Έντυπη Έκδοση

Οικονομία

Παρασκήνια

  • Βαδίζοντας στα τυφλά για «άνοιγμα επαγγελμάτων»

    Ενα μεγάλο μυστικό που αλλάζει τους όρους άσκησης δραστηριότητας σε πάνω από 350 κλάδους και 2.000.000 επιχειρηματίες και εργαζομένους κρύβει το νομοσχέδιο των κλειστών επαγγελμάτων που κατατέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή.

    Δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε στο κείμενο του νόμου ούτε στη συνοδευτική έκθεση επιπτώσεων ούτε καν στις ερωτήσεις της δημοσκόπησης που το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών προ ημερών διενήργησε, ποιους αφορά.

    Ο λόγος όχι για τους «κραταιούς» κλάδους των νομικών, συμβολαιογράφων, αρχιτεκτόνων, μηχανικών, ακόμη και φαρμακοποιών (ρυθμίστηκαν από άλλο νομοσχέδιο και παρ' όλα αυτά η δημοσκόπηση και η διαβούλευση αφιέρωσαν πολύ χώρο σε αυτούς), αλλά για το μεγάλο «άγνωστο» πλήθος των επαγγελματιών που δεν εκπροσωπούνται από ισχυρά σωματεία, που δεν έχουν ισχυρή διασύνδεση με το βουλευτικό σώμα.

    Στο νομοσχέδιο αναφέρεται ρητά ότι καταργούνται 10 διοικητικοί περιορισμοί σε κάθε επάγγελμα για το οποίο δεν θα υπογραφεί εντός 4 μηνών από την ψήφιση του νόμου προεδρικό διάταγμα εξαίρεσης. Η κίνηση τοποθετείται χρονικά στο τέλος Ιουνίου.

    Θα συνδυαστεί με την παράλληλη «απελευθέρωση» ή πιο σωστά άρση εμποδίων και γραφειοκρατικών δυσκολιών στον κλάδο των υπηρεσιών που προωθείται με την οδηγία Μπολκεστάιν. Επί της ουσίας οι αλλαγές αγγίζουν τους πάντες.

    Από την κομμώτρια και τον θεατράνθρωπο που θα μπορούν να ανοίγουν το μαγαζί τους χωρίς εδαφικά όρια (απόσταση από σχολείο ή ναό), τον μικροέμπορο που θα λαμβάνει άδεια πώλησης στη λαϊκή, τον δικηγόρο από την Κύπρο που θα μπορεί να ασκεί επάγγελμα στην Ελλάδα, τον Βούλγαρο αρχιτέκτονα που θα δραστηριοποιείται στη χώρα (όπως και ο Ελληνας στη Γερμανία) έως το εμπορικό μεγαθήριο, που θα μπορεί να ιδρύεται εντός αστικών κέντρων χωρίς οικονομική μελέτη για τις επιπτώσεις στα γύρω καταστήματα, και το ξένο τουριστικό πρακτορείο που θα παρέχει υπηρεσίες χωρίς εγκατάσταση ή εγγυοδότηση στην Ελλάδα.

    Ο ανταγωνισμός έχει αναμφισβήτητα οφέλη. Αλλά όταν ο ιδιωτικός τομέας ασφυκτιά λόγω κρίσης, το ελάχιστο που πρέπει να συμβαίνει είναι να προετοιμάζεται επαρκώς για τις αλλαγές.

    Και από ό,τι φάνηκε από τη δημόσια διαβούλευση -από την οποία όλα τα παραπάνω επαγγέλματα απείχαν- γνώση και πληροφόρηση δεν υπάρχει. Γιατί;

  • Ακόμη δεν το είδαμε, Λεβιάθαν το βαφτίσαμε...

    **Το πνεύμα της γνωστής ελληνικής παροιμίας για τη σπουδή και τις συνέπειές της φαίνεται ότι υιοθέτησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

    Πρότεινε στο Ισραήλ, προκειμένου να μειώσει το έλλειμμά του, να δημιουργήσει έναν κρατικό κορβανά από τα έσοδα που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου, που ανακαλύφθηκαν προσφάτως στην Ανατολική Μεσόγειο (Ταμάρ και Λεβιάθαν). Η πρόταση περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση του ΔΝΤ για την οικονομική κατάσταση του Ισραήλ, όπου εμπειρογνώμονες του Ταμείου εκφράζουν ικανοποίηση για τις οικονομικές επιδόσεις του Τελ Αβίβ, κάνοντας λόγο για γερά θεμέλια και ανθεκτικότητα στην κρίση του 2010.

  • Πλειστηριασμοί εκκλησιών

    **Ούτε τις εκκλησίες δεν αφήνει όρθιες η συνεχιζόμενη χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ.

    Οπως διαβάζουμε σε πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Γκάρντιαν» (25/01), από το 2008 έχουν κατασχεθεί περί τις 200 εκκλησίες, σε σχέση με 8, που ήταν τα δύο προηγούμενα χρόνια. Οι διαδικασίες κατάσχεσης κατά εκκλησιών έχουν υπερτριπλασιαστεί από το 2007 που άρχισε η ύφεση.

    Δεν είναι ωστόσο μόνο οι εκκλησίες που πληρώνουν την κρίση. Στο Ντιτρόιτ, ετοιμάζονται να κλείσουν σχεδόν τα μισά δημόσια σχολεία τα επόμενα δύο χρόνια και ο αριθμός των μαθητών να αυξηθεί στους 62 ανά τάξη(!). Ε ρε φραγγέλιο που χρειάζονται πολιτικοί και τραπεζίτες...

  • Φόβος για το... ίματζ

    Μετά το θόρυβο που προκάλεσε η αίτηση της γαλακτοβιομηχανίας Δράμας «Νεογάλ» για υπογραφή ειδικής επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας, με μείωση του μισθού των εργαζομένων, και τις αντιδράσεις που οδήγησαν στην αναδίπλωσή της, επιχειρήσεις της Θεσσαλονίκης άλλαξαν τα σχέδιά τους.

    Στρίβουν διά της παλιάς νομοθεσίας, που τους δίνει τη δυνατότητα για εκ περιτροπής εργασία και μείωση των ωρών ή των ημερών εργασίας. Ετσι και τη διαμόρφωση μιας αρνητικής εικόνας στην κοινή γνώμη, για το προφίλ τους, αποφεύγουν και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα επιτυγχάνουν, που είναι η μείωση των αποδοχών των εργαζομένων. Βεβαίως υπάρχουν περιορισμοί στην εφαρμογή των ελαστικών μορφών απασχόλησης, αλλά ελέγχει κανείς την κατάσταση και πόσο;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Προθεσμία 4 μηνών
Περαίωση για τα ακίνητα που εντάχθηκαν στις αντικειμενικές
50ετής πανεπιστημιακή έρευνα
Πώς γίναμε κοινωνία των δύο άκρων
Στη σύνοδο ηγετών Ε.Ε. ο μηχανισμός
Την Παρασκευή στο τραπέζι των «27» η επαναγορά ομολόγων
Δεχόμαστε αλλά ποιος θα τη χρηματοδοτήσει;
Ποιος πληρώνει τον «κουρέα» και πόσα μπορεί να γλιτώσουμε
Εργοδοτική ασυδοσία
Τα παίρνουν από τον ΟΑΕΔ και απολύουν
Συνέντευξη: Ιωάννης Μάζης
«Οι νέες διεθνείς ενεργειακές ισορροπίες ευνοούν την Ελλάδα»
Τεχνο-οικονομία
Γιατί, καλέ μου κύριε, 30 ευρώ ακριβότερο το iPad;
Το «PC των 100 δολαρίων» αναβιώνει με τη σύζευξη Kindle και worldreader
Η Google για τα torrents: Ξορκισμένα να 'ναι
Άλλες ειδήσεις
Ασφαλίζουν και επενδύσεις εξωτερικού
Μεταβιβάσεις επιχειρήσεων
Ενταξη σε ΦΠΑ 23% για δικηγόρους
+ 7,6% οι τιμές παραγωγού
Ευθύνη μελών ΕΠΕ
48ωρη στην Intracom
«Μην πάτε κύριε Πάγκαλε»