Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Οι αναγνώστες γράφουν

  • Αραβικές εξεγέρσεις

    Στο παρελθόν καμιά από τις σημαντικές τουλάχιστον κοινωνικές εξεγέρσεις της ιστορίας δεν ελέγχθησαν ολοκληρωτικά από τις διάφορες μορφές εξουσίας και τους εκπροσώπους τους.

    Αυτό που συνέβη ήταν ότι όταν η εκρηκτικότητα της εξέγερσης ατόνησε, οι τελευταίοι ποδηγέτησαν και έστρεψαν τη δυναμική της στην κατεύθυνση που επιθυμούσαν.

    Ομοίως και στην περίπτωση της κινητοποίησης των αραβικών λαών, γίνεται λόγος για το ρόλο "ξένων υποκινητών", με κύριο στόχο να επιβληθεί η αντίληψη στις κοινωνικές μάζες ότι δεν δύνανται μόνες τους να εξεγερθούν ή ότι χρειάζονται πάντα κάποιον "ηγέτη". Η κυρίαρχη σκέψη έτσι σκοπεύει στον αποπροσανατολισμό του κοινωνικού σώματος, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη μορφών ιδεοληψιών και θεωριών συνωμοσιολογίας εντός των κόλπων του τελευταίου.

    Φανταζόμαστε σήμερα στη χώρα μας όπου η συσσωρευμένη εδώ και δεκαετίες δυσαρέσκεια όλων των Ελλήνων για τη σταδιακή πολιτική παρακμή της χώρας, αν οι πολίτες ξεσηκωθούν αυτό να αποδοθεί λ.χ. στον αμερικανικό παράγοντα και όχι στην αυθεντική οργή του νεοέλληνα;».

    Χαράλαμπος Τσετσέκος

    πτυχιούχος ιστορίας/φιλοσοφίας

  • Ανώφελες αναφορές

    Κυρία διευθύντρια, παρακολούθησα την ομιλία του πρωθυπουργού κατά τη συνάντηση των μελών του εθνικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ την 4/3.

    Θα σταθώ σε ορισμένα σημεία: "Η δική μας φυγή δεν είναι ούτε οι εκλογές ούτε να εγκαταλείψουμε το έργο μας, όπως έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση... Ο δρόμος είναι μακρύς και θα αντιμετωπίσουμε πολλές δυσκολίες".

    Η άποψή μου: η προηγούμενη κυβέρνηση δεν εγκατέλειψε το έργο της, ζήτησε εκλογές, ανέπτυξε στο εκλογικό σώμα την κατάσταση της οικονομίας, είπε τι πρέπει να κάνει, γιατί η οικονομία καταρρέει, υποσχέθηκε να αποτρέψει/περιορίσει την ύφεση. Ο κ. Παπανδρέου αντέταξε τη δική του επιχειρηματολογία. Είπε τι θα κάνει και πώς θα το κάνει, ζήτησε την ψήφο του εκλογικού σώματος. Το εκλογικό σώμα ψήφισε τις υποσχέσεις πολιτικής του, κέρδισε το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές, σχημάτισε τη δική του κυβέρνηση.

    Πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, ήταν γνωστό ότι ο δρόμος θα ήταν μακρύς, οι αγορές θα αντιδρούσαν αρνητικά αν η κυβέρνηση δεν έπαιρνε τις γενναίες αποφάσεις (δεν τις πήρε), οι αγορές αντέδρασαν όπως θα έκανε κάθε επενδυτής ο οποίος καλείται να τοποθετήσει τα δικά του χρήματα σε αξιόγραφα τρίτων και έπρεπε να εξασφαλίσει το λαβείν του, έπρεπε να πληρώσει ασφάλιστρα. Οι τέτοιες και τόσες αναφορές, στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, δεν ωφελούν».

    Ευάγγελος Ιωάνν. Λαζαρίδης

  • Χρονοδιαγράμματα

    Αγαπητή κυρία Τζαναβάρα, με έκπληξη διαβάσαμε στο φύλλο της «Ελευθεροτυπίας» 15/3/2011 άρθρο σας με τίτλο «Η μείωση έγινε 'μη αύξηση'!», που συντάχθηκε με την ευκαιρία ενημερωτικής επίσκεψης ομάδας δημοσιογράφων στα Τέμπη.

    Ορισμένα σημεία του δημιουργούν (χωρίς, ασφαλώς, δική σας πρόθεση) εντυπώσεις εις βάρος της εταιρείας Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε. χωρίς αντίστοιχη τεκμηρίωση. Σταχυολογούμε ενδεικτικά τα ακόλουθα: Γράφετε: "Κατά την ξενάγηση στα εργοτάξια στην περιοχή των Τεμπών παραδέχθηκε (ο γενικός διευθυντής της κοινοπραξίας) ότι υπάρχει καθυστέρηση στο χρονοδιάγραμμα της τάξης του ενός έτους και μετέθεσε την παράδοση των σηράγγων για τον Μάρτιο του 2013". Η αιτία αυτής της καθυστέρησης παραλείπεται εδώ και αναφέρεται σε άλλο σημείο "δεν μπορούν όμως να προχωρήσουν οι είσοδοι-έξοδοι γιατί το Δημόσιο δεν έχει παραδώσει τους χώρους".

    Ετσι, άθελά σας, δημιουργείται η εντύπωση ότι η εταιρεία μας, για άλλους λόγους που δεν αναγράφονται, θα καθυστερήσει την παράδοση του έργου, ενώ η εν λόγω καθυστέρηση οφείλεται εξ ολοκλήρου στην καθυστέρηση των απαλλοτριώσεων, για την οποία η κοινοπραξία δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη. Γράφετε επίσης: "Οι έως τώρα εργασίες στο έργο, που έχει προϋπολογισμό 1,3 δισ. ευρώ, έχουν κοστίσει 800 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 300 εκατ. αποτελούν την κρατική συνδρομή, τα 136 εκατ. εισπράξεις από διόδια και μόνον (!) τα υπόλοιπα έχουν καταβληθεί από ίδιους πόρους της κοινοπραξίας και εκταμιεύσεις δανείων".

    Μόνον; Μα μια απλή αφαίρεση διαμορφώνει το υπολειπόμενο ποσό σε 364 εκατ. ευρώ, τη μεγαλύτερη δηλαδή συνεισφορά στη χρηματοδότηση, που προέρχεται από την κοινοπραξία με τη μορφή ίδιων πόρων και δανείων εγγυημένων από τους μετόχους της».

    Δημήτριος Γκατσώνης

    γενικός διευθυντής

  • Βελτίωση όρων

    Η προεκλογική μπλόφα παραπλάνησης του λαού από το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009, με το «λεφτά υπάρχουν», τον πανικό της άνευ όρων υποδούλωσης στο ΔΝΤ, με την αδιαπραγμάτευτη υπογραφή του Μνημονίου.

    Ο ανεπιτυχής συνδυασμός των όρων του Μνημονίου με την άνευ προηγουμένου ανικανότητα της παρούσης κυβέρνησης οδηγούν τη χώρα ολοταχώς στη χρεοκοπία.

    Η δραστική μείωση των εισοδημάτων (μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών και γενικώς της μεσαίας τάξης) έφερε τη μείωση της αγοραστικής δύναμης του λαού. Αποτέλεσμα, η μεγάλη ύφεση, η ανεργία, η στέρηση εσόδων του κράτους κ.λπ. Μέρα με τη μέρα η κατάσταση χειροτερεύει και η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ολοι οι σοβαροί οικονομολόγοι της Ευρώπης συνιστούν αναδιαπραγμάτευση του χρέους (με αισθητή αύξηση του χρόνου αποπληρωμής και αξιόλογη μείωση του επιτοκίου δανεισμού). Διαφορετικά δεν υπάρχει σωτηρία.

    Η πρόσφατη μικροβελτίωση των όρων του δανεισμού δεν μας σώζει. Αναγκαία είναι η περαιτέρω βελτίωση των όρων, με σύγχρονη δραστηριοποίηση σοβαρότερης και έμπειρης κυβέρνησης».

    Δημήτρης Ελεύθ. Παυλίδης

  • Πισωγυρίσματα

    Κάθε τόσο τα αδιέξοδα προβλήματα της οικονομίας έρχονται στο προσκήνιο. Ισως δεν έχει και νόημα αυτή η συχνή ενασχόληση. Εξάλλου η χρεοκοπία είναι πια σε όλους γνωστή· δεν χρειάζεται να ξύνουμε πληγές.

    Αυτή την τακτική δεν την αντέχουμε. Παρ' όλ' αυτά, θέλω να θυμίσω ένα επιμέρους σύμπτωμα. Κραυγαλέο, που όμως συστηματικά αποσιωπάται και σπάνια και φοβισμένα καταγγέλλεται. Κυρίως: Μέσα σε ποιο ευρωπαϊκό κλίμα να τολμηθεί η καταγγελία; Ιδίως των μικρών κρατών της Ε.Ε. από την τρόικα που επιβάλλει μονομερώς τις απαιτήσεις της. Εξόφθαλμη περίπτωση: Το ψυχικό μαρτύριο και ο ψυχολογικός εξευτελισμός κάθε αξίας. Αλλωστε, υπάρχει και ο έμμεσος τρόπος εκβιασμού.

    Ο γαλλογερμανικός άξονας ενισχύει οικονομικά μόνο τα κράτη που αποτελούν την πελατεία του. Οι άλλοι αγνοούνται προκλητικά. Ξέρουν άραγε οι επαγγελματίες της πολιτικής τι θα πει φτώχεια και αλληλεγγύη; Συνειδητοποιούν την ευθύνη τους γι' αυτή την κατάσταση ότι πίσω από τις "δημοκρατικές", "προοδευτικές και ενωτικές" ωραιολογίες βρίσκεται ένα είδος αξονικού ιμπεριαλισμού; Τα πρώτα θύματα είναι και θα μείνουν τα μικρά και φτωχά κράτη της Ε.Ε. Τώρα, στα ενωτικά - συλλογικά, όπως λέμε, και πιο καλά χρόνια της ζωής τους».

    Γιάννης Στάχτιαρης

    Αθήνα

  • Φρένο στην ομηρία

    Δεν πέφτω απ' τα σύννεφα. Γνωρίζω πως για ένα καθεστώς που θέλει να τελειώνει με τους πολιτικούς του αντιπάλους και όσους αντιστέκονται, που επιστρατεύει απεργούς, στέλνει ΜΑΤ στην Κερατέα, που στοχοποιεί τους αναρχικούς, που διώκει, φυλακίζει, ποινικοποιεί τις προσωπικές και συντροφικές σχέσεις, που στήνει και μεθοδεύει κατηγορητήρια, η εδώ και δέκα χρόνια ενεργή συμμετοχή μου στις διαδικασίες του αναρχικού κινήματος είναι αρκετή για να στρέψει τα βλέμματα των κατασταλτικών του μηχανισμών επάνω μου.

    Εδώ και σχεδόν έναν χρόνο ζω υπό καθεστώς έντονης αστυνομικής παρακολούθησης. Ασφαλίτες εποπτεύουν το σπίτι μου συχνά, ενώ πολλές από τις μετακινήσεις μου πραγματοποιούνται με τη συνοδεία τους. Ομως δεν αρκούνται σ' εμένα. Οι ηδονοβλεψίες της ασφάλειας δοκιμάζουν τις ορέξεις τους στον κοινωνικό μου περίγυρο με αποκορύφωμα τη μόνιμη παρουσία τους στον χώρο όπου εργάζομαι. Για να βρουν τι;

    Γνωρίζω ότι η περίπτωσή μου δεν είναι μοναδική, καθώς και άλλοι σύντροφοι βιώνουν την ίδια πιεστική συνθήκη. Κράτος και κεφάλαιο σε καιρό κρίσης και μπροστά στο ενδεχόμενο μιας κοινωνικής έκρηξης, οχυρώνονται όσο ποτέ απέναντι σε οποιονδήποτε αμφισβητεί την εξουσία και τα προνόμιά τους, ανακηρύσσοντας τον αναρχικο/αντιεξουσιαστικό χώρο ως τον κύριο εσωτερικό εχθρό, για να τον απομονώσουν, να τον βγάλουν στο περιθώριο. Για να μη γίνουν τα προτάγματα πράξεις, για να μη γίνουν η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη συλλογική συνείδηση και στάση ζωής.

    Το γράμμα αυτό αποτελεί μια πρώτη απόπειρα για να μπει ένα φρένο στην ομηρία που οι διωκτικές αρχές προσπαθούν να επιβάλουν στην προσωπική μου ζωή. Χωρίς καθόλου να θεωρώ τη συνθήκη που βιώνω ως προσωπική υπόθεση, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης κατασταλτικής στρατηγικής».

    Ανδρονίκη Καραγεώργου,

    Αθήνα

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Αγρότες
Συνέταιροι στην ευημερία
Καταργούν τους μεσάζοντες
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Ελληνας επιχειρηματίας κρατείται στη Σ. Αραβία
Συνελήφθη για οπλοκατοχή
Αστυνομικός με 2 φιξάκια ηρωίνης
Γκαζάκια στο Χαλάνδρι
Δικαστικό ρεπορτάζ
Αθώοι οι έξι μαθητές-καταληψίες
ΟΣΕ
36 εκατ. ευρώ στην τουαλέτα
Οδικό δίκτυο
Σήκωσαν τις μπάρες, πάνε στο Ευρωκοινοβούλιο
Οικονομική κρίση
Ανταλλακτική οικονομία: Πάνω απ' τα κέρδη ο άνθρωπος
Περιβάλλον
Είχαν ράμματα για τις γούνες τους
Πολεοδομία
Φως στα «τυφλά» οικόπεδα
Ξανά στο τραπέζι η μεταφορά συντελεστή δόμησης
Υγεία
Διαμαρτυρία για Κέντρο Υγείας της Πάρου
Άλλες ειδήσεις
Στην Καστανιά Κοζάνης το πρωτάθλημα αιωροπτερισμού
Με λαϊκό ποδηλατικό γύρο υποδέχονται τα παιδιά την άνοιξη