Έντυπη Έκδοση

Μαριλένα Λασκαρίδου - Επειδή στον Πειραιά συμβαίνει κάτι σπουδαίο και μοναδικό

Το Ιδρυμα και η Βιβλιοθήκη Λασκαρίδου

Πόσοι Πειραιώτες γνωρίζουν τη σοβαρή αλλά και ενδιαφέρουσα δουλειά που γίνεται στη βιβλιοθήκη «Καίτη Λασκαρίδη», στη συμβολή των οδών Πραξιτέλους και Μπουμπουλίνας; Πόσοι ξέρουν ότι το Ιδρυμα που φέρει το όνομα της αείμνηστης συντοπίτισσάς τους, πρωτοστατεί στη διάδοση του βιβλίου;

Μαριλένα Λασκαρίδου Μαριλένα Λασκαρίδου Με εκπαιδευτικά προγράμματα σε μαθητές όλων των βαθμίδων, ομιλίες πανεπιστημιακών αλλά και συγγραφέων, εκδόσεις, εκθέσεις, αναγνώσεις, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Απειρες «επιθέσεις» πολιτισμού, χάρη στο Ιδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη. Η Μαριλένα Λασκαρίδου, που το διευθύνει και το 'χει κάνει σκοπό ζωής, μας μιλάει για το έργο που επιτελείται χάρη στην ίδια, αλλά κυρίως χάρη στη γενναιόδωρη συνεισφορά του συζύγου της, Πάνου Λασκαρίδη, προέδρου του Ιδρύματος. Επίσης, αναφέρεται στην αγόγγυστη συμμετοχή των συνεργατών της, όπως της Καλής Κυπαρίσση, που ήταν παρούσα στη συνέντευξη που ακολουθεί.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ: Ποιο ήταν το αρχικό σας κίνητρο να ασχοληθείτε με το Ιδρυμα και τη Βιβλιοθήκη;

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ: Η Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε από τον άντρα μου και τον πατέρα του Κωνσταντίνο, στη μνήμη της πεθεράς μου, και συστεγάστηκε αρχικά με το παράρτημα της ΧΕΝ Ν. Φαλήρου, το οποίο είχε η ίδια ιδρύσει. Εγώ είχα σπουδάσει διαφήμιση και μάρκετινγκ, αλλά μεγαλώνοντας δίπλα στον θείο μου, παλιό δημοσιογράφο Θέμο Δασκαλόπουλο, είχα μπολιαστεί με την αγάπη του για το διάβασμα. Αυτή την αγάπη ήθελα να αποκτήσουν τα τέσσερα παιδιά μου, τα οποία όταν ήταν μικρά έψαχνα να τα απασχολήσω με κάτι που και δημιουργικό θα ήταν, αλλά που θα μπορούσα να είμαι κοντά τους. Μου άρεσε η ιδέα τα παιδιά μου να μπουν στο κλίμα μιας Βιβλιοθήκης, να δουν πώς στήνεται, να αγαπήσουν το βιβλίο. Ξεκίνησα, λοιπόν, με τη βιβλιοθηκονόμο κυρία Δεδετζή και μετά γνωριστήκαμε με την κυρία Κυπαρίσση και ξεκίνησε η συνεργασία μας. Οταν αρχίσαμε να μεγαλώνουμε «επικινδύνως», μετακομίσαμε εδώ που μας βρίσκετε τώρα. Παράλληλα, είχαμε ξεκινήσει επαφές με σχολεία και εκπαιδευτικούς και καθώς έπρεπε να έχουμε έγκριση από το υπουργείο για τα προγράμματά μας, γίναμε Ιδρυμα, ώστε να έχουμε νομικό πρόσωπο.

Χ.Π.: Και το αυτόνομο κτήριο στον Πειραιά έγινε «ορμητήριό» σας...

Μ.Λ.: Βεβαίως, γιατί εμείς ξεκινάμε και πηγαίνουμε οι ίδιοι, να μας γνωρίσουν. Κάθε χρόνο, με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, κάνουμε επισκέψεις σε όλα τα σχολεία της Νομαρχίας Πειραιά. Στα μόνα που δεν έχουμε πάει είναι των Κυθήρων και της Σαλαμίνας. Τους προτείνουμε τα προγράμματά μας και συχνά τους βοηθάμε να στήσουν τη δικιά τους Βιβλιοθήκη. Ετσι προχωρήσαμε με τα περισσότερα σχολεία.

Χ.Π.: Τι ενδιαφέρον δείχνει η σημερινή γενιά για το βιβλίο; Ο Πειραιάς, από άποψη εκδηλώσεων, είναι παντελώς απών από τα πολιτιστικά πράγματα.

Μ.Λ.: Μας είχαν φοβίσει στην αρχή. Είχαμε πάρα πολλά αρνητικά σχόλια, «τι πηγαίνετε να κάνετε εκεί, θα κλείσετε σε έναν χρόνο». Οντως στην αρχή ήταν πάρα πολύ μαγκωμένος ο κόσμος. Εμείς πιστεύουμε ότι προσφέρουμε το καλύτερο δυνατόν στον Πειραιά και στα παιδιά. Αλλωστε, η πεθερά μου ήταν Πειραιώτισσα και επηρεασμένοι από αυτό ξεκινήσαμε και είπαμε «θα πετύχουμε». Δεν σας λέω ότι κάνουν ουρές για να μπουν, αλλά έχουμε έναν αξιόλογο αριθμό μελών και τη μόνιμη παρουσία κάποιων, κυρίως νέων παιδιών και φοιτητών.

ΚΑΛΗ ΚΥΠΑΡΙΣΣΗ: Είναι όντως δύσκολη υπόθεση ο Πειραιάς....

Χ.Π.: Το κυριότερο είναι ότι οι Ελληνες δεν μεγαλώνουν με βιβλιοθήκες.

Κ.Κ.: Παρ' ολ' αυτά υπάρχουν ομάδες φωτισμένων εκπαιδευτικών που παροτρύνουν τα παιδιά να έρθουν και η Μαριλένα έχει κάνει μια γενναιόδωρη προσφορά ειδικά για τα παιδιά. Εχει μειώσει την ετήσια συνδρομή μέλους στο μισό, συν τη δωρεάν χρήση Διαδικτύου και δωρεάν φωτοτυπίες. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έρχονται εκπαιδευτικοί, σε συνεννόηση μαζί μας, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι με υλικό και κάνουν εξειδικευμένα μαθήματα στους χώρους της Βιβλιοθήκης. Ετσι, δημιουργείται το κίνητρο, ώστε τα παιδιά να ανακατευτούν με το βιβλίο. Κάθονται μετά με τις παρέες τους στο εντευκτήριο να πιουν το ρόφημά τους και δημιουργείται μια ατμόσφαιρα πολύ συγκινητική.

Μ.Λ.: Τα προγράμματα έχουν τόση μεγάλη ανταπόκριση που βλέπεις ένα παιδάκι να κατεβαίνει από τη Δραπετσώνα παίρνοντας το λεωφορείο για να ξανάρθει ή μπαίνει στο Διαδίκτυο για να πάρει πληροφορίες. Η επαφή που έχουμε αναπτύξει με τους μαθητές είναι πολύ σημαντική. Το 2007, μετά τις πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, αποφασίσαμε ως Ιδρυμα να μεταφέρουμε εκπαιδευτικά προγράμματα στις πληγείσες περιοχές. Και παρ' όλο που θα 'λεγες ότι δεν θα ενδιαφέρονταν, όσο η μνήμη των καταστροφών ήταν νωπή, να τους επισκεφτούν συγγραφείς, υπήρξε κι εκεί τρομερή ανταπόκριση. Το 2008 κάναμε τέσσερις επισκέψεις στην Πελοπόννησο, σε 71 σχολεία, και είδαμε συνολικά 4.979 μαθητές. Τους πήγαμε βιβλία, είχαμε πολλές επαφές με εκπαιδευτικούς. Ταλαιπωρημένοι, αλλά εξαίρετοι. Ηταν μια συγκλονιστική εμπειρία για όλους μας! Τον Οκτώβριο του 2010 επισκεφτήκαμε τα δυσπρόσιτα σχολεία του Νομού Ιωαννίνων, πήγαμε σε 57 σχολεία και συναντήσαμε 1.903 μαθητές.

Χ.Π.: Οι δραστηριότητές σας λοιπόν ξεπερνούν την παρουσία μιας δανειστικής βιβλιοθήκης. Με την εκπαίδευση πρωτοστατούσα...

Μ.Λ.: Εχουμε πράγματι δώσει μεγάλη έμφαση στα εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία παρέχονται εντελώς δωρεάν, αλλά και στη γνωριμία μας με τον κόσμο του Πειραιά και κυρίως με τον καθημερινό άνθρωπο που θέλει να δανειστεί ένα βιβλίο. Από εκεί και πέρα υπάρχουν ο εκπαιδευτικός, ο φοιτητής που θέλει να κάνει μια έρευνα, μιας και το Πανεπιστήμιο Πειραιά είναι κοντά. Ενας στόχος μας που υπήρχε πάντα αλλά δεν είχε εκπληρωθεί μέχρι τώρα, είναι το «Ναυτιλιακό τμήμα» της οδού 2ας Μεραρχίας με το νέο μας κτήριο. Θα έχει εξειδικευμένη Βιβλιοθήκη αλλά και ιδιωτικές συλλογές, θαλάσσια ευρήματα, μοντέλα καραβιών, εκθέματα...

Χ.Π.: Θα λέγαμε μια βιβλιοθήκη-εκθετήριο για τη θάλασσα και την περιπέτεια του έλληνα ναυτικού;

Μ.Λ.: Οταν ανοίξει θα δείτε ότι έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον και ότι ξεπερνάει τη χρήση ενός απλού ναυτικού εκθετηρίου. Ο κ. Λασκαρίδης, ο οποίος το έχει πάρει προσωπικά, θέλει μια πολύ μοντέρνα προσέγγιση, με σύγχρονη τεχνολογία. Οθόνες, ταυτόχρονες αναμεταδόσεις από τα νησιά, όπως λόγου χάριν στην περίπτωση ενός δύτη που ψάχνει ένα αρχαίο ναυάγιο. Ολο αυτό ξεκίνησε για να πλαισιώσει τις δραστηριότητές μας γύρω από το θαλάσσιο περιβάλλον. Εχουμε πάρα πολλά περιβαλλοντικά προγράμματα και θα συνεργαστούμε με οικολογικές οργανώσεις για την προστασία της θάλασσας. Επίσης, ο πεθερός μου, Κωνσταντίνος Λασκαρίδης, ήταν ο ιδρυτής του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου της Ρόδου και μας είχε παραχωρήσει όλο του το αρχείο.

Χ.Π.: Κι έτσι η ιδιαίτερη σχέση της οικογένειας με τη θάλασσα παίρνει πολιτιστική διάσταση, ένας συνδυασμός έρευνας και καταγραφής.

Μ.Λ.: Ηδη το Ιδρυμα ασχολείται ενεργά με την αναπαλαίωση κάποιων πετρόκτιστων φάρων. Μια προσπάθεια που ξεκίνησε κατ' αρχήν για να χαρακτηριστούν διατηρητέα μνημεία, καθώς όλοι δεν έχουν χαρακτηριστεί. Υπάρχουν, βέβαια, μερικοί ιδιώτες, σε νησιά, κυρίως με έντονη κίνηση, που τους έχουν συντηρήσει οι ίδιοι, όπως στην Ιο, του Αρμενιστή στη Μύκονο. Εμείς αποπερατώσαμε το 2008 το Ταίναρο. Προχωράμε σιγά σιγά γιατί τα έξοδα είναι πολύ μεγάλα. Μετά ολοκληρώσαμε τον Μαλέα και σύντομα ξεκινάμε τον φάρο Ζούρβα στην Υδρα και τον Ντάνα στον Πόρο. Επίσης, κάνουμε μια έρευνα και σε συνεργασία με όσους έχουν γράψει για φάρους, τους έχουν φωτογραφίσει, ζωγραφίσει, έχουν μελετήσει γι' αυτούς συγκεντρώνουμε και κατηγοριοποιούμε το αντίστοιχο υλικό και το ψηφιοποιούμε, με σκοπό να εκδώσουμε ένα λεύκωμα. Στην προσπάθειά μας αυτή έχουμε αρωγό την Υπηρεσία Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού.

Χ.Π.: Ποιο είναι το μέλλον μιας βιβλιοθήκης στην ψηφιακή εποχή;

Μ.Λ.: Προσαρμοζόμαστε. Εχουμε αρχίσει να ψηφιοποιούμε τα πάντα.

Κ.Κ.: Σε πρώτη φάση ψηφιοποιούμε τα σπάνια και παλαιά βιβλία και παράλληλα όλα τα αρχεία μας. Το πρώτο που ολοκληρώθηκε πρόσφατα είναι το αρχείο της Κωστούλας Μητροπούλου, 50.000 τεκμήρια.

Χ.Π.: Τι θα γίνει αν το i-pad κυριαρχήσει; Η νέα γενιά σύντομα θα ξεχάσει το χαρτί και σε μερικά χρόνια το παραδοσιακό βιβλίο θα είναι παρελθόν. Θα προστατεύσετε το παραδοσιακό βιβλίο;

Μ.Λ.: Είναι μια γοητευτική ιστορία, αλλά θα πρέπει να ακολουθήσουμε το πνεύμα της εποχής. Πρέπει να ασχοληθούμε με το ηλεκτρονικό βιβλίο. Αλλά θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να το διαχειριστούμε. Θα γίνεται δανεισμός; Πιστεύω θα βρεθεί σύντομα λύση και ίσως να συνδυάσουμε τα δύο, ένα τμήμα ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης και ένα παραδοσιακής.

Κ.Κ.: Θα ήθελα να πούμε για το πρόγραμμά μας στις φυλακές.

Μ.Λ.: Στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών λειτουργεί σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, υπό τη διεύθυνση του κ. Κλήμη Πυρουνάκη. Εκεί εφαρμόζουμε Λέσχη Ανάγνωσης. Αρχικά, στέλνουμε το βιβλίο που έχει επιλεγεί και ακολουθεί επίσκεψή μας με τον συγγραφέα του. Αυτό που γίνεται εν τέλει είναι μια ολόκληρη ψυχολογική ανάλυση των κρατουμένων μέσα από τα βιβλία. Επειδή μάλιστα πολλές από τις κρατούμενες έχουν μαζί τους τα παιδιά τους, έχουμε ήδη έλθει σε επαφή με την Κοινωνική Υπηρεσία για να δημιουργήσουμε ένα πρόγραμμα για παιδάκια προσχολικής ηλικίας σε συνεργασία με τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Χ.Π.: Ποια είναι εν τέλει η προσωπική σας επιθυμία για το Ιδρυμα;

Μ.Λ.: Να αφυπνίσουμε όλους τους Πειραιώτες! Να κινήσουμε όσο πιο πολλά πράγματα μπορούμε... Πιστεύω πως η ελπίδα και ο πολιτισμός δεν υπήρξαν ποτέ πολυτέλεια και ιδίως η ελπίδα υπάρχει και θα υπάρχει πάντα. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Επισώρευση τραυματικών εμπειριών
Αδικίες ή ασυμφωνίες;
Βίνκελμαν, ο πατέρας της Αρχαιολογίας
Επειδή το να μάθουμε για τους σεισμούς είναι πάντα επίκαιρο...
Τρία ιδιαίτερα βιβλία του γυμνού λόγου
Ο δεκάλογος του βιβλιοκριτικού
Μια αλληγορία για το Ολοκαύτωμα, με συγγραφείς και ταριχευτές
Οταν ο Αδάμ και η Εύα εξέπεσαν
Προδημοσίευση
Ονειρα με αυθεντικές χαλκογραφίες
Συνέντευξη: Νώντας Παπαγεωργίου
Τα βιβλία και οι αναγνώστες των εκδόσεων Μεταίχμιο
Λεύκωμα
Υπήρξαν, φαίνεται, κι άλλοι άνθρωποι πριν από εμάς...
Λογοτεχνία
Τα βιβλία παγώνουν. Εμείς τι κάνουμε;
Βιβλία σε στόματα λεόντων
Συνέντευξη: Μαριλένα Λασκαρίδου
Το Ιδρυμα και η Βιβλιοθήκη Λασκαρίδου
Η τρίτη ανάγνωση
Η φόνισσα
Από τις 4:00 στις 6:00
Απελπισία, πάντα ξεπερνιέται
Εγινε 70 χρόνων
Άλλες ειδήσεις
Ο σωσίας
Σκέψεις πάνω στην Ορέστεια και στον πολιτισμό