Έντυπη Έκδοση

Χρονικό ενός δύσκολου γάμου

Οταν η ζωή δεν σου φέρεται γενναιόδωρα, όταν εισπράττεις εχθρότητα από τους πολύ δικούς σου ανθρώπους, όταν αναζητάς μάταια την πραγματική σου ταυτότητα, πόσες δυνατότητες προσφέρονται για να σταθείς στα πόδια σου, πιάνοντας το νήμα απ' το μηδέν;

Στα 33 του ο Τζον Μακ Γκρέγκορ συγκαταλέγεται στους ελπιδοφόρους βρετανούς συγγραφείς Στα 33 του ο Τζον Μακ Γκρέγκορ συγκαταλέγεται στους ελπιδοφόρους βρετανούς συγγραφείς Αφθονες, μοιάζει να λέει ο Τζον Μακ Γκρέγκορ, με τον τίτλο κιόλας του συγκινητικού βιβλίου του «Τόσοι και τόσοι τρόποι για να γίνει μια αρχή» (μετ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. «Αγρα»).

Ο τριαντατριάχρονος συγγραφέας ανήκει στα νέα αστέρια της σύγχρονης βρετανικής σκηνής. Σ' αυτό το δεύτερο μυθιστόρημά του επιβεβαιώνει τις αρετές που του αναγνώρισε η κριτική όταν πρωτοεμφανίστηκε με το «Αν δεν μιλάμε για τα σπουδαία πράγματα», ένα «θριαμβευτικό πεζοποίημα τετριμμένων καταστάσεων», όπως χαρακτηρίστηκε.

Αν στο παρθενικό του μυθιστόρημα ο Μακ Γκρέγκορ παρουσίαζε μια μέρα από τη ζωή μιας πλειάδας συνηθισμένων ανθρώπων στο δρόμο μιας συνηθισμένης πόλης κάπου στη βόρεια Αγγλία, στο «Τόσοι και τόσοι τρόποι...» υιοθετεί την οπτική γωνία ενός κυρίως ήρωα, καλύπτοντας διάστημα σχεδόν πενήντα χρόνων. Μια επιπόλαια ανάγνωση του οπισθόφυλλου και των πρώτων σελίδων του βιβλίου μπορεί να οδηγήσει κάποιον στο συμπέρασμα πως θα διαβάσει μια ιστορία υιοθεσίας. Εντάξει. Στην ουσία, όμως, πρόκειται για το χρονικό ενός διόλου εύκολου γάμου, για τη σχέση δυο ανθρώπων πληγωμένων που, είτε χώρια είτε μαζί, δεν σταμάτησαν ν' αποπειρώνται νέες εκκινήσεις.

Ολα τα κεφάλαια του μυθιστορήματος αρθρώνονται γύρω από άψυχα αντικείμενα, τεκμήρια της διαδρομής του κεντρικού ήρωα, Ντέιβιντ Κάρτερ, από τα μικράτα του ώς την ωριμότητά του. Μέσα από φωτογραφίες, χάρτες, ατζέντες, συμβόλαια, γράμματα, καταλόγους εκθέσεων, λογαριασμούς νοσοκομείων και ξενοδοχείων ή καρτ-ποστάλ, ζωντανεύει η ιστορία ενός παθιασμένου συλλέκτη αντικειμένων, που έκανε το χόμπι του δουλειά, εργάστηκε ως έφορος σ' ένα μικρό επαρχιακό μουσείο, παντρεύτηκε την κοπέλα που αγάπησε κι έγινε μπαμπάς, παλεύοντας όλον αυτόν τον καιρό να γεμίσει μέσα του μια τεράστια μαύρη τρύπα.

Από τη μέρα -λίγο μετά τα 20 χρόνια του- που μαθαίνει ότι δεν είναι γιος των γονιών του, ο Ντέιβιντ δεν θα πάψει ν' αναζητά την πραγματική του μητέρα: μια Ιρλανδέζα, υπηρέτρια σε πλουσιόσπιτο του Λονδίνου κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που υπό το φόβο της κοινωνικής κατακραυγής και υπό την απειλή της ανέχειας, εναπόθεσε το βρέφος της σε ξένα χέρια κι επέστρεψε στη χώρα της.

Πλάι στον Ντέιβιντ βρίσκεται η Ελινορ. Η τελευταία, ακρωτηριασμένη ψυχικά από τη βαναυσότητα και τη στενομυαλιά της δικής της μάνας, έχει ρίξει μαύρη πέτρα πίσω της, κόβοντας κάθε δεσμό με τους δικούς της στη Σκωτία. Ηταν μια κοπέλα ικανή για γερές πανεπιστημιακές σπουδές, αλλά κατέληξε εγκλωβισμένη στα οικογενειακά καθήκοντά της. Αλλοτε λειτουργική κι άλλοτε βυθισμένη σε βαριά κατάθλιψη, παρακολουθεί από κοντά το βάσανο του άντρα της, ανήμπορη να τον βοηθήσει. Φαινομενικά. Γιατί, παρ' ότι μαραμένος κατά περιόδους, ο κήπος του γάμου τους αντέχει, με λίπασμα την ανάγκη και των δύο για συναισθηματική ασφάλεια. Κι εδώ έγκειται η χάρη του Μακ Γκρέγκορ: στο λεπτοδουλεμένο κέντημα μικρών καθημερινών στιγμών, στον υποβλητικό φωτισμό όσων κάνουν δυο πικραμένους ενήλικες συμμάχους, στη θέλησή του ν' αφήνει χαραμάδες αισιοδοξίας και στο πιο στενάχωρο σκηνικό.

Συμβουλές προς νέους

Γεννημένος στις Βερμούδες το '76, μεγαλωμένος στο Νόρφολκ της ανατολικής Αγγλίας κι εγκατεστημένος σήμερα στο Νότιγχαμ, ο Τζον Μακ Γρέγκορ σπούδασε τεχνολογία των ΜΜΕ στο πανεπιστήμιο του Μπράντφορντ, αλλά από την εφηβεία του ήδη, τότε που άκουγε φανατικά τους δίσκους των Smiths, φλέρταρε με την ιδέα να γίνει συγγραφέας. Λάτρης του Ντε Λίλο και της Α. Λ. Κένεντι, έγραψε το πρώτο του βιβλίο ζώντας σε μια... μαούνα βιοποριζόμενος από δουλειές του ποδαριού.

Οταν του ζητούν συμβουλές προς νέους πεζογράφους, αντλώντας από την εμπειρία του, κάπως έτσι απαντά:

«Μην προβάλλετε δικαιολογίες, μην περιμένετε έμπνευση, ριχτείτε στο γραπτό σας με τα μούτρα. Αναζητήστε καλύτερα μια παρτ-τάιμ δουλειά ή ένα πόστο που δεν απαιτεί να παίρνετε σοβαρές αποφάσεις. Και διαβάζετε. Οσο καλύτερα και περισσότερο διαβάζετε, τόσο γρηγορότερα θ' αποκτήσετε τη δική σας φωνή».*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Ερωτικό γράμμα προς το σινεμά
Θέατρο
Η ελληνίδα Μις Τζούλια
Ο δολοφόνος θα 'ναι γυναίκα
Ω, οι δυστυχισμένες μέρες
Συνέντευξη Μανώλης Φάμελλος
«Είμαι μια μοναχική πολυφωνία»
Συνέντευξη Λαρς φον Τρίερ
«Κοιτάξτε με, ακόμα τρέμω»
50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οι ταινίες που δεν θα δούμε
Μουσική
Πογκορέλιτς στη Θεσσαλονίκη
Προεκλογικός πολιτισμός
Η Γη της Εξαγγελίας
Επέτειος για τα 60 χρόνια της Λ.Δ. της Κίνας
Η επανάσταση των χρωμάτων
Μια χώρα υπό κατασκευή
Μπεστ σέλερ με ιδεογράμματα
Ο Σούπερμαν φορούσε κόκκινα
Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο
Νέα στέγη για κρυμμένους θησαυρούς
Ο αγιογράφος της ποπ αρτ
Συνέντευξη Νιλ Ντενάρι
Η πτήση του αρχιτέκτονα
Φωτογραφία
Μια Πόλη μαγική
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Από το δρόμο στο μουσείο
Βιβλίο
Χρονικό ενός δύσκολου γάμου
Εικαστικά
Μεταξύ Κυκλάδων και Φλωρεντίας
Συνέντευξη
«Ξοδεύω πολλά, είμαι ένα καταναλωτικό τέρας»