Έντυπη Έκδοση

Βιβλίο

Τυπωθήτω

  • Από το Αγιον Ορος στο Gothic

    Τα βιβλία αυτοσυστήνονται; Ο συγγραφέας είναι ο επαρκέστερος πληρεξούσιος ανάμεσα στο έργο του και στον αναγνώστη; Οι λέξεις και τα πράγματα του συγγραφέα πώς συναντούν τις λέξεις και τα πράγματα του ήρωα ή του αφηγητή;

    Η στήλη «Τυπωθήτω» προκαλεί και απαντά σε τέτοιας υφής ερωτήματα. Βιβλία όλου του φάσματος, πριν φτάσουν στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, εξομολογούνται λεπτομέρειες της γραφής τους. Πεζογράφοι, ποιητές, δοκιμιογράφοι, μεταφραστές, ανθολόγοι, σε πρώτο πρόσωπο, πριν παραδοθούν στον συστηματικό και στον απλό αναγνώστη - βιβλία πριν αρχίσουμε να τα φυλλομετράμε.

    **Διαμαντής Αξιώτης

    λάθος λύκο

    εκδόσεις Κέδρος, μυθιστόρημα

    Ο Στέφανος πλησιάζει τα τριάντα. Ανίκανος να ερωτευθεί ή να πονέσει, έλκει ό,τι παράξενο κυκλοφορεί στον πλανήτη. Δεν βρίσκει άκρη με τους ανθρώπους. Φοβάται πως θα πεθάνει κυκλωμένος από χιλιάδες άσχημα πρόσωπα. Εκατοντάδες άνθρωποι τον εξετάζουν, επιχειρούν να εισχωρήσουν μέσα του. Διαπερνούν την ψυχή του και τον λεηλατούν. Δεν αντέχει τα βλέμματα των περαστικών. Νιώθει πως αυτά θα τον ορίζουν δία βίου.

    Ζει στην ακινησία. Τρυπώνει σε ανήλιαγες σπηλιές σαν τα ελαφριά μυρμήγκια. Μεταμορφώνεται σε στρείδι κολλημένο στη σχισμή κάποιου βράχου και τρέφεται με σωματίδια. Μακριά από το γένος των ανθρώπων.

    Για έρωτες ούτε λόγος. Πιστεύει πως το σεξ είναι μια σιχαμερή ανταλλαγή υγρών, μικροβίων και βακτηρίων, και δεν καθρεφτίζει την αληθινή ζωή.

    Είμαι η μικρή Αλίκη, σκέφτεται. Αν σταθώ μπροστά από τον καθρέφτη, θα είμαι ένας νάρκισσος. Αν περάσω πίσω, θα βρεθώ στην άγνωστη σε όλους Χώρα των Θαυμάτων. Βρίζει θεούς και δαίμονες.

    Καταφεύγει στη θρησκεία και στα ναρκωτικά. Αναζητά τη γαλήνη στην Αμαρτωλών σωτηρία του μοναχού Αγαπίου και στην προσευχή του ιερομάρτυρος Κυπριανού, "την διαλύουσα τα μάγια". Καταλήγει στον άυλο κόσμο του Αγίου Ορους. Εκεί καταγράφει τη μάχη του Καλού με το Κακό και αισθάνεται το σώμα του διαπερατό.

    Επιστρέφοντας στην κοσμική ζωή εισχωρεί στον κόσμο των Gothic. Ντύνεται στα μαύρα, φοράει δερμάτινη ζώνη με καρφιά, δαχτυλίδι-νεκροκεφαλή από ασήμι. Στο δεξί του μπράτσο γράφει By demons be driven. Βάζει μουσική στη διαπασών, This shit will fuck you up, και χουφτώνει τα γεννητικά του όργανα.

    Ακούει φωνές και ουρλιαχτά λύκων. Τον καταδιώκει ο Σατανάς. Πρέπει να σωθεί, να σώσει την ανθρωπότητα από το απόλυτο Κακό. Από ένα σημείο και μετά όλα οδηγούν στο τελετουργικό ενός εγκλήματος. Ο φόβος τού δίνει το δικαίωμα να σκοτώσει.

    Παραμονή Πρωτοχρονιάς, τριάντα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, αδιαφορεί για την εορταστική ατμόσφαιρα της πολιτείας. Βυθίζεται σε όσα τον απασχόλησαν και συνεχίζουν να τον απασχολούν: Στον ανεκπλήρωτο έρωτα της Θάλειας προς τον ίδιο, στην προδοσία του φίλου του Σάββα, στον Σπύρο, στα περίεργα καμώματα του πυγμαίου Οτα, στις προτροπές του εξομολόγου του Αθανάσιου. Στην απομάκρυνση από το πατρικό του. Εικόνες από τη ζωή του ξετυλίγονται σαν βιντεοταινία που έχει βάλει να παίξει στην τηλεόραση. Αποφασίζει να δράσει. Σφίγγει με τα δάχτυλα τη μακρύκαννη καραμπίνα που αγόρασε το μεσημέρι της ίδιας μέρας. Μετράει λεπτά και δευτερόλεπτα. Ο αριθμός δώδεκα μεγεθύνεται στο μυαλό του. Γίνεται ένα είδος καμπής που, αν καταφέρει να την υπερβεί, θα ησυχάσει μια για πάντα.

    Μεσάνυχτα. Θολωμένος από το χασίς και το κρασί εισβάλλει στο παλιό διώροφο. Στο κρεβάτι είναι ξαπλωμένος ένας σιχαμερός κόκκινος πτεροδάχτυλος. Ενα επικίνδυνο ερπετό που πρέπει να εξοντωθεί. Πώς εξοντώνουν τον Σατανά;, πανικοβάλλεται. Πώς σκοτώνουν άνθρωπο;

    Τον σκότωσε δεν τον σκότωσε τον Σατανά, γκαζώνει τη μηχανή και αποχωρεί ελεύθερος. Νικητής και τροπαιούχος. Θα τραβήξει για ύπνο και το πρωί θα ξυπνήσει κανονικά. Οπως κανονικά θα ξημερώσει η καινούρια μέρα, η επομένη, οι άλλες που θα ακολουθήσουν. Αφού καμιά μέρα δεν καθυστέρησε ποτέ το φως της από ντροπή για όσα έγιναν τη νύχτα. Δόξα, δόξα...

    Το ίδιο νικητής -για διαφορετικούς ίσως λόγους- αισθάνεται και ο πυγμαίος Οτα.

    Οι δυο τους διεκδικούν το ίδιο θύμα.

    Διαμαντής Αξιώτης

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα: Ιστορικό μυθιστόρημα
Ιστορικό μυθιστόρημα
Η λογοτεχνία και οι άνεμοι της Ιστορίας
Ιστορικό μυθιστόρημα: μια μόνιμη επικαιρότητα
Μύθος σε πλαίσιο ιστορικό
Προβληματισμοί σχετικά με τον όρο «ιστορικό μυθιστόρημα»
Το ιστορικό πρόσωπο ως μυθιστορηματικός χαρακτήρας
Η διαχείριση του κενού
Ο συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας ως μυθιστορηματικό πρόσωπο
Πολιτική σε βάθος χρόνου είναι η Ιστορία
Απόψεις για το ιστορικό μυθιστόρημα
Οι αρχές του νεότερου ιστορικού μυθιστορήματος
Αρχαία αναδρομή
Ιστορικό ή όχι, πάντως μυθιστόρημα
«Με τα μαθηματικά είμαστε σε κάποιο βαθμό εξοικειωμένοι»
Ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά
Κριτική βιβλίου
Παράδοξη ουτοπία
Ονειρικές γυναίκες με ταγέρ
Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ και η διαμάχη για τον ανθρωπισμό και τον ορθό λόγο
Φως πάνω από την αγχόνη
Η ζωή και το έργο του Αγγελου Σικελιανού
Από τις 4:00 στις 6:00
Λουλούδια και τραγούδια
Joe Cocker
Άλλες ειδήσεις
Οι ψυχές των ποιητών