Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Τα πάνω κάτω

  • Στο ίδιο τσουβάλι

    Βλέποντας τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών, ένα χρόνο μετά τις εκλογές, δεν μπορείς να μην παρατηρήσεις ότι, παρά την πληθώρα των κομματικών σχηματισμών, νέων και παλιών, ένα σημαντικό κομμάτι του λαού παραμένει θεατής.

    Αρνείται να τοποθετηθεί κομματικά, αρνείται να δείξει κατεύθυνση αυτοδυναμίας σε κάποιο από τα κόμματα εξουσίας, αρνείται να πριμοδοτήσει ή να ενισχύσει κάποιο από τα νέα κόμματα που σωρηδόν ιδρύονται, αρνείται να ενισχύσει αντιμνημονιακά κόμματα που ιδρύθηκαν λίγο πριν από τις περσινές εκλογές, αρνείται επίσης να δώσει στίγμα πιθανής κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης σε κόμματα επιστροφής στη δραχμή. Παράλληλα, συνεχίζει να τιμωρεί το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου και να δείχνει πλέον όλο και μικρότερη ανοχή στη ΔΗΜΑΡ της τρικομματικής κυβέρνησης. Ομως δεν επιβραβεύει και τη Ν.Δ., παρά το γεγονός ότι προηγείται σταθερά.

    Τα μηνύματα είναι δυσάρεστα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να έχει το άλλοθι ότι υφίσταται συνεχή πόλεμο από τις έντυπες και ηλεκτρονικές παραφυάδες της κυβερνητικής προπαγάνδας, όμως η δυναμική του πλέον στην κοινωνία έχει προσώρας ανακοπεί. Οι πολίτες φαίνεται ότι δεν βλέπουν στο κόμμα αυτό, είτε μετεξελιχθεί σε ενιαίο σχηματισμό είτε διατηρήσει τις συνιστώσες του, τις διεργασίες εκείνες, σε επίπεδο θέσεων, που θα του δώσουν προωθητική δύναμη. Ολο και πιο πολύ θυμίζει ένα κόμμα θιασώτη αυτών που χάθηκαν από τη μνημονιακή πολιτική και όχι ένα κόμμα που θα διαμορφώσει μια νέα, εναλλακτική πρόταση, βασισμένη στα σημερινά ελληνικά και ευρωπαϊκά δεδομένα.

    Ο κόσμος βάζει όλες τις πολιτικές δυνάμεις στο ίδιο τσουβάλι, χωρίς να βλέπει κομματικά χρώματα και χωρίς να ενδιαφέρεται για τη θέση που καταλαμβάνει καθεμιά από αυτές τις δυνάμεις στην πολιτική γεωγραφία. Αυτά ακριβώς τα όρια της πολιτικής γεωγραφίας αμφισβητούνται σήμερα περισσότερο από ποτέ και ίσως θα πρέπει να ξαναχαραχθούν, στη βάση πάντα του τι είναι προοδευτικό και τι είναι συντηρητικό, τι είναι δημιουργικό και τι οπισθοδρομικό, φοβικό και αντιδραστικό.

    Η πολιτική σήμερα έχει ανάγκη από ιδέες, θέσεις, συνθέσεις και προσθέσεις, και όχι από άρνηση, ανεφάρμοστες συνταγές, αφαιρέσεις και διαιρέσεις. Θέλει πρόσωπα αξιόπιστα και άφθαρτα, που να έχουν διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος, και όχι επαγγελματίες πολιτικούς, οι οποίοι αδυνατούν να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι έχουν ξεπεραστεί και ανήκουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

    Βέβαια, οι καλές προθέσεις δεν λείπουν από κανένα κόμμα, νέο ή παλιό, από κανέναν αρχηγό. Ομως ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις και η πολιτική ζωή εκεί οδηγείται με ταχύτητα. Στην κόλαση. Είτε αυτή έχει τη μορφή της Χρυσής Αυγής είτε έχει τη μορφή μιας συντηρητικής και φοβικής στάσης απέναντι σε κάθε νέα και καινοτόμο θέση, απέναντι στη σύνθεση ιδεών, ανθρώπων και πολιτισμών, είτε αυτή έχει τη μορφή ενός νέου καθεστωτικού δικομματισμού ή, πολύ περισσότερο, μιας υπερσυντηρητικής μονοκομματικής κυβέρνησης.

    p.sokos@eleftherotypia.net

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Δικαστικό ρεπορτάζ
Συνεχίζει η υπεράσπιση και απόντος του Ακη
Κυβέρνηση
Στο «κλαρί» η τρικομματική για το αντιρατσιστικό
Παιδεία
ΓΣΕΕ: «Δούρειος ίππος» το Κολλέγιο για 13ο-14ο
ΣΥΡΙΖΑ
Τσίπρας: Επτά προτάσεις κατά της διαπλοκής στα ΜΜΕ
Γερμανία
Πιστώσεις για την ανεργία ως «μάννα εκ Γερμανίας»
«Ξαφνικός έρωτας» Σόιμπλε για Ελλάδα
Δημόσιο
Στο 2005 γύρισε το μισθολογικό κόστος στο Δημόσιο
Υπουργείο Δικαιοσύνης
Διέψευσε την αποστολή, όχι όμως την επιστολή
ΚΕΝΕ
Φωτιές από τη γνωμοδότηση, 3 ώρες πριν από τη σύσκεψη των αρχηγών
ΦΠΑ/Επιδόματα
Πυρά σε Στουρνάρα και Βρούτση για ΦΠΑ- επιδόματα
ΚΚΕ
Απαγόρευση πολιτικής επιστράτευσης ζητά το ΚΚΕ
Κυπριακό
Ενοχλημένη η Λευκωσία από τη στάση Μπαν Κι Μουν