Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Κι αυτά...

  • Ο Ντ. Ουάσινγκτον επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ με κλασικό έργο του Ογκουστ Γουίλσον

    Αντιρατσιστικό δράμα για τον Ντένζελ

    Ποιος δεν θα πήγαινε να δει τον Ντένζελ Ουάσινγκτον στο θέατρο από το οποίο απουσίασε πέντε χρόνια;

    Και μάλιστα στο (κλασικό πλέον) έργο του Αφροαμερικανού συγγραφέα Ογκουστ Γουίλσον «Fences» («Φράχτες»); Θεατρικό γεγονός πρώτου μεγέθους αναδεικνύεται η παράσταση που έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα στο θέατρο «Cort» της Νέας Υόρκης. Στην ίδια σκηνή θριάμβευσε τους προηγούμενους μήνες η Σκάρλετ Γιόχανσον στο «Ψηλά από τη γέφυρα» του Αρθουρ Μίλερ. Φαίνεται ότι οι ιδιοκτήτες του έχουν βαλθεί να αποδείξουν ότι τα λαμπερά ονόματα του Χόλιγουντ είναι εξίσου λαμπερά και στο σανίδι.

    Ο Ογκουστ Γουίλσον είναι ο πρώτος Αφροαμερικανός θεατρικός συγγραφέας που κέρδισε το Πούλιτζερ. Πέθανε το 2005 αφήνοντας κληρονομιά 10 έργα, που αφηγούνται την ιστορία της «μαύρης» κουλτούρας στην Αμερική του 20ού αιώνα. Ξεκινώντας από το 1900 (με το «Gem of the Ocean») και φτάνοντας στα '90s (με το «Radio Golf»). Οι «Φράχτες» του τοποθετούνται τις δεκαετίες του '50 και του '60 στο Πίτσμπουργκ. Ο Ντένζελ Ουάσινγκτον, στο ρόλο του κεντρικού ήρωα Τρόι Μάξον, υποδύεται έναν πρώην παίκτη του μπέιζμπολ που βιοπορίζεται συλλέγοντας σκουπίδια. Παντρεμένος με τη Ρόουζ (εξαιρετική, σύμφωνα με τις κριτικές, η Βαϊόλα Ντέιβις) έχει τρία παιδιά, αλλά και μια ερωμένη, η οποία μαθαίνουμε -χωρίς ποτέ να τη βλέπουμε στη σκηνή- ότι είναι έγκυος. Ο δύσκολος αγώνας του στη ρατσιστική κοινωνία του '50, τα ανεκπλήρωτα όνειρα, η οργή, οι δύσκολες σχέσεις του με τους γιους του... Το έργο είναι ένα καλογραμμένο δράμα, που όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1987 απέσπασε κάθε βραβείο που κυκλοφορούσε.

    Τότε, στον ρόλο του Τρόι Μάξον θριάμβευσε ο Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, γεγονός που οι κριτικοί δεν μπορούν ακόμη να ξεχάσουν. Η σύγκριση μειώνει την απόδοση του βραβευμένου με Οσκαρ Ντένζελ Ουάσινγκτον («Ημέρα εκπαίδευσης»). «Ο Τρόι του είναι, όπως αναμενόταν, λιγότερος από του Τζόουνς», γράφει ο Μπεν Μπράντλεϊ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Ομως είναι πιο ανθρώπινος, και μερικές φορές πιο περίπλοκος. Χρησιμοποιεί το χάρισμα που διαθέτει και τον κάνει ξεχωριστό στην οθόνη, για να φέρει τον ήρωά του στα δικά του μέτρα».

    Διθυραμβικές είναι οι κριτικές για τη σκηνοθεσία του Κένι Λέον (που έχει ανεβάσει σχεδόν όλα τα έργα του Γουίλσον) και κυρίως τη «φρέσκια» αναβίωση του έργου, «που μας επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο πιο περίπλοκος είναι ο ήρωας, από τον Τρόι της δεκαετίας του '80 που όλοι θυμόμαστε».

    Εκεί πάντως που υποκλίνονται όλοι, είναι όταν στη σκηνή βρίσκεται ο Τρόι με τη σύζυγό του Ρόουζ. «Οι δυο τους αποδεικνύουν ότι οι εραστές δεν χρειάζεται να είναι νέοι, όπως ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, για να "γεννήσουν" πάθος και ηλεκτρική ένταση». Το έργο θα παίζεται μέχρι 11 Ιουλίου. Τη μουσική υπογράφει ο Μπράνφορντ Μαρσάλις και τα κοστούμια η χήρα του Γουίλσον, Κονστάντζα Ρομέρο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Ερωτική νύχτα με τον Σέξπιρ και τη Λούλου
Συνέντευξη: Χρήστος Οικονόμου
Οι δυτικές συνοικίες χωρίς κλισέ του Καζαντζίδη
Νέες ταινίες
Αγγελικές νύχτες με τον Γουόνγκ Καρ Γουάι
Κινηματογράφος
Προβολές στα πανεπιστήμια και πνευματικά δικαιώματα
Υπουργείο Πολιτισμού
Χρωστάμε μέχρι και στο Focus
Αρχαιολογία
Ελληνοϊταλικό στοπ σε δημοπρασία
Βιβλίο
Εκανε μόδα τη μαθηματική λογοτεχνία
Athens Video Art Festival
Σκηνές από τη ζωή του Αντι Γουόρχολ
Θέατρο
Δύο χιλιάδες SMS γράφουν θεατρικό
Τηλεόραση
Διαχωρισμό προέδρου και τέλος στους εντεταλμένους της ΕΡΤ
Απεργοσπάστης και πάλι ο Σκάι
Βιολογικά προϊόντα στο επίκεντρο