Έντυπη Έκδοση

ΣΤΕΡΕΟ-ΦΟΝΙΚΑ

Μπαλάντες ενός πανκ μεσήλικα

Ο ηγέτης των Sonic Youth, ο κιθαρίστας Θέρστον Μουρ, ανακαλύπτει την απλότητα της φολκ Ο ηγέτης των Sonic Youth, ο κιθαρίστας Θέρστον Μουρ, ανακαλύπτει την απλότητα της φολκ * «Demolished Thoughts» - Thurston Moore

(Sony BMG):

Μια ακουστική κιθάρα που στήνει μια χαρμόσυνη μελωδία ενώ την ακολουθούν βιολιά και άρπες. Ο Θέρστον Μουρ τραγουδάει με μια γλυκύτητα, απλώνοντας τη φωνή του πάνω στην αρμονία, θυμίζοντας τις μπαλάντες του Λου Ριντ ή του Γκρεγκ Σέιτζ. Το «Demolished Thoughts» είναι ένας αλλόκοτος δίσκος. Οχι γιατί ο Μουρ γράφει λιτές μελωδίες, ούτε γιατί δεν υπάρχει ίχνος κιθαριστικού θορύβου στα τραγούδια του. Αλλά γιατί καταφέρνει να σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς αυτός ο ηγέτης των Sonic Youth, ο αμετανόητος πανκ, που για τριάντα χρόνια έκανε τους ενισχυτές να βογγάνε από την παραμόρφωση, ο τύπος που ήταν ένας από τους υπεύθυνους του «no wave», όπως ονομάστηκε η σκηνή του καθαρού θορύβου στη Νέα Υόρκη, μπορεί να εκφραστεί στον νέο προσωπικό του δίσκο μόνο με μπαλάντες.

Υπάρχει μια κοινοτοπία στη σκηνή του ροκ εν ρολ: πως όταν φτάνεις σε ένα κομβικό σημείο στην πορεία σου επιστρέφεις στα βασικά στοιχεία της μουσικής. Το έκανε και ο Ντίλαν με τα μπλουζ, τον ακολούθησε και ο Ελβις Κοστέλο, που εξερεύνησε την αμερικανική παράδοση. Ακόμα και ο Γκρεγκ Σέιτζ των Wipers είχε φτιάξει ένα δίσκο με ακουστική κιθάρα, όπως και ο Τομ Μορέλο, ο κιθαρίστας των πανκ ροκ Rage Against The Machine. Μόνο που ο Θέρστον Μουρ, γαλουχημένος με την κιθαριστική ένταση του ροκ εν ρολ, δεν είχε δείξει κάποια ανάλογη προτίμηση στη φολκ. Η φιλοσοφία του φαινόταν να άρχιζε και να τελείωνε στις σπασμένες χορδές και τα ματωμένα αυτιά.

Ετσι χρειάστηκε να φτάσει στα πενήντα δύο του χρόνια, να έχει αφήσει πίσω του ένα σωρό από δίσκους, όπου το ροκ συναντούσε τους αυτοσχεδιασμούς με τον θόρυβο, για να καταλήξει σε μια λιτή φολκ μουσική.

Αλλά ο Μουρ δεν στράφηκε έτσι απλά στη μελωδία. Εμπιστεύτηκε μουσικούς όπως τη βιολίστρια Σαμάρα Λουμπέσκι και την αρπίστρια Μέρι Λάτιμοουρ για να εμπλουτίσουν τη φολκ του και ανέθεσε την παραγωγή στον Μπεκ που γνωρίζει κάθε πτυχή της αμερικανικής παράδοσης. Και ύστερα πρόσθεσε μια σειρά από απόλυτα προσωπικούς στίχους, όπου ξορκίζει τους δαίμονές του.

«Οι απλές απολαύσεις χτυπάνε σαν κεραυνός», τραγουδάει στο «Benediction» χωρίς ίχνος έντασης στη φωνή του. Ο εικονοκλάστης της ροκ σκηνής, που για τρεις δεκαετίες υμνούσε τον θόρυβο, ανακάλυψε την απλότητα της μελωδίας. Και έγραψε έναν όμορφο και έντιμο δίσκο χωρίς κιθαριστικές εξάρσεις αλλά και χωρίς τίποτε το περιττό. *

Η μουσική στο www.myspace.com/treesoutside

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική μουσικής
Σχετικά θέματα: Μουσική
Χορευτική ψυχεδέλεια
Νέες κυκλοφορίες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Σεζάρια Εβόρα
«Γιατί τραγουδάω ξυπόλητη»
Lura, η διάδοχος της Evora
Μουσική
Μπαλάντες ενός πανκ μεσήλικα
Χορευτική ψυχεδέλεια
Νέες κυκλοφορίες
Κριτική θεάτρου
Το κόστος της ευμάρειας
Περί της φύσεως του κακού
Μετανάστες
Οι μετανάστες στο τραπέζι
Φεστιβάλ Αθηνών
Οι πλανόδιοι του Φεστιβάλ
Κινηματογράφος
Η «ανακάλυψη» του Αλ Πατσίνο
Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας
Αρχαία και πράσινη ενέργεια
Εικαστικά
«Ντέρτι Humanism», στο Λονδίνο
88 χώρες για Βενετία
Κομικ(ς)οδρόμιο
Και η κρίση θέλει το γέλιο της
Οταν ο Κόρτο Μαλτέζε ταξίδεψε στο νησί Πίτκαιρν