Έντυπη Έκδοση

Ο Γιάννης Αναστασίου αναλύει τον τελικό

Σημασία έχει η διάρκεια

ΕΙΝΑΙ ένα ερώτημα που αιωρείται πανευρωπαϊκά. Εάν ο Γουαρδιόλα θ' αντέξει να υπάρξει ως κορυφαίος προπονητής, μακριά απ' το τελειοποιημένο μοντέλο παιχνιδιού και έξω απ' το προστατευόμενο περιβάλλον της Μπαρτσελόνα.

 Σε μια Τσέλσι, σε μια Ιντερ, σε μια Μπάγερν. Ισχύει και για ποδοσφαιριστές αυτό. Μια ελκυστική απορία. Τι θα 'κανε ένας Μέσι ή ένας Ινιέστα σε άλλη τοπ ομάδα της Ευρώπης. Θα ήταν το ίδιο εξαιρετικοί; Θα το δούμε. Είναι ο χρόνος που θα μας το απαντήσει. Οταν κάποτε, ή εάν ποτέ, επιλέξουν να δουλέψουν αλλού.

ΕΧΩ τακτική επαφή με τον παλαιό συμπαίκτη μου στον Αγιαξ, τον Βραζιλιάνο Μάξουελ που παίζει αριστερός μπακ στην Μπαρτσελόνα (αυτός μου βρήκε και το εισιτήριο για να είμαι απόψε στο Ουέμπλεϊ), το 'χω συζητήσει επανειλημμένως και με τον Ρόναλντ Κούμαν που είναι μία φιγούρα-θρύλος για την Μπαρτσελόνα και μαθαίνει πώς λειτουργούν τα πράγματα εκεί· το συμπέρασμα που βγαίνει είναι το εξής:

ΑΝ υπάρχει μυστικό επιτυχίας, αυτό έχει να κάνει με το ότι οι μεγάλοι παίκτες της Μπάρτσα είναι νορμάλ παιδιά. Της διπλανής πόρτας, όπως λέμε στην Ελλάδα. Τους αρέσει η προπόνηση, τους αρέσει ο αγώνας, έχουν τρομερή αγάπη γι' αυτό που κάνουν. Και την ταπεινότητα, να το κάνουν. Είναι το λάθος που έγινε, και δεν ταίριαξε η υπόθεση με τον επίσης παλαιό συμπαίκτη μου, και φίλο μου, τον Ζλάταν. Εχανε την μπάλα και τότε δεν έκανε τίποτα. Ενώ οι άλλοι δεν το έβλεπαν σαν αγγαρεία να κυνηγήσουν για να την ξαναπάρουν.

Η Μπαρτσελόνα έχει μία λίγο-πολύ στάνταρ ενδεκάδα, όταν για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που θα κληθεί να την αντιμετωπίσει, κυκλοφορούν τέσσερα-πέντε εναλλακτικά σενάρια προσώπων και σχηματισμών. Φυσιολογικά. Διότι αυτός είναι ο τρόπος του Αλεξ Φέργκιουσον. Εμπιστεύεται προαποφασισμένα όλο το εύρος του ρόστερ. Στις σχολές προπονητών λένε ότι από την αρχή της χρονιάς ο σερ έχει έναν πίνακα με τις έντεκα θέσεις του αγωνιστικού χώρου. Σε κάθε θέση γράφει ποιοι μπορούν να παίξουν εκεί, (ανεξαρτήτως αντιπάλου και διοργάνωσης είναι δεδομένο ότι ο καθένας θα παίξει 20, 25, 30, 35 ματς στη σεζόν), κι ύστερα απ' την κάθε συμμετοχή σημειώνει στον πίνακα, δίπλα στο όνομα του παίκτη που χρησιμοποίησε, μία γραμμή.

ΠΟΣΑ ήταν τα συνεχόμενα ματς της Γιουνάιτεντ στα οποία η ενδεκάδα πάντοτε άλλαζε; Νομίζω ότι οι δημοσιογράφοι τα μέτρησαν γύρω στα 150, κι έγινε θέμα η μία και μοναδική φορά που σε δύο σερί αγώνες έπαιξαν οι ίδιοι έντεκα. Η χρονιά ξεκίνησε με τα μεγάλα σκορ της Τσέλσι, αλλ' ακόμη μία φορά αποδείχθηκε πως εκείνο που μετράει είναι -όχι ο εντυπωσιασμός- η διάρκεια. Η Γιουνάιτεντ εκμεταλλεύτηκε την έδρα. Τον καιρό που ο Ρούνι είχε τα προβλήματα, τη στήριξαν ο Μπερμπάτοφ με τον Ερνάντες. Κι όταν έφτασαν τα κρίσιμα, όλοι έπιασαν το πικ της φόρμας. Ηταν εκεί, με την προσωπικότητά τους.

ΣΕ εμπειρία και δημιουργικότητα, δεν ξέρω άλλη ομάδα να εγγυάται ότι μπορεί να κοντράρει στα ίσα την Μπαρτσελόνα.

* Ο Γιάννης Αναστασίου είναι προπονητής στην ομάδα Νέων του Αγιαξ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ποδόσφαιρο
Τσάμπιονς Λιγκ
Σχετικά θέματα: Champions League
And the Oscar goes to...
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Champions League
And the Oscar goes to...
Σημασία έχει η διάρκεια
Ρόναλντ Κούμαν
«Η σημερινή Μπάρτσα καλύτερη από τη δική μου»
Μπάσκετ
«Η μεγάλη ευκαιρία μας»
Βόλεϊ
«Σύμμαχος ο χρόνος»
Ολυμπιακός
Αρνηση από Πιζάρο
Καμπανάκι από Σάντος
Άλλες ειδήσεις
Εκπληξη από τον Αλόνσο
Στον τελικό το Μαϊάμι
Πόλο: μάχη στον Λαιμό
«Πληρώστε για Βιεϊρίνια»
Ο Ηρακλής θέλει... Ιωαννίδη
Μεταξύ Φερέιρα και Δώνη ο Παναθηναϊκός
Πιο «ελληνική» ομάδα η ΑΕΚ