Έντυπη Έκδοση

Μεταμφιεσμένες πολιτείες

Μήπως η αδιαφορία προσπαθεί να εκφράσει τη σύγχρονη μορφή ωριμότητας για όσους αρνούνται να μετατραπούν σε παρατηρητές της ζωής, αλλά θέλουν να ζήσουν ένα τώρα με νόημα, λύση που όμως μεγαλώνει το αδιέξοδο εξυπηρετώντας άριστα, και όσο δεν φαντάζονται αποτελεσματικά, τα συστήματα της εξουσίας.

Αυτοί που πρέπει να χρεωθούν την κατάσταση είναι οι πραγματικά υπαίτιοι.

Διότι αν οι έννοιες έχουν αποδυναμωθεί ως προς την ουσία τους, το σημαινόμενο και τη χρήση τους, υπαίτιοι δεν είναι, όπως επιχειρείται να αποδοθεί, οι μειωμένες προσωπικές δεξιότητες, τα σφάλματα των ατόμων και των διανοιών αλλά τα συστήματα κάποιων κέντρων εξουσίας που έχουν στήσει το παιχνίδι και έχουν προαποφασίσει το αδιέξοδο.

Πρέπει λοιπόν να μιλήσουμε ξανά για δεοντολογία, για κανόνες και κοινωνικές δομές στις μεταμφιεσμένες πολιτείες.

Και κυρίως για την επαναφορά της αντιληπτικής ικανότητας και του ήθους, ως αποτελεσμάτων συγκεκριμένης στάσης ζωής και επιλογών.

Ανθρωποι της τέχνης και της επιστήμης, συγγραφείς, ποιητές, δοκιμιογράφοι, διανοητές, άνθρωποι με ενατενίσεις, οράματα, με την έννοια της αφιλοκέρδειας ριζωμένη βαθιά μέσα τους, επαναστατικά και ρηξικέλευθα πνεύματα, δημιούργησαν τις μεγάλες στιγμές της ανθρωπότητας και πήγαν τα πράγματα παρακάτω. Τι θα γίνει λοιπόν αν φτάσουμε στο σημείο να μην έχουμε να προτείνουμε τίποτε άλλο εκτός από μια διαρκή κατανάλωση.

Εκείνοι που προτείνουν το έχειν με μη παραγωγικούς τρόπους προτείνουν ταυτόχρονα και μια θεώρηση της Ιστορίας με τη διάρκεια που της δίνει το κάθε ανθρώπινο μυαλό για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ταυτίζοντάς την πιθανόν με τη διάρκεια της ζωής του.

Κάτι που μοιάζει με αποχαρακτηρισμό διατηρητέου και φασματικό αποχρωματισμό πλανάται στον ορίζοντα.

Η έλλειψη μνήμης και συμμετοχής στον σχεδιασμό του μέλλοντος κόσμου ξηλώνει την κοινωνική συνοχή και καταργεί τη συλλογικότητα. Η συλλογικότητα σήμερα έχει περάσει στο επίπεδο κάποιων συγκινησιακών καταστάσεων, ντυμένων συνήθως με τον μανδύα ενός κακώς εννοούμενου εθνικισμού.

Οι επικοινωνιακές τακτικές αφήνουν την αγορά να επιβάλει τους νόμους και το marketing και οι image-makers νομιμοποιούν σε πολλές περιπτώσεις την ασάφεια και την πλαστότητα, παραποιώντας σκόπιμα την αλήθεια που απευθύνουν στον απλό άνθρωπο, τον πιο γενναιόδωρο διεκδικητή των ανατροπών.

Ο ατομικισμός, το να λειτουργεί κανείς σαν να μην υπάρχουν άλλοι, καταργεί την ίδια την έννοια της κοινωνίας, χωρίς την ύπαρξη της οποίας όμως δεν μπορεί να υπάρξει ούτε το άτομο.

Διαρκής φλυαρία, ανακοινώσεις, συνθήματα και μη ξεκάθαρες θέσεις συνθέτουν την επιτυχημένη επικοινωνιακή τακτική που, υποβοηθούμενη από την ευρεσιτεχνία των αριθμητικών καταξιώσεων, οδηγεί σ' ένα νευρώδη τρόπο λειτουργίας, αποστερημένο αρκετά από συναισθηματικές ανατάσεις. Να λοιπόν πώς ένας οικουμενικός ουμανισμός αντικαθίσταται από έναν οικονομικό ουμανισμό, πώς οι υποσυνείδητες βεβαιότητες περί συμμετοχής στην παγκόσμια εξέλιξη αντικαθίστανται από την άρνηση και την αδιαφορία...

Για πόσο ακόμη, άραγε, η ζωή μπορεί να συνεχίσει κάτω από κρυφούς φωτισμούς και αισιόδοξες ψευδαισθήσεις.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Ενας τύπος ελευθεριότητας
Δεσποινίδες ετών 100
Αλήθειες να τις πιεις στο ποτήρι...
Ξεκλειδώνοντας πόρτες ερμητικά κλειστές
Τα χαρούμενα αγόρια και κορίτσια της Ατζαβάρα
Ατίθασες λέξεις από στάχτες
Αράχνες και πεταλούδες μάχονται
Αφανής αναγνώστης
«Μα, θα αλλάξεις τη διατύπωση του συγγραφέα;»
Λογοτεχνία
Ορθός Λόγος και μεταμοντέρνα πρόταση
Βιβλιοθήκη μυστηρίου
Επικίνδυνα παιχνίδια...
Από τις 4:00 στις 6:00
Σειρήνες, πάντα ελκυστικές στη μουσική
Εξαιρετικός συνθέτης και ερμηνευτής
Διήγημα
Ο Αμερικάνος
Άλλες ειδήσεις
Μεταμφιεσμένες πολιτείες
Η αυθεντία της ζωής σας είστε Εσείς
Η Κική Δημουλά στον Πειραιά
Συνταγές επιβίωσης σε δύσκολους καιρούς
Περί σιωπής, συμφωνίας τιμής και κριτικών εξομολογήσεων
Η σινική μελάνι για σχολή εκλεκτικής ιθαγένειας
Κάλλιστη αλλοίωση