Έντυπη Έκδοση

Ονειρικές γυναίκες με ταγέρ

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

Από στήθους

Ιστορίες ελαφρών ηθών και ιδεών

εκδ. Καστανιώτη, σ. 189, ευρώ 13,65

Φαινομενικά πρόκειται για ιστορίες που στηρίζονται στην Ιστορία και σε πραγματικά πρόσωπα. Διότι είναι πασιφανές και προφανές ότι ο συγγραφέας έκανε μεγάλη έρευνα πριν αρχίσει τη συγγραφή του. Φαινομενικά. Διότι το όλον βιβλίο είναι πασπαλισμένο με τη μυθοπλαστική δεινότητα, την απαράμιλλη φαντασία και την ικανότητα ενός δεξιοτέχνη του λόγου που έχει μάθει να καθυποτάσσει την ύλη του χωρίς πλαταγιάσματα και λίπη πολυλογίας. Εδώ έχουμε μπροστά μας ένα γοητευτικό βιβλίο που μας αιχμαλωτίζει από την πρώτη κιόλας σελίδα με την πρωτοτυπία που διατρέχει την καθεμία από τις είκοσι ιστορίες του.

Χωρισμένο σε τέσσερα κεφάλαια («Ελαφρών ηθών και ιδεών», «Μια λεπτομέρεια από τον βίο του Πέτρου του Μεγάλου», «Αεροδιάδρομος Λονδίνου-Αθηνών» και «Σημειώσεις βιογραφίας»), το βιβλίο εξιστορεί ιστορίες γυναικείου στήθους και τον τρόπο με τον οποίο κινεί τα νήματα και τους τροχούς της Ιστορίας.

Τα στήθη, είτε προτεταμένα, υπεροπτικά, λαμπρά, κρυμμένα και στρογγυλά είτε σφύζοντα από ζωή, κυματιστά, μεγάλα, επιβλητικά, λυτρωτικά και λαχταριστά, εδώ είναι προδιαγεγραμμένα να πουν την ιστορία τους, να τη γράψουν. Και ο Μπρουντζάκης την ξαναγράφει, αναπλάθοντας εκπληκτικές ιστορίες, άγνωστες ή ξεχασμένες, αποστηθίζοντας με τη φαντασία του στήθη που χάραξαν ζωές και ιστορικά γεγονότα που μπορεί να μην άλλαξαν τον ρουν της ιστορίας, άλλαξαν όμως ζωές και ειμαρμένες, σχέσεις και σχέδια, ισορροπίες και προοπτικές.

Στο πρώτο μέρος, σε υφαντήρια, σε φυλακές, σε θαλάμους αερίων, σε μεταξουργεία, στις τάξεις των Ελεύθερων Γυναικών, τα γυναικεία στήθη διασαλεύουν την αρμονική σχέση μεταξύ ζωγραφικής, θρησκείας και πλούτου («Λουκρέτσια» η βυζαδούρα), υψώνονται ως το απόλυτο σύμβολο της Ελευθερίας, του πλούτου και του Νέου Κόσμου («Σελίν» η πόρνη), εκδικούνται με διπλό φόνο για τον αποκλεισμό από την κληρονομιά («Εμιλυ» η μελλοθάνατη), αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό και στην υποκρισία της Εκκλησίας («Μαρία» η αγωνίστρια) και υμνούν τον έρωτα και τις χαρές της ζωής («Χάννα» σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως). Ξεκινώντας από τη Λουκρέτσια ένα πρωινό του Οκτώβρη του 1452 στην Τοσκάνη, πηδώντας σε έναν Μάρτιο του 1874 σ' ένα γαλλογερμανικό ίδρυμα στο Παρίσι με τη Σελίν, προχωρώντας με την Εμιλυ Μόρτον στο Μάντσεστερ του 1892, στη συνέχεια φτάνοντας στη Μαρία του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου το καλοκαίρι του 1936, για να καταλήξει στην Πολωνοεβραία Χάννα Κλάζτσεκ από το γκέτο Ράντομ ένα μεσημέρι του 1942, οι πέντε γυναίκες που πρωταγωνιστούν στις πέντε ιστορίες του πρώτου μέρους, έχουν, η καθεμία για διαφορετικούς λόγους, επενδύσει στην ομορφιά του στήθους τους, που δεν είναι μόνο πηγή ζωής αλλά και όπλο ομορφιάς, ερωτικής επιθυμίας, γλυκύτατου πόθου, εργαλείο που λύνει και δένει.

Στο δεύτερο μέρος, «Μια λεπτομέρεια από τον βίο του Μεγάλου Πέτρου», κυριαρχούν τα αφράτα στήθη της Αννα Μονς, κόρης γερμανού κρασέμπορου από τη Βεστφαλία, τα οποία προσέχει ο νεαρός τσάρος Πέτρος. Τους δίνει την απαραίτητη προσοχή και με μεγάλη λαχτάρα η Αννα γίνεται ερωμένη του - ας όψονται τα ακαταμάχητα στήθη της. Στο τέλος η Αννα είναι δίπλα στον ρωσικό θρόνο, αλλά όχι τσαρίνα, αφού στη σκέψη του Πέτρου του Μεγάλου η αίσθηση του δεσμού υπερτερεί της αίσθησης του γάμου.

Στο τρίτο μέρος, «Αεροδιάδρομος Λονδίνου-Αθηνών», ο αφηγητής πάλι ταξιδεύει στον κόσμο του γυναικείου στήθους, αλλά με έναν τρόπο πρωτότυπο: ενώ το αεροπλάνο πετά από Λονδίνο προς Αθήνα εκείνος θυμάται τις γυναίκες που είδε, συνάντησε ή φαντάζεται, ενώ η μύτη του αεροπλάνου σημαδεύει το Καντέρμπουρι ή πετά πάνω από Δουνκέρκη, Βρυξέλλες, Λιέγη, Φρανκφούρτη, Νιρεμβέργη, Μόναχο, Αυστρία, Ζάγκρεμπ, Σεράγεβο και φτάνει στην Αθήνα. Ολοι αυτοί οι προορισμοί συνδέονται με μία φαντασμαγορικά νοητή γραμμή που φτιάχνουν τα στήθη των γυναικών κάθε πόλης, ξεκινώντας από τη Μαίρη Λέιν που πουλά φρούτα στο υπόγειο του Χάροντς στο Λονδίνο, τη Ζενεβιέβ που μπουγαδιάζει ασπρόρουχα σε χωριουδάκι της Δουνκέρκης, τη Ζανίν στις Βρυξέλλες, τη νοσοκόμα Λιζ στη Λιέγη, που κάνει την πρώτη της εφημερία σε νοσοκομείο, την πληθωρικά γενναιόδωρη με τους άνδρες Γκούντρουν στη Φρανκφούρτη, της οποίας τα φουσκωμένα λόγω εγκυμοσύνης στήθη θα οδηγήσουν τον εραστή της σε φόνο, τη Λένι Σέρλαχ στη Νιρεμβέργη, την Κουνικούντε στο Μόναχο, τη Μίνα στο Ζάγκρεμπ, την Εσμα στο Σεράγεβο, και μία ονειρική γυναίκα με ταγιέρ και μεγάλα στήθη στο νησί του, ενώ ξυπνά στο αεροπλάνο στην Αθήνα. Ολα αυτά τα στήθη παρελαύνουν θριαμβευτικά μέσα στο μυαλό του αφηγητή την Πέμπτη 23 Απριλίου 2009, μέσα σε λιγότερο από οκτώ ώρες...

Στο τελευταίο μέρος, «Σημειώσεις βιογραφίας», έχουμε, υποτίθεται, μια εξομολόγηση βιωματικών εμπειριών του συγγραφέα, από την παιδική ηλικία έως τον έγγαμο βίο του, δοσμένες με μεγάλες δόσεις ειλικρίνειας και στοχασμού, για να καταλήξουμε σε μία που την έλεγαν Γιώτα.

Τα στήθη των γυναικών που πρωταγωνιστούν στις ιστορίες του Μπρουντζάκη έχουν χαρακτήρα, έχουν προσωπικότητα, έχουν παρελθόν και ιστορία και επιβάλλονται όχι μόνο με την ομορφιά τους αλλά μέσω του θαυμασμού και της λατρείας που σπέρνουν γύρω τους. Θα μπορούσε κανείς να σταθεί στις λεπτότατες λεπτομέρειες με τις οποίες καταπιάνεται ο συγγραφέας - όπως θα μπορούσε επίσης να προσδώσει και άπειρα επίθετα στα γυναικεία στήθη. Για παράδειγμα, το τέλος της Χάννα σε θάλαμο αερίων ή ο απαγχονισμός της Εμιλυ είναι δείγμα όχι μόνο μεγάλης μαστοριάς και έμπνευσης, αλλά και εμβάθυνση στις ανθρώπινες συνθήκες, όπου μπλέκονται μίσος, αγάπη, δόλος, έρωτας, θαυμασμός, πολιτική, αξιοπρέπεια, διέγερση και όπου η ανθρώπινη φύση είτε στραπατσαρίζεται από τις αδυναμίες της είτε προχωρεί μπροστά με έντονα ξεσπάσματα θριάμβου, αλλά πάντα με κεντρικό σημείο αναφοράς το γυναικείο στήθος. Στην τελευταία δε σελίδα ο αφηγητής ζητωκραυγάζει ή μάλλον βροντοφωνάζει στεντορεία τη φωνή, ως άλλος, πλήρης ερωτικών παροξυσμών Εμπειρίκος, «Κορίτσια, τα βυζιά σας και τα μάτια σας», που είναι και η κεντρική φιλοσοφία του όλου βιβλίου.

Διαβάστε αυτό το βιβλίο του Μπρουντζάκη, που εκπέμπει μία θετική ενέργεια, και νιώστε την αύρα και το μεγαλείο του απελευθερωμένου από σεξιστικά κλισέ γυναικείου στήθους. Πρόκειται για βαθιά ανθρώπινες και ερωτικές ιστορίες, οι οποίες με αφορμή τα στήθη των γυναικών σε καταβυθίζουν στο νόημα της ζωής, της χαράς, του έρωτα, του πάθους, της ματαιότητας, χωρίς υπερβολές, χωρίς μπιχλιμπίδια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Παράδοξη ουτοπία
Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ και η διαμάχη για τον ανθρωπισμό και τον ορθό λόγο
Φως πάνω από την αγχόνη
Η ζωή και το έργο του Αγγελου Σικελιανού
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα: Ιστορικό μυθιστόρημα
Ιστορικό μυθιστόρημα
Η λογοτεχνία και οι άνεμοι της Ιστορίας
Ιστορικό μυθιστόρημα: μια μόνιμη επικαιρότητα
Μύθος σε πλαίσιο ιστορικό
Προβληματισμοί σχετικά με τον όρο «ιστορικό μυθιστόρημα»
Το ιστορικό πρόσωπο ως μυθιστορηματικός χαρακτήρας
Η διαχείριση του κενού
Ο συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας ως μυθιστορηματικό πρόσωπο
Πολιτική σε βάθος χρόνου είναι η Ιστορία
Απόψεις για το ιστορικό μυθιστόρημα
Οι αρχές του νεότερου ιστορικού μυθιστορήματος
Αρχαία αναδρομή
Ιστορικό ή όχι, πάντως μυθιστόρημα
«Με τα μαθηματικά είμαστε σε κάποιο βαθμό εξοικειωμένοι»
Ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά
Κριτική βιβλίου
Παράδοξη ουτοπία
Ονειρικές γυναίκες με ταγέρ
Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ και η διαμάχη για τον ανθρωπισμό και τον ορθό λόγο
Φως πάνω από την αγχόνη
Η ζωή και το έργο του Αγγελου Σικελιανού
Από τις 4:00 στις 6:00
Λουλούδια και τραγούδια
Joe Cocker
Άλλες ειδήσεις
Οι ψυχές των ποιητών