Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Προσωπική ματιά

  • Μας ήξερε από τις διαδηλώσεις

    Ο Τζον Μάλκοβιτς στην Αθήνα. «Σπαρταριστός».

    Εύπλαστος σαν το ζυμάρι. Να «τσαλακώνεται». Να αυτοσαρκάζεται. Να μας πειράζει. Να δίνει χαριτωμένες τσιμπιές στις δυο σοπράνο-συμπρωταγωνίστριές του, ανακαλώντας τον αλησμόνητο Βαλμόν στις «Επικίνδυνες σχέσεις». Και μετά να δαγκώνει το αυτάκι τους και να κυλιέται σαν το κουβάρι μαζί τους στη σκηνή, ώσπου τελικά να τις στραγγαλίζει με το σουτιέν τους!

    Αυτό που απέδειξε ο Αμερικανός σταρ ως σίριαλ κίλερ Τζακ Ουντερβέγκερ στο «Θέατρον» (της Πειραιώς) και την «Κολασμένη Κωμωδία» του Μ. Στούρμινγκερ είναι ότι διαθέτει και στο σανίδι... αψεγάδιαστο τρόπο -ήτοι, τεχνική, αμεσότητα, διαδραστικότητα, ευαισθησία, χιούμορ και ρυθμό. Το κατακτά με μία και μόνο κίνηση.

    Το μόνο που μας έλειψε στη σαρωτική εμφάνισή του, συνοδεία της εξαίρετης Ορχήστρας της Ακαδημίας της Βιέννης, ήταν τα κινηματογραφικά close up στη... διαταραγμένη ματιά του. Κατά τα άλλα, αισθανθήκαμε ότι εισχωρήσαμε στο μυαλό του... Τζον Μάλκοβιτς. Ή, περίπου. Γιατί, όταν εμφανίστηκε με λευκό κοστούμι και ασπρόμαυρο πουά πουκάμισο στη σκηνή, ομολογώ πως «τσιμπήσαμε». Με το «καλημέρα» ο Μάλκοβιτς δήλωσε ότι τον τιμά που τον προτιμήσαμε στη θέση της Ντιόν Γουόργουικ που μας έφτυσε. «Νιώθω ότι σας ξέρω», μας διαβεβαίωσε, κοιτώντας επίμονα προς την πλατεία. «Μάλλον από το CNN που κάλυψε τις διαδηλώσεις σας. Δύσκολο να σας αναγνωρίσει όμως κανείς χωρίς κουκούλες! Τους πιο ηλικιωμένους σάς ξέρω από την οδό Φυλής», κάγχασε.

    Μόνο όταν ζήτησε συγγνώμη για τα... περίεργα αγγλικά του, συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μας μιλούσε τόση ώρα ο Αμερικανός Μάλκοβιτς αλλά ο Αυστριακός Ουντερβέγκερ, περιβόητος δολοφόνος ιερόδουλων. Η παράσταση, επιτομή της μίνιμαλ θεατροποίησης και ενδεχομένως η πιο ενδιαφέρουσα πρόταση του Φεστιβάλ «Πέρα από τα όρια», βασιζόταν έτσι κι αλλιώς σε μια σύμβαση. Ο σίριαλ κίλερ Ουντερβέγκερ επανήλθε απ' τον άλλο κόσμο για να προωθήσει το νέο βιβλίο του. Αφού ανέλυσε τη θεωρία του για τις γυναίκες (εντυπωσιακός ο τρόπος που η μπαρόκ μουσική συμπλήρωνε την πρόζα), στο τέλος μάς την «έσκασε». «Αν θέλετε να μάθετε γιατί σκότωσα τόσες γυναίκες, πρέπει να αγοράσετε το βιβλίο», μάς έκλεισε, αποχωρώντας, το μάτι ο Μάλκοβιτς. Και αποθεώθηκε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Αν δεν σε έχουν αποδοκιμάσει δεν αξίζεις τίποτα
Συνέντευξη: Γκίλαντ Ατζμον
Θέλω το υπουργείο... τζαζ της Παλαιστίνης
Θέατρο
2.000 sms και 160 συγγραφείς για ένα έργο
Επίδαυρος
Ορχήστρα και πολύ τους πέφτει
Ακαδημία Αθηνών
Ενας αρχαιολόγος, γεν. γραμματέας της Ακαδημίας
Βυζαντινό μουσείο
Το Βυζαντινό έφτασε στο 1821
Κινηματογράφος
Il cinema delle donne
Νέες ταινίες
Θρίλερ και μέτριες κωμωδίες
Συνέντευξη: Χαβιέ Μπαρντέμ
Η ζωή είναι καταθλιπτική, γιατί να παίξω κωμωδία;
Τηλεόραση
Απεργίες στα ΜΜΕ την άλλη εβδομάδα
58 βραβεία!
Ψηφιακή ενημέρωση μέσω Αυτοδιοίκησης
«Καυτός» Ιούνιος για ΕΡΤ
«ΟΡΑ» και στην τηλεθέαση