Έντυπη Έκδοση

«Ιρανικά σώματα» στο Βερολίνο

Πριν από δύο χρόνια η ιρανική αστυνομία είχε συλλάβει τη νεαρή καλλιτέχνιδα Μίτρα Φαραχάνι επειδή είχε τολμήσει να γυρίσει το «Taboo», ένα φιλμάκι για το θέμα της σεξουαλικής επιθυμίας.

Σήμερα, ελεύθερη πλέον, είναι ηρωίδα των βιντεοκλίπ που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, ενώ παράλληλα εκθέτει τη δουλειά της στην ομαδική έκθεση πέντε ιρανών καλλιτεχνών που οργανώνει αυτές τις ημέρες η αίθουσα τέχνης «Werkstattgalerie», στο Βερολίνο.

«Ιρανικά σώματα» είναι ο τίτλος της έκθεσης που επιμελούνται δυο σημαντικοί τεχνοκριτικοί, οι Εντουαρντ Λούσι-Σμιθ και Τζάνετ Ράντι, θέλοντας να υπογραμμίσουν ότι η έκφραση του ερωτισμού δεν είναι έξω από την ιρανική κουλτούρα. Εχει τις ρίζες της στην περσική τέχνη και λογοτεχνία, άσχετα αν σήμερα το θεοκρατικό κράτος την περιορίζει.

Μινιατούρες από την εποχή του Σαχ Αμπάς (1588-1629) εκφράζουν τον ερωτικό διάλογο ανάμεσα στα ζευγάρια, ενώ ο Χαφέζ, ο πιο αγαπητός ποιητής του 14ου αιώνα, υμνεί την αγάπη, το κρασί, την απόλαυση και καυτηριάζει την υποκρισία των ηθικολόγων. Και σήμερα, όμως -παρατηρούν οι επιμελητές της έκθεσης- τα αγάλματα που έχουν στηθεί στην Τεχεράνη, με τους ήρωες του πολέμου του 1980-88 ανάμεσα στο Ιράν και στο Ιράκ, θυμίζουν χολιγουντιανούς ήρωες. Τα όμορφα χαρακτηριστικά τους, το βαθύ βλέμμα, εκπέμπουν έναν ερωτισμό που καθηλώνει.

Οι ιρανοί καλλιτέχνες που εκθέτουν στο Βερολίνο έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό και έχουν αναπτύξει επαφές με τη δυτική αγορά της τέχνης. Ωστόσο, δεν εγκαταλείπουν την Τεχεράνη. Ο Φερεϊντούν Αβε, που έζησε στην Αγγλία και την Αμερική, ενώ έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο της Τεχεράνης, εμπνέεται από τους ήρωες του έπους «Το βιβλίο των βασιλέων» του ποιητή Φιρντούσι και απεικονίζει τα γυμνά σωματά τους με ένα τρόπο που εκφράζουν τον «μάτσο» άντρα και μυστικιστή ταυτόχρονα. Ο Ραμίν Χεριζαντέχ στη σειρά «Αντρες του Αλλάχ» παρουσιάζει μουλάδες, οι οποίοι σύμφωνα με το παραδοσιακό θέατρο του 19ου αιώνα έπαιζαν και τους γυναικείους ρόλους, δημιουργώντας συχνά ένα κωμικό θέαμα με τις γενειάδες τους.

Οι γυναίκες της έκθεσης είναι ακόμα πιο τολμηρές. Η γλύπτρια Ναρμίνε Σαντέγκ με τα γλυπτά της υποσκάπτει την ανδρική ανατομία. Η Νίκο Ταρκάνι δεν διστάζει να δείξει γυμνά αυτοπορτρέτα της, προσπαθώντας να καθορίσει την ταυτότητά της σε έναν κόσμο διχασμένο και υποκριτικό. Αυτή την υποκρισία έχει στόχο και η Μίτρα Φαραχάνι στα φιλμάκια της όπου το ανδρικό γυμνό πρωταγωνιστεί: «Ολοι έχουν διπλή ζωή στην Τεχεράνη και όλοι το γνωρίζουν αυτό», τονίζει η ίδια.

Παρ' όλη την καταπίεση, οι ιρανοί καλλιτέχνες καταφέρνουν να δρουν «υπογείως». Αλλοτε εκθέτουν σε αντεργκράουντ αίθουσες τέχνης, άλλοτε σε δημόσιους χώρους κάνοντας έργα γεμάτα συμβολισμούς.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά
Σχετικά θέματα: Εκθεση
Η «Μητρόπολις» ξαναζεί
Νέο γλυπτό 500 χρόνων
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων
Επτά παρεμβάσεις που χάθηκαν στον δρόμο
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Οταν η μουσική συνάντησε την οθόνη
Κινηματογράφος
Ακρότητες στο σελιλόιντ
Πάμε σινεμά δωρεάν
Αντιπαροχή με «Χρυσόσκονη»
Συνέντευξη: Ελένα Μπόναμ
Η Ελένα στη χώρα της Αλίκης
Συνέντευξη: Σεμίχ Καπλάνογλου
«Στην Ανατολή ζούμε αλλιώς τη φύση»
Συνέντευξη: Βασιλικός
Μόνος στη σκηνή
Εκθεση
Η «Μητρόπολις» ξαναζεί
Νέο γλυπτό 500 χρόνων
«Ιρανικά σώματα» στο Βερολίνο
Θέατρο
Η απόφαση που λυτρώνει
Περφόρμανς
Η Αμπράμοβιτς θα μείνει στο ράφι...
Φωτογραφία
Βία και ευαισθησία
Βιβλίο
Το ανίερο ως ιερό
«Είμαστε αυτό που διαλέγουμε»
Χορτάστε διάβασμα
Το κορίτσι του σινεμά
Άλλες ειδήσεις
Το βλέμμα και τα πράγματα