Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Πολιτικά παρασκήνια

  • Φοβούνται τον Χάρη

    Στη Ν.Δ. παίρνουν πολύ πιο σοβαρά τις επιπτώσεις από την υπόθεση Τομπούλογλου στην κομματική τους βάση και την κοινή γνώμη, από αυτές της υπόθεσης του Μιχάλη Λιάπη. Υποστηρίζουν ότι ο... ανόητος -όπως οι ίδιοι τον χαρακτηρίζουν- τρόπος με τον οποίο ο πρώην υπουργός και γόνος της πολιτικής οικογένειας Καραμανλή χειρίστηκε την υπόθεσή του βαραίνει περισσότερο τον ίδιο και λιγότερο το κόμμα.

    Στον αντίποδα, θεωρούν ότι η υπόθεση Τομπούλογλου θα τους στοιχίσει περισσότερο. Πρώτον, διότι ενισχύει την άποψη της κοινής γνώμης ότι η επιλογή των προσώπων για την κρατική διοίκηση γίνεται με τη λογική των «ημετέρων» και χωρίς αξιοκρατία και, δεύτερον, ο Χάρης Τομπούλογλου είναι ταυτισμένος στη βάση και την κοινή γνώμη στην κρίσιμη περιφέρεια της Β' Αθηνών με το μεσαίο στελεχικό δυναμικό της Ν.Δ. Αυτός είναι και ο λόγος που το Μαξίμου έχει δώσει ήδη εντολή να ψαχτούν πιθανοί νέοι «Τομπούλογλου» πριν οι υποθέσεις τους φτάσουν στις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα και τα κανάλια.

  • Ποια είναι τα «μαξιλάρια»;

    Μετά τη διαγραφή Πολύδωρα -και την απουσία του Απ. Κακλαμάνη στην ψηφοφορία για τον ενιαίο φόρο ακινήτων- η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει την άμεση επανεμφάνιση σεναρίων περί πρόωρων εκλογών.

    Η γραμμή ξεκίνησε με επιχειρήματα όπως «με 153 η κυβερνητική πλειοψηφία είναι πιο συμπαγής, γιατί η ευθύνη των βουλευτών γίνεται μεγαλύτερη», συνεχίστηκε με φράσεις του τύπου «ακόμα και αν υπάρξουν και άλλες απώλειες ο 151ος δεν ρίχνει μία ολόκληρη κυβέρνηση» και κατέληξε με τον ισχυρισμό ότι αν η κυβέρνηση βρεθεί στην ανάγκη, τότε θα βρει στήριξη από βουλευτές εκτός Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, τα λεγόμενα «μαξιλάρια». Ο κ. Κουκουλόπουλος μάλιστα από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ είπε σε μία ραδιοφωνική του συνέντευξη ότι γνωρίζει τουλάχιστον είκοσι βουλευτές που δεν θέλουν να γίνουν πρόωρες εκλογές, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δυνητικά θα στήριζαν την πλειοψηφία αν έβλεπαν ότι επρόκειτο να καταρρεύσει. Το ερώτημα είναι ποια είναι και πού βρίσκονται αυτά τα «μαξιλάρια»; Στην ομάδα των ανεξαρτήτων το κλίμα έχει βαρύνει πολύ τελευταίως για τη συγκυβέρνηση και τις επιλογές της, η ΔΗΜΑΡ έχει αποφασίσει να κινηθεί αντιπολιτευτικά μέχρι τις εκλογές, στους ΑΝΕΛ ουδείς, τουλάχιστον στα λόγια, αφήνει περιθώριο στήριξης μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων, οπότε πού είναι τα «μαξιλάρια»;

  • Τελευταία ευκαιρία

    Δεν συμφωνούν όλοι στο ΠΑΣΟΚ με το στόχο της εξάντλησης της τετραετίας από την κυβέρνηση. Αφού το Μνημόνιο θα τελειώσει την άνοιξη, λένε, τότε ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να συνεχίσει να συνεργάζεται με τη Ν.Δ. μέχρι το τέλος της τετραετίας;

    Είναι οι ίδιοι, κυρίως από την πλευρά των «παπανδρεϊκών», που αντιδρούσαν και αντιδρούν με την απόφαση Βενιζέλου να συνεχίσει να συγκυβερνά με τη Ν.Δ. μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση τον περασμένο Ιούνιο. Το επιχείρημα αυτό ακούστηκε από κάποιους στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, θα ακουστεί δυνατότερα τις επόμενες ημέρες.

    Ωστόσο, πίσω από αυτό και πέραν των εσωκομματικών επιδιώξεων, κρύβεται κάτι άλλο. Ολοι γνωρίζουν ότι τα περί τέλους του Μνημονίου την άνοιξη μόνο τυπική αξία έχουν και πως επί της ουσίας το δημοσιονομικό πρόγραμμα της λιτότητας, η συνταγή του Μνημονίου δηλαδή, θα συνεχιστεί και μετά. Και θεωρούν ότι η τελευταία ευκαιρία που έχει το ΠΑΣΟΚ είναι να βρει τρόπο να πάρει αποστάσεις από τη Ν.Δ. και την κυβέρνηση την άνοιξη που το Μνημόνιο θα τελειώσει στα... λόγια. Δηλαδή, πριν ή μετά τις ευρωεκλογές;

  • Μέχρι το κόκαλο

    Η απολογία του Αντώνη Κάντα έχει προκαλέσει πραγματικό πανικό σε πολιτικό και επιχειρηματικό επίπεδο, καθώς έδωσε 17 ονόματα και περιγραφές θολών συνδιαλλαγών στο ημίφως για το σκάνδαλο των εξοπλιστικών προγραμμάτων και τις μίζες από συνολικά δώδεκα εξοπλιστικά προγράμματα.

    Οι αποκαλύψεις, όμως, του άλλοτε ισχυρού άνδρα των εξοπλιστικών δεν προκαλούν καμία έκπληξη στους πολίτες, στη συνείδηση των οποίων η σπέκουλα της πολιτικής με οικονομικά συμφέροντα και δεδομένη είναι και αυτονόητη. Αλλο περιμένει η γονατισμένη κοινωνία. Να προχωρήσει σε βάθος η δικαστική έρευνα και να αποδοθούν ευθύνες παντού, διότι έχει συνηθίσει να βλέπει μερικούς μόνον αποδιοπομπαίους να τιμωρούνται και οι πραγματικά ισχυροί, οι ιθύνοντες νόες, να παραμένουν στο απυρόβλητο της ατιμωρησίας. Με άλλα λόγια να φθάσει, επιτέλους, το μαχαίρι στο κόκαλο.

  • Γητευτής νοικοκυραίων

    Αν και άργησα, κατάλαβα την αιτία που η «σκληρή γραμμή» του υπουργού Υγείας βρίσκει τέτοια ανταπόκριση στους (δεξιούς) νοικοκυραίους, όσους τέλος πάντων εμπίπτουν ακόμα σε αυτή την κατηγορία...

    Ηταν τέτοιο το πάρτι στην Υγεία τα προηγούμενα χρόνια, ώστε η οποιαδήποτε «μεταρρύθμιση» θεωρείται καλύτερη από το υπάρχον καθεστώς. Μάταια προσπαθεί κανείς να πείσει αυτούς τους συνομιλητές του για την ανθρωπιστική καταστροφή που ζούμε και τα ακόμα χειρότερα που έρχονται. Δυστυχώς, ο χρόνος είναι με το μέρος του κ. Γεωργιάδη. Οταν θα έρθει η ώρα που θα μετράμε θύματα σε μαζική κλίμακα από τις ανθυγιεινές μνημονιακές ρυθμίσεις, ο υπουργός θα αποτελεί προ πολλού παρελθόν...

  • Γερμανικό σύνδρομο

    Η Ανγκελα Μέρκελ επιβεβαιώνει διαρκώς όσους στην Ευρώπη και πέραν αυτής υποστηρίζουν ότι οι άκαμπτες θέσεις σε βαθμό αδιαλλαξίας που εκφράζει υπαγορεύονται σε μεγάλο βαθμό από τα δύσκολα προσωπικά της βιώματα ως Ανατολικογερμανίδας και από το γερμανικό σύνδρομο του άγχους για την ήττα. «Μεγάλωσα σε ένα κράτος που είχε την τύχη να βρεθεί δίπλα στη Δυτική Γερμανία για να τη βοηθήσει.

    Αλλά κανένας δεν θα κάνει το ίδιο για την Ευρώπη», δήλωσε πριν προχωρήσει στην αποκάλυψη πως «εάν η Ελλάδα έπρεπε να βγει από την Ευρωζώνη, θα εγκαταλείπαμε όλοι την Ευρωζώνη στη συνέχεια». Ακόμη και η αναφορά της Γερμανίδας καγκελαρίου στο βιβλίο «Οι υπνοβάτες» του Κρίστοφερ Κλαρκ, το οποίο αναφέρεται στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, επιβεβαιώνει το σχετικό άγχος που τη διακατέχει: «Απέτυχαν όλοι και αυτό οδήγησε στον πόλεμο», σχολίασε για το βιβλίο του Κλαρκ.

  • Η κρυφή ατζέντα της ελληνικής προεδρίας

    Σύσκεψη για την ελληνική προεδρία της Ε.Ε., που τυπικά ξεκινά την 1η/1/2014, είχε την Παρασκευή το απόγευμα ο Α. Σαμαράς στο Μαξίμου. Τη στιγμή που η κυβέρνηση ποντάρει στην προεδρία για βελτίωση του κλίματος και της θέσης της, έρχονται σημαντικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν για την ατζέντα της προεδρίας.

     Μέχρι στιγμής, πέραν των εθνικών προτεραιοτήτων όπως δημοσίως έχουν τεθεί από τον ίδιο τον Ελληνα πρωθυπουργό, όπως η πολιτική της μετανάστευσης ή η θαλάσσια πολιτική, για τις άλλες προτεραιότητες δεν έχει γίνει και πολλή συζήτηση. Υπάρχουν όμως πληροφορίες που αναφέρουν ότι Βερολίνο και Βρυξέλλες έχουν ήδη μέσω του συμβουλίου κορυφής αναθέσει στην ελληνική προεδρία της Ε.Ε., αλλά και στην ιταλική που ακολουθεί, κρίσιμα ζητήματα, όπως την οριστική διαμόρφωση του σχεδίου της τραπεζικής ενοποίησης, αλλά και την προώθηση των λεγόμενων «μεταρρυθμίσεων» που επί της ουσίας αφορούν νέες αποφάσεις για την αγορά εργασίας (περαιτέρω απορρύθμιση, κινητικότητα κ.λπ.), για τη φορολογία, για την παράταση του επαγγελματικού βίου, τη σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα κ.ο.κ. Πότε θα μιλήσει για αυτά η ελληνική κυβέρνηση;

  • Φωτοπαρασκήνιο

    Ο αιθαλο-πνιγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Διαφθορά
Η συμμορία... Κάντα όλα
«Δεν θυμάμαι ακριβώς πόσα μου είχαν δώσει»
«Ψέματα στη σφαίρα της φαντασίας»
Κυβέρνηση
Το μεγάλο στοίχημα των διπλών (ή... τριπλών) εκλογών
2014... αγκάθια για την κυβέρνηση
ΣΥΡΙΖΑ
Με το άρωμα της πρωτιάς, φουλ για την εξουσία
Συνεντεύξεις
«Το διπλό νόμισμα θα αναβάλει την έξοδό σας από το ευρώ»
Κυπριακό
Τουρκικά παζάρια για το κοινό ανακοινωθέν
ΠΑΣΟΚ
Μονόδρομος η σύμπραξη με τους «58»