Έντυπη Έκδοση

Μόνος στη σκηνή

Ο Βασιλικός ανεβαίνει στο «Μικρό Παλλάς» χωρίς τους Raining Pleasure και διασκευάζει αγαπημένα ξένα τραγούδια

«Famous blue raincoat», «Dream a little dream of me», «If you go away», «The windmills of your mind», «The look of love», «Moon river». Πόσοι και πόσοι δεν τα ερμήνευσαν: από τον Σινάτρα και τη Φιτζέραλντ μέχρι τους Μπιτλς.

Τελευταία, όμως, στα ραδιόφωνα τα ακούμε από τον Βασιλικό. Ο τραγουδιστής των Raining Pleasure διάλεξε τα παραπάνω -και μερικά ακόμα- υπέροχα τραγούδια, τα διασκεύασε, τα ενορχήστρωσε, τα ηχογράφησε στη Γερμανία (έπαιξε μόνος όλα τα όργανα που ακούγονται στο δίσκο) και τα κυκλοφόρησε σε ένα δίσκο με τίτλο «Vintage». Το άλμπουμ κοντεύει να γίνει χρυσό. «Καθόλου άσχημα για τις δύσκολες εποχές που διανύουμε», λέει ο ίδιος.

«Από την αρχή κατάλαβα τη δυναμική τους. Το ένστικτό μου μέχρι τώρα δεν με έχει γελάσει. Την πορεία των άλμπουμ την ξέρω από τη στιγμή που ετοιμάζονται».

Η αμηχανία της αρχής

Σε λίγες μέρες θα παρουσιάσει το «Vintage» στο Μικρό Παλλάς (14 και 15, 21 και 22 Μαρτίου) σε σκηνικά-κοστούμια Αγγελου Μέντη. Με τους Raining Pleasure έχει δώσει αξέχαστες συναυλίες (όπως αυτή στο κατάμεστο «Ρόδον» το 2002). Δεν φοβάται άραγε τη σύγκριση; «Ο καθένας έχει διαφορετική άποψη για την επιτυχία μιας συναυλίας. Για παράδειγμα το λάιβ στο "Ρόδον", για το οποίο μιλάνε όλοι, δεν το θεωρώ το καλύτερό μας. Η προσέλευση δεν καθορίζει το αποτέλεσμα. Το αν παίζεις με όρεξη και το πόσο επικοινωνείς με τον κόσμο είναι το ζητούμενο. Σε ό,τι αφορά το "Μικρό Παλλάς", το γεγονός ότι δεν έχει ξαναφιλοξενήσει μουσικό σχήμα είναι μεγάλη πρόκληση».

- Πώς είναι η σκηνή χωρίς τους υπόλοιπους;

«Διαφορετική. Στην αρχή ένιωθα τρομερά αμήχανα, όπως άλλωστε και σε οποιαδήποτε πρώτη συνάντησή μου με άγνωστο κόσμο. Με τους τέσσερις νέους μουσικούς που συνεργάζομαι κάναμε άπειρες πρόβες, δουλέψαμε πολύ, κάναμε παρέα κι εκτός στούντιο. Ξέρεις, δεν αντέχω να παίζω με κάποιον που δεν συμπαθώ, όσο καλός μουσικός κι αν είναι».

- Νιώθεις ότι προδίδεις τους «Raining» με τις σόλο δραστηριότητές σου;

«Επί χρόνια έδωσα το 100% των δυνατοτήτων μου στο συγκρότημα, οπότε δεν τίθεται θέμα προδοσίας. Ολες οι σχέσεις κάποια στιγμή θέλουν αποστάσεις και διαλείμματα. Οταν η σχέση είναι έντιμη, όπως η δική μας, τότε δεν διαταράσσεται».

- Στο «Παλλάς» θα έρθουν;

«Είμαι σίγουρος».

-Γιατί μένεις ακόμα στη Γερμανία;

«Θα μπορούσα να μένω οπουδήποτε στην Ευρώπη, απλώς έτυχε να έχω φίλους εκεί. Σύντομα θα αλλάξω πάλι πόλη. Μετακομίζω στην Κολωνία. Το διαφορετικό είναι που με καθοδηγεί στη ζωή».

- Σε πρόσφατες έρευνες με αφορμή την οικονομική κρίση οι Γερμανοί ήταν λάβροι κατά των Ελλήνων. Εχεις εισπράξει κάτι ανάλογο;

«Προφανώς και είναι λάβροι, διότι τους είναι αδιανόητη αυτή η σπατάλη. Σε προσωπικό επίπεδο ουδέποτε κανείς με προσέβαλε. Ωστόσο, στην τηλεόραση και τις εφημερίδες η δυσαράσκεια είναι εμφανής. Δεν είναι τωρινή η απαξίωση. Από τις φωτιές στην Πελοπόννησο έχει αρχίσει. Κάποια στιγμή ελπίζω να καταλάβουμε ότι για να φτιάξουμε καλή εικόνα προς τα έξω πρέπει να αρχίσουμε από το εσωτερικό».

- Τελικά, το παιχνίδι των media για το οποίο έχεις κατακρίνει για παράδειγμα τη Μόνικα, δεν έμαθες να το παίζεις;

«Δεν θα μάθω ποτέ να εκμεταλλεύομαι κάθε ευκαιρία που μου δίνεται, να ζω για να εκτίθεμαι και να αναλώνομαι δεξιά και αριστερά χωρίς φραγμούς. Εχω όριο με τη δημοσιότητα. Είναι κομμάτι της ζωής μου, αλλά διαλέγω μέχρι πού την αντέχω. Δεν θέλω να είμαι πρωταγωνιστής, προτιμώ τους σκηνοθέτες». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων
Επτά παρεμβάσεις που χάθηκαν στον δρόμο
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Οταν η μουσική συνάντησε την οθόνη
Κινηματογράφος
Ακρότητες στο σελιλόιντ
Πάμε σινεμά δωρεάν
Αντιπαροχή με «Χρυσόσκονη»
Συνέντευξη: Ελένα Μπόναμ
Η Ελένα στη χώρα της Αλίκης
Συνέντευξη: Σεμίχ Καπλάνογλου
«Στην Ανατολή ζούμε αλλιώς τη φύση»
Συνέντευξη: Βασιλικός
Μόνος στη σκηνή
Εκθεση
Η «Μητρόπολις» ξαναζεί
Νέο γλυπτό 500 χρόνων
«Ιρανικά σώματα» στο Βερολίνο
Θέατρο
Η απόφαση που λυτρώνει
Περφόρμανς
Η Αμπράμοβιτς θα μείνει στο ράφι...
Φωτογραφία
Βία και ευαισθησία
Βιβλίο
Το ανίερο ως ιερό
«Είμαστε αυτό που διαλέγουμε»
Χορτάστε διάβασμα
Το κορίτσι του σινεμά
Άλλες ειδήσεις
Το βλέμμα και τα πράγματα