Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Σημεία αναφοράς

  • Θρίλερ με ελληνική υπογραφή και διεθνές καστ

    Δημιουργός εμπορικά επιτυχημένων ταινιών («Λούφα και απαλλαγή») αλλά και καλλιτεχνικά ξεχωριστών («CCTV»), ο Βασίλης Κατσίκης «ξαναχτυπά» με το «Lurk».

    Ενα χιτσκοκικό θρίλερ με πολιτικές προεκτάσεις, διεθνές καστ και φιλοδοξία για διάκριση στα φεστιβάλ του εξωτερικού. «Lurk σημαίνει "παραμονεύω, καραδοκώ". Η πρωταγωνίστρια "παραφυλάει", για να καταλάβει αν αυτό που συμβαίνει γύρω της είναι αληθινό ή ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, αν ο άντρας της είναι αυτός που γνωρίζει εδώ και τόσα χρόνια ή κάποιος άλλος, άγνωστος, κι αν ο εισβολέας, ένα βροχερό βράδυ στη βίλα της, υπάρχει πράγματι ή είναι μες στο μυαλό της», εξηγεί ο σκηνοθέτης.

    - Τι της προκαλεί αυτή την ανησυχία;

    «Εν μέσω μιας παράξενης νύχτας που η χώρα της (μια χώρα του Νότου, χωρίς να ορίζουμε ακριβώς ποια) πέφτει στην απόλυτη ακυβερνησία και αναρχία, με την κυβέρνηση μέσα από μεγάλα σκάνδαλα να έχει πλέον οδηγηθεί στο τέλος της, η Αν ξυπνά και ανακαλύπτει ότι κάποιος έχει μπει στο σπίτι της. Η καταιγίδα είναι δυνατή, η βίλα όπου ζει είναι απομονωμένη μες στο δάσος, ο άντρας της βρίσκεται στην κλινική που διευθύνει και η Αν προσπαθεί να αντισταθεί στον εισβολέα. Αυτό που θα συμβεί εκείνη τη νύχτα θα είναι καθοριστικό τόσο για εκείνη όσο και για τον άντρα της, που κάποια στιγμή θα επιστρέψει και θα προσπαθήσει να την πείσει ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο μυαλό της. Οσο για τον εισβολέα, αυτός στην αρχή φαίνεται ότι είναι μια δαιμονική φιγούρα, αλλά τελικά θα αποδειχθεί ότι είναι κάποια οντότητα που επιστρέφει για να τιμωρήσει τον άντρα της αλλά και αυτήν που επί τόσα χρόνια δεν έκανε τίποτε για όλα όσα συνέβαιναν γύρω της. Κατ' ουσίαν πρόκειται για ένα δικό μου "κατηγορώ" απέναντι σε όλους αυτούς που ενώ βλέπουν τι συμβαίνει, υποκρίνονται ότι δεν καταλαβαίνουν και δεν ξέρουν. Και μια παραίνεση, ότι κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσουν γιατί, αν αυτό δεν συμβεί έγκαιρα, η τιμωρία θα είναι πολύ μεγάλη».

    - Οι επιρροές για το γύρισμα του «Lurk»;

    «Η καταπληκτική ταινία του Πολάνσκι "Death and the maiden", ένα πολιτικό, ψυχολογικό θρίλερ. Επίσης ο Κιούμπρικ. Πάντοτε με γοήτευε ότι σε κάθε είδος με το οποίο καταπιανόταν, έκανε εκπληκτικά πράγματα. Φυσικά ο μετρ Χίτσκοκ αλλά και ο Πέκινπα με τα "Αδέσποτα σκυλιά"».

    - Τι θα θέλατε να συμβεί έπειτα από αυτή την ταινία;

    «Επειδή στο συρτάρι μου έχω αρκετά πρότζεκτ που είναι διεθνή κι επειδή κάθε κινηματογραφιστής θα 'θελε να κάνει δουλειές που να μπορούν να ταξιδέψουν, έτσι κι εγώ θα 'θελα οι επόμενες ταινίες μου να βρουν αναφορά στο διεθνές κοινό. Στο εξωτερικό έχουμε δει ταινίες με πολύ πιο μικρό μπάτζετ από τη δική μου να κάνουν τεράστια επιτυχία. Ειδικά στον χώρο του θρίλερ, όπως πρόσφατα το "Paranormal activity". Αυτό που εύχομαι είναι το "Lurk" να ακολουθήσει ένα δρόμο μέσα από κάποιους διανομείς που θα το πιστέψουν και θα το προωθήσουν "έξω" οπότε, εν συνεχεία, επιστρέφοντας "μέσα", να προκαλέσει το ενδιαφέρον και του Ελληνα θεατή. Αλλωστε, δεν θεωρώ ότι έχω κάνει μια ελληνική ταινία. Το "Lurk" γυρίστηκε στην Ελλάδα και οι περισσότεροι συντελεστές είναι Ελληνες, αλλά αυτό δεν το κάνει ελληνική ταινία. Είναι αγγλόφωνη, δεν έχει κανενός τύπου αναφορές στην Ελλάδα, συνεπώς θα μπορούσε άνετα να την παρακολουθήσει ένας θεατής σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου».

    - Τι συμβουλή θα δίνατε σε ένα νεαρό συνάδελφό σας;

    «Η πρώτη συμβουλή μου θα ήταν να μην ακούει συμβουλές. Η δεύτερη, να ξεκαθαρίσει ότι είναι μόνος του σε αυτόν τον αγώνα και ότι θα παραμείνει μόνος του για πάρα πολλά χρόνια. Και η τρίτη, ότι στον κόσμο δεν υπάρχει μόνο η Ελλάδα. Υπάρχουν πάρα πολλές χώρες, υπάρχουν πάρα πολλές δομές που, αν τον ενδιαφέρει, μπορεί να τις προσεγγίσει, να τις "σπάσει" και να κάνει αυτά που θέλει αυτός. Ευτυχώς η ψηφιακή τεχνολογία έχει ανοίξει τον δρόμο για να μπορεί να πειραματιστεί ένας νέος δημιουργός. Γιατί, όπως είπε ο μεγάλος Αϊζενστάιν, "προχώρησα πολλά χρόνια με τα δεκανίκια της γνώσης και του πειραματισμού, για να κολυμπήσω στη θάλασσα του αυθορμητισμού". Αρα λοιπόν, να δουλέψει σκληρά, να πειραματιστεί σκληρά, για να καταφέρει να βγάλει από μέσα του ό,τι πιο δυναμικό στοιχείο έχει».*

    Μπορείς να κάνεις ταινία και με το κινητό σου

    - Δεν αποταθήκατε για βοήθεια στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου;

    «Νιώθω τόσο απογοητευμένος με όλο αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας σε σχέση με τον τρόπο χρηματοδότησης, με τα ψέματα που κατά καιρούς ακούμε από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ότι θα πάρουμε λεφτά που δεν τα παίρνουμε ποτέ ή που καθυστερούν 5 και 10 χρόνια... Αυτό το παραμύθι εγώ το έχω βαρεθεί, δεν το "τρώω" πια. Ετσι, πήρα την απόφαση, μαζί με τους φίλους μου από την Ελλάδα και το εξωτερικό, να κάνουμε αυτή την ταινία. Πρέπει να αναφέρω την Απολυμένη Πέτρα, τον χώρο των γυρισμάτων, στην ορεινή Χαλκιδική, στον Χολομώντα, στο χωριό Ταξιάρχης, μια μονάδα εκπληκτική, του φίλου μου Στέργιου Καρανταγλή, η βοήθεια του οποίου στο έργο μας ήταν αποφασιστικής σημασίας. Αισθάνομαι πάρα πολύ ευτυχισμένος που κατάφερα να φέρω το "Lurk" μέχρι εδώ και εύχομαι να συνεχίσει αυτή η δουλειά γιατί είμαστε πλέον στη φάση της επεξεργασίας της ταινίας, του μοντάζ. Ελπίζω ότι τον Μάιο η ταινία θα είναι έτοιμη για να πάει σε φεστιβάλ αλλά και σε διανομείς».

    - Το τοπίο του ελληνικού κινηματογράφου τα τελευταία χρόνια ποιο είναι;

    «Εγώ δεν βλέπω κανένα τοπίο ελληνικού κινηματογράφου... Βλέπω μια ομίχλη καθόλου καλλιτεχνική, βλέπω απογοητευμένους ανθρώπους που είχαν μάθει να παίρνουν λεφτά από το Κέντρο και να ζουν μια ζωή από τον κρατικό κορβανά, ενώ βλέπω και νέα παιδιά, στα οποία υποκλίνομαι, που προσπαθούν, με ό,τι μέσα έχουν, να "βγάλουν" την έμπνευσή τους. Κι αν έχουμε κάτι να περιμένουμε ως ελληνική κινηματογραφία είναι από αυτά τα νέα παιδιά που αναζητούν τρόπο να εκφραστούν. Και δεν νομίζω ότι ο μόνος τρόπος για να εκφραστεί ένας νέος άνθρωπος είναι να τρέχει πίσω από διαπλεκόμενα, για να βρει πέντε δεκάρες να κάνει μια ταινιούλα. Εάν θέλεις να κάνεις μια ταινία, την κάνεις ακόμη και με το κινητό σου, όπως έκανε πρόσφατα ο Κορεάτης σκηνοθέτης του "Old Boy", γνωρίζοντας μάλιστα μεγάλη επιτυχία! Οσο για τον ελληνικό κινηματογράφο, αυτό που πίστευα πάντοτε είναι ότι πρέπει να ανοίξει πόρτες και παράθυρα και να επικοινωνήσει και με τον υπόλοιπο κόσμο. Τον τελευταίο καιρό υπάρχουν τέτοια δείγματα με ταινίες γνωστές που πήραν και βραβεία σε ξένα φεστιβάλ αλλά και έχουν παιχτεί σε κάποιες -έστω μικρές- αίθουσες έξω».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Γιάνναρης
«Η Ελλάδα χρεοκόπησε, μας απολύει όλους»
Οπερα
Ο «Κουρέας της Σεβίλλης» στον 21ο αιώνα
Θέατρο
Φόρος τιμής στον Γονατά
Βενετσιάνοι παραθεριστές ελληνικής ανευθυνότητας
Κριτική θεάτρου
Ο κανίβαλος μέσα μας
Εικαστικά
Ζητήματα ταυτότητας
Αρχαιολογία
Η Νεμέα του Ιντιάνα Μίλερ
Το ποτάμι είναι ο αρχαίος ιππόδρομος
Συνέντευξη: Μαρία Σούμπερτ
«Οι δικές μου γυναίκες δεν είναι ροζ»
Κομικ(ς)οδρόμιο
Η «Monde Diplomatique» σε κόμικς!
Ντάλτον: οι διαβόητοι παράνομοι της Αγριας Δύσης