Έντυπη Έκδοση

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Πέντε αφηγητές της παγκόσμιας ύφεσης

Προέρχονται από πέντε διαφορετικά σημεία του ορίζοντα, είναι δημοσιογράφοι, χρηματιστές ή συγγραφείς και έγραψαν άλλος μυθιστόρημα, άλλος έρευνα, άλλος βιογραφία, άλλος manual και άλλος δοκίμιο

ΒΙΚΙ ΓΟΥΟΡΝΤ: Μια ξανθιά στο καζίνο των αδελφών Λέμαν.

(«Το καζίνο του διαβόλου», εκδ. Παπαδόπουλος).

«Η πτώση της Lehman Brothers» (όπως είναι ο τίτλος τής δεύτερης έκδοσης του βιβλίου), μιας κολοσσιαίας εταιρείας-συμβόλου της Wall Street, ήταν εκκωφαντική, αποτελώντας την πρώτη πράξη ενός ανεπανάληπτου δράματος, της οικονομικής κρίσης των ημερών μας. Η συγγραφέας, δημοσιογράφος του «Vanity Fair», με βάση πενήντα σελίδες απόρρητου υλικού, γράφει τον μύθο των «αδελφών Λέμαν». Ως όχημα της αφήγησής της χρησιμοποιεί την προσωπική ιστορία μιας παρέας τεσσάρων ανδρών, των Ponderosa Boys (από τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Bonanza») που ξεκινούν την καριέρα τους στην εταιρεία, υποσχόμενοι να μην αφήσουν ποτέ το χρήμα να τους αλλάξει. Η Γουόρντ παρουσιάζει έναν κόσμο απληστίας, γοητευτικό για να τον παρακολουθείς στην τηλεόραση ή τον κινηματογράφο αλλά εξαιρετικά σκληρό για να ζεις σε αυτόν. Μοιραία, οι παλιοί κώδικες τιμής που ενώνουν τους 4 φίλους γρήγορα θα ξεχαστούν, η μόνη «τιμή» που θα μείνει θα είναι εκείνη της πολυτέλειας που προσπάθησαν να αποκτήσουν. Η ιστορία των Αγοριών του Ποντερόζα δεν είναι παρά μια ιστορία φιλίας θυσιασμένης στον βωμό του χρήματος, «γραμμένη» σε οποιαδήποτε μεγαλύτερη ή μικρότερη γειτονιά του κόσμου...

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΦΟΝ ΣΕΝΜΠΟΥΡΓΚ: Δύσκολοι καιροί για κόμητες...

(«Ξοδέψτε λιγότερα, ζήστε καλύτερα», εκδ. Κλειδάριθμος).

Αν χτυπήσετε στο Διαδίκτυο το όνομα του συγγραφέα, θα δείτε να προηγείται αυτού ο τίτλος «Count». Ο Φον Σένμπουργκ είναι κόμης. Αλλά ένας κόμης ξεπεσμένος πια, που γράφει σε περιοδικά και σε εφημερίδες για να επιβιώσει. Ο ίδιος δείχνει να το αντιμετωπίζει μάλλον ψύχραιμα: διότι καλοί οι οικογενειακοί πύργοι και το κυνήγι στους τευτονικούς δρυμούς, πλην όμως υπάρχει και μια πραγματικότητα που οφείλει να διαχειριστεί.

Ετσι, ο Αλεξάντερ φον Σένμπουργκ, στο βιβλίο του, εστιάζει σε μερικά πολύ ξεκάθαρα πράγματα. Οπως στο πώς μπορείς να παραμένεις αξιοπρεπής, ακόμη κι αν τα οικονομικά σου μέσα είναι περιορισμένα. Υποδεικνύει τρόπους, εφευρίσκει λύσεις, καταγράφει συμπεριφορές, αναφέρει παραδείγματα, προσφέρει κουράγιο και αισιοδοξία σε όλους όσοι αγωνίζονται στο στίβο της καθημερινότητας, χωρίς να υιοθετεί πόζα ειδικού ή παντογνώστη.

Το βιβλίο του Φον Σένμπουργκ αξίζει να διαβαστεί από όλους εκείνους τους έλληνες νεόπλουτους που τα τελευταία τριάντα χρόνια λειτούργησαν με προστατευμένο τρόπο σε μια υποτιθέμενη ελεύθερη αγορά.

ΝΑΣΙΜ ΝΙΚΟΛΑ ΤΑΛΕΜΠ: Οταν το Μέγαρο πλημμύρισε από... τραπεζίτες!

(«Ο μαύρος κύκνος», εκδ. Φερενίκη).

Ηρθε στις αρχές του 2011 στην Ελλάδα, καλεσμένος του έλληνα εκδότη του Χρήστου Ζαμπούνη, και μίλησε στο κατάμεστο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για το μπεστ σέλερ βιβλίο του, το οποίο θεωρήθηκε προφητικό, αφού εξεδόθη λίγο πριν αρχίσει η χωρίς εμφανές τέλος κατηφόρα του χρηματοπιστωτικού συτήματος.

Ο αραβικής καταγωγής Ταλέμπ τοποθετείται κατά της πρόβλεψης (στο επίκεντρο των επιθέσεών του βρίσκεται η καμπύλη Gauss) θεωρώντας ότι υπάρχει πάντα κάτι που δεν ξέρουμε. Αυτός είναι και ο λόγος που ονόμασε το βιβλίο του «μαύρο κύκνο». Αφού προτού ανακαλυφθεί η Αυστραλία, οι άνθρωποι πίστευαν ότι όλοι οι κύκνοι είναι λευκοί. Η ανακάλυψη εκεί του πρώτου μαύρου κύκνου απέδειξε ότι ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτε, ή τουλάχιστον ότι μπορείς να προβλέψεις μόνο με τα υπάρχοντα δεδομένα. Τι γίνεται όμως με τον όγκο όλων εκείνων που σχετίζονται με την πρόβλεψή σου και τα οποία αγνοείς;

Ο «Μαύρος Κύκνος» είναι ένα από τα πιο δημοφιλή βιβλία την τελευταία τριετία σε όλον τον κόσμο. Ο Ταλέμπ σίγουρα σε κάποια θέματα υπερβάλλει ή κομπάζει. Επίσης έχει απωθημένα. Θέλει να τον θεωρούν φιλόσοφο και όχι trader. Ομως το βέβαιο είναι ότι κάθε συζήτηση για την οικονομική κρίση που γίνεται, περιλαμβάνει αναφορά σε αυτόν ενώ ο όρος «Μαύρος Κύκνος» έχει καθιερωθεί πλέον στην παγκόσμια γλώσσα ως συνώνυμο του απρόβλεπτου.

Τέλος, να σημειωθούν δύο πράγματα: α) ο Ταλέμπ είναι ο φανταστικός «συνομιλητής Νικολά» στο βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη «Λευκό κοτσύφι». β) Το βιβλίο του ευτύχησε να έχει ως μεταφραστή και επιμελητή τον Αντώνη Παπαγιαννίδη.

ΖΕΡΟΜ ΚΕΡΒΙΕΛ: Δεν θέλω να ξέρω τι κάνεις (αρκεί να μη χάνεις...).

(«Παγιδευμένος στα γρανάζια», εκδ. Παπαδόπουλος).

Γιος βιοπαλαιστών, ο Ζερόμ Κερβιέλ αποφάσισε ότι ο ίδιος θα ζούσε μια καλύτερη ζωή από αυτήν των γονέων του, μια πολύ καλύτερη ζωή... Προσλαμβάνεται στη Societe Generale το 2001, στα 24 χρόνια του, σε θέση χαμηλόβαθμου υπαλλήλου. Η άνοδός του τα επόμενα χρόνια είναι ραγδαία, αντίστοιχη των υπέρογκων κερδών που ο φέρελπις trader φέρνει στην τράπεζά του, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται να μάθει το «πώς» και «γιατί». Δισεκατομμύρια ευρώ (φαίνεται ότι) ρέουν στα ταμεία της τράπεζας, μέχρι το 2008, όταν η φούσκα σπάει και οι ανώτεροί του, εντελώς συμπτωματικά, «θυμούνται» τότε ότι οι μεθοδοί του ήταν αρκετά εξεζητημένες (...). Ο μεσιέ Κερβιέλ βρίσκεται κατηγορούμενος για πρόκληση ζημιών στην Societe Generale, της τάξεως των 4,9 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το παραμύθι τού φτωχού παιδιού που κατακτά την κορυφή παίρνει απότομα τέλος...

Οσα αναφέρει στο βιβλίο ο Κερβιέλ είναι η απολογία του. Ή μάλλον όχι ακριβώς, αφού ο ίδιος δηλώνει ότι αρνείται να πληρώσει για ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που έχει εκτροχιαστεί. Παρότι ευφυΐα στα οικονομικά, ο νεαρός Γάλλος είχε σημαντικά κενά στη λογοτεχνία: αγνοούσε ότι ο Μεφιστοφελής είναι πάντοτε αμείλικτος όταν ζητά από τον Φάουστ την αμοιβή για τα όσα ήδη τού έχει προσφέρει...

ΠΕΔΡΟ ΜΑΪΡΑΛ: Cry for me, Argentina.

(«Η χρονιά της ερήμου», εκδ. Πόλις).

Γραμματέας σε μια εταιρεία επενδύσεων, στο κέντρο του Μπουένος Αϊρες, η ηρωίδα ζει μια καλή ζωή. Ομως η οικονομική κρίση που χτυπά την χώρα της Λατινικής Αμερικής, χτυπά και εκείνη. Γρήγορα, λόγω... ΔΝΤ και περικοπών, χάνει τη θέση της, γίνεται νοσοκόμα. Εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων και αιματηρών συγκρούσεων με την αστυνομία, αστέγους που περιφέρονται στην πόλη και συμμορίες που προσπαθούν να επωφεληθούν από το γενικότερο χάος, η νεαρή Αργεντινή καταλήγει πόρνη στα μπαρ του λιμανιού, πουλώντας το κορμί της, απλώς για να επιβιώσει μέχρι τον ερχομό της επόμενης μέρας. Το ίδιο συμβαίνει και με τη χώρα της που εκπορνεύεται στους οίκους των κερδοσκόπων προκειμένου να σωθεί.

Με σημειώσεις που κρατούσε στο ημερολόγιό του κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, ο Πέδρο Μαϊράλ συγκέντρωσε το βασικό υλικό για το μυθιστόρημά του. Οσο για την «έρημο» του τίτλου του, αυτή είναι αλληγορική: είναι η στέρφα από ανθρώπινο πολιτισμό και ανθρώπινες αξίες γη, στην οποία επικρατεί ο νόμος του Χομπς: πόλεμος omnium contra omnes. Δηλαδή, ο καθένας εναντίον του -μέχρι πρόσφατα- συνανθρώπου και -τώρα πια- μισητού εχθρού του..

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Οικονομική κρίση
Σχετικά θέματα: Βιβλίο και κρίση
Η βιβλιοθήκη της οικονομικής κρίσης
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Ασφαλιστικό
Απασφαλίζει ξανά το ασφαλιστικό
Τρόικα
Με το βλέμμα στραμμένο στη Γερμανία
Ψάχνουν άλλοθι απέναντι στην τρόικα
Πρόγραμμα συμμετοχής ιδιωτών
Πρέσιγκ στους ιδιώτες για το χρέος
Δημόσιο
Ο παλιός, στο Δημόσιο, είναι αλλιώς
Εφορίες
Από τις παραλίες στις εφορίες
ΠΑΣΟΚ
Οι εκλογές θα ήταν λύση για τον Βαγγέλη
Το παρασκήνιο της παραίτησης του Παμπούκη
Νέα Δημοκρατία
Στιγμιαία η συναίνεση
Αριστερά
Ασυλο τα ΑΕΙ για το Αριστερό Μέτωπο
ΔΕΘ
Στη ΔΕΘ σεμνά και... ταπεινά
Προετοιμασία για σύγκρουση
Διαμαρτυρίες
Η πλατεία πάει ΔΕΘ
Συνέντευξη: Πάνος Μπεγλίτης
«Η κοινωνία βολεύτηκε μέσα στην ανομία»
Συνέντευξη: Κώστας Χατζηδάκης
«Δεν αποκλείω συνεργασία Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές»
Βιβλίο και κρίση
Η βιβλιοθήκη της οικονομικής κρίσης
Πέντε αφηγητές της παγκόσμιας ύφεσης