Έντυπη Έκδοση

Το μουσείο της επανάστασης είναι γιαπί...

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να είναι ένα ακόμα από αυτά τα εμβληματικά γιαπιά που «κοσμούν» από άκρη σε άκρη το ελληνικό τοπίο.

Η πινακίδα όμως «Μουσείο της Επανάστασης» μας πάει κάπου αλλού, λίγο πιο κοντά μέχρι το Βελιγράδι, λίγο πιο μακριά μέχρι την Αυστρία. Ας το κάνουμε πιο ξεκάθαρο. Πρόκειται για μια αρχιτεκτονική-εικαστική εγκατάσταση του αυστριακού καλλιτέχνη (με σλαβικές ρίζες) Μάρκο Λούλιτς δίπλα στο υπό έγερση μουσείο «20ό σπίτι» στη Βιέννη, που αναμένεται να ανοίξει τις πύλες του τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Αφορμή για την εγκατάσταση του Λούλιτς υπήρξε ένα μνημειώδες γιαπί, το Μουσείο της Επανάστασης στο Βελιγράδι, που σχεδιάστηκε το 1961 από τον κροάτη αρχιτέκτονα Βεντσεσλάβ Ρίχτερ, ο οποίος μεταξύ άλλων είχε κάνει και το γιουγκοσλαβικό περίπτερο για τη Διεθνή Εκθεση των Βρυξελλών το 1958. Το εν λόγω μουσείο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, χτίστηκαν μόνο ο σκελετός και η οροφή του, ενώ έμελλε να γίνει το απολίθωμα μιας ολόκληρης εποχής και μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας. Σήμερα στέκεται ερειπωμένο και χορταριασμένο σε ένα από τα μεγάλα πάρκα του Βελιγραδίου.

Ο 39χρονος καλλιτέχνης συνήθως ενσωματώνει στη δουλειά γνωστά αρχιτεκτονικά μνημεία και δημόσιους χώρους, ενώ ασχολείται με τη στρεβλωμένη πρόσληψη του μοντερνισμού στην Ανατολική και Δυτική Ευρώπη. Οι παγιωμένες ιδέες σε πολιτιστικά, κοινωνικά και πολιτικά θέματα παίρνουν με τις κατασκευές του διαφορετικό νόημα.

Ετσι και το «Μουσείο της Επανάστασης», που δημιούργησε, έχει διττό προσανατολισμό. Από τη μια γίνεται ένα μνημείο για τα όνειρα και τις επαναστάσεις που ξεφτίζουν, «πως τα μανιφέστα για μια καινούρια αυγή μετατρέπονται σε σύμβολα παρακμής», όπως το θέτει ο ίδιος. Από την άλλη επιδιώκει να κεντρίσει τους επισκέπτες να σκεφτούν για τη σημασία και τις κατευθύνσεις των μουσείων στον 21ο αιώνα. «Τι προσδοκούν από αυτά τα ιδρύματα και ποιος είναι ο ρόλος τους μέσα στην κοινωνία».

Οχι μόνο τα έργα αλλά και τα κείμενα που ο Λούλιτς έχει γράψει τα τελευταία χρόνια έχουν σχέση με τις «ουτοπίες». Γι' αυτόν η «επανάσταση» είναι μια «συναισθηματική, ουτοπική αντίληψη» που μπορεί και πρέπει να ερμηνεύεται από τον καθένα με προσωπικό τρόπο.

Το νέο μουσείο «20ό σπίτι» στη Βιέννη βασίζεται στο περίπτερο που σχεδίασε ο Καρλ Σβάντσερ το 1958 για τη Διεθνή Εκθεση των Βρυξελλών και αποτελεί ξεχωριστό δείγμα αυστριακού μεταπολεμικού μοντερνισμού. Για πολλά χρόνια φιλοξένησε την αυστριακή τέχνη από το 1945 ώς τις μέρες μας. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισης και επέκτασης θα συνεργαστεί με το Μουσείο Μπελβεντέρε για να ανοίξει διάλογο με τα διεθνή καλλιτεχνικά ρεύματα. Στα σχέδια είναι η παρουσίαση εκθέσεων που παρουσιάζουν τις σύγχρονες εικαστικές τάσεις αλλά και την αυστριακή πρωτοπορία του 20ού αιώνα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Αρχιτεκτονική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Τσόμσκι και Σμυρναίικα
Ο τελευταίος των ρομαντικών
Αφιέρωμα: Οικονομική κρίση και Τέχνες
Επάγγελμα καλλιτέχνης: ζήσε Μάη μου
Συγγραφέας; Ναι, αλλά μόνο για χόμπι
Τους ρίχνουν στο φιλότιμο
«Σύνταξη θα πάρουμε στα ογδόντα»
Η ανέχεια επί της οθόνης
Μελανά χρώματα...
Βιβλίο
Η Αθήνα επί χάρτου
Κινηματογράφος
Οχι πια σεξ. Μόνο καλοί ρόλοι
Λογοτεχνία
«Αρνούμαι την πολυτέλεια της απόγνωσης»
Υπάρχει ελπίδα
Αυτοκριτική μιας χώρας
Εικαστικά
Ο Μιρό υψώνει πλακάτ
Αρχιτεκτονική
Το μουσείο της επανάστασης είναι γιαπί...
Αρχαία μνημεία - Σύγχρονη μόλυνση
Ο πολιτισμός στα σκουπίδια