτενές επίμετρο που συνοδεύει την έκδοση, αφορμή για την ανθολογία του ήταν η «συντονισμένη απόπειρα αποκαθαρμού του '21 από τα εγγενή του στοιχεία (μάχες, φονικά, αλώσεις), δήθεν στερεότυπα πατριωτισμού που, όπως δηλούν τα φαινόμενα, υπαγορεύεται στο όνομα μιας ενιαίας καθοδηγούμενης ιστορικής αναθεώρησης για ολόκληρα τα Βαλκάνια»...

    Ανάμεσα στους ανθολογούμενους ποιητές, ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ο Παλαμάς, ο Καρυωτάκης, ο Ρίτσος με την «Κυρά των αμπελιών», ο Σεφέρης με τη «Μνήμη του Μακρυγιάννη», ο Εγγονόπουλος με το «Μπολιβάρ», ο Ελύτης με τον «Μικρό ναυτίλο», ο Βάρναλης, ο Εμπειρίκος, ο Βρεττάκος, ο Αρης Αλεξάνδρου, ο Ζήσιμος Λορεντζάτος, ο Νίκος Γκάτσος, ο Γιάννης Σκαρίμπας. Κι ακόμα, ο Κακναβάτος, ο Καρούζος, ο Κατσαρός, ο Μέσκος, ο Κύπριος Κυριάκος Χαραλαμπίδης, αλλά και νεότεροι όπως ο Βαγγέλης Κάσσος, ο Κώστας Κρεμμύδας, ο Γιώργος Μπλάνας. Και δεδομένου ότι όλοι τους παρουσιάζονται μ' αλφαβητική σειρά, η ανθολογία ολοκληρώνεται με το τετράστιχο του Ντίνου Χριστιανόπουλου από τη συλλογή «Το κορμί και το σαράκι»: «καημένε Μακρυγιάννη να 'ξερες/ γιατί το τζάκισες το χέρι σου/ το τζάκισες για να χορεύουν σέικ/ τα κωλόπαιδα»...

    Στα πρώτα αλλά και στα ύστερα μετεπαναστατικά χρόνια, το '21 μετουσιώθηκε σε ποίηση «συχνά μεγαλόστομη, διθυραμβική», σημειώνει ο Γκρης. Πατώντας στα χνάρια του Ρήγα, μια σειρά από λαϊκούς ποιητές, πολλοί από τους οποίους είχαν πάρει μέρος στον αγώνα, προσπάθησαν να μεταδώσουν τον παλμό της Επανάστασης και να διεγείρουν το εθνικό φρόνημα έστω και με έργα «κάποιας αφέλειας και άτεχνης στιχουργικής». Πέρα από τους λαϊκούς ποιητές, με γνωστότερο όλων τον Παναγιώτη Κάλας ή Τσομπανάκο από τη Δημητσάνα, στις αρχές του 19ου αιώνα εμφανίστηκαν κι άλλοι με πιο συγκροτημένο ποιητικό έργο, όπως ο Γεώργιος Ζαλοκώστας, ο Σπυρίδων Βασιλειάδης, ο Αλέξανδρος Ραγκαβής, ο Κλέων Παράσχος ή ο Γιάννης Βλαχογιάννης. Ωστόσο, «το επιτηδευμένα αρχαιοπρεπές» γλωσσικό ιδίωμα των περισσότερων, το «ακατέργαστο ή αμήχανο» ύφος τους και η «δυναστική επίδραση» πάνω τους «ενός νεοκλασικού ρητορισμού», οδήγησαν τον Γκρη στο να δώσει απλώς ένα δείγμα γραφής τους.

    Η γενιά του 1880 (Παλαμάς, Δροσίνης, Βιζυηνός) αντιμετώπισε πιο ήπια το '21, «χωρίς την οιηματική μεγαλοστομία που εκτρέφει ο λογιοτατισμός». Ενώ από τη γενιά του '30 και πέρα, ήταν δεκάδες οι ποιητές που εμπνεύστηκαν από την Επανάσταση ή έγραψαν γι' αυτήν ακροθιγώς. Τρεις μόνο από τους πιο σημαντικούς ποιητές μας απέφυγαν να κάνουν οποιαδήποτε αναφορά σ' αυτήν: ο Μανόλης Αναγνωστάκης, ο Μίλτος Σαχτούρης και ο Τάκης Σινόπουλος. Σύμφωνα με τον Γκρη, φαίνεται πως και οι τρεις βίωναν την τραγωδία της Κατοχής και του εμφυλίου απόλυτα εγκλωβισμένοι στο ζοφερό της κλίμα, και δεν μπορούσαν να γυρίσουν τα μάτια πιο πίσω για ν' αντλήσουν έμπνευση. Εκείνοι ωστόσο που έκαναν τα πρώτα τους βήματα στη δεκαετία του '60, στον απόηχο εκείνου του ζόφου, «θ' αναστοχαστούν πάνω στο φαινόμενο του θανάτου, βρίσκοντας στο '21 την τροφό ενός ποιητικού οράματος μέσα σ' ένα γόνιμο τοπίο ποιητικών ιδεών».

    Ο ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

    ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ

    «Επιφυλλίδες 1989-2004»

    Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων

    «ΤΩΡΑ που τελειώσαν οι πανηγυρισμοί και οι πανηγυρικοί για την 25η Μαρτίου, δεν θα ήταν άσκοπο να θυμηθούμε μερικές σκοτεινές σελίδες του Αγώνα και της συνέχειάς του -όχι υπακούοντας στη μόδα του μεταμοντερνισμού, της "αποδόμησης", της "απομυθοποίησης", αλλά γιατί οι μελανές πτυχές της Ιστορίας είναι τόσο διδακτικές όσο και οι περίλαμπρες ώρες της».

    Ετσι ξεκινούσε ο Μάριος Πλωρίτης, τέτοιες μέρες το 2002, την επιφυλλίδα του «Ηρωες -"προδότες"!», ανατρέχοντας στο ψευδοδικαστήριο που έστησε ο Μαυροκορδάτος στον Καραϊσκάκη, στη δολοφονία του «εθνοκατάρατου», κατά τον Κωλέττη, Οδυσσέα Ανδρούτσου, στις διώξεις του Κολοκοτρώνη επί βαυβαρικής αντιβασιλείας ή στην απόλυτη ένδεια που βίωνε η Μαντώ Μαυρογένους, προς το τέλος του σύντομου βίου της. Μια επιφυλλίδα γύρω από τα εγκλήματα που προκαλεί διαχρονικά ο πόθος για εξουσία, που διασώζεται σήμερα ανάμεσα σ' εκατοντάδες άλλες δικές του στη δίτομη έκδοση του Ιδρύματος της Βουλής (επιλογή, επιμέλεια: Θ. Νιάρχος, Α. Φωστιέρης).

    Από τις πιο σημαντικές μορφές των ελληνικών γραμμάτων, κριτικός, σκηνοθέτης, πρωτεργάτης του Θεάτρου Τέχνης και μεταφραστής εκατό και πλέον έργων που σηματοδότησαν μεγάλες σκηνικές επιτυχίες, ο Μάριος Πλωρίτης (1919-2006) δεν ήταν δημοσιογράφος με την τρέχουσα σημασία του όρου. Αδέσμευτος, αντιεξουσιαστικός, ευθύβολος και με πλατιά κλασική παιδεία, υπήρξε μάστορας αλλά και ανανεωτής του πολιτικού δοκιμίου. Κάτι που αναδεικνύεται δεόντως σ' αυτήν την τιμητική έκδοση, όπου συγκεντρώνονται τα πιο αντιπροσωπευτικά του άρθρα της περιόδου 1989-2004, ανοίγοντας ένα παράθυρο στις παλινωδίες και τις αντιφάσεις της Ιστορίας.

    ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ

    «Η Αλγερινή Επανάσταση»

    Εκδ. Κουκκίδα

    ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ του 1962 η Αλγερία ήταν και επίσημα ανεξάρτητο κράτος. Σε μια εποχή που έβραζε από επαναστατικά κινήματα ενάντια στην αποικιοκρατία, η Αλγερία ήταν η πρώτη χώρα στη Βόρεια Αφρική που κατάφερνε, έπειτα από έναν μακροχρόνιο ανταρτοπόλεμο στην ύπαιθρο και στα αστικά κέντρα, να αποκτήσει την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία.

    Η μελέτη «Η Αλγερινή Επανάσταση» (εκδόσεις Κουκκίδα) του Δημήτρη Λιβιεράτου είναι η ιστορία αυτής της επανάστασης, που ξεκινάει από την εξέγερση του 1953 για να καταλήξει στην άνοδο του Μπεν Μπέλα στην προεδρία της ελεύθερης πια Αλγερίας, μέσα από τη διήγηση των εχθροπραξιών και του διπλωματικού αγώνα που κατέληξε στη νίκη του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας, του γνωστού FLN και την αποχώρηση των γάλλων εποίκων και του στρατού από τη χώρα.

    Σε καιρούς που η Βόρεια Αφρική πυρπολείται από εξεγέρσεις, η ιστορία αυτής της επανάστασης αποκτά μια ξεχωριστή επικαιρότητα. Η Αλγερία ήταν η μόνη ελεύθερη χώρα στην περιοχή που προσπάθησε να εφαρμόσει ένα πραγματικά ρηξικέλευθο πολιτικό πρόγραμμα. Οταν ο Μπεν Μπελά ανέλαβε την εξουσία, θέλησε να μοιράσει τη γη στους αγρότες, να αναδιοργανώσει τη δημόσια εκπαίδευση και την δημόσια γη και να εθνικοποιήσει τον ενεργειακό πλούτο της χώρας.

    Ανατράπηκε, όμως, τρία χρόνια μετά την επισημοποίηση της ανεξαρτησίας από τον παλιό του σύντροφο στις μάχες και αρχηγό του στρατού, τον Μπουμεντιέν. Και από τότε ξεκίνησε η περιπέτεια για το λαό της Αλγερίας, που βρέθηκε να κυβερνάται απολυταρχικά από ένα μόνο κόμμα για δεκαετίες ολόκληρες, μέχρι τις μέρες μας.

    Η ιστορία της Αλγερίας δεν διαφέρει σημαντικά από αυτήν των υπόλοιπων χωρών της Βόρειας Αφρικής. Ολες πλήρωσαν την ανεξαρτησία τους από τους ευρωπαίους αποικιοκράτες με την εγκαθίδρυση ανελεύθερων καθεστώτων. Η διαφορά όμως είναι ότι ο λαός της Αλγερίας έχει στη μνήμη του μια επανάσταση που στην εποχή της επηρέασε όλο τον κόσμο.

    Ετσι, τώρα που οι λαοί της περιοχής ξεσηκώνονται ενάντια στους δυνάστες τους, αυτή η μελέτη θυμίζει μια επανάσταση που έχει πια ξεχαστεί. Κι όμως στον καιρό της ήταν μια ακτίδα ελπίδας για «της γης τους κολασμένους».

    Δ. ΑΝ.

    ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

    ΠΙΤΕΡ ΣΤΡΑΟΥΜΠ

    «Η νύχτα του κακού»

    (μετ. Ν. Σπυριδάκης, εκδ. Bell)

    Από τους πιο σημαντικούς αμερικανούς συγγραφείς μυστηρίου και τρόμου, με δεκαεπτά μυθιστορήματα στο ενεργητικό του -ανάμεσα στα οποία το «Φυλακτό» και το «Μαύρο σπίτι» που συνυπέγραψε με τον Στίβεν Κινγκ- ο Στράουμπ επιστρέφει μ' ένα μελαγχολικό, καλοκουρδισμένο μυθιστόρημα αγωνίας, όπου ο τρόμος της απτής πραγματικότητας συνδυάζεται με το υπερφυσικό. Στην καρδιά του βιβλίου, μια μυστική ιεροτελεστία, οργανωμένη από έναν γκουρού των πανεπιστημιακών κάμπους του '60 και με προσκεκλημένους τους πιο ένθερμους οπαδούς του, η οποία εξελίχθηκε απρόβλεπτα σ' ένα λουτρό αίματος. Χρόνια αργότερα, ένας συγγραφέας εκμαιεύει μαρτυρίες από τους επιζώντες, επιχειρώντας ν' ανασυστήσει τα γεγονότα της μοιραίας εκείνης βραδιάς.

    ΙΤΑΛΟ ΚΑΛΒΙΝΟ

    «Πάλομαρ»

    (μετ. Α. Χρυσοστομίδης, εκδ. Καστανιώτη)

    Συλλογή αφηγημάτων που πρωτοδημοσιεύτηκαν σε βιβλίο το 1983, κι όπου ο μεγάλος ιταλός συγγραφέας (1923-1985), κρυμμένος πίσω από το προσωπείο ενός σιωπηλού, αγνώστων λοιπών στοιχείων άντρα, του Πάλομαρ, καταθέτει τις απόψεις του για όσα συνθέτουν την περιπέτεια της ζωής. Το alter ego του Καλβίνο αγκαλιάζει με το βλέμμα του πότε το γυμνό στήθος μιας γυναίκας, πότε τη στάση των νέων απέναντι στους ηλικιωμένους, πότε ένα κύμα που σκάει στην παραλία, πότε την απεραντοσύνη του ουρανού, άλλοτε με τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού κι άλλοτε με την ηρεμία ενός ανθρώπου που βαδίζει στο μονοπάτι της σοφίας, έχοντας συνείδηση ότι δεν κατέχει τη μοναδική αλήθεια, αμφιβάλλοντας συνεχώς.

    ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ

    τ. 91

    Στο νέο τεύχος του θεσσαλονικιώτικου περιοδικού, που διευθύνει ο Γ. Κορδομενίδης, φιλοξενούνται μεταξύ άλλων: ένα μικρό αφιέρωμα στον ποιητή Αντώνη Φωστιέρη, πρόσφατα βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του έργου του (γράφουν οι Αλέξης Ζήρας, Σωτήρης Σόρογκας, Θανάσης Νιάρχος και Γιάννης Βαρβέρης), μια παρουσίαση της περσινής, τρίτης διεθνούς λογοτεχνικής συνάντησης στο καφέ «Dasein» από τον Χρήστο Χρυσόπουλο, ανέκδοτα κείμενα των Γ. Σκαμπαρδώνη, Δ. Αξιώτη, Κ. Ζαρόκωστα, Η. Παπαμόσχου, καθώς και κριτικές για τα τελευταία μυθιστορήματα των Ι. Καρυστιάνη («Τα σακιά»), Θ. Γρηγοριάδη («Ο παλαιστής και ο δερβίσης») και Δ. Νόλλα («Ο καιρός του καθενός»).

    ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΟΥΝΤΟΥΚΛΗΣ

    «1.000.000 στιγμές»

    Βορειοδυτικές εκδόσεις

    Γεννημένος το '83 στην Αθήνα, με σπουδές αρχιτεκτονικής στην Πάτρα και τη Βαρκελώνη, κατά καιρούς ζογκλέρ κι επίδοξος παραμυθάς από παιδί, ο Μιχάλης Φουντουκλής επιχειρεί την πρώτη του μυθιστορηματική σύνθεση αντλώντας υλικό από έναν ωκεανό ανάλαφρων ή... βαριών κι ασήκωτων στιγμών, όπως τις βιώνουν στη διάρκεια μιας τυχαίας χρονιάς σ' επαρχιακή πόλη τα έξι μέλη μιας παρέας φοιτητών. Στιγμές που μιλούν «για τη ζωή, τον έρωτα, την αγάπη, τη φιλία, τα όνειρα, την αυτοεκτίμηση, την πίστη, την ελπίδα, τον θάνατο...», ειδωμένες με κέφι και αυτοσαρκασμό. Οι «Βορειοδυτικές εκδόσεις» έχουν έδρα τα Γιάννενα και δηλώνουν ανοιχτές στο σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα (βλ. voreiodytikes.bolgspot.com).

    ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΥΔΙΚΟΣ

    «Από την προξενήτρα στο γραφείο συνοικεσίων»

    (εκδ. Πεδίο)

    Πώς είναι δυνατόν να επιβιώνει στις μέρες μας ο θεσμός των γραφείων συνοικεσίων; Πώς γίνεται άνθρωποι με τόσα εμφανισιακά και οικονομικά προσόντα, όπως τουλάχιστον εμφανίζονται στις σχετικές αγγελίες που πλημμυρίζουν ακόμα τον τύπο, να ζητούν βοήθεια για ν' αποκτήσουν σύντροφο; Καθηγητής λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ο συγγραφέας αναλύει πάνω από διακόσιες επιστολές που στάλθηκαν σε τέτοια γραφεία τα τελευταία χρόνια, όχι για να προσφέρει γαργαλιστικές ιστορίες, αλλά για να σκιαγραφήσει το σύγχρονο κοινωνικό τοπίο μέσα από το οποίο αναδύονται αυτά τα «ντοκουμέντα μοναξιάς».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Μια ταινία χωρίς έξοδα
Η απεργία των γυναικών
Οικογενειακές υποθέσεις
Θέατρο
Οι λογοτέχνες στη σκηνή
«Θερμοκήπιο» γραφειοκρατίας
Η κρίση της αναπαράστασης
Χορός
«Μέσα» στην πρόβα
Εικαστικά
Η Ελλάδα μετά το φολκλόρ
Η δική τους Αφρική
Αρχιτεκτονική
Πάρκα αντί για χώρους στάθμευσης
Μοναχικές απώλειες
Η θανάσιμη μοναξιά του καλλιτέχνη
Μουσική
Οι χαμένοι, διάσημοι δίσκοι του ροκ
Φωνή σε μια ξεχασμένη γλώσσα
Το τραγούδι της ερήμου
Λογοτεχνία
Μυθιστορήματα, προοίμια εξεγέρσεων
Διαβάζοντας ελληνικά στο Παρίσι
Ο Εκο στο μάτι του κυκλώνα
Ενας ποιητής απέναντι στον Στάλιν
Το ανεξάντλητο '21