Έντυπη Έκδοση

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΖΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΟΤΙ ΧΑΘΗΚΑΝ

Ιστορίες ελπίδας κάτω από τα ερείπια

Η ζωή πάντα βρίσκει τον τρόπο να συνεχίζει. Ακόμα και μέσα σε έναν τάφο από ντουβάρια, σκόνες και χαλάσματα έπειτα από έναν καταστροφικό σεισμό. Αρκετά μέτρα αλλά και ολόκληρες μέρες κάτω από τα ερείπια. Χωρίς φως, νερό ή έστω με κάποιο περιθώριο κίνησης. Σε κάθε μεγάλο σεισμό όπου τα κτίρια έχουν καταρρεύσει σαν να «ήταν χάρτινα», όπως τώρα στην Αϊτή, εκτός από οδύνη υπάρχουν πάντα ιστορίες για κάποιους που ανασύρθηκαν ζωντανοί, όταν κάθε ελπίδα είχε εκπνεύσει.

Χαμόγελο ευτυχίας και δικαιολογημένα! Η νεαρή Αϊτινή κέρδισε τη μάχη της ζωής Χαμόγελο ευτυχίας και δικαιολογημένα! Η νεαρή Αϊτινή κέρδισε τη μάχη της ζωής «Λιγοστεύουν οι ελπίδες για επιζώντες», συνηθίζουν να λένε τα ΜΜΕ αρκετές μέρες μετά τον εκάστοτε φονικό σεισμό... μόνο για να ανακοινώσουν το «θαύμα» όταν κάποιος στη συνέχεια ανασυρθεί ζωντανός. Την προσοχή συνήθως τραβάνε τα μικρά παιδιά, οι υπερήλικες ή ο τρόπος με τον οποίο κατάφερε κάποιος να παραμείνει στη ζωή.

Αντεξε δύο μήνες

Το ρεκόρ -αν και ανεπίσημο- παραμονής κάτω από ερείπια ανήκει σε μια γυναίκα 40 ετών που μετά τον σεισμό στην Ινδονησία το 2005 κατάφερε να επιβιώσει κάτω από τα συντρίμμια του σπιτιού της για δύο μήνες. Ετρωγε σάπια τρόφιμα ενώ από μια μικρή οπή περνούσαν οι σταγόνες της βροχής. «Τυχερό» μέσα στην ατυχία του και το επτάχρονο κορίτσι στην Αϊτή που εγκλωβίστηκε στα συντρίμμια σουπερμάρκετ και κατάφερε να επιβιώσει για έξι ημέρες χάρη στα τρόφιμα που βρίσκονταν εκεί.

Οταν, όμως, τον Δεκέμβριο του 1988 στη Σοβιετική Αρμενία η Εμα Αγκοπιάν βρέθηκε καταπλακωμένη μαζί με τη μόλις δύο μηνών κόρη της, αναγκάστηκε να τη θηλάσει με αίμα από το δάχτυλό της προκειμένου να την κρατήσει στη ζωή. Για πέντε μέρες βρίσκονταν μαζί κάτω από τα ερείπια του σπιτιού τους. «Δεν πρόλαβα να καταλάβω τι γίνεται. Ανοιξε η γη και μας καταβρόχθισε. Σαν να βρέθηκα στην κόλαση» έλεγε η Εμα Αγκοπιάν δύο χρόνια αργότερα σε Ελληνες δημοσιογράφους. «Ξύπνησα καταπλακωμένη μέσα στις πέτρες. Διέκρινα μόνο το κεφαλάκι του παιδιού μου. Επρεπε να ζήσω κι έπρεπε να σώσω το μωρό μου. Νόμιζα πως είχα πεθάνει. Αρχισα να απογοητεύομαι. Μέσα σ' αυτή την απογοήτευση προσπάθησα να δώσω τέλος στη ζωή του παιδιού μου. Μετά όμως έκανα κάθε προσπάθεια. Στην αρχή το θήλασα. Αλλά δύο μέρες μετά, το γάλα τελείωσε. Τότε έκοψα το δάχτυλό μου και με το αίμα μου το θήλασα. Τελικά ζήσαμε και οι δύο».

Σωτήριο iphone

Εξίσου τυχερός, στον σεισμό στην Αϊτή, ήταν και ο Αμερικανός κινηματογραφιστής Dan Woolley, που βρέθηκε παγιδευμένος 65 ώρες μέσα σε ένα ξενοδοχείο που κατέρρευσε. Χρησιμοποίησε το iphone του, στο οποίο είχε κατεβάσει εφαρμογή πρώτων βοηθειών και με τις οδηγίες κατάφερε να φροντίσει τα σοβαρά τραύματά του. Η συγκεκριμένη εφαρμογή τον πληροφόρησε πως δεν πρέπει να κοιμηθεί καθώς μπορεί να πέσει σε σοκ και έτσι ρύθμισε το ξυπνητήρι να χτυπάει κάθε 20 λεπτά. Παράλληλα, ο Woolley, για καλό και για κακό, έγραφε γράμματα στην οικογένειά του, σε περίπτωση που δεν κατόρθωνε να επιβιώσει.

Στην Ελλάδα

Τον Ιούνιο του 1995, 6,2 Ρίχτερ χτύπησαν την περιοχή του Αιγίου. Πολλά οικοδομήματα κατέρρευσαν. Η ιστορία διάσωσης του οκτάχρονου τότε Ανδρέα Μπογδάνου έγινε πρωτοσέλιδο σχεδόν σε όλες τις ελληνικές εφημερίδες κάνοντας παράλληλα και τον γύρο του κόσμου. «Φέρτε μου επιτέλους μια Κόκα-Κόλα και ένα σουβλάκι» φώναζε ο μικρός Ανδρέας μέσα από τα ερείπια στα οποία έμεινε συνολικά 44 ώρες. «Μη χτυπάτε εκεί, πέφτουν πάνω στο κεφάλι μου σκόνες... το ποδήλατο που λέτε ότι θα μου φέρετε απ' έξω θέλω να είναι πράσινο».

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 1999 γίνεται ο σεισμός της Αθήνας. Δεκάδες κτίρια καταρρέουν και 143 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους. Ξεχωρίζουν οι ιστορίες του 11χρονου τότε Τζάννη Πολυκανδριώτη, που έμεινε για 18 ώρες παγιδευμένος στα ερείπια του σπιτιού του, και του εργοστασίου της «Ρικομέξ» όπου 39 άνθρωποι χάθηκαν στα συντρίμμια του. Για 46 ώρες κάτω από τα ερείπια και η Εύη Βασιλοπούλου, η 85η διασωθείσα που βγήκε ύστερα από τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των ελληνικών και γαλλικών σωστικών συνεργείων. Στην αγωγή που είχε καταθέσει κατά των υπευθύνων του εργοστασίου, του πολιτικού μηχανικού καθώς και των δύο αρχιτεκτόνων έλεγε: «Ζωντανή-νεκρή σε κατάσταση πλήρους και διαρκούς αναπηρίας. Αναβιώνω το τραυματικό γεγονός μέσα από αναμνήσεις και εφιάλτες ακόμη και όταν είμαι ξύπνια. Σταμάτησα να εργάζομαι και έχει υποβαθμιστεί ακόμα και η προσοχή που δείχνω στο σύζυγό μου και το ανήλικο παιδί μας».

Μια 98χρονη ανασύρθηκε ζωντανή ύστερα από 30 ώρες στη Λ' Ακουιλα το 2009. Μια παραπληγική γυναίκα έπειτα από 130 ώρες στην Τουρκία το 1999. Στην Αϊτή, ένα βρέφος 15 ημερών βρέθηκε ζωντανό μία εβδομάδα μετά τον φονικό σεισμό, θυμίζοντας μια παρόμοια ιστορία όταν το 1985 στον σεισμό του Μεξικού 13 νεογέννητα επέζησαν για εννέα μέρες στα ερείπια του μαιευτηρίου όπου βρίσκονταν. Ο τοπικός Τύπος τα αποκάλεσε «τα θαυματουργά μωρά». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Πανεπιστημιακό ασυλο
Ανάβει φωτιά για το άσυλο
Δυσαρέσκεια πρυτάνεων και αιχμές
Προσωπικά δεδομένα
Ξέφραγο «αμπέλι» τα προσωπικά μας δεδομένα
ΟΚΑΝΑ
Ανησυχούν για τον «ακυβέρνητο» ΟΚΑΝΑ τα στελέχη πρόληψης
Αγρότες
Κρίσιμα ραντεβού
Στη Δικαιοσύνη «στηρίζεται» τώρα η κυβέρνηση
Βουλή
Κόντρα ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ με φόντο τους αγρότες
Δασικές εκτάσεις
Το Δασαρχείο κάνει μηνύσεις ο ΟΠΕΚΕΠΕ δίνει επιδοτήσεις!
Ακτοπλοϊα
Στον αέρα τα δρομολόγια του Πάσχα
Καιρός
Η Ελλάδα βγαίνει από το ψυγείο
Κινητή τηλεφωνία
Εταιρείες: «Μαύρη» και ανέλεγκτη η αγορά καρτοκινητών
Δήμος Αθηναίων
Πυρ ομαδόν κατά Κακλαμάνη
Αερομεταφορές
Αντεξε στην κρίση το «Ελ. Βενιζέλος»
Περιβάλλον
Γκρινπίς: 16.000 νέες θέσεις εργασίας από τα «πράσινα κτίρια»
Πρόστιμα για μπάζα στον Γαλλικό ποταμό
Αστυνομικό ρεπορτάζ
«Ποινή» απέλασης γιατί βοήθησε τον αδελφό του
Ελεύθερος με όρους για τον εμπρησμό
«Ετρεχαν» στην ΕΛ.ΑΣ μετά τα γκαζάκια στον Σημίτη
Ιστορίες επιβίωσης
Ιστορίες ελπίδας κάτω από τα ερείπια
Ελληνική ομάδα διάσωσης
Πληρώνουν από την τσέπη τους για να βρεθούν εκεί που τους χρειάζονται
Ηλεκτρονικά είδη
Τα γκάτζετ έχουν τη δική τους ιστορία
Ιθαγένεια
10 προτάσεις για ιθαγένεια- ψήφο μεταναστών
Γεννήθηκαν στην Ελλάδα, ζουν εδώ περίπου 30 χρόνια και για πρώτη φορά ελπίζουν
«Γιατί να μην είμαι Ελληνας;»
Άλλες ειδήσεις
Αντιρατσιστική εκδήλωση
ΚΤΕΛ Σερρών: Αθήνα τέλος
Από Δευτέρα νέες λεωφορειακές γραμμές
Το Κτηματολόγιο βλέπει ΕΣΠΑ
«Λιτότητα» και για άγια έργα
Ρέππας: Χρωστάμε 1 δισ. από παλιά
Το καμάρι του Αστεροσκοπείου