Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Σημείο συνάντησης με τον Παύλο Μεθενίτη

  • Πάει ο παλιός ο χρόνος

    ΣΕ ΔΥΟ μέρες η Γη μας, τρέχοντας αφηνιασμένη στο Σύμπαν με ταχύτητα 108.000 χιλιομέτρων την ώρα, θα ολοκληρώσει την περιστροφή της γύρω από τον Ηλιο κι εμείς θα γιορτάσουμε το νέο χρόνο, το 2014, ελπίζοντας πως η καινούργια περιστροφή του πλανήτη μας θα είναι πιο γουρλίδικη από την προηγούμενη.

    Από τις στάχτες των προσδοκιών μας του 2013, θα γεννηθεί πανηγυρικά ο φοίνικας των ελπίδων μας του '14, αλλά η Γη δεν θα σταματήσει για να συμμετάσχει στους εορτασμούς. Θα συνεχίσει να περιστρέφεται σαν σβούρα γύρω από τον εαυτό της με ταχύτητα 1.600 χιλιομέτρων την ώρα, δίνοντάς μας την ψευδαίσθηση της ακινησίας. Μια ψευδαίσθηση που προστίθεται στις υπόλοιπες που μας επιτρέπουν να ελπίζουμε, ώστε να συνεχίσουμε να ζούμε. Μία από αυτές τις βολικές ψευδαισθήσεις είναι ότι γνωρίζουμε τι είναι Χρόνος κι ακόμα περισσότερο, πως είμαστε σε θέση να τον ελέγξουμε. Τι είναι ο Χρόνος; Ας δούμε τι λέει ο Αλβέρτος Αϊνστάιν: «Ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι ανθρώπινη ανακάλυψη κι εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες», είχε δηλώσει ο Γερμανός φυσικός. Χρησιμεύει και σε κάτι άλλο, σύμφωνα με έναν άλλο φυσικό, τον Τζον Γουίλερ: «Ο Χρόνος είναι αυτό που εμποδίζει τα πάντα να συμβούν ταυτοχρόνως». Στο Ταλμούδ, τη συλλογή εβραϊκών κειμένων, αναφέρεται πως «πλανιόμαστε όταν λέμε ότι ο καιρός περνάει. Ο καιρός στέκεται, εμείς περνάμε». Δεν ξέρουμε τι είναι ακριβώς ο χρόνος, αλλά βιώνουμε τις συνέπειές του. Πληρώνουμε τη σοφία μας με ρυτίδες. Διδασκόμαστε από το πέρασμα του; Μπορεί, αλλά όπως είχε πει ο Γάλλος συνθέτης Εκτόρ Μπερλιόζ: «Ο χρόνος είναι μεγάλος δάσκαλος, λένε. Το κακό είναι ότι σκοτώνει τους μαθητές του». Και μέχρι να σβήσει και το τελευταίο καβαφικό κεράκι των ημερών μας, τι κάνουμε με το χρόνο που μας δόθηκε;

    ΕΧΟΥΜΕ καιρό να διορθώσουμε τα λάθη μας, να βρούμε την ευτυχία, ή να πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας; Κάποιος ανώνυμος είχε πει, χαριτολογώντας: «Υπάρχει πάντα αρκετός χρόνος, αλλά λιγότερος από χθες». Ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς είναι σκληρός, δεν χαρίζεται: «Χρόνια που πέσαν πάνω μας, σαν προβολείς./ Μας τουφεκίζουν έναν έναν/σαστισμένους λαγούς». Ενώ ο Τίτος Πατρίκιος μας προσφέρει την κατακλείδα: «Κι αν γυρίζει ο χρόνος πίσω στην αρχή/όπως γυρίζει πίσω μια βιντεοκασέτα/το ίδιο αδέξια, με την ίδια ταραχή/τα ίδια θα κάναμε, άσ' τα και γάμησέ τα». Οσο για μένα, θα συμφωνήσω με τον Αμερικανό ηθοποιό Στίβεν Ράιτ: «Σκοπεύω να ζήσω για πάντα και, μέχρι στιγμής, τα καταφέρνω».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Είμαστε όλοι Αμλετ...
«Ζοφερό το μέλλον των ΔΗΠΕΘΕ, όπως της πατρίδας μας»
Αφιέρωμα
Ημερολόγια μουσικής
Σινεμά
Σινεμά
Πήγα Cinema
Βιβλίο
Υπάρχει και δίκαιη βία
Μουσική
Μουσική
Παραμύθια
Το παραμυθί του Οδυσσέα