Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Εννέα χρόνια πριν από το θρίαμβο

    ...Ο 16ΧΡΟΝΟΣ Κενυάτης Τζοσέφατ Κιπτόο, αδελφός πέντε κοριτσιών και τεσσάρων αγοριών, άριστος μαθητής γυμνασίου του Κιμογκόχ, είναι ο αθλητής που θα κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο μαραθώνιο της Ρώμης, 2020! Ποιας χρονιάς; Το 2020. Ποιος το λέει; Ο ίδιος. Και πώς είναι τόσο βέβαιος;

    Ορκίζεται ότι το εμπνεύστηκε από ένα γκόσπελ που τραγούδησε στην εκκλησία. Διαβεβαιώνει πως πήρε τέτοια δύναμη, αυτοπεποίθηση κι εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, που αποκλείεται να κάνει λάθος. Μάλιστα προσθέτει ότι η Ρώμη θα είναι μόνο η αρχή. Κι ότι από εκεί και πέρα θα περάσει κι άλλα χρυσά μετάλλια γύρω από το λαιμό του: παγκόσμια και ολυμπιακά. Κι ότι η υφήλιος θα μιλάει και θα παραμιλάει με τις επιδόσεις του.

    Είναι περίεργο και ανεξήγητο, το αναγνωρίζουμε, αλλά το βέβαιο είναι ότι στο Ελντορέτ, την πόλη του, αναρριχημένη στα 2.096 μέτρα της Ριφτ Βάλεϊ, 400 χλμ. από την πρωτεύουσα Ναϊρόμπι, κάτι παραπάνω θα ξέρουν κι ας μην έχουν ούτε στίβους και ταρτάν ούτε σορτσάκια ή «σούπερ ουάου» παπούτσια.

    Εχουν όμως ένστικτο. Κι εξαιρετικά αναπτυγμένο το συναίσθημα της επιβίωσης, λες κι είναι γαζέλες τις οποίες κυνηγούν καθημερινά λιοντάρια. Λες και δεν θα υπάρξει αύριο. Πόσο μάλλον το μεθαύριο. «Για μας το τρέξιμο δεν είναι απλά τρόπος ζωής: αλλά είναι η ίδια η ζωή μας. Είναι επιτακτική ανάγκη, μέσω μεταφοράς κι επιβίωσης», λέει ο Μόουζες Τανούι (φωτ.), παγκόσμιος πρωταθλητής στα 10.000μ., δύο φορές χρυσός στο μαραθώνιο της Βοστόνης.

    Ενα από τα μεγάλα ονόματα, μαζί με τους Νγκούγκι, Τέργκατ, Λάγκατ, Τσεμπέτ, Κερόνο, Μπαρμασάι (που πριν από ενάμιση μήνα, θριαμβεύοντας στο μαραθώνιο του Ντουμπάι, τίναξε στον αέρα το έπαθλο των 200.000 δολαρίων) και που, ας πούμε, αποφοίτησαν από το εικονικό «εργοστάσιο της κούρασης και του ιδρώτα». Το εργοστάσιο «φάντασμα», που βλέπουν μόνο όσοι ζουν στην οροσειρά και που ξεφουρνίζει καθημερινά τα μεγαλύτερα καθαρόαιμα ταλέντα στις μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις.

    Ποιο να είναι όμως το μυστικό τέτοιων επιτυχιών και τόσο εξωπραγματικών επιδόσεων; Να 'ναι αποκλειστικά και μόνο η ατμόσφαιρα του βουνού, η έλλειψη πόσιμου νερού, το κατσικίσιο τυρί ή το «ugali», ένα είδος ψωμιού φτιαγμένου από λευκό αλεύρι, τα μοναδικά όλα κι όλα θρεπτικά τους στοιχεία; Ή να 'ναι η θεωρία του σερ Μπάνιστερ περί γενετικής και διαφορετικού σωματότυπου, κυρίως σ' έναν τένοντα της αχιλλείου πτέρνας, που καθορίζει την αναμφισβήτητη υπεροχή του μαύρου έναντι του λευκού;

    «Δεν ξέρω τι μου λέτε. Εγώ δεν ξέρω απ' αυτά», επιμένει ο 16χρονος Τζοσέφατ, ο αθλητής που σε εννέα χρόνια θα κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στη Ρώμη και που για το στόχο και όνειρο της ζωής του τρέχει καθημερινά, ξυπόλυτος, δύο φορές τα 12 χλμ. που χωρίζουν το σπίτι του από το σχολείο και ξανά πίσω...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Δικαστικό ρεπορτάζ
«Είμαι μία προδομένη»
Μπάσκετ
«Αιώνιοι» για προβάδισμα
Παιχνίδια μυαλού...
Μάχες για Βαρκελώνη
Ζούρος: Στόχος να μείνουμε ψηλά
Εθνική Παίδων U-17
Ηττα-αποκλεισμός
ΑΕΚ
Πρόωρη... ανάσταση
Παναθηναϊκός
Χοντρή μπηχτή Παύλου για τον Πατέρα
Ολυμπιακός
Ξαναβλέπει δίδυμο
ΠΑΟΚ
Οργή ΠΑΟΚ κατά Πειθαρχικής ΕΠΟ
Αρης
Ο Καστίγιο για Εθνική
Ηρακλής
Ηρακλής: τρέχουν για αδειοδότηση
ΠΑΣ Γιάννινα
Αφεντικό ο ΠΑΣ
Εργοτέλης
Τρία τα προβλήματα
Εθνική Ελλάδος
Φιλικό αλλά με κίνητρο
Πόλο
Ταξίδι στην Τιφλίδα
Βόλεϊ
Ερυθρόλευκη επιτυχία
Χάντμπολ
Γλίτωσε τα χειρότερα
Euro 2012
Το βλέμμα στο Τελ Αβίβ
Άλλες ειδήσεις
Ξεχωριστές δικογραφίες