Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Ελεύθερο βήμα

  • Δύο πόλοι και τρίτος ρόλος

    «Πού ανήκεις;» Μεγαλώσαμε με αυτό το ερώτημα να μας κυνηγά σε όλη την πολιτική, την κοινωνική, την επαγγελματική ή και την προσωπική ζωή μας.

    Ενα ερώτημα που ανακλά μια κουλτούρα η οποία αντιλαμβάνεται την επιλογή ως εξάρτηση. Μια κουλτούρα η οποία δεν μας αναγνωρίζει το δικαίωμα της ανεξάρτητης υπόστασης, αλλά εμφανίζει ως αναπόφευκτη ή και αναγκαία, όχι την εθελούσια προσχώρησή μας σε ιδέες, ρεύματα, σχήματα, ομάδες, κόμματα, δόγματα, αλλά την αιχμαλωσία μας σε αυτά.

    Δεν ανήκω, λοιπόν. Επιλέγω! Μετέχω ή απέχω, ασπάζομαι ή εναντιώνομαι, αγωνίζομαι ή παραιτούμαι, ανάλογα με το στίγμα των καιρών, στο πλαίσιο της ατομικής μου αντίληψης και με όρους συνδιαμόρφωσης του σκηνικού στο οποίο αυτοτοποθετούμαι πολιτικά.

    Να μην ακυρωθεί ο δεύτερος

    Στην κρίσιμη αυτή για την παράταξή μας ώρα, έκανα μια διπλή επιλογή. Μεταξύ δύο κατ' εμέ άξιων υποψηφίων, που καθένας τους επιδιώκει να μας οδηγήσει στον ίδιο στόχο αλλά από διαφορετικό δρόμο, θα ψηφίσω τον έναν, με κριτήρια που θα αποφύγω να δημοσιοποιήσω, γιατί δεν θέλω να ακυρώσω τη δεύτερη επιλογή.

    Η επιλογή είναι να μην επηρεάσω την ελεύθερη βούληση μηδέ ενός οπαδού μας, που είχε επίσης να αντιμετωπίσει το κοινό μας δίλημμα.

    Το κοινό μας δημιουργικό δίλημμα. Γιατί χάρη σε πρωτοβουλίες στις οποίες, όπως γνωρίζετε, από τους πρώτους ενεργά και ριψοκίνδυνα συμμετείχα σε ώρες που για πολλούς και ισχυρούς φάνταζαν αδιανόητες ή και ανεπιθύμητες, ανοίξαμε τη διαδικασία εκλογής στη βάση, στον κόσμο, στην κοινωνία. Με την απόφαση αυτή, την οποία προκαλέσαμε και επιβάλαμε, θερμάναμε και ενεργοποιήσαμε την πιο πλατιά κοινωνική συμμετοχή.

    Ο πολίτης δεν είναι πίσω μας, δεν είναι καν δίπλα μας, είναι μπροστά μας. Επέδρασε στην αναμέτρηση αποφασιστικά, το πνεύμα του, οι διαθέσεις του, η πικρία του, η οργή του, η γνώμη του, οι απαιτήσεις του, οι αναμνήσεις του, τα οράματά του καθόρισαν σε μέγιστο βαθμό την πολιτική πλατφόρμα των υποψηφίων και θα αποτελέσουν τη βασική πρώτη ύλη για τη διαμόρφωση της νέας ταυτότητας του χώρου και των συντεταγμένων τις οποίες θα κληθεί να ακολουθήσει ο αρχηγός της νέας εποχής.

    Η αποστολή μας

    Η κοινωνία λοιπόν γράφει τη νέα σελίδα. Και εμείς;

    Εδώ, καθένας επέλεξε την αποστολή του. Υπήρξαν εκείνοι που παραδοσιακά ενταγμένοι σε σφαίρες επιρροής ή συνδεδεμένοι με τις ηγεσίες των πόλων εκατέρωθεν με σχέσεις πολιτικές ή προσωπικές κινήθηκαν, αυτονόητα σχεδόν, στη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

    Υπήρξαν εκείνοι που ταλαντεύθηκαν, και επέλεξαν σημαία, διατεθειμένοι να στηρίξουν την υποψηφιότητα που τους εξέφραζε περισσότερο. Και ο αγώνας άρχισε και εξελίσσεται με ένταση, την ένταση που επιβάλλουν οι αγώνες.

    Θα τραυματίσει η ένταση αυτή τη συνοχή μας; Οχι, αν η διαχείρισή της γίνει με πνεύμα ενωτικό και υπεύθυνο, μέσα στο πλαίσιο που ορίζει η κοινή μας παραταξιακή συνείδηση και η παραταξιακή μας δεοντολογία.

    Τούτο δεν αφορά μόνο τη διαγωγή των διεκδικητών και του στελεχικού τους επιτελείου. Αφορά εξίσου τον κοινωνικό στίβο, στελέχη μεσαίας και κατώτερης βαθμίδας και απλώς πολίτες.

    Γεννήθηκε και υπάρχει ανάγκη διαχείρισης της δυναμικής των ρευμάτων. Γεννήθηκε και υπάρχει ανάγκη δημιουργικής εκτόνωσης των ενεργειακών φορτίων, τόσο στο δρόμο προς την κάλπη όσο και την επόμενη μέρα, όταν στο πεδίο της μάχης θα υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, οι οποίοι μέσα σε χρόνο ταχύ πρέπει να επανεργοποιηθούν κάτω από την ίδια στέγη, σαν ενιαίο στράτευμα, σε μια κοινή μάχη απέναντι στον μοναδικό αυθεντικό αντίπαλό μας.

    Η διαμόρφωση δύο πόλων θέσπισε, δηλαδή, την ανάγκη ενός τρίτου ρόλου, τον οποίο και επέλεξα να επωμιστώ, από τη θέση του ουδέτερου. Δεν είναι θέση εύκολη, αφού είναι έκθετη σε πιέσεις αμφίδρομες. Δεν είναι θέση εύκολη, αφού δεν συνεπάγεται επαίνους και τρόπαια.

    Σε τροχιά νίκης

    Επέλεξα να μείνω εκτός τροπαίων. Επέλεξα τις ίσες αποστάσεις. Δεν μένω, όμως, εκτός του ποταμού. Είμαι παρών, μέσα στη μάχη, όπως πάντοτε. Μένω μακράν των αρχηγών, των αρχηγείων και των σειρήνων, μετέχω ίσος μεταξύ ίσων στο παλλόμενο στράτευμα της βάσης.

    Ο ρόλος αυτός δεν θα τελειώσει αυτή την Κυριακή ή στις 5 Δεκεμβρίου. Καλούμαι και καλούμαστε την επόμενη μέρα να συνεργαστούμε μαχητικά και διεκδικητικά ώστε να συνθέσουμε μια ευρεία συμφωνία αρχών και θέσεων που θα ενώνει τις πλευρές, θα διασφαλίζει την ενότητα πάνω σε μια ιδεολογική και πολιτική ομοιογένεια, θα διευρύνει την παραταξιακή μας χωρητικότητα και θα μας θέσει ξανά σε τροχιά νίκης και δικαίωσης.

    * Ο ΝΙΚΟΣ Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ είναι οικονομολόγος -πολιτειολόγος -θεολόγος. Υπ. διδάκτωρ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου. Εκλέγεται βουλευτής Αχαΐας από το 1989.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
ΠΑΣΟΚ
Το «New Deal» του Γιώργου
Αλλοι σολάρουν, άλλοι φαλτσάρουν
Των Πρασίνων η Σχολή
Φυσικές Καταστροφές
Σωτήρες με τα χακί
Συνέντευξη: Χρήστος Παπουτσής
«Οι βουλευτές δεν είναι άφωνοι»
Γκαλοπ
Στον ντάκο το ΝΑΤΟ
Νέα Δημοκρατία
Πέντε απαντήσεις απ' την κάλπη
Οι εκλογές φέρνουν μπελάδες
Ποσοστά με συντελεστή Ψωμιάδη
Δοκιμασία για ψηφοφόρους και δίκτυα
ΣΥΡΙΖΑ
Επιστροφή Αλαβάνου με αυτοπροσδιορισμούς
Εκλογικός νόμος
Γερμανικό με Καποδίστρια!
Οικολόγοι Πράσινοι
Οικονόμοι εναντίον Οικολόγων
Αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Το ισλάμ μπήκε ανάμεσά τους
Τουρκία
Στην ουρά για... γκιαούρικα
Σύνοδος ΟΑΣΕ
Αυτή, εκείνος και ο Γιώργος
ΠΑΣΟΚ - Ζορμπάς
Απ' το ραντεβού βγήκε ειδύλλιο