Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Πέμπτη πέννα

  • Χοντροκέφαλοι και χοντροκεφάλαια

    Η χθεσινή μέρα θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι η πρώτη φωτεινή μέρα εδώ και πολλούς μήνες. Οχι για την Ελλάδα, ούτε για την Ευρωπαϊκή Ενωση μόνο. Για τη μορφή του οριοθετημένου κράτους απέναντι στη μορφή του κεφαλαίου χωρίς σύνορα.

    Το οξύμωρο είναι, που αυτό το κεφάλαιο χωρίς σύνορα θησαυρίζει κολλημένο σαν βδέλλα μέσα στα κράτη, πολύ συχνά όντας οργανισμός του κράτους, όπως είναι μερικές από τις μεγάλες τράπεζες, σαν την Ντόυτσε Μπανκ. Και θησαυρίζει, ρουφώντας το αίμα των κατοίκων των κρατών και του παραγόμενου πλούτου από την κατασκευή, το εμπόριο, την εργασία.

    Χθες, λοιπόν, μετά την απατεωνιά των οίκων αξιολόγησης να υποβαθμίσουν την πιστοληπτική ικανότητα της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, για να επαναλάβουν την ίδια κερδοσκοπική κούρσα, που ξεκοκκάλισε την Ελλάδα, απαξιώνοντας τα ομόλογα και θησαυρίζοντας με τις αντασφάλειες, ένα κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ενωσης αφυπνίστηκε.

    Το κάποτε πιο συντηρητικό όργανο της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με επικεφαλής τον Τρισέ, που ξέρει από μέσα τι παίζεται και τους τελευταίους δύο μήνες φωνάζει για στήριξη της Ελλάδας και του ευρώ, ξαναχτύπησε πιο δυνατά, αυτή τη φορά στην καρδιά της χοντροκεφαλιάς: στο Βερολίνο.

    Ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ και ο Τρισέ άκουσαν με τ' αυτιά τους τη Γερμανίδα μαμά Μέρκελ να συνειδητοποιεί για πρώτη φορά ότι το παιδί της -η Γερμανία- έχει μπλέξει με εγκληματικές παρέες, τις αγορές, και δεν απειλείται που κάνει παρέα με την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία, κι ας τις λένε αυτές τις χώρες γουρούνια.

    Από την άλλη πλευρά, ο Ομπάμα μοιάζει να θέλει να τιθασεύσει τους ανεξέλεγκτους χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς της πατρίδας του -αυτοί χωρίς πατρίδα, γι' αυτό ίσως συμπλέουν ιδεολογικά με ό,τι διεθνιστικό φρούτο φυτρώνει εσχάτως εδώ και στην Ευρώπη-, αλλά δύσκολα θα πείσει ότι δεν χαίρεται που απειλείται με ρήξη και αποδυνάμωση το αντίπαλο δέος του δολαρίου, το ευρώ.

    Και δύσκολα θα πείσει, ότι ο βρώμικος πόλεμος μεταξύ των νομισμάτων, στη δίνη του οποίου βρέθηκε η Ελλάδα -με τη σαθρή της οικονομία- ξεκίνησε τυχαία όταν οι πετρελαιοπαραγωγοί χώρες συζητούσαν στα σοβαρά να αντικαταστήσουν το δολάριο με το ευρώ, ως νόμισμα συναλλαγής. Είναι πολλά τα λεφτά, Αρη.

    Οχι, δεν έγινε η κρίση γι' αυτό. Η γύμνια -και όχι κρίση- εμφανίστηκε από την απληστία των τζογαδόρων στις τράπεζες, σε συνεργασία με τους τραμπούκους των οίκων αξιολόγησης. Ο μπράβος, που απειλεί, είναι ένα με τον νονό, με τον οποίο εργάζεται.

    Τα ίδια τα καλόπαιδα της Goldman Sachs ξεγυμνώνονται εδώ και μέρες στην αμερικανική δικαιοσύνη, που αποκαλύπτει ακριβώς αυτή τη δουλειά τους. Πολύ καλοπληρωμένη για να έχει σύνορα.

    Αυτή την απάτη δεν την έμαθε σήμερα η κυρία Μέρκελ, ο κύριος Τρισέ, ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ, που έσπευσαν χθες στο Βερολίνο για να προλάβουν ένα ντόμινο στο ευρώ. Προσέξτε. Οχι για να σώσουν περιφέρειες της ευρωζώνης, που κινδυνεύουν. Για να σώσουν το γερμανικό και το γαλλικό ευρώ, που θα κινδυνέψουν να μείνουν με ομόλογα-σκουπίδια στα θησαυροφυλάκιά τους.

    Το φως, λοιπόν, είναι ότι η κοντόφθαλμη Γερμανία, η κολλημένη με την παραδοσιακή της υστερία της καθαρότητας, κατάλαβε ότι όταν είσαι οικογένεια και κινδυνεύει ένα μέλος της, κινδυνεύει όλο το σόι.

    Απ' αυτό το σημείο μέχρι τη μοναδική λύση, που είναι να γίνει η Ε.Ε. μία, ενιαία πολιτική οντότητα, υπάρχει δρόμος πολύς. Ομως, όπως η πλεονεξία των τραπεζών τις τίναξε στον αέρα πριν από 2 χρόνια, έτσι και η νέα πλεονεξία τους -εξαιτίας της ατιμωρησίας τους από τις κρατικές οντότητες- υπάρχει ελπίδα να οδηγήσει τα κράτη σε απογαλακτισμό από την τραπεζιτική παντοδυναμία που τρέφεται στον κόρφο τους. Η πλεονεξία είναι το σκοινί, με το οποίο κρεμιέται ο ίδιος ο πλεονέκτης.

    Συμπέρασμα: Ανασαίνει από χθες η Ελλάδα; Αν αποφασίσει από κράτος διαφθοράς και αντικοινωνίας να γίνει κράτος κοινωνίας και νόμου, ναι. Γιατί το πρόβλημα της Ελλάδας, όπως βαρετά επαναλαμβάνουμε, δεν είναι οικονομικό. Είναι πολιτικό.

    Και δυστυχώς, αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα θα πεθάνει μέσα στην αιμορραγία των πολιτών. Που τους εκμεταλλεύεται και το ανέχονται.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Οδυνηρή σωτηρία
«Θα βοηθήσουμε αλλά πάρτε επώδυνα μέτρα»
Στις 10 Μαΐου η έκτακτη σύνοδος για ενεργοποίηση του μηχανισμού
Συναίνεση στη Γαλλία για το σχέδιο βοήθειας στην Ελλάδα
Ανησύχησε κι ο Ομπάμα
«Το Βερολίνο όξυνε την κρίση»
«Ποια είναι η Standard & Poor's» ρωτάει ο Ρεν, με υποβάθμιση της Ισπανίας του απαντάει ο οίκος...
Γιώργος καλεί Ευρώπη σε ρόλο πυροσβέστη
«Πιο σκληρά μέτρα, πιο πολλά λεφτά»!
Σαμαράς κατά Ε.Ε. και οίκων...
Θράσος ΣΕΒ, κυβέρνησης
Ευρωπαϊκό το πρόβλημα
Ζήτησε κοινή πολιτική και ευρωπαϊκά ομόλογα
«Στήριξη» στις τράπεζες «κατηγορώ» στην Αριστερά
Σκάνδαλο Βατοπεδίου
Εφραίμ: «Μας έσυραν» Τσιτουρίδης - Μπασιάκος!
Νέα Δημοκρατία
Σαμαράς: Τελεσίγραφο νέων διαγραφών
Άλλες ειδήσεις
Οικοδομείται το τέμενος
Και επίσημα υποψήφιος
Να ανοίξουν οι λογαριασμοί
Απολογισμός Βεργόπουλου, «Οι αμετανόητοι»