Έντυπη Έκδοση

Στα μισά του δρόμου

Μια εταιρεία που σκορπάει τον τρόμο παρακολουθώντας τη ζωή των στελεχών της, σ' ένα μυθιστόρημα το οποίο μένει κατά ανεξήγητο τρόπο στα μισά του δρόμου. Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης «Αστοχία υλικού».

Περίπλοκες και συχνά ακατανόητες ίντριγκες, παρατεταμένες συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, καθ' ολοκληρίαν έλλειψη εμπιστοσύνης, πρόσωπα πρόθυμα να κάνουν τα πάντα και χωρίς τον παραμικρό ηθικό περιορισμό: αυτό είναι το κλίμα το οποίο φιλοτεχνεί ο Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης (γεννημένος το 1970 στα Γιαννιτσά), στην «Αστοχία υλικού», το δεύτερο κατά σειρά μυθιστόρημά του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» (προηγήθηκε το «Παραμύθι του ύπνου», 2008, ενώ το έργο του συμπληρώνουν μια συλλογή διηγημάτων και μια νουβέλα).

Πρωταγωνιστής στην «Αστοχία υλικού» είναι ο καλοζωισμένος υπάλληλος μιας εταιρείας γενετικά τροποποιημένων τροφίμων. Με ικανοποιητική αμοιβή, ιδιόκτητη μονοκατοικία και εξασφαλισμένη θέση, ο ήρωας του Χατζημωυσιάδη είναι έτοιμος για έναν ανέφελο και ανθόσπαρτο βίο, ο οποίος, ωστόσο, δεν θα του δοθεί ποτέ γιατί φοβάται συνεχώς και παντού τα πάντα: φοβάται τα κείμενα τα οποία διορθώνει στην εταιρεία, φοβάται τον εσωτερικό κανονισμό της επιχείρησης, που ρυθμίζει την προσωπική ζωή των εργαζομένων, φοβάται τον προϊστάμενό του, που αυθαιρετεί κατά τον πλέον αδίστακτο τρόπο, φοβάται τον ανήσυχο χαρακτήρα της γυναίκας του, που μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνος για το επαγγελματικό του μέλλον, φοβάται τα παιδικά του χρόνια, που έχουν σφραγιστεί από έναν αδόκητο θάνατο, φοβάται την παρούσα πραγματικότητα, την οποία αρνείται να παραδεχτεί, ανατρέποντας με έναν σχεδόν ψυχωτικό τρόπο τα λογικά της δεδομένα.

Τοποθετώντας τη δράση του σ' ένα καθαρώς καφκικό τοπίο, που περισφίγγει τον ψυχισμό και τη συνείδηση του πρωταγωνιστή του τόσο ως εξωτερικό περιβάλλον (ο χώρος της εταιρείας ροκανίζει καθημερινά την ύπαρξή του) όσο και ως εσωτερική εικονογραφία (η οδυνηρή αίσθηση μιας αιώνιας ατομικής φυλακής), ο Χατζημωυσιάδης θέλει να γράψει ένα μυθιστόρημα για την κοινωνία των διευθυντών και το ανελέητο παιχνίδι της εξουσίας το οποίο στήνεται γύρω από την υπόσχεση της καριέρας και της ευζωίας.

Η «Αστοχία υλικού» βασίζεται σε μιαν ιδέα από την οποία θα μπορούσε να προκύψουν θαύματα, αντί τούτου, όμως, ο συγγραφέας παγιδεύεται σε μιαν αργή και ακατανόητα ανεξέλικτη δράση, που εξαντλεί πολύ γρήγορα την όποια αρχική δυναμική της, είτε ξεπέφτοντας σε διάφορες μηχανικές καταστάσεις είτε φορτώνοντας τους ήρωες με μιαν ενοχλητικά προβλέψιμη συμπεριφορά. Το καλύτερο στοιχείο του βιβλίου είναι η αδήλωτη επί μεγάλο διάστημα παράνοια του πρωτοπρόσωπου αφηγητή - κι αυτή, ωστόσο, μένει χωρίς περαιτέρω αξιοποίηση μετά την αποκάλυψή της. Ενα μυθιστόρημα που μοιάζει εγκαταλελειμμένο στα μισά του δρόμου.

Μουλαράδες επί χούντας

Ενας ηθοποιός κι ένας φιλόλογος, ταγμένοι αμφότεροι στις ιδέες της αριστεράς, τις οποίες έχουν πληρώσει πανάκριβα και οι γονείς τους, συναντιούνται τον χειμώνα του 1968, έναν σχεδόν χρόνο μετά την επιβολή του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών, στο Τάγμα Ορεινών Μεταφορών του Κολινδρού, στη Βόρεια Ελλάδα, όπου έχουν μετατεθεί ως μουλαράδες προκειμένου να περιοριστεί ο μέγας κίνδυνος τον οποίο αντιπροσωπεύουν για το χουντικό κράτος.

Αυτή είναι η ιστορία την οποία ξετυλίγει ο Γιάννης Ατζακάς στο τρίτο πεζογραφικό του βιβλίο, που κυκλοφορεί με τίτλο «Κάτω από τις οπλές» από τις εκδόσεις «Αγρα». Στα «Διπλωμένα φτερά» (2007) και στον «Θολό βυθό» (2008), ο Ατζακάς διηγήθηκε με ευαισθησία και μετριοπάθεια τις τύχες ενός παιδιού πολιτικού εξορίστου στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Τώρα καταπιάνεται με τον σωματικό και ψυχικό βασανισμό της νεότερης γενιάς αριστερών (το παιδί στην ενηλικίωσή του) κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Από το βιβλίο δεν λείπουν κάποιες καλές στιγμές, οι οποίες έχουν να κάνουν κυρίως με την απεικόνιση της νοοτροπίας των χουντικών αξιωματικών, αλλά στο σύνολο της δουλειάς του ο Ατζακάς δεν αποφεύγει τους σχοινοτενείς διαλόγους, την παλιλλογία και τον αισθηματολογικό λυρισμό, που αδυνατίζουν τη γραφή του και καθηλώνουν τους χαρακτήρες του σε μια σχηματική και, ατυχώς, φανερά άνευρη ψυχολογία.

Νέες εκδόσεις

«Μπόρχες, Σάμπατο: Διάλογοι»

Πρόλογος και καταγραφή: Ορλάντο Μπαρόνε.

Μετάφραση: Δήμητρα Παπαβασιλείου.

Εκδόσεις «Printa».

Από τη λογοτεχνία και την τέχνη της συγγραφής μέχρι το όνειρο, τη φαντασία, την τρέλα, τη γλώσσα, και τη μετάφραση. Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες και ο Ερνέστο Σάμπατο, τα δυο ιερά τέρατα της Αργεντινής, συζητούν χωρίς πρόγραμμα, στήνοντας έναν πλατωνικού τύπου διάλογο.

«Το κρασί του Ντάρμου»

ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΥΡΚΙΝΤΑΝΟΣ

Ιστορικό μυθιστόρημα.

Εκδόσεις «Βιβλιόραμα».

Ο τελευταίος χρόνος του Εμφυλίου στην Πελοπόννησο, στην περιοχή της Κυνουρίας, όπου και ένα από τα σκληρότερα σκηνικά της σύγκρουσης ανάμεσα στις δυο παρατάξεις. Το βιβλίο αντλεί το υλικό του από τις περιπέτειες ενός πραγματικού προσώπου.

«Ο Περατικός»

Μ. Β. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

Μυθιστόρημα.

Βιβλιοπωλείον της «Εστίας».

Η ιστορία του νεαρού Δημήτρη, που ως εξόριστος της Κύπρου αναζητεί καταφύγιο στη Γαλλία, ζώντας από το Παρίσι τον πόλεμο της Αλγερίας, την άνοδο του στρατηγού Ντε Γκολ στην εξουσία και την επιβολή της ελληνικής χούντας.

«Ταξίδι στην αιωνιότητα.

Μια ιστορία φαντασιακής πραγματικότητας»

ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΡΖΗΣ

Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη.

Μια περιήγηση στο υπερπέραν που θα αποκαλύψει πως ο Αδης δεν είναι πολύ διαφορετικός από τον κόσμο των ζωντανών και ότι οι άνθρωποι δεν θα πάψουν να βασανίζονται παντού και πάντοτε από τα ίδια προβλήματα. Ενα κεφάτο σχόλιο της καθημερινότητας.

«1089. Ενα μαγικό ταξίδι στον κόσμο των μαθηματικών»

DAVID ACHESON:

Μετάφραση: Νικόλας Πρωτονοτάριος.

Εκδόσεις «Οκτώ».

Ξενάγηση στο σύμπαν των μαθηματικών με οδηγό έναν επιστήμονα, ο οποίος έχει την υπομονή να προσφέρει και στον πιο αδαή τα κλειδιά που θα τον βοηθήσουν να κατανοήσει το μυστήριο και την κρυμμένη γοητεία μιας δύστροπης επιστήμης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Τυπογραφείο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Α. Γουιρασεθακούλ
«Καλύτερα στη ζούγκλα»
Κινηματογράφος
Η ταινία που αγάπησα
Χορός
Ενα βήμα πίσω, δύο μπρος
Θέατρο
Περιοδεία με τους κλασικούς
Μουσική
Ροκ, φλαμένκο και πολιτική
Μια βραδιά με τη Ριάνα
«Ας χορέψουμε τουλάχιστον»
Ολα τα λεφτά στην πίστα...
Play it again Charles!
Το Τροχόσπιτο του Φεστιβάλ Αθηνών
Βαριετέ στο Τροχόσπιτο
Εικαστικά
Ζωγραφίζοντας τη βία
Η ποιήτρια και ο χίπι
Εθνικός Κήπος
Στο βάθος γλυπτά
Διδακτορικό για το «Mall»
Ησυχία, τάξη, κατανάλωση
Συνέντευξη: Δημήτρης Νόλλας
«Η τηλεόραση; Μια φάκα για μικρόνοες»
Βιβλίο
Αμείλικτο προσκύνημα
Ανατομία ενός εγκλήματος