Έντυπη Έκδοση

Η ελληνίδα Μις Τζούλια

Η«Δεσποινίς Τζούλια» του Στρίντμπεργκ γίνεται «Τζούλια»: μια Ελληνίδα των βορείων προαστίων που αναμετριέται με έναν μετανάστη, τον Ζαν (Γιάννη επί το ελληνικότερον). Την απρόοπτη αυτή και επίκαιρη «ανάγνωση» του κλασικού έργου που υπογράφει ο νεαρός σκηνοθέτης Δημήτρης Φοινίτσης και η ομάδα του πρόΤΑΣΗ, φιλοξενεί από προχθές η αίθουσα προβολών του μπαρ «Νίξον» (Αγησιλάου 61, στο Γκάζι).

Είναι, άλλωστε, μια θεατρική παράσταση που συνομιλεί με το σινεμά. Το σκηνικό της είναι βιντεοσκοπημένο: η κουζίνα μιας χλιδάτης βίλας, με την οικιακή βοηθό, την Αφρικανή Χριστίνα, να εμφανίζεται αποκοιμισμένη μπροστά στην τηλεόραση καθώς ο τηλεοπτικός σεφ Τζέιμς Ολιβερ, εναλλάσσεται με διαφημιστικά μηνύματα για πολυμίξερ.

Μπροστά της, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, στη διάρκεια ενός αυτοσχέδιου πάρτι, εκτυλίσσονται ακραίες σεξουαλικές σκηνές και παιχνίδια εξουσίας με πρωταγωνίστρια την κόρη του αφεντικού, την Τζούλια (Ελευθερία Γεροφωκά) και τον αλλοδαπό σοφέρ τους (Κρις Ραντάνοφ).

Στην ιδιότυπη αυτή συνύπαρξη βίντεο και θεάτρου παρακολουθούμε ταυτόχρονα το ζευγάρι και στη σκηνή, αλλά και στην οθόνη - σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα ο θεατρικός ήρωας συνδιαλέγεται με τον κινηματογραφικό. «Η μουσική χαλαρώνει τις (όποιες) αναστολές, ο χορός ενώνει τα σώματα, το αλκοόλ ρέει στο αίμα, η εξουσία δυναμώνει και αλλάζει χέρια, το γενετήσιο ένστικτο τελικώς υπερισχύει», διαβάζουμε στο συνοδευτικό σημείωμα. «Και, τελικά, οι... αυτόχθονες θα πληρώσουν "ακριβά" την αλαζονεία τους».

«Ο Γιάννης», μας εξηγεί ο Δ. Φοινίτσης, «είναι η κλασική περίπτωση ενός μετανάστη που κάνει τα πάντα για να ανελιχθεί. Ενός επιβήτορα που χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσο εξουσίας». Πρότυπό του είναι ο καταξιωμένος και εύρωστος οικονομικά «Κύριός» του. Και δεν διστάζει να ικανοποιεί ακόμα και τις κρυφές ερωτικές του επιθυμίες. Οταν, όμως, η νεαρή κόρη, θα τον προκαλέσει, θα οδηγηθεί στο βιασμό.

Η Τζούλια εμφανίζεται ως ρηχή πλούσια νεαρή που θέλει να αυτοεπιβεβαιωθεί ως γυναίκα ύστερα από έναν επώδυνο χωρισμό. Και ταυτόχρονα να διαπιστώσει αν έχουν βάση οι σοκαριστικές υποψίες της πως ο Ζαν έχει σεξουαλικές σχέσεις με τον πατέρα της...

«Οι ρόλοι καλού και κακού εναλλάσσονται μέχρι τέλους», σημειώνει ο σκηνοθέτης. «Ο Γιάννης είναι διαβασμένος, γλωσσομαθής -όχι ένας τυπικός αλλοδαπός εργάτης οικοδομής. Και χρησιμοποιεί συνειδητά τους ανθρώπους όπως τον χρησιμοποιούν και αυτοί». Από την άλλη εμφανίζει τη σύγχρονή μας Τζούλια επίσης θύμα της κοινωνικής της τάξης: «Ενα κορίτσι που μεγάλωσε έχοντας τα πάντα στα πόδια της, και το βλαχομπαρόκ λάιφσταϊλ των εγχώριων περιοδικών να υπαγορεύει τη βαρετή καθημερινότητά της».

Η σύγκρουση θα είναι σφοδρή. Ομως στο τέλος η Τζούλια δεν κόβει τις φλέβες της. «Η έκβαση είναι άλλη: το απόλυτο κενό. Το χάσμα είναι ακόμα μεγαλύτερο...».*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Ο δολοφόνος θα 'ναι γυναίκα
Ω, οι δυστυχισμένες μέρες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Ερωτικό γράμμα προς το σινεμά
Θέατρο
Η ελληνίδα Μις Τζούλια
Ο δολοφόνος θα 'ναι γυναίκα
Ω, οι δυστυχισμένες μέρες
Συνέντευξη Μανώλης Φάμελλος
«Είμαι μια μοναχική πολυφωνία»
Συνέντευξη Λαρς φον Τρίερ
«Κοιτάξτε με, ακόμα τρέμω»
50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οι ταινίες που δεν θα δούμε
Μουσική
Πογκορέλιτς στη Θεσσαλονίκη
Προεκλογικός πολιτισμός
Η Γη της Εξαγγελίας
Επέτειος για τα 60 χρόνια της Λ.Δ. της Κίνας
Η επανάσταση των χρωμάτων
Μια χώρα υπό κατασκευή
Μπεστ σέλερ με ιδεογράμματα
Ο Σούπερμαν φορούσε κόκκινα
Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο
Νέα στέγη για κρυμμένους θησαυρούς
Ο αγιογράφος της ποπ αρτ
Συνέντευξη Νιλ Ντενάρι
Η πτήση του αρχιτέκτονα
Φωτογραφία
Μια Πόλη μαγική
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Από το δρόμο στο μουσείο
Βιβλίο
Χρονικό ενός δύσκολου γάμου
Εικαστικά
Μεταξύ Κυκλάδων και Φλωρεντίας
Συνέντευξη
«Ξοδεύω πολλά, είμαι ένα καταναλωτικό τέρας»