Έντυπη Έκδοση

Απολογισμός της περιόδου 2012-2013

Ουρές και κλάματα

Είναι ποτέ δυνατόν στην Αθήνα της κρίσης, των νεοάστεγων, των ανθρώπων που ψάχνουν τροφή στα σκουπίδια η επιθεώρηση «Θα σε πάρω να φύγουμε» (Μπάντμιντον) να κάνει καθημερινά 2.000 εισιτήρια και η Αννα Βίσση, στο comeback των «Δαιμόνων» του Νίκου Καρβέλα, να έχει 1.500 άτομα κάθε βράδυ στο «Παλλάς»;

Δύο χιλιάδες θεατές καθημερινά στο Μπάντμιντον για το «Θα σε πάρω να φύγουμε» του Αγγ. Πυριόχο Δύο χιλιάδες θεατές καθημερινά στο Μπάντμιντον για το «Θα σε πάρω να φύγουμε» του Αγγ. Πυριόχο Είναι δυνατόν ένας μίμος, ο Τάκης Ζαχαράτος, να κατορθώνει να κάνει ολομόναχος στο θέατρο «Αλίκη» περισσότερα από 50.000 εισιτήρια;

Οι διαθέσεις του κοινού ποτέ δεν ήταν ακριβώς προβλέψιμες. Στις εποχές των βομβαρδισμών, ο κόσμος έκανε ουρές στα θέατρα του Βελιγραδίου. Και στην Αθήνα της άγριας ύφεσης είδαμε πολλές ουρές να σχηματίζονται σε σκηνές. Δεν ήταν απαραίτητα εμπορικές και... ηδονοθηρικές, όπως το «Λαμπέτη» με το «Ανδρες έτοιμοι για όλα», που είχε 130% πληρότητα βρέξει-χιονίσει.

Το «Vitrioli» του Γ. Μαυριτσάκη άγγιξε σχεδόν 90% πληρότητα Το «Vitrioli» του Γ. Μαυριτσάκη άγγιξε σχεδόν 90% πληρότητα Το Εθνικό Θέατρο, με εξαιρετικό ρεπερτόριο και παρατάσεις μία και μία, ανταμείφθηκε. Εζησε την καλύτερη χρονιά του εδώ και πάρα πολύ καιρό, με πληρότητες-ρεκόρ. Το «Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, είχε πληρότητα 120%. Νωρίτερα, η «Οδύσσεια» του Γουίλσον 103%. Με τα εξαιρετικά ποσοστά 70%-95% κινήθηκαν η κατά Νίκο Καραθάνο «Γκόλφω», τα «Κόκκινα φανάρια» του Κωνσταντίνου Ρήγου, οι «Θεατές» του Ποντίκα και το «Vitrioli» του Μαυριτσάκη, που σκηνοθέτησε ο Ολιβιέ Πι.

Εξαιρετική η χρονιά αποδείχτηκε και για τις παραστάσεις έργων του Μπρεχτ. Το κοινό τίμησε την «Αγία Ιωάννα των Σφαγείων» του Νίκου Μαστοράκη στο «Ακροπόλ», το οποίο άγγιξε πληρότητα 95%. Ο «Επιθεωρητής» του Γκόγκολ, που τη διαδέχτηκε, υπολείπεται αρκετά, αν και η παράσταση παρατάθηκε ώς το τέλος Μαΐου. Αίτηση έκανες και για τον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν» του Μπρεχτ στη Στέγη (σκηνοθεσία: Κατερίνα Ευαγγελάτου). Ακόμη ένα «φαινόμενο:

Εκπτωτική πολιτική

Ρεκόρ πληρότητας (120%) για το «Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», στο Εθνικό Θέατρο Ρεκόρ πληρότητας (120%) για το «Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», στο Εθνικό Θέατρο Η νέα επιστροφή της «Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου» με τη Νένα Μεντή («Χώρα»), που προκάλεσε νέα κοσμοσυρροή.

Ηταν πολλά τα θέατρα που φέτος όχι μόνο επιβίωσαν· είχαν και κέρδη. Το «Βρετάνια» με το «Αχ, αυτά τα φαντάσματα», σε σκηνοθεσία Γ. Κακλέα - που έκανε όμως «κοιλιά» μετά τον Φεβρουάριο. Το «Ανεσις» με το «Κάθε Πέμπτη, κύριε Γκριν» και τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο. Το «Διάνα» με τον «Κατάδικό» μου και την Ελένη Ράντου. Sold out είναι και το «Mistero Buffo» του Ντάριο Φο στο «Θησείον». Κάτι που δεν κατάφεραν οι «Ζωές των άλλων» (έφτασαν μέχρι 70% πληρότητα). Εκατόν σαράντα πέντε θέσεις διαθέτει μόνο το «Θησείον». «Ηρθαμε ίσα βάρκα», λέει ο παραγωγός Γιώργος Λυκιαρδόπουλος, ο οποίος χαρακτηρίζει τη χρονιά «από τις πιο δύσκολες για τον κόσμο. Ειδικά μετά τον Φεβρουάριο, αυτό που έγινε δεν το είχα ξαναζήσει. Είναι όλοι σοκαρισμένοι. Ακόμα και τα εμπορικά σχήματα πέσανε από τους 600 στους 100 θεατές!»

Ανήκει σε αυτούς που ακολούθησαν εκπτωτική πολιτική: «Ομως δεν βγαίνουμε με 7-8 ευρώ εισιτήριο. Δεν είμαστε σινεμά», διευκρινίζει.

Τα θέατρα δεν έβαλαν λουκέτο γιατί έριξαν τις τιμές των εισιτηρίων έως και 40% τα δύο τελευταία χρόνια (από 25 έγιναν 16 ευρώ). Ετσι μπήκαν στις σκηνές περισσότεροι θεατές από άλλοτε. «Τα κουπόνια όχι μόνο λειτούργησαν, έχουν γίνει αναγκαίο κακό. Οποιος τη βγάλει σώος αυτή τη χρονιά θα επιζήσει και του χρόνου», προβλέπει έμπειρος παραγωγός. Η επιθεώρηση του Μπάντμιντον έχει ακόμα και εισιτήριο 7 ευρώ. Ετσι δικαιολογούνται τα 2.000 εισιτήρια τη μέρα.

Ξανά sold out η «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» με τη Νένα Μεντή Ξανά sold out η «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» με τη Νένα Μεντή Υπήρξαν όμως και σταθερές εμπορικά αξίες, που φέτος «καταποντίστηκαν». Χαρακτηριστικότερο όλων το παράδειγμα του Πέτρου Φιλιππίδη, ο οποίος με το «Ενας υπηρέτης δυο αφεντάδων» έζησε στο «Μουσούρη» μια από τις χειρότερες χρονιές της καριέρας του. Μέτρια τα πήγε και ο Σταμάτης Φασουλής στο «Χορν» με το «Οθων και Ποθούλα» του Ακη Δήμου. Ακόμη πιο πεσμένα ήταν τα πράγματα για τον Γιώργο Κιμούλη, που συστρατεύτηκε με τη Δήμητρα Ματσούκα στο «Αθηνών», για τον Γιάννη Μπέζο με την «Αντιγόνη» του Ανούιγ, για τον Γρηγόρη Βαλτινό με τον «Επιθεωρητή» στο «Ιλίσια», αλλά και για τον Δάνη Κατρανίδη στο «ντεμπούτο» του στο «Πόλις».

Μια από τις χειρότερες εισπρακτικά χρονιές έζησε ωστόσο το «Θέατρο Τέχνης», που τελευταία είχε θρυλικές επιτυχίες («Οπως η μέθοδος Γκρόνχολμ»). «Η κρίση έχει επηρεάσει τόσο πολύ το θέατρο, που δεν ξέρουμε τι να κάνουμε το χειμώνα», λέει ο Διαγόρας Χρονόπουλος. «Μοιραία θα οδηγηθούμε σε συμπαραγωγές. Η παραγωγή που θα κάνουμε μόνοι μας θα είναι μόνο μία. Θα μαζευτούμε πολύ».

Κάτι που προέβλεψε κι έκανε εγκαίρως το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μόνο μία ήταν η δική του παραγωγή. Η «Ρομαντική ιστορία», η οποία είχε πληρότητα έως και 95% μέχρι τον Φεβρουάριο. Τότε σημειώθηκε κάμψη 28%.

Κακή ήταν η χρονιά για το «Μεταξουργείο» και την Αννα Βαγενά, που δεν κατάφερε να προσελκύσει το κοινό ούτε συμπράττοντας με την Ελένη Γερασιμίδου στην απολαυστική «Αλωση της Κωσταντίας» του Μακριδάκη.

Καταποντισμός και για την κλασική επιθεώρηση. Ενας μόνο διεσώθη. Ο Σεφερλής στο «Περοκέ» με τη «Φωλιά του κούκλου» (πληρότητα 65%).

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Καλλιτεχνικό ρεπορτάζ
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
«Δεν είμαι ούτε φεμινιστής ούτε σεξιστής»
Οι Γερμανοί «τρώνε χοιρινό και... ανθρώπους»
Θέατρο
Ουρές και κλάματα
Μουσική
«Δεν καταλαβαίνω πώς οι Ελληνες ψηφίζουν νεοναζί»
Ο Μίκης με κάνει καμαρωτή
Βιβλίο
Μπουκέτα από εξώφυλλα