Έντυπη Έκδοση

Το αυθαίρετο είναι θεσμός

Η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη μπορεί να είπε το αυτονόητο: Οτι δεν πρόκειται να καλύψει με πολεοδομικό και περιβαλλοντικό μανδύα μια ρύθμιση που έχει μόνο εισπρακτική λογική.

Πόσοι την άκουσαν; Ανεξάρτητα από το ποια θα είναι τελικώς η έκβαση στην υπόθεση των αυθαιρέτων, το ζήτημα είναι ευρύτερο.

Υπό αυτήν ακριβώς τη λογική, του αυθαιρέτου, λειτουργεί η χώρα. Χτίζω κάτι σήμερα, προσθέτω ένα δώμα, κάνω μια πρόχειρη κατασκευή και τ' αφήνω όλα στον επόμενο. Χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς χάραξη πολιτικής. Χωρίς όραμα. Χωρίς, έστω, στοιχειώδη διαχείριση.

Οι πειραματισμοί στην παιδεία και οι αλλεπάλληλες αλλαγές σε εξεταστικά συστήματα έχουν αναγάγει σε κυρίαρχη την παραπαιδεία. Μια βαριά βιομηχανία φροντιστηρίων, που πλέον ξεκινούν από το δημοτικό και υπερβαίνουν το πανεπιστήμιο. Ενισχυτική εκπαίδευση παρέχεται μέχρι και για εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ.

Στην υγεία δαπανώνται τεράστια κονδύλια, χωρίς ωστόσο ο πολίτης να απολαμβάνει ανάλογες υπηρεσίες. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι το φακελάκι εξακολουθεί να είναι προαπαιτούμενο για την περίθαλψη του πολίτη σε δημόσιο νοσοκομείο.

Στη φορολογία έχει οικοδομηθεί ένα πλαίσιο κανόνων που παραπέμπει σε λαβύρινθο, υποθάλποντας ουσιαστικά τη συναλλαγή και την παρανομία. Συντηρείται ταυτόχρονα ένας ολόκληρος κλάδος φοροτεχνικών, αφού ακόμη και απλά θέματα δεν είναι σε θέση να τα διεκπεραιώσει μόνος του ο πολίτης.

Η συστηματική παραβίαση των νόμων από το κράτος και η πολυνομία συντηρούν τη βιομηχανία των δικηγόρων. Το κράτος παρανομεί εις γνώσιν του και ο πολίτης καλείται να βρει το δίκιο του έπειτα από χρόνια, στα δικαστήρια. Κι όποιος αντέξει...

Η περίφημη Επιτροπή Ανταγωνισμού δείχνει ανήμπορη να ρυθμίσει την αγορά, που μοιάζει να έχει αφεθεί ως λάφυρο στα χέρια όσων την ελέγχουν.

Στο όνομα της εθνικής άμυνας συντηρούνται εκατοντάδες άχρηστα στρατόπεδα με πρόσχημα την τοπική οικονομική στήριξη. Είναι δε αμφίβολο εάν θα μάθουμε κάποτε πόσα πανάκριβα οπλικά συστήματα αγοράσαμε στο όνομα θολών πολιτικών ανταλλαγμάτων.

Βεβαίως, κατεστημένες νοοτροπίες και πρακτικές δεν αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Ούτε θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο ενός άλλου μνημονίου. Για να γυρίσει ο τροχός, θέλει δουλειά πολλή...

Θυμηθείτε μόνο μια εικόνα: του Γ. Παπανδρέου, όταν τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του πήγε μαζί με την υπουργό Περιβάλλοντος στην παραλιακή για να γκρεμίσουν κάτι εγκαταλελειμμένες παράγκες. Εάν απαιτείται να βρίσκεται επιτόπου ο πρωθυπουργός για να γίνει το αυτονόητο, τότε εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι δεν έχουμε και πολλά να περιμένουμε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Δήγματα γραφής
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Βραχυκυκλωμένη η κυβέρνηση
Το κυβερνητικό όχημα... ρετάρει
Πέφτουν σε λάθη, κάτι έχουν πάθει
Τα τρία μέτωπα της Τίνας
Αλλαγές στο μακροπρόθεσμο σχέδιο
Ενας οδικός χάρτης με αδιέξοδα
Κινούμενη άμμος το έλλειμμα
Επτά SOS για το ECOFIN
Ενας χρόνος μνημόνιο
Εμείς, αυτοί και τα ελλείμματα
Κάθε πορτοφόλι και καημός
Φαύλος κύκλος μέτρων και ύφεσης
Απολύσεις και ανασφάλεια
Το δώρο έγινε... άδωρο
«Κούρεμα» με την... ψιλή
Υποπτοι φοροδιαφυγής
Τα νέα πρόσωπα στη ζωή μας
Υποβρύχια
Παραπέμπεται μεν, αλλά...
Συνέντευξη: Φίλιππος Σαχινίδης
«Λάθος συζήτηση σε λάθος ώρα άνοιξαν Σημίτης-Βάσω»
Νέα Δημοκρατία
Εμφύλιος για μια δήλωση
Εκλογή μουφτήδων
Ισλαμικός νόμος και με το... νόμο
Συνδικαλιστές ΓΕΝΟΠ
Ετοιμοι για το «αντάρτικο»