Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Τα Σαββατιάτικα

  • Γενάρης είναι θα περάσει

    ...Μέσα στα πολλά μάς ξαναθυμήθηκε η γρίπη των χοίρων η χείριστη.

    Θα το αντέξουμε κι αυτό όμως, όπως τόσα και τόσα. Στο μεταξύ ενώ ο Κόλιν Φερθ χαίρεται που ο κεκεδισμός του στο φιλμ «Ο λόγος του βασιλιά» στέφθηκε με Χρυσή Σφαίρα, προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω τι σημαίνει στα καθ' ημάς «επίδομα συνεπούς προσέλευσης στην εργασία» (ή κάτι τέτοιο) που διαβάζω κατάπληκτος στον μαγικό κόσμο των υπαλλήλων που κόπτονται για τα δίκια τους. Δεν γνώριζα πως υπάρχουν επιδόματα για να κάνει κάποιος το αυτονόητο! Τέλος πάντων, επειδή ώσπου να κλείσουμε τα μάτια μας και να γλιτώσουμε θα ακούσουμε πολλά χαμπέρια, ας προσποιηθούμε ότι η ζωή είναι κάτι σαν το βαλς του Ζαλόγγου.

    Εκείνο που βλέπω να απασχολεί το φιλοθέαμον κοινό, μεταξύ άλλων, είναι και το ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ που αναγκάζονται οι «νέοι» μας να ζουν με τους γονείς τους λόγω οικονομικής ανέχειας. Που σημαίνει ότι αυξάνονται οι πιθανότητες να «γεράσουμε» γρηγορότερα ως έθνος και να εξαφανιστούμε πριν την ώρα μας. Γιατί το παιδί που κοιμάται στους γονείς του στοιχειωδώς απογαλακτισμένο, έχει όλα τα περιθώρια, από τη μια, να επαναλάβει το δράμα του Οιδίποδα κι από την άλλη, να περάσει ολόκληρη ζωή ή τα καλύτερά του χρόνια μέσα σε μια τουαλέτα γεμάτη μητρικά εσώρουχα και χρωμοσαμπουάν της μάνας του. Κι όλα αυτά λόγω οικονομικών ολισθημάτων και καταστροφικής πολιτικής. Φυσικά κάποιοι μπορεί να βολεύονται ειδικά αν μάνα και γιος χρησιμοποιούν την ίδια βαφή στα μαλλιά. Το θέμα όμως είναι εξαιρετικά σοβαρό γιατί κανένας δεν εγγυάται πως οι γονείς θα ξεπεράσουν το 158ον έτος όσο κι αν μοχθεί η επιστήμη. Γιατί μπορεί το σεξουαλικό ζήτημα να βολεύεται κάπως με τη θεάρεστη επικοινωνιακή αποξένωση των προηγμένων -ΤΡΟΜΑΡΑ ΤΟΥΣ- υπολογιστών. ΟΜΩΣ η βιωσιμότητα των γονιών παραμένει απρόβλεπτη. Ετσι, διαιωνίζεται μια κατάσταση ελαφρώς αφόρητη ακόμη και για τους ιερείς που από τη φύση τους διαθέτουν κάτι το μοναχικό. (Λέω, τώρα.) Κατά τα άλλα, οι γεναριάτικες μέρες μας προχωρούν με συμπαθέστατη αβεβαιότητα έχοντας την ακλόνητη πεποίθηση ότι παίζονται χοντρά παιχνίδια που ΔΕΝ ξέρω μέχρι ποιου σημείου ο κύριος Παπανδρέου ελέγχει και κατανοεί. Για τους υπουργούς του ομολογώ ότι συνεχίζω να κρύβω έναν επιφυλακτικό θαυμασμό και μια απέραντη καχυποψία. Κι όλα αυτά την ώρα που η κόρη Λε Πεν καλπάζει εν μέσω της αμφίσημης γαλλικής ευημερίας, φοβίζοντας τους σημειολόγους παρλαπίπες περί «αβγού του φιδιού». Δεν απορώ πια για όσα τέτοια αβγά επωάζονται δίπλα μας ακόμη και τούτη τη στιγμή που ξύπνησε το επίσημο κράτος και ζητεί επιτέλους αποζημίωση για τη σφαγή στο Δίστομο από τους απογόνους των ναζί.

    Μέρες παράξενες, μέρες γεμάτες επιφύλαξη, μέρες αυνανιστικού κύρους, παρέα με εξελιγμένα κινητά τηλέφωνα και παιδαιριώδους αυταρέσκειας εφευρέσεις. Μόνο η τηλεόραση ζει καθημερινά το μεγαλείο τού ΤΙΠΟΤΑ με πλήθος ζαβών ξανθών και ημίξανθων οσίων της ανθυποκουλτούρας του κώλου.

    Σίγουρα τα μισά από τα τηλεοπτικά όντα σε λίγο καιρό θα καταλήξουν στην ελληνική Βουλή με ξεκάθαρη δημοκρατική διαδικασία, με την προϋπόθεση ότι ο κοινοβουλευτισμός θα συνεχίσει να λατρεύει τον αέναο χαβαλέ, που απολαμβάνουμε καθημερινά... Υπάρχει ΕΛΕΟΣ;

    ...Κι ενώ ο Μπερλουσκόνι ως ο πιο ερωτικός βαψιμάλλης της Ευρώπης επαίρεται πως το... κάνει τζάμπα από τον καιρό που ανακάλυψε το σεξ, η ηθοποιός Σουζάνα Γιορκ, συμπαθέστατη και ταλαντούχα, γλίστρησε από τη ζωή στα 72 χρόνια της...

    Κι επειδή ποτέ δεν παραλείπω να κοιτώ τα κοινωνικά των εφημερίδων κι αφού δεν είδα να γράφεται τίποτα στις σχετικές στήλες, ας σημειώσω ότι πριν από λίγες μέρες «έφυγε» η ηθοποιός Αννα Μπράτσου.

    Ηταν μια ηθοποιός που έγινε ιδιαίτερα γνωστή από το φιλμ «Αγιούπα» στη δεκαετία του '50. Μια όμορφη μελαχρινή γυναίκα, παντρεμένη με τον Ελληνοαμερικανό σκηνοθέτη Γκρεκ Τάλλας, δημιουργό της πολύ ενδιαφέρουσας ταινίας «Ξυπόλητο τάγμα». Απ' όσο θυμάμαι, η Αννα Μπράτσου μεταξύ άλλων είχε πρωταγωνιστήσει στα φιλμ «Απαγορευμένη αγάπη» μ' ένα πολύ όμορφο αγόρι για παρτενέρ, τον Γιώργο Φόρα, αλλά και στην «Επιχείρηση Σκάιμπλοτ», έγχρωμη φιλόδοξη παραγωγή του Τάλλας, δίπλα στον Νίκο Κούρκουλο, την Ελενα Ναθαναήλ και άλλους γνωστούς ηθοποιούς.

    Αξίζει να αναφερθεί πως στην Επιχείρηση Σκάιμπλοτ» η μουσική ήταν του Μάνου Χατζιδάκι και η Αννα Μπράτσου τραγουδούσε δύο, αν δεν κάνω λάθος, τραγούδια του. (Φυσικά τα τραγούδια βρίσκονται στη συλλογή του Νίκου Γρυσδάνη, του πλέον ενημερωμένου στο είδος συλλέκτη της Θεσσαλονίκης...) Αυτά τα ολίγα κι άλλοτε περισσότερα, όπως έγραφε κι ο θείος μας από την Αμερική. Θεός σχωρέσ' τον. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Γιάνναρης
«Η Ελλάδα χρεοκόπησε, μας απολύει όλους»
Οπερα
Ο «Κουρέας της Σεβίλλης» στον 21ο αιώνα
Θέατρο
Φόρος τιμής στον Γονατά
Βενετσιάνοι παραθεριστές ελληνικής ανευθυνότητας
Κριτική θεάτρου
Ο κανίβαλος μέσα μας
Εικαστικά
Ζητήματα ταυτότητας
Αρχαιολογία
Η Νεμέα του Ιντιάνα Μίλερ
Το ποτάμι είναι ο αρχαίος ιππόδρομος
Συνέντευξη: Μαρία Σούμπερτ
«Οι δικές μου γυναίκες δεν είναι ροζ»
Κομικ(ς)οδρόμιο
Η «Monde Diplomatique» σε κόμικς!
Ντάλτον: οι διαβόητοι παράνομοι της Αγριας Δύσης