Έντυπη Έκδοση

Τα νέα στέκια της Επιδαύρου

Μετά τις παραστάσεις του Φεστιβάλ, η νυχτερινή βόλτα συνεχίζεται όχι μόνο στον παραδοσιακό «Λεωνίδα», αλλά και στους νέους χώρους που άνοιξαν

Το καλοκαίρι ήρθε μαζί με τον πρώτο καύσωνα και το Φεστιβάλ Επιδαύρου ξεκινά. Ομως η οικονομική κρίση έδειξε ήδη τις επιπτώσεις της και στον τουρισμό. Τα ξενοδοχεία της περιοχής, με περικοπές εξόδων και μειωμένες από πέρσι τιμές, έχουν αισθητά λιγότερες κρατήσεις.

Παρασκευή βράδυ, τα μαγαζιά στο λιμάνι της Επιδαύρου μένουν άδεια. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, φέτος, πήρε τα μέτρα του. Συρρίκνωσε τις δαπάνες σε καταλύματα και διατροφή τόσο για το προσωπικό του Φεστιβάλ, διοικητικούς και τεχνικούς υπαλλήλους, όσο και για τους καλλιτέχνες. Προτίμησε να νοικιάσει διαμερίσματα με το μήνα, τέσσερα στο Λυγουριό και δώδεκα στην Επίδαυρο, κατεβάζοντας κατά πολύ τα έξοδα.

Σύμφωνα με τον «Καλλικράτη» ο Δήμος Ασκληπιείου ενώνεται με τον Δήμο Αρχαίας Επιδαύρου με όνομα Δήμος Επιδαύρου και με έδρα το Λυγουριό. Πριν από μερικές μέρες μάλιστα, με αφορμή την ένωση, εγκαινιάστηκε ο Επιδαύριος Δρόμος μήκους τριών χιλιομέτρων που συνδέει το Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου με το Ασκληπιείο.

«Το Φεστιβάλ δίνει ζωή και χρήμα στον τόπο, δουλειά σε μόνιμους και εποχικούς υπαλλήλους», μας λέει ο δήμαρχος Λυγουριού Χρήστος Τσακαλιάρης. «Σκεφτείτε ότι την Κυριακή μετά την τελευταία παράσταση των Επιδαυρίων, είναι σα να μπαίνει ο χειμώνας. Ερημώνει ο τόπος κι ας είναι ακόμα Αύγουστος. Φέτος μας περιμένουν δυσκολίες. Η κρίση φάνηκε απ' το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος. Στην Π. Επίδαυρο η έξοδος γίνεται πια αυστηρά το Σάββατο. Η αισιόδοξη σκέψη είναι μήπως όλο αυτό λειτουργήσει αντίστροφα. Ο κόσμος, σκεπτόμενος τα ναύλα για να πάει σε κάποιο νησί, ίσως προτιμήσει πιο κοντινότερες διαδρομές στα μέρη μας».

Κάναμε μια βόλτα στην περιοχή της Επιδαύρου κι ανακαλύψαμε νέους χώρους, στέκια και ανθρώπους που η παντοκρατορία σταθερών αξιών όπως ο «Λεωνίδας» του φαγητού και το «Καπάκι» της ξέφρενης διασκέδασης έχουν αφήσει στη σκιά.

* Ξεκινώντας από το Λυγουριό πέφτουμε πάνω σ' ένα θεατρικό όνειρο... «Dream theatre», ένα λογοπαίγνιο με το θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου αλλά και με το γήπεδο της Manchester United είναι το όνομα του ολοκαίνουριου coffe bar απέναντι από το γυμνάσιο. Μεγάλη αίθουσα με μοντέρνο ντιζάιν και μουσική ξένη, ελληνική ποπ αλλά και έντεχνη συγκεντρώνει νέους και καλλιτέχνες από το Φεστιβάλ. Το «Dream theatre» είναι μαγαζί που δείχνει ότι έχουν επενδυθεί αρκετά χρήματα. Ο ιδιοκτήτης του Γιώργος παραδέχεται ότι βούτηξε στα βαθιά. «Παλιά ήταν ταβέρνα. Οταν το πήραμε, αποφασίσαμε να κάνουμε το καλύτερο. Τώρα με την κρίση τα πράγματα δυσκολεύουν. Σ' όλα τα τραπέζια ακούμε συζητήσεις σχετικές, την αγωνία ανθρώπων για μικροκαταθέσεις. Ανησυχώ πώς θα πάμε το καλοκαίρι. Οι τιμές μας είναι καλές. Δεν είναι ακριβός ένας καφές δύο ευρώ».

* Ολοι γνωρίζουν την ταβέρνα του Λεωνίδα, απολύτως ταυτισμένη με το Φεστιβάλ από τότε που ξεκίνησαν οι παραστάσεις. Μια άλλη στο δρόμο προς το Ναύπλιο, το ίδιο παλιά, κουβαλά τον δικό της περιπετειώδη μύθο και τα καλύτερα παϊδάκια στην ευρύτερη περιοχή, κατά γενική ομολογία. Το όνομά της είναι «Μαρκεζίνης» (με υπότιτλο «Οασις») και είναι εμπνευσμένο από τον γνωστό υπουργό Σπύρο Μαρκεζίνη επειδή επισκεπτόταν την ταβέρνα και άφηνε προεκλογικό υλικό...

Την ταβέρνα δημιούργησαν ο Κώστας Μελάς μαζί με τον φίλο του, κάτοχο νταμαριών και γλύπτη Χρήστο Βλάμη, διαβόητοι κι οι δύο για τις πλάκες τους. Ο γιος του Κ. Μελά έχει να διηγηθεί δεκάδες τέτοια αστεία που συχνά δημιουργούσαν πρόβλημα στο χωριό και την επέμβαση της αστυνομίας: «Κάποτε εντόπισε ένα δημοσιογράφο κι άρχισε να λέει φωναχτά για τη φλέβα χρυσού που έσκασε στο Ρέμα του Βλάκα. Ούτε χρυσός υπήρχε ούτε Ρέμα Βλάκα. Κι όμως επί ολόκληρους μήνες ειδικά συνεργεία, κόσμος, δημοσιογράφοι βρίσκονταν κάθε μέρα σ' ένα συγκεκριμένο σημείο σκάβοντας...».

Οι τιμές έπεσαν

* Το καινούριο εστιατόριο που κινδυνεύει να γίνει το αντίπαλον δέος του Λεωνίδα στο Λυγουριό αναδύθηκε τα τελευταία χρόνια το «Γιαλάσι» της Π. Επιδαύρου και λέγεται «Καλογερικό». Στο πίσω μέρος, μια δροσερή πολυεπίπεδη αυλή ανάμεσα σε δέντρα και σε λουλούδια, περιμένει τους θαμώνες. Το πέτρινο κτίριο 150 χρόνων υπήρξε παλιό μετόχι που κάποτε ανήκε, μαζί με πολλές άλλες εκτάσεις, στη Μονή Ταξιαρχών («υποκατάστημα» της Μονής Πετράκη του Αγίου Ορους). Ξενομερίτες αγόραζαν σταδιακά τις εκτάσεις από την Εκκλησία κι έτσι η γη πέρασε σε χέρια ιδιωτών δημιουργώντας το σημερινό Γιαλάσι. Χρόνια πριν, οι αλαφροΐσκιωτοι μιλούσαν για φαντάσματα που πήγαιναν κι ερχόντουσαν στο εγκαταλειμμένο σπίτι. Οι ρεαλιστές πάλι απέδιδαν τους θορύβους σε κλέφτες που σεργιάνιζαν ανενόχλητοι παρά την παρουσία της γιαγιάς που έμενε τότε στο Καλογερικό.

Το 2002 ο Τάσος Τσόλης αποφάσισε να αξιοποιήσει το χώρο κάνοντας λιγοστές επεμβάσεις και έδωσε έμφαση στο μενού, που βασίζεται σε φρέσκα προϊόντα αλλά και ιδιαίτερες γεύσεις με αποκορύφωμα την ψιλοκομμένη σαλάτα, το ριζότο, τη γαλοπούλα με ούζο, κ.ά. Οι τιμές φέτος έπεσαν: το ενός κιλού κρασί «Μαντινεία» και «Νεμέα» από τα 8 στα 6 ευρώ καθώς και το κουβέρ -με ψωμί φρέσκο που ανανεώνεται συνεχώς και πατέ ελιάς- από 1 ευρώ στα 30 λεπτά.

Η φήμη του «Καλογερικού» εξαπλώθηκε στόμα με στόμα. Περαστικοί, πελάτες των παρακείμενων ξενοδοχείων, καλλιτέχνες κλείνουν σχεδόν όλα τα τραπέζια. Ο ιδιοκτήτης όμως αρνείται να προσθέσει περισσότερα παρ' όλο που έχει χώρο, γιατί κάτι τέτοιο θ' άλλαζε την ποιότητα παροχής υπηρεσιών. «Δεν θέλω να κάνω παραχωρήσεις. Η εργονομία της κουζίνας δεν αντέχει ανοίγματα. Τα όριά μας εξαντλούνται στους 100 πελάτες. Ηδη όταν το μαγαζί είναι γεμάτο, βραχυκλώνουμε. Ερχονται απ' το θέατρο και θέλουν όλοι μαζί να φάνε την ίδια στιγμή. Προσπαθούμε να τους ικανοποιήσουμε. Μην ξεχνάτε ότι όλα φτιάχνονται επί τόπου...».

* Γύρω από το υπαίθριο μπαρ του «Hellas», με την πλούσια κάβα και σε απόσταση μερικών βημάτων από την πλαζ, μαζεύονται τις καλοκαιρινές νύχτες οι ξενύχτηδες κάθε ηλικίας. Ο dj παίζει ξένη αλλά και ελληνική μουσική.

* Στο λιμάνι του χωριού, δίπλα στο «Πλάζα», λειτουργεί το «Κοίλον», παλιό, διώροφο, πέτρινο κτίριο που ανακατασκευάστηκε εδώ κι ένα χρόνο. Καλόγουστο, με εντυπωσιακούς σχεδιασμούς στις ξύλινες οροφές και τραπεζάκια στην αυλή και την πλατεία, μαζεύει μέρα και νύχτα νέους και όχι μόνον.

* Στο λιμάνι βρίσκεται επίσης το κλειστό μισοφωτισμένο «Ασπρο-Μαύρο», στέκι για βετεράνους πότες που συγκεντρώνονται στη μικρή μπάρα αλλά και στα λιγοστά τραπέζια της αίθουσας.

* Στο μπαρ του ξενοδοχείου «Αριστοτέλης» μαζεύονται τις νύχτες έπειτα από πρόβες και παράσταση αρκετοί καλλιτέχνες. Πέρσι έμενε εκεί ο ελληνοαμερικανικός θίασος του «Χειμωνιάτικου παραμυθιού». Λίγο πριν φύγουν οι Σαμ Μέντες, Ιαν Θοκ, Τζέρεμι Αϊρονς τραγούδησαν, χόρεψαν και βούτηξαν στην πισίνα. Από τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου το μόνο που ζήτησαν ήταν να κρατήσει διακριτικά σε απόσταση φωτογράφους και δημοσιογράφους. Οι ίδιοι όμως απαθανάτισαν το μικρό τους γλέντι.

* Η αρχαία Επίδαυρος διαθέτει μία απ' τις καλύτερες πίστες για πτήσεις με αλεξίπτωτα πλαγιάς, τα γνωστά παραπέντε, επειδή στην περιοχή επικρατούν ήπια ανοδικά ρεύματα. Οι αλεξιπτωτιστές που έρχονται κάθε χρόνο απ' όλη την Ελλάδα, αλλά κυρίως απ' την Ευρώπη, απογειώνονται από μια πλατφόρμα στο Κολιάκι και προσγειώνονται στην παραλία μπροστά στο ξενοδοχείο «Απόλλων», στο οποίο διαμένουν κιόλας. Στο Κολιάκι βρίσκεται επίσης η περίφημη ταβέρνα «Αγνάντι» με μοναδική θέα, δυνατούς ανέμους και θερμοκρασία πέντε βαθμούς χαμηλότερη απ' αυτήν της Επιδαύρου. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Φεστιβάλ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Η Κάρμεν, ένα άπιαστο πουλί
Η Ιπέρ και τα κατά
Κωμωδία καλπάζουσα
Πολιτική, σεξ και τσικουδιά
Στον μαγικό κόσμο του Μόμπι Ντικ
Μετά τις παραστάσεις
Τα νέα στέκια της Επιδαύρου
Μουσική
Δύο συνθέτες και οι μούσες τους
«Νιώθω σαν κόμπος σφιχτός»
Νίνα τραγουδά Μπίλι
Ορχήστρα των Χρωμάτων στο Ηρώδειο
Ροκ στην εθνική οδό
Η κυρία της τζαζ
Εφορία όχι, ευφορία ναι
Κινηματογράφος
Συνέντευξη με έναν βρικόλακα
Χορός
Ο χορός κερδίζει έδαφος
Αρχιτεκτονική
Ο πύργος της φαντασίας
Φωτογραφία
Γυναίκες πίσω απ' το φακό
Βιβλίο
Ολος ο κόσμος στο χαρτί
Φωνές από το παρελθόν
Πέντε μεγάλοι αποκαλύπτονται
Οι σελίδες ενός τραγουδοποιού
Τραγωδία χωρίς τέλος