Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

www.τελείακαιπαύλα.enet

  • Κρίσεις, φούσκες και... απάτες

    Οι παλιοί ξόδευαν όσο έφτανε η τσέπη τους. Και κράταγαν πάντα και λίγα στην άκρη για «την κακιά την ώρα». Κάτι το κατοχικό σύνδρομο, κάτι η ανάγκη να δημιουργήσουν μια στοιχειώδη περιουσία για να είναι πιο «άνετα» τα παιδιά τους, κάτι το ότι τα αγαθά δεν ήταν τότε τόσα πολλά και «λαμπερά», βοήθαγε στο να πορεύονται προσεκτικά όσον αφορούσε τα οικονομικά τους.

    Ετσι, και παρά το ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δούλευε μόνο ο ένας σε κάθε νοικοκυριό, και σπίτια έφτιαξαν και τα παιδιά τους σπούδασαν και επί της ουσίας δεν στερήθηκαν. Μπορεί να μην αγόραζαν μέρα παρά μέρα καινούργιο συνολάκι, αλλά δεν στερήθηκαν.

    Από τη δεκαετία του '80 και ύστερα, τα πράγματα πήραν άλλη τροπή: από τη μια οι μικρές περιουσίες που κληρονομήθηκαν, από την άλλη οι σαφώς καλύτεροι μισθοί και -για αρκετούς- η σιγουριά του Δημοσίου, τα δάνεια από τις τράπεζες που έγιναν πιο εύκολα, τα αγαθά που πλήθαιναν και η νοοτροπία του «να έχω περισσότερα από το γείτονα» έστρεψαν την πλειονότητα σε μεγαλύτερες αγορές και σε λιγότερες αποταμιεύσεις. Αλλωστε υποτίθεται ότι η ανάπτυξη είχε ξεκινήσει και πως οι οιωνοί ήταν παραπάνω από ευνοϊκοί.

    Με την πάροδο των χρόνων και μετά το '90 η κατάσταση εκτρεπόταν αργά αλλά σταθερά. Διακοποδάνεια, προσωπικά δάνεια, δωροδάνεια, ένας χαμός από δάνεια, κάρτες, πλαστικό χρήμα έδεσαν χειροπόδαρα τη συντριπτική πλειονότητα των μισθωτών, που ακόμη δεν είχαν αισθανθεί το βρόχο στο λαιμό τους: εντάξει, ξόδευαν σχεδόν όλο τους το μισθό (τώρα, στην πλειονότητα των περιπτώσεων δουλεύουν και οι δύο), αλλά ήταν όλα υπολογισμένα. Εκτός από το ενδεχόμενο της μείωσης των μισθών, εκτός από το ενδεχόμενο των περικοπών, εκτός από το ενδεχόμενο της πτώχευσης.

    Σήμερα, με όλα τα παραπάνω να ισχύουν, εκτός -ακόμη- από την πτώχευση, το μόνο που έχει μείνει ίδιο με δέκα χρόνια πριν είναι το «δέσιμο χειροπόδαρα» ενός ολόκληρου λαού. Που δέχεται αδιαμαρτύρητα τις μειώσεις και τις περικοπές, αφού φοβάται να διεκδικήσει οτιδήποτε για να μη χάσει και τα ελάχιστα που του απέμειναν.

    Συνταξιούχοι που δούλεψαν στο ακέραιο για 30-35 χρόνια έχουν να αντιμετωπίσουν μείωση στις συντάξεις τους χωρίς να μπορούν πλέον να αντιστρέψουν με κανέναν τρόπο την κατάσταση. Μισθωτοί που είχαν ρυθμίσει τις ζωές τους ώστε να αντιμετωπίζουν τα «ανοίγματά» τους με συγκριμένο τρόπο τρέχουν για αναπροσαρμογές δανείων και για δανεικά σε συγγενείς, γνωστούς και φίλους. Εξαιτίας των περικοπών στους μισθούς τους. Ή -το χειρότερο- επειδή δεν έχουν πια δουλειά. Και (τουλάχιστον) μια ολόκληρη γενιά νέων έχουν να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα μιας επαγγελματικής αποκατάστασης, που φαντάζει εφικτή μονάχα στο εξωτερικό.

    Τι συνέβη όμως μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Είναι δυνατόν τόσος πολύς κόσμος να έκανε τόσο πολύ λάθος και να έπεσε τόσο έξω στις εκτιμήσεις του; Δεν είναι η πρώτη φορά που «οικονομικές κρίσεις» χτυπούν συγκεκριμένες χώρες. Στην Ιστορία τα παραδείγματα είναι δεκάδες. Αρκετές μάλιστα από τις κρίσεις αυτές συμπαρασύρουν περισσότερες από μία χώρες. Και αν το καλοσκεφτούμε και καλοκοιτάξουμε τα δεδομένα, δεν πρόκειται για «κρίσεις», αλλά για μεθοδευμένες κινήσεις «δέσμευσης» μέχρι εκεί που δεν παίρνει ολόκληρων λαών.

    Τα παραδείγματα που έχουμε ξεχάσει

    * Η «Μαύρη Πέμπτη»: Αυτοκίνητα και ραδιόφωνο: αυτά ξεμυάλισαν εκατομμύρια Αμερικανούς που αγόραζαν με τη σέσουλα μετοχές νέων τεχνολογιών στο χρηματιστήριο. Το 1929 ήταν χρονιά - σταθμός για την οικονομία των ΗΠΑ, αφού ο χορός των δισεκατομμυρίων στο χρηματιστήριο έμελλε να σταματήσει απότομα. Το κραχ εκείνης της χρονιάς στη Wall Street πάγωσε ένα ολόκληρο έθνος που έβλεπε τα χρήματά του να γίνονται μέσα σε μια στιγμή... καπνός. Ο λόγος απλός: στα τέλη του 1920 η κερδοσκοπία που αφορούσε τις νέες τεχνολογίες «μπούκωσε» και η φθίνουσα πορεία άρχιζε. Την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου του 1929 το χρηματιστήριο έκλεισε με απώλειες 13%. Λίγα χρόνια μετά, το 1932, η Wall Street είχε χάσει το 90% της αξίας της. Χρειάστηκαν 25 ολόκληρα χρόνια για να γυρίσουν πίσω στα επίπεδα του 1929. Τα άμεσα αποτελέσματα στην οικονομία φάνηκαν απότομα: η πλειονότητα των Αμερικανών έχασαν ό,τι είχαν επενδύσει, το ΑΕΠ της χώρας έπεσε στο μισό και 1 στους 3 έμεινε άνεργος. Την άνοιξη του 1933 οι τράπεζες έκλεισαν και η οικονομία (αλλά και οι πολίτες της χώρας) χρειάστηκαν περισσότερο από μια δεκαετία για να αρχίσουν να... παίρνουν τα πάνω τους.

    * Η «Μαύρη Δευτέρα»: Οι Αμερικανοί όμως δεν έμαθαν το μάθημά τους: στις 19 Οκτωβρίου του 1987, Δευτέρα, ο Dow Jones «είδε» τη μεγαλύτερη πτώση της Ιστορίας του. Μέσα σε λίγες μόνο ώρες έχασε το 22% της αξίας του και σε Ασία και Ευρώπη οι επενδυτές πούλαγαν σωρηδόν μετοχές. Μετά το «μπαμ» οι αναλύσεις για τα αίτια της κρίσης έδιναν και έπαιρναν: οι σοφοί περί τα οικονομικά αποφάνθηκαν ότι έφταιγαν οι λανθασμένες «φήμες» που κυκλοφορούσαν σχετικά με το χρηματιστήριο, η πτώση του δολαρίου, οι ριψοκίνδυνες εξαγορές και η επιβράδυνση της οικονομίας. Αιτίες που δεν χρειάζεται να έχει κανείς πτυχίο για να τις εντοπίσει και που -εδώ που τα λέμε- είναι αιτίες πασπαρτού για κάθε κρίση...

    * Η διετία 1997-1998: Η κρίση στην Ασία, τη Ρωσία και τη Βραζιλία πυροδότησε μια σειρά οικονομικών ντόμινο σε ολόκληρη την παγκόσμια αγορά. Η Ρωσία αποφάσισε μονομερώς να μην πληρώσει κρατικά ομόλογα, τινάζοντας στον αέρα κάθε συνεργασία με τις άλλες χώρες. Η επόμενη κίνηση ήταν «πανικός» στις αγορές, τα χρηματιστήρια πήραν την κάτω βόλτα και χρειάστηκε και πάλι μείωση των επιτοκίων από τις τράπεζες για να... συνέλθει η οικονομία.

    * Οι φούσκες της χιλιετίας: Και πάλι γοητευμένοι με τις νέες τεχνολογίες, το Ιντερνετ και τα συναφή, δεκάδες εκατομμύρια κόσμου στα τέλη του '90 έκαναν επενδύσεις σε μετοχές διαφόρων εταιρειών. Χρειάστηκαν μόνο μερικοί μήνες για να γίνει το Ελ Ντοράντο κόλαση: όταν έσκασαν οι φούσκες των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας, οι δείκτες των χρηματιστηρίων έπεσαν κατακόρυφα, οι επενδύσεις σταμάτησαν, και ο Nasdaq το 2002 είχε χάσει περισσότερο από το 70% της αξίας του. Επρεπε να περάσουν περί τα 10 χρόνια για να επανέλθει η κατάσταση στο φυσιολογικό.

    Για περισσότερες πληροφορίες δείτε -ενδεικτικά- τα:

    * www.thehistorybox.com/ny_city/panics/panics_article1a.htm

    * www.slideshare.net/reynolds/the-worst-financial-crises-in-history-presentation

    * http://en.wikipedia.org/wiki/Financial_crisis * http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/6958091.stm

    YOUTUBE: Χάρι Πότερ: το τέλος

    Οι κινηματογραφικές περιπέτειες του διασημότερου μάγου της σύγχρονης εποχής ξεκίνησαν το 2001 και το τέλος είναι προγραμματισμένο για τον Ιούλιο του 2011.

    Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια, ο Χάρι Πότερ κατάφερε να γίνει μια από τις πιο γνωστές φίξιον περσόνες και έφερε φήμη και... πολύ χρήμα στη δημιουργό του, αλλά και σε όλους όσοι ενεπλάκησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στις ιστορίες του.

    Τώρα, λίγο προτού δοθεί η οριστική μάχη μεταξύ του μάγου που «μεγάλωσε» και του «κακού», κυκλοφορεί το αινιγματικό επίσημο τρέιλερ της ταινίας που θα βγει στις μεγάλες οθόνες σε λίγους μήνες.

    Αν ανήκετε στους φαν του Χάρι Πότερ και περιμένετε να δείτε πώς θα τελειώσουν όλα, πάρτε μια γεύση με αυτό το βιντεάκι:

    BLOGGERS: Πανελλήνιες ανθρωποφαγίας

    Για την «ανάγκη» εισόδου σε μια σχολή, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται, γράφει ο http://sofistis.wordpress.com:

    «Πανελλήνιες εξετάσεις... Μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει το καθαρτήριο του Δάντη με τις πιο σφοδρές ενδοοικογενειακές συγκρούσεις... -"Μη βγαίνεις έξω... διάβασε... θα σε φάνε οι άλλοι... Τι θα γίνεις στη ζωή σου; Ενα τίποτα θα γίνεις αν δεν περάσεις! Ενα τίποτα, να το θυμάσαι"! Η ασίγαστη αγωνία του γονιού να κατακτήσει το παιδί του μια διακριτή και υψηλή κοινωνική θέση και διαμέσου του παιδιού ίσως να γίνει και ο ίδιος αυτό που δεν κατάφερε στη ζωή του... (...) Για τον απόγονο που κουβαλά και τη δική μας ζωή, τις επιτυχίες ή αποτυχίες μας, τις επιθυμίες ή απωθημένα μας... Φροντιστήρια, ολόκληροι μισθοί στην παραπαιδεία, κεφάλαια που επενδύονται σε ένα μέλλον όλο και πιο σκοτεινό, όλο και πιο άδηλο... Σε ένα μέλλον των υπόγειων "μνημονίων" όπου ό,τι και να επενδύσει κανείς, σε ύλη ή συναισθήματα, προορίζεται για "αγοραία" ιδιοποίηση...

    Για ένα τέτοιο ξεπουλημένο μέλλον οι οικογένειες παλεύουν να θωρακίσουν τον αγαπημένο απόγονο με master και doctora και με όλο και πιο εξειδικευμένα πτυχία και γνώσεις, για να μπει αύριο το... παιδί στον πιο βάρβαρο ανταγωνισμό ανθρώπου με άνθρωπο... Κι ας έχει αποθηκεύσει στο "σκληρό δίσκο" του έναν τεράστιο όγκο μαθηματικών και οικονομικών τύπων κι ας στερείται παντελώς κάθε κλασικής και ανθρωπιστικής παιδείας που θα μπορούσε να τον κάνει καλύτερο άνθρωπο... Κι ας βγει αύριο στην αγορά εφοδιασμένος με τύπους, μόνο και μόνο για να φάει τους άλλους και να μην τον φάνε εκείνοι κι ας μην μπορεί να συντάξει ούτε μία πρόταση και ας μην μπορεί να πει ούτε μία καλημέρα στο γείτονα... Αρκεί να έχει διακριθεί και να έχει "πετύχει" στην αγορά, αρκεί να γίνει "πετυχημένος" και ας αποτελεί ένα είδος νεο-αγράμματου, με μεταπτυχιακό και διδακτορικό...

    Και το καταδικασμένο παιδί σκύβει να διαβάσει κατατρομαγμένο και σκέφτεται το μέλλον του όπως ακριβώς καθορίζεται σήμερα από τους "άλλους", δηλαδή τα μνημόνια, τις "αγορές" και τα εγχώρια ανδρείκελά τους... Και να φανταστεί κανείς ότι οι νεο-αγράμματοι με διδακτορικά είναι το μικρότερο κακό. Η μεγάλη φτώχεια, η απελπισία και ταπείνωση, η κοινωνική αδικία στην οποία βυθίζουν ολοένα και περισσότερο τον τόπο αυτοί που έχουν αναλάβει να τον "σώσουν", δημιουργούν ένα νέο είδος παιδιού-υβριδίου που μεγαλώνει σιγά σιγά δίπλα μας και μέσα στο σπίτι μας... Δεν είναι ευτυχισμένο, δεν είναι δυστυχισμένο... δεν είναι καν παιδί... Είναι απλώς έξω από τη φύση του(...)».

    Κάντε κλικ

    ΛΑΧΤΑΡΙΣΤΟ! http://visualrecipes.com

    Αν είστε οπτικοί τύποι και λατρεύετε τη μαγειρική και τις συνταγές, τότε αυτός ο ιστότοπος είναι ιδανικός! Θα βρείτε συνταγές από όλο τον κόσμο, από ερασιτέχνες και επαγγελματίες μαγείρους, οι οποίες παρουσιάζονται βήμα βήμα, με επεξηγηματικές φωτογραφίες και -σε πολλές περιπτώσεις- και βίντεο. Το θετικότατο στην υπόθεση είναι ότι, εκτός από τα υλικά και την εκτέλεση, έχουμε και οπτικοποιημένο το αποτέλεσμα κάθε συνταγής. Και επειδή, όπως λένε, «πρώτα τρώνε τα μάτια», αν σας ανοίξει η όρεξη σερφάροντας στο site, τι καλύτερο από το να επιχειρήσετε να φτιάξετε τη συνταγή που σας έκανε κλικ. Αλλωστε, η περιγραφή βήμα βήμα δεν αφήνει περιθώρια για... λάθη και παρερμηνείες όταν θα τη φτιάχνετε.

    ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙΑ www.neopets.com

    Αν τα μικρά σας ζητούν διαρκώς ένα κατοικίδιο, αλλά ζείτε σε διαμέρισμα και δεν έχετε καθόλου χώρο, ή θέλετε να δείτε πρώτα κάποια εχέγγυα ότι το παιδί σας θα φροντίζει το νέο μέλος της οικογένειας και δεν θα το αφήσει στη μοίρα του λίγες μέρες μετά, κάντε κλικ εδώ. Το Neopets εκπέμπει περισσότερο από μια δεκαετία στον ιστό και ουσιαστικά σας δίνει τη δυνατότητα να «αποκτήσετε» το δικό σας e-κατοικίδιο, που πρέπει να ταΐζετε, να ποτίζετε και να φροντίζετε να είναι καθαρό και χαρούμενο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Ελεγκτικό Συνέδριο
«Δώστε συμβάσεις, θα δώσω ονόματα»
«Στο φως με αίτημα της Βουλής»
«Ελεγχος για διαφανείς συναλλαγές»
Τράπεζες
70.000 κατασχεμένα Ι.Χ. στα αζήτητα
Φυσικά καλλυντικά
Ανθηρή η αρωματική χλωρίδα, μαραμένη η αξιοποίησή της
Οι πρωτοπόροι της κοσμητολογίας, με διέθνες μερίδιο 3-5%
Αρωμα δημιουργίας, δυσοσμία γραφειοκρατίας
Οικογένεια καλλιεργητών
Εκπαίδευση
Κλείνει πάλι η Αρχιτεκτονική
Αφιέρωμα: Εγκυμοσύνη & τοκετός
Για γερή μητέρα και μωρό
Νέος ρόλος, νέα ψυχολογία
Σχέση ζωής
Επάγγελμα βοηθός μητρότητας
Ο θηλασμός μεγαλώνει γερά παιδιά
Αιμοδοσία
Στον Καναδά του Εβρου δίνουν και το αίμα τους
Δυστύχημα
Αμπάρια-θάλαμος αερίων για 3 ναυτικούς
Κάπνισμα
Μειώθηκαν καπνιστές, κατανάλωση
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Κατηγορούνται για απάτη σε εκδρομές 11 σχολείων
Ζητούσαν λύτρα από τον πατέρα στο Πακιστάν
Τραπεζική υπάλληλος για υπεξαίρεση 3 εκατ. €
Άλλες ειδήσεις
Εδρα Λαογραφίας Ακαδημίας Αθηνών
Αποχή πριν γίνουν οι εκλογές στον ΙΣΘ