Έντυπη Έκδοση

Οι ταινίες που δεν θα δούμε

Ωραία επέτειος! Φέτος τον Νοέμβριο, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης κινδυνεύει να γιορτάσει τα πενηντάχρονά του χωρίς παρουσία του ίδιου του ελληνικού σινεμά.

Ευτυχώς που το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης είναι και διεθνές. Διότι ελληνικές ταινίες φέτος μάλλον δεν θα δούμε. Κοντά εκατόν πενήντα έλληνες κινηματογραφιστές, οι «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη», αποφάσισαν να απέχουν από τη διαδικασία απονομής των κρατικών βραβείων και το φεστιβάλ, αν δεν κατατεθεί επιτέλους ο νέος κινηματογραφικός νόμος.

«Στρέλλα» «Στρέλλα» Και να που τώρα ήρθαν και οι εκλογές. Που σημαίνει νέος υπουργός Πολιτισμού και ακόμα μεγαλύτερη αργοπορία. Οι εκατόν πενήντα πείσμωσαν ακόμα περισσότερο. Ετσι, παρά την πρόσφατη ανακοίνωση του Φεστιβάλ που εμφανίζεται να συμμερίζεται τις θέσεις τους και τους καλεί να συμμετάσχουν στην πανηγυρική πεντηκοστή διοργάνωσή του, αποφάσισαν πως δεν θα προβάλουν τις ταινίες τους ούτε καν στα παράλληλα τμήματα.

Δεκαεπτά ταινίες μυθοπλασίας θα έκαναν φέτος πρεμιέρα. Συν, βέβαια, αυτές που θα έχουν ήδη προβληθεί στις αίθουσες: από την «Ψυχή βαθιά», τον «Κυνόδοντα» και την «Ακαδημία Πλάτωνος», μέχρι τη «Σκόνη του χρόνου», τον «Παράδεισο στη Δύση», το «Bang Bank» και πολλές ακόμα.

Κρίμα, γιατί ειδικά φέτος θα βλέπαμε πολλές ταινίες με τη φρέσκια ματιά νέων σκηνοθετών. Οπως λέει ο Βαρδής Μαρινάκης, «η μεγάλεια απώλεια θα είναι πως φέτος, οι ελληνικές ταινίες που έσκισαν σε μεγάλα ξένα φεστιβάλ, όπως ο "Κυνόδοντας", δεν θα προβληθούν στο δικό τους. Εμείς πάντως ετοιμάζουμε εβδομάδα ελληνικού κινηματογράφου».

Βλάπτονται κυρίως οι νέοι

«Τέσσερα μαύρα κουστούμια» «Τέσσερα μαύρα κουστούμια» Με δεδομένη αυτήν την κατάσταση, μας εξήγησε ο πρόεδρος της Ενωσης Σκηνοθετών Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου, Δημήτρης Αθανίτης, επόμενο είναι να έχει ενδυναμωθεί φέτος η παρουσία της ελληνικής ταινίας στα άλλα φεστιβάλ: «Οι "Νύχτες πρεμιέρας" εγκαινίασαν ελληνικό διαγωνιστικό τμήμα, ενώ το "Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου" ξεκινάει με ελληνική ταινία, το "Guilt". Αυτό είναι και ένα μήνυμα προς τη Θεσσαλονίκη για μια πιο ουσιαστική προβολή της ελληνικής ταινίας».

Η βραβευμένη στο Λοκάρνο «Ακαδημία Πλάτωνος» με τον Καφετζόπουλο, για παράδειγμα, είχε προγραμματιστεί να κάνει χθες αβάν πρεμιέρ στις «Νύχτες Πρεμιέρας». Στο πλαίσιο αυτής της διοργάνωσης έγινε και ένα είδος κινηματογραφικού ντιμπέιτ για το ελληνικό σινεμά στον «Ιανό» που είχε μάλιστα επεισοδιακή εξέλιξη: την διάσπαση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.

«Ο Αντ. Σαμαράς», υποστηρίζει ο Δ. Αθανίτης, «έχασε την ευκαιρία να συνδέσει το όνομά του με έναν νόμο που θα κρατούσε άλλα 20 χρόνια».

«Και βέβαια», υπογραμμίζει ως παραγωγός ο Γιάννης Ιακωβίδης, «τις μεγαλύτερες συνέπειες θα υποστούν οι πρωτοεμφανιζόμενοι που δεν έχουν εξασφαλίσει διανομή και ποντάρουν στη Θεσσαλονίκη σε κάθε επίπεδο».

Για να δούμε λοιπόν τι, πιθανότατα... δεν θα δούμε φέτος στη Θεσσαλονίκη:

«Η κληρονόμος» «Η κληρονόμος» * Η «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα, που προβλήθηκε στο Βερολίνο, είναι από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς με ήρωα έναν άρτι αποφυλακισμένο που ερωτεύεται μια τρανσέξουαλ. Στον ρόλο μια πραγματική τρανσέξουαλ, η Μίνα Ορφανού.

* Στη «Νήσο» του Χρήστου Δήμα ο άρχοντας του τόπου πεθαίνει και, παραδόξως, κληροδοτεί τα πάντα σε όσους απεχθανόταν: τον αστυνόμο, τον πρόεδρο, τον δάσκαλο και τον παπά. Με έναν ορο: να διαβαστούν δημόσια τέσσερις επιστολές για τον καθένα τους...

* Με μια ψηφιακή μηχανή στο χέρι, γύρισε τη νέα του ταινία ο Αγγελος Φραντζής. Το «Μέσα στο δάσος» έχει για ήρωες δύο αγόρια κι ένα κορίτσι. Και μιλάει για «τις ρίζες των επιθυμιών».

* «Forget me not». Ο Γιάννης Φάγκρας έφτασε μέχρι την Αλάσκα και τη Ν. Ορλεάνη. Στη ναυτική αυτή περιπέτεια ένας δύτης (Γ. Στάνκογλου) αναλαμβάνει να βουτήξει για να βρει ένα βυθισμένο αεροπλάνο στον Βερίγγειο Πορθμό.

* Στα «45 τετραγωνικά» του Στράτου Τζίτζη η ηρωίδα ζει με τη μητέρα της, θέλει απελπισμένα να ζήσει μόνη, αλλά ο μισθός της δεν αρκεί.

«Τρείς μέρες ευτυχίας» «Τρείς μέρες ευτυχίας» * Ο Ρένος Χαραλαμπίδης επανέρχεται με «Τέσσερα μαύρα κουστούμια». Τέσσερις νεκροθάφτες πάνε για την αρπαχτή: θα μεταφέρουν με τα πόδια (!) τη σορό πλούσιου αποθανόντα της αλλοδαπής, από την Αθήνα στο χωριό του.

* Οριακά θα προλάβαινε τις προθεσμίες και ο Γιάννης Οικονομίδης με τον «Μαχαιροβγάλτη». Ο ήρωας αφήνει την επαρχία και δέχεται να μείνει με τον θείο του. Ομως βρίσκεται μπλεγμένος σε μια παράξενη κατ'οίκον εργασία.

* Και νέο Περάκη θα βλέπαμε: Το «Art therapy» είναι ένα «docu-fiction» με ήρωες τρεις νέους που συναντιούνται στα παρασκήνια της μουσικής και εικαστικής σκηνής. Μέσα σε τρία 24ωρα, τους παρακολουθούμε να διαταράσσουν την «κοινωνική ανακωχή», όταν οι προσδοκίες τους διαψεύδονται από το κατεστημένο.

* Δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ μάς δίνει και ο Νίκος Γραμματικός: «Αναζητώντας τη Μήδεια». Επίκεντρο, ο λόγος του Ευριπίδη.

* "Μετά το «Alter ego» ο Νικόλας Δημητρόπουλος επιστρέφει με τις «180 μοίρες». Η ηρωίδα του (Π. Βλαντή), απηυδισμένη από τον άπιστο και αδιάφορο σύζυγό της, το σκάει με έναν διαρρήκτη που μπαίνει στο σπίτι της.

* Νέα ταινία και για τον Βασίλη Μαζωμένο. Στο «Guilt» ήρωας είναι ένας ηλικιωμένος έμπορος όπλων, ο οποίος κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης ξαναζεί όσα βίωσε στην Κύπρο την τελευταία ταραγμένη πεντηκονταετία.

* «Τρεις μέρες ευτυχίας»: ο Δ. Αθανίτης παρακολουθεί τη ζωή τριών γυναικών, των οποίων τα όνειρα συγκρούονται σκληρά με την πραγματικότητα.

* Στο «Μαύρο Λιβάδι» ο πρωτοεμφανιζόμενος Βαρδής Μαρινάκης μάς πάει στην Τουρκοκρατία: μια έφηβη μοναχή που μεγαλώνει σε ένα γυναικείο μοναστήρι ερωτεύεται έναν γενίτσαρο. Ομως η μοναχή είναι αγόρι...

* Την πρώτη μεγάλη ταινία του ολοκλήρωσε και ο 30χρονος Σύλλας Τζουμέρκας. Η «Χώρα προέλευσης» αφηγείται μια υπόθεση ενδοοικογενειακής υιοθεσίας που φέρνει αντιμέτωπες τρεις γενιές.

*Κι άλλος καλός μικρομηκάς θα έκανε το ντεμπούτο του στη Θεσσαλονίκη: ο Παν. Φαφούτης διηγείται την ιστορία της χήρας (Σμ. Καρύδη) του προέδρου μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, που για να τον κληρονομήσει πρέπει να διατηρήσει την ομάδα στην κατηγορία της.

Και δυο σκηνοθέτριες δηλώνουν αποχή:

* Η Μαργαρίτα Μαντά στη «Χρυσόσκονη», με πρωταγωνίστρες τη Μάνια Παπαδημητρίου και την Αννα Μάσχα, διηγείται μια ιστορία για το χρέος της μνήμης και το χρέος της λήθης, ενώ η Στέλλα Θεοδωράκη στο «Ricordi mi» παρακολουθεί μια γυναίκα (Θεοδώρα Τζήμου) που χάνει τη μνήμη της μετά τον θάνατο του συντρόφου της.

«Ούτε ένα καρέ στη Θεσσαλονίκη» λοιπόν. Αυτό όμως δεν επηρεάζει μόνο τις τελειωμένες ταινίες. Οπως μας είπε η νεαρή παραγωγός Αλεξάνδρα Μπουσίου, που παρέα με τη σκηνοθέτρια Χριστίνα Ιωακειμίδη ετοιμάζουν το «Χάρισμα», «πολλοί σαν κι εμάς θα έδειχναν δείγμα της δουλειάς τους και θα έρχονταν σε επαφή με εκπροσώπους ξένων φεστιβάλ, διανομείς, χρηματοδότες. Η αποχή μας είναι "θυσία" στον βωμό της μη ύπαρξης νόμου που να καλύπτει όλους μας».

Ποιοι σκηνοθέτες διχάζονται

Υπάρχουν ωστόσο και κάποιοι σκηνοθέτες οι οποίοι κρατάνε μια στάση αναμονής μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου που λήγει η προθεσμία συμμετοχής στα κρατικά βραβεία. Και εκφράζουν έναν σκεπτικισμό απέναντι στην κινητοποίηση αυτή.

* «Συμφωνώ απόλυτα πως χρειάζεται ένας νέος νόμος για τον κινηματογράφο και πως χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις, ιδιαίτερα η τελευταία, δεν ενδιαφέρονται ουσιαστικά», μας είπε ο Περικλής Χούρσογλου που έχει ολοκληρώσει τον «Διαχειριστή» του, μια ταινία σχέσεων, στην οποία πρώτη φορά πρωταγωνιστεί. «Ομως, διαφωνώ με την αποχή από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Αφ' ενός, γιατί οι ταινίες μας, έργα χρόνων και κόπων, χάνουν ένα σημαντικό "βήμα", ιδιαίτερα σήμερα που οι ευκαιρίες προβολής των καλλιτεχνικών ταινιών ολοένα λιγοστεύουν. Αφ' ετέρου, γιατί έτσι, ασχέτως προσώπων, "πληγώνεται" ο θεσμός. Δεν θέλω να υπογράψω ένα κείμενο, απλά και μόνο για να υπερασπιστώ την επαγγελματική μου ακεραιότητα, μετά από 32 χρόνια δουλειάς».

* Αλλά και ο Κυριάκος Κατζουράκης που έχει έτοιμη ταινία, τις «Μικρές εξεγέρσεις», σε επιστολή του υποστήριζε πως είναι «άσκοπη και άδικη η πρωτοβουλία ατόμων για μη συμμετοχή στα κρατικά βραβεία και στο μόνο φορέα που στηρίζει και προβάλλει διεθνώς το ελληνικό σινεμά, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης». Και πως «η λογική του συντεχνιακού εκβιασμού δεν συνάδει με την ανάγκη για ριζική αλλαγή στον τρόπο παραγωγής του έργου τέχνης».

* Στάση αναμονής κρατάει και ο Σταύρος Καπλανίδης. Η νέα του ταινία, η «Καντίνα», σε σενάριο Σταύρου Τσιώλη, είναι μια τοιχογραφία της ελληνικής πραγματικότητας μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των θαμώνων μιας παραθαλάσσιας καντίνας.

* Το ίδιο προβληματισμένος είναι ο Σταύρος Ιωάννου για το αν πρέπει να δείξει στη Θεσσαλονίκη την ταινία του, το «Χορεύοντας στον πάγο», την ιστορία τριών γυναικών (Μ.Πρωτόπαππα, Ε.Βεργέτη, Α.Μαυρακάκη) που στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας πληρώνουν έναν οδηγό για να τις περάσει παράνομα στην Ελλάδα. «Να "σφάξουμε" τις ταινίες μας για να γίνει ο νόμος; Ποιος νομος; Τον είδαμε; Μας κάνει; Αλλα είναι τα σημαντικά θέματα, όπως η αναδιανομή των χρημάτων. Τα κονδύλια δηλαδή που αντί να πάνε στην παραγωγή πάνε στο φεστιβάλ ή στα λειτουργικά έξοδα του Κέντρου Κινηματογράφου! Χρωστάω 200.000 ευρώ για την ταινία και μόνο για να βγάλω κόπιες θέλω 30.000 ευρώ. Και θα αφήσω να μείνουν στο κουτί; Να πιέσουμε, ναι, αλλά όχι με έτοιμες ταινίες. Ας πάμε σε απεργία. Να πάψουμε να γυρίζουμε ταινίες».

Ενα είναι σίγουρο: αυτός ο «εορτασμός» θα είναι επεισοδιακός... *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Ερωτικό γράμμα προς το σινεμά
Θέατρο
Η ελληνίδα Μις Τζούλια
Ο δολοφόνος θα 'ναι γυναίκα
Ω, οι δυστυχισμένες μέρες
Συνέντευξη Μανώλης Φάμελλος
«Είμαι μια μοναχική πολυφωνία»
Συνέντευξη Λαρς φον Τρίερ
«Κοιτάξτε με, ακόμα τρέμω»
50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οι ταινίες που δεν θα δούμε
Μουσική
Πογκορέλιτς στη Θεσσαλονίκη
Προεκλογικός πολιτισμός
Η Γη της Εξαγγελίας
Επέτειος για τα 60 χρόνια της Λ.Δ. της Κίνας
Η επανάσταση των χρωμάτων
Μια χώρα υπό κατασκευή
Μπεστ σέλερ με ιδεογράμματα
Ο Σούπερμαν φορούσε κόκκινα
Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο
Νέα στέγη για κρυμμένους θησαυρούς
Ο αγιογράφος της ποπ αρτ
Συνέντευξη Νιλ Ντενάρι
Η πτήση του αρχιτέκτονα
Φωτογραφία
Μια Πόλη μαγική
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Από το δρόμο στο μουσείο
Βιβλίο
Χρονικό ενός δύσκολου γάμου
Εικαστικά
Μεταξύ Κυκλάδων και Φλωρεντίας
Συνέντευξη
«Ξοδεύω πολλά, είμαι ένα καταναλωτικό τέρας»