Έντυπη Έκδοση

Elton John

Εξαιρετικός συνθέτης και ερμηνευτής

Την πρώτη φορά που συνάντησα τον Elton John, γνωρίζοντας το ενδιαφέρον του για τη συλλογή δίσκων, οδήγησα τη συζήτηση σ' αυτό το θέμα και όχι στον σκοπό της συνέντευξης, που ήταν το καινούριο τότε άλμπουμ του.

Ανακάλυψα έναν άνθρωπο που δεν ήταν ένας απλός συλλέκτης -ο Elton έχει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές δίσκων στον κόσμο-, αλλά απόλυτος γνώστης σχεδόν όλων των μουσικών ειδών και το κυριότερο ήταν το ότι άκουγε όλους τους δίσκους της συλλογής του.

Ο Reggie Dwight γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1947 στο Middlesex, που είναι ένα από τα προάστια του Λονδίνου, όπου και παρακολούθησε τα πρώτα του μαθήματα στο σχολείο. Παράλληλα, κάθε Σάββατο πρωί, στην εφηβική του ηλικία, πήγαινε σε μουσική ακαδημία, όπου παρακολουθούσε τα μαθήματα κάνοντας εξάσκηση στις συνθέσεις του Chopin.

Ο πατέρας του δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος στο να ακολουθήσει ο γιος του μουσικές σπουδές. Αντιθέτως η μητέρα του ήταν μουσικόφιλη και φέρνοντας στο σπίτι το Heartbreak Hotel του Elvis Presley, έβαλε σε σκέψεις τον πιτσιρικά Reggie, που άκουσε να συζητάνε για πρώτη φορά το όνομα του Elvis σε ένα κουρείο.

Η πρώτη του αγάπη όμως ήταν τα μπλουζ, γι' αυτό και το πρώτο συγκρότημα στο οποίο συμμετείχε, στην περιοχή του Harrow, την περίοδο 1964-66, είχε το όνομα Bluesology και μαζί τους έπαιζε συνθέσεις όχι και τόσο γνωστών καλλιτεχνών, όπως ο Jimmy Witherspoon, σε διάφορα κλαμπ του Λονδίνου.

Εκτός από τις δικιές τους εμφανίσεις, οι Bluesology, που ήταν το συγκρότημα του Elton John όπως άλλαξε το όνομά του μερικά, χρόνια αργότερα ο R. Dwight, συχνά συνόδευε αμερικανούς καλλιτέχνες του ρυθμ εντ μπλουζ, όπως οι Major Lance και Patti LaBelle, στις εμφανίσεις τους στη Βρετανία.

Το όνομα Elton John προέρχεται από τον Elton Dean, που ήταν μέλος των Bluesology, και τον Long John Baldry.

Στην ίδια περίοδο δούλευε ως παιδί για όλες τις δουλειές σε μία από τις πιο γνωστές εταιρείες προώθησης μουσικοσυνθετών.

Το 1967 για μερικούς μήνες ο, 20χρονος τότε, Elton συνόδευε τον Long John Baldry παίζοντας πιάνο σε διάφορες εμφανίσεις του στην Ευρώπη. Η επιτυχία που γνώρισε όμως ο Baldry με το Let the heartaches begin οδήγησε στη διαφοροποίηση του ρεπερτορίου του, με συνέπεια να σταματήσουν να τον συνοδεύουν οι Bluesology και ο Elton να αρχίζει να σκέφτεται ότι έπρεπε να παρατήσει την μουσική.

Την περίοδο, 1967-69, θα αρχίσει τη συνεργασία του με τον στιχουργό Bernie Taupin, τον οποίο θα γνωρίσει μέσω μιας διαφήμισης στη μουσική εφημερίδα ΝΜΕ και με τη συνεργασία του θα κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ το 1969 με το νέο του όνομα, είχε τίτλο Empty Sky και η αποδοχή του από το κοινό ήταν μέτρια.

Θα ακολουθήσει το Elton John, που την πρώτη εβδομάδα θα πουλήσει 4.000 αντίτυπα και θα εμφανισθεί στο Νο 45 του βρετανικού καταλόγου των πιο πετυχημένων άλμπουμ εκείνης της εβδομάδας. Από αυτό το άλμπουμ ακούγονται μέχρι και σήμερα τα Your song και Border song μέσα από τις πολλές μετέπειτα διασκευές τους.

Θετικότερη ήταν η αντιμετώπισή του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου δύο από τα μέλη της μπάντας του, οι Dee Murray (μπάσο) και Nigel Olsson (ντραμς), που ήταν πρώην μέλη του Spencer Davis Group, κανόνισαν να εμφανιστούν στο κλαμπ Troubadour του Λος Αντζελες.

Αυτή η εμφάνιση, σύμφωνα με τον Elton, άλλαξε τα πάντα. Το συγκρότημα πήγε στο κλαμπ μ' ένα κλασικό διώροφο βρετανικό λεωφορείο, που ήταν ζωγραφισμένο με τη φράση Ο Elton John μόλις έφτασε.

Από αυτή την πρώτη βραδιά, ο Elton θυμάται που έσφιγγε τα χέρια με την οικογένεια του Quinsy Jones. Στην δεύτερη βραδιά ανάμεσα στους θαμώνες ήταν ο Leon Russell, τον οποίο θαύμαζε από τότε ο Elton και ηχογράφησε μαζί του το πρόσφατο άλμπουμ του The Union, 40 χρόνια σχεδόν μετά την πρώτη τους συνάντηση και ενώ είχαν να μιλήσουν από τη δεκαετία του '70.

Ο Elton μου είχε πει σε συνάντησή μας ότι όταν ο Leon Russell τον κάλεσε το άλλο βράδυ στο σπίτι, θα τον μάλωνε λέγοντάς του: «Ετσι παίζουν πιάνο, ρε κορόιδο», όμως ο Leon ήταν πολύ ευγενικός μαζί του και του έδειξε την εκτίμησή του για το ταλέντο του.

Τα άλμπουμ Tubleweed Connection και Madman across the water εδραίωσαν την θέση του ως καλλιτέχνη, αλλά δεν είχαν κάποιο εντυπωσιακό τραγούδι, όπως συνέβη με αυτά που ακολούθησαν, εκτός ίσως του Tiny Dancer που καθιερώθηκε στην πάροδο του χρόνου και ιδιαίτερα όταν ακούστηκε στην ταινία Almost famous.

Ακολούθησε μια ατελείωτη σειρά από μεγάλες επιτυχίες, που ουσιαστικά άρχισαν με το άλμπουμ Honky Chateau, που είχε ηχογραφηθεί στη Γαλλία και χάρη στο Rocket man έγινε το πρώτο του Νο 1 στην Αμερική και έκανε παράλληλα τους Βρετανούς να τον προσέξουν περισσότερο.

Στο επόμενο Don't shoot me Ι' m only the piano player υπήρχαν τα Daniel και Crocodile Rock, με το οποίο ο Elton μας παρουσίαζε τις μουσικές του αναμνήσεις από το παρελθόν.

Την ίδια χρονιά, το 1973, κυκλοφορεί ένα ακόμα εντυπωσιακό άλμπουμ, το Goodbye Yellow Brick Road, στο οποίο υπάρχουν τα πάντα, αναμνήσεις από το '50, ρέγκε, σόουλ και η σημαντικότερη προσπάθεια να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ ροκ και ποπ.

Εκτός από το ομώνυμο τραγούδι, στο άλμπουμ υπάρχουν και τα Candle in the wind, γραμμένο για την Marilyn Monroe, Saturday night's allright for fighting, Bennie and the Jets κ.ά.

Μετά το Caribou του 1974, ακολουθούν τα Captain fantastic and the brown dirty cowboy και Rock of the westies που για πρώτη φορά πετυχαίνουν το τότε ρεκόρ του να εμφανισθούν κατευθείαν στην πρώτη θέση του αμερικανικού καταλόγου με τα πιο πετυχημένα άλμπουμ.

Το πολύ καλό Blue moves που ακολούθησε, δεν είχε όμως την ίδια τύχη το 1976 και ο Elton, όπως μου είχε αποκαλύψει, ήταν έτοιμος να δεχτεί την σκληρή συνήθως μοίρα των τραγουδιστών που περνάνε στο περιθώριο ύστερα από μερικά χρόνια επιτυχίας, η οποία συχνά δεν ξεπερνά τα 6-8 χρόνια.

Ο Elton θυμάται ότι όταν πέθανε ο τραγουδιστής Jim Croce (Time in a bottle κ.λπ.), ο John Lennon του είχε πει «Πουλάς πιο πολλούς δίσκους όταν πεθάνεις από όταν ζεις, ακούω πολύ συχνά τα τραγούδια σου από το ραδιόφωνο, αλλά έτσι και πεθάνεις θα αναγκαστώ να το πετάξω από το παράθυρο, ο κόσμος που ζούμε τελικά είναι πολύ άρρωστος».

Ο Elton ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσε να γίνει συνθέτης. Από τα τραγούδια των άλλων που τον έχουν εντυπωσιάσει, αναφέρει τα How sweet it is (Το be loved by you) - Marvin Gaye, Brown Sugar - Rolling Stones και My sweet Lord - George Harrison.

Θέλει να τον θυμούνται ως έναν καλό μουσικό και συνθέτη και μία από τις σημαντικότερες στιγμές στη ζωή του ήταν όταν άκουσε στο Λονδίνο να τραγουδά σε ένα κονσέρτο του ο Frank Sinatra το Sorry seems to be the saddest word και αισθάνεται ευτυχισμένος που η επιτυχία του έχει τόσο μεγάλη χρονική διάρκεια.

Εκτός από τις μουσικές του δραστηριότητες, ο Elton έχει ενεργό συμμετοχή στη συγκέντρωση χρημάτων για την καταπολέμηση του AIDS, για την οποία έχει δημιουργήσει δικό του ίδρυμα.

Στην κατοχή του έχει αρκετές υποψηφιότητες και πέντε βραβεία Γκράμι, ένα βραβείο Οσκαρ τραγουδιού για το Can you feel the love tonight από το Lion King, που του χάρισε επίσης και τη Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο Tony για τη μουσική που έγραψε μαζί με τον στιχουργό Tim Rice για την Aida το 2002.

Ενα μοναδικό ρεκόρ του είναι επίσης το ότι έχει εμφανιστεί τουλάχιστον ένα τραγούδι του στο αμερικανικό χιτ παρέιντ από το 1970, που ξεκίνησε για πρώτη φορά, μέχρι το 2000.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Σειρήνες, πάντα ελκυστικές στη μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Ενας τύπος ελευθεριότητας
Δεσποινίδες ετών 100
Αλήθειες να τις πιεις στο ποτήρι...
Ξεκλειδώνοντας πόρτες ερμητικά κλειστές
Τα χαρούμενα αγόρια και κορίτσια της Ατζαβάρα
Ατίθασες λέξεις από στάχτες
Αράχνες και πεταλούδες μάχονται
Αφανής αναγνώστης
«Μα, θα αλλάξεις τη διατύπωση του συγγραφέα;»
Λογοτεχνία
Ορθός Λόγος και μεταμοντέρνα πρόταση
Βιβλιοθήκη μυστηρίου
Επικίνδυνα παιχνίδια...
Από τις 4:00 στις 6:00
Σειρήνες, πάντα ελκυστικές στη μουσική
Εξαιρετικός συνθέτης και ερμηνευτής
Διήγημα
Ο Αμερικάνος
Άλλες ειδήσεις
Μεταμφιεσμένες πολιτείες
Η αυθεντία της ζωής σας είστε Εσείς
Η Κική Δημουλά στον Πειραιά
Συνταγές επιβίωσης σε δύσκολους καιρούς
Περί σιωπής, συμφωνίας τιμής και κριτικών εξομολογήσεων
Η σινική μελάνι για σχολή εκλεκτικής ιθαγένειας
Κάλλιστη αλλοίωση