Έντυπη Έκδοση

Μεσήλικοι ρόκερ με εφηβική λύσσα

Στην πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα οι Αυστραλοί AC/DC έκαναν αυτό που χρόνια τούς κρατάει στην κορυφή. Εδωσαν μια κλασική ροκ συναυλία από εκείνες που δεν έχουν ημερομηνία έναρξης ή λήξης

Καθώς το πελώριο μαύρο τρένο του ροκ εν ρολ ερχόταν τρελαμένο κατά πάνω μας σφυρίζοντας, από τα πλάγια της σκηνής ξεπρόβαλλαν μέσα από τα πυροτεχνήματα οι AC/DC.

Ο Μπράιαν με το αιώνιο κασκέτο χωμένο ώς τα αυτιά σαν αφιονισμένος δεκαεξάρης Ο Μπράιαν με το αιώνιο κασκέτο χωμένο ώς τα αυτιά σαν αφιονισμένος δεκαεξάρης Μπροστά ο Μπράιαν κρατώντας το μικρόφωνο με το αιώνιο κασκέτο χωμένο ώς τα αυτιά και πίσω του σαν αφιονισμένος δεκαεξάρης ο Ανγκους, ζωσμένος την κιθάρα πάνω από τη σχολική στολή. Και πίσω, στολισμένη από τις φωτιές της εκτροχιασμενης ατμομηχανής, η ροκ εν ρολ μηχανή. Ο Μάλκολμ με τη δεύτερη κιθάρα, ο ασπρομάλλης μπασίστας Κλιφ και ο Φιλ πίσω από τα τύμπανα με το τσιγάρο να κρέμεται από το στόμα. Ολοι επιβάτες του «rock 'n' roll train» που άνοιξε τη συναυλία χθες το βραδυ στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Με κερατάκια

Το πλήθος των θεατών ήταν έτοιμο με κερατάκια που αναβόσβηναν Το πλήθος των θεατών ήταν έτοιμο με κερατάκια που αναβόσβηναν «Τώρα θα παίξουμε ροκ εν ρολ» και «το πάρτι τώρα αρχίζει», φώναξε ο Ανγκους στο κοινό. Και αυτό ήταν ήδη έτοιμο να τον ακολουθήσει. Σαράντα με σαράντα πέντε χιλιάδες πιστοί των AC/DC, όλων των ηλικιών, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες και νεολαίοι, αλλά και πιτσιρίκια, είχαν πιάσει από νωρίς τις θέσεις τους. Οι περισσότεροι φορούσαν κερατάκια που αναβόσβηναν, το σήμα του συγκροτήματος που οι έξυπνοι μικροπωλητές πουλούσαν έξω από το στάδιο, αλλά και οι ντιζάινερ της τεράστιας σκηνής είχαν στολίσει με αυτά τους πυλώνες.

Εννοείται ότι το πλήθος της αρένας είχε τα πρωτεία στο χοροπηδητό, ήξερε απέξω τα περισσότερα τραγούδια και τα ακολουθούσε φωναχτά. Οσο μπορούσε βέβαια. Γιατί ο κάθιδρος Ανγκους περνούσε σαν δαίμονας από το ένα κομμάτι στο άλλο, σφηνώνοντας μέσα στην σειρά των παλιών «Thunderstruck», «ΤΝΤ», «You Shook Me All Night Long», τα καινούργια όπως το «War Machine». Στα ενδιάμεσα πρόλαβε και να βγάλει ένα ένα τα ρούχα του, σε μια αστεία μίμηση στριπτίζ που τον άφησε γυμνό μέχρι τη μέση.

Πρώτη φορά στην Ελλάδα για τους AC/DC. Και όλοι αναρωτιούνταν πώς θα στέκονταν στη σκηνή αυτοί οι ρόκερ που έχουν περάσει πια τα πενήντα. Πήραν την πιο αποστομωτική απάντηση. Ο Ανγκους δεν έπαιζε κιθάρα σαν κανονικός ρόκερ, όχι, τη βασάνιζε σαν κανονικός ψυχοπαθής. Και οι σύντροφοί του είχαν τη λύσσα και το πάθος πιτσιρικάδων.

Διότι αυτή η παλαβή συμμορία δεν παίζει απλώς και μόνο μουσική για δεκαεφτάχρονα, όπως έλεγε ο Ανγκους. Πάνω στη σκηνή μεταμορφώνεται σε δεκαεφτάχρονα, σε δαιμονικούς εφήβους γεμάτους τεστοστερόνη και δίψα για θόρυβο, που ρίχνονται σε ένα παλιομοδίτικο ροκ εν ρολ. Με όλα τα κλισέ της σκηνής τού χαρντ ροκ, τα ατελείωτα σόλο του Ανγκους, το βραχνό ουρλιαχτό του Μπράιαν, τα άλματα με την κιθάρα και το βάδισμα της πάπιας στον διάδρομο που διαπερνούσε την αρένα.

Εφηβική λύσσα

Οσο για την εικόνα που τους συνοδεύει, δηλαδή όλο αυτό το περίτεχνο σκηνικό, το τρένο και τις πλαστικές κούκλες των σεξ σοπ, τα απειλητικά κανόνια και την επιβλητική καμπάνα, είναι απλώς ένα εντυπωσιακό περιτύλιγμα της μουσικής. Γιατί αυτοί οι μεσήλικοι, που θα 'λεγες ότι θα κατέρρεαν πάνω στη σκηνή, επιστρατεύουν μια εφηβική λύσσα, που ξεπερνάει τα αραιά μαλλιά τους και τα πλαδαρά σώματα. Στρώνουν τη δική τους «Λεωφόρο για την κόλαση», με αγριεμένα σόλο κιθάρας, ογκώδη μπάσα και κάτι ντραμς που περνάνε φωτιά. «For Those About to rock (We Salute you)». Κι εμείς υποκλιθήκαμε. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Ακρόπολη
Η αναστήλωση τελειώνει, καιρός να ξαναρχίσει
Αρχαιότητες
Ο Απόλλων θα σωθεί από τα νερά
Εικαστικά
Σουρεαλισμός, χωρίς μανιφέστο και κίνημα
Θέατρο
Νέοι και μέτοικοι δίνουν χρώμα στους Δελφούς
Κινηματογράφος
Ο Γκοντάρ έπιασε κρυφά στον Πειραιά
Ντοκουμέντα από το Αρχείο του Βασίλη Βασιλικού
Η Παρθένος Μαρία, ο εισαγγελέας και η μπομπίνα
Η μαρτυρία του Χατζιδάκι: σε επιστολή και χαρτοπετσέτα
Συνέντευξη: Εντί Καντούρ
Οι αντιπαραθέσεις ιδεών βουλιάζουν το μυθιστόρημα
Συνέντευξη: Ντι Ντι Μπριτζγουότερ
Στην κρίση οι ακροδεξιοί χαίρονται
Συναυλία AC/DC
Μεσήλικοι ρόκερ με εφηβική λύσσα
Τηλεόραση
Θυσία αγνών ψυχών στον βωμό της τηλεθέασης
Ηρεμα, ήρεμα, δεν είμαι τρομοκράτης...
Το Φεστιβάλ χθες, σήμερα, αύριο
Τα τσοπανόσκυλα