Έντυπη Έκδοση

Βιομηχανία θανάτου

Το καναδέζικο ντοκιμαντέρ «Τουρίστας αυτοκτονίας» διηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που επιθυμεί διακαώς να αυτοκτονήσει. Και ταξιδεύει μέχρι τη Ζυρίχη απευθυνόμενος στους μοναδικούς που μπορούν να δώσουν -νόμιμο- τέλος στη ζωή του. Ομως η ταινία εξελίσσεται σε υπαρξιακό θρίλερ για γερά νεύρα:

Το ζευγάρι των ομογενών από τον Καναδά που τους αρνήθηκαν την υποβοηθούμενη διπλή αυτοκτονία και, κάτω, ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Τζον Ζαρίτσκι. Το ζευγάρι των ομογενών από τον Καναδά που τους αρνήθηκαν την υποβοηθούμενη διπλή αυτοκτονία και, κάτω, ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Τζον Ζαρίτσκι. η κάμερα είναι παρούσα ακόμα και τη στιγμή που ο «τουρίστας αυτοκτονίας» πίνει οικειοθελώς το μοιραίο «φάρμακο». Θέτοντας ταυτόχρονα το ακανθώδες ζήτημα του κατά πόσον ένας άνθρωπος είναι ελεύθερος να βάλει τέρμα στη ζωή του εφόσον το επιθυμεί.

Το συγκλονιστικό αυτό ντοκιμαντέρ του διακεκριμένου ντοκιμαντερίστα Τζον Ζαρίτσκι θα προβληθεί στο νεοσύστατο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κω για θέματα υγείας «Ιπποκράτης», που ξεκινάει μεθαύριο με καλλιτεχνική διευθύντρια τη Λουκία Ρικάκη.

Ο «Τουρίστας αυτοκτονίας» παρακολουθεί την παράλληλη περιπέτεια δυο ζευγαριών που απευθύνονται στην ελβετική «Dignitas», τη μοναδική οργάνωση που παρέχει σε μη Ελβετούς τη δυνατότητα μιας νόμιμα υποβοηθούμενης αυτοκτονίας (τέτοιες υπηρεσίες παρέχονται επίσης στο Βέλγιο και στην πολιτεία του Ορεγκον στις ΗΠΑ, αλλά μόνο για τους εκεί κατοίκους).

Το πρώτο ζευγάρι, δύο εξηντάρηδες Αμερικανοί που ζουν στην Αγγλία, έχει λάβει ήδη την πολυπόθητη έγκριση με σφραγίδα γιατρού. Η θλιβερή πρόγνωση για τον 59χρονο κ. Ιγουερτ (τον περιμένει ολοκληρωτική παράλυση) διασφάλιζε και τυπικά την «Dignitas» έναντι των ελβετικών αρχών που, ύστερα από διάφορες αμφιλεγόμενες περιπτώσεις, στο ντοκιμαντέρ εμφανίζονται ιδιαίτερα αυστηρές ως προς τα κριτήρια που απαιτούνται για μια τέτοια πράξη. Ποιος γιατρός θα ρίσκαρε την καριέρα του;

«Θέλουμε να πεθάνουμε μαζί»

Η απάντηση όμως υπήρξε αρνητική στην περίπτωση δύο συμπατριωτών μας -ομογενών από τον Καναδά- που προσέβλεπαν σε μια ταυτόχρονη διπλή αυτοκτονία: ο κ. Κουμπιάς, μόνιμος κάτοικος Βανκούβερ, έχει υποστεί συνολικά τέσσερα εμφράγματα. Πλέον δεν μπορεί ούτε να παίζει γκολφ, πόσω μάλλον να κάνει έρωτα με τη γυναίκα του. «Αγαπάμε τα παιδιά μας», λένε στην κάμερα. «Αλλά πιο πολύ αγαπάμε ο ένας τον άλλο. Θέλουμε να πεθάνουμε μαζί, ευτυχείς και υγιείς». Μετά το ηχηρό «όχι» της «Dignitas», δεν κατέθεσαν τα όπλα -«το μόνο που μας απομένει είναι το όπλο»...

Ο κ. Ιγουερτ, ευγενικός και καλλιεργημένος, εμφανίζεται στην ταινία εξίσου αποφασισμένος να δώσει τέλος στη ζωή του. «Δεν έχω κουραστεί να ζω. Εχω κουραστεί να είμαι άρρωστος...», λέει με διαύγεια. «Από θεολογικής πλευράς», υποστηρίζει, «ίσως κάποιοι να το θεωρούν λάθος. Ομως αν δεν υπήρχε η τεχνολογία σήμερα θα ήμουν ήδη νεκρός. Η τεχνολογία δεν δίνει ζωή στα πρόωρα παιδιά; Γιατί μόνο όταν κάποιος υποφέρει λένε πως "παίζουμε τον Θεό";».

Η κάμερα τον παρακολουθεί στις καθημερινές του δραστηριότητες πάντα σε αναπηρικό καροτσάκι. Το τέλος του έχει προκαθοριστεί σε συγκεκριμένη ημερομηνία, και ο θεατής του ντοκιμαντέρ το παρακολουθεί με κάθε σοκαριστική λεπτομέρεια: τις εκφράσεις του προσώπου του κ. Ιγουερτ, το καλαμάκι που χρησιμοποιεί για να πιει το φάρμακο ξαπλωμένος στο άχαρο δωμάτιο της «Dignitas», την έκδηλη αμηχανία των παρισταμένων, τη βιντεοσκόπηση της αυτοκτονίας, το πάντα ψύχραιμο πρόσωπο της γυναίκας του, την προσπάθειά του να παραμείνει σταθερός στην απόφασή του, την τελευταία επιθυμία του: να φύγει ακούγοντας την Ενάτη του Μπετόβεν...

Είναι δικαίωμα όλων;

Δύο μήνες μετά την υποβοηθούμενη αυτοκτονία (και αποτέφρωση) του κ. Ιγουερτ, που συνολικά κόστισε στην οικογένεια 4.500 ευρώ, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ελβετίας αποφάνθηκε πως βάσει του ευρωπαϊκού νόμου περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων η αυτοκτονία είναι δικαίωμα όλων -ανεξαρτήτως φυσικής κατάστασης. Το ζεύγος Κουμπιά μπορεί και πάλι να ελπίζει...

Στο ντοκιμαντέρ παρακολουθούμε σύντομες συνεντεύξεις: από τον επικεφαλής της «Dignitas», τον πρώην δικηγόρο Λούντβιχ Μινέλι που εμφανίζεται υπέρμαχος του δικαιώματος στην αυτοκτονία, μέχρι έναν από τους ιδιότυπους «δήμιους» που δίνει στους επίδοξους αυτόχειρες τη θανατηφόρα ουσία.

Η ταινία είναι επίκαιρη. Και όχι μόνο γιατί το Χόλιγουντ ετοιμάζει ταινία για τον επονομαζόμενο Δρα Θάνατο, με τον Αλ Πατσίνο στον ρόλο του Δρος Κεβορκιάν («You don't know Jack»).

Σε πρόσφατο δημοσίευμα των «Sunday Times», η δράση της «Dignitas» αμφισβητήθηκε έντονα. Αφορμή υπήρξε η πρόσφατη υποβοηθούμενη διπλή αυτοκτονία του τυφλού και σχεδόν κωφού διακεκριμένου βρετανού μαέστρου Εντουαρντ Ντάουνς και της καρκινοπαθούς συζύγου του.

Σύμφωνα με πρώην εργαζόμενη στην «Dignitas», πρόκειται για μια επικερδέστατη επιχείρηση που πλέον έχει γίνει βιομηχανία, αφού περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει εκεί, έναντι, σήμερα, 7.000 λιρών. Η γυναίκα κατηγορεί τον Μινέλι πως δίνει το πράσινο φως ακόμα και σε νέα παιδιά που πάσχουν από απλή κατάθλιψη, και επικαλείται κακές συνθήκες θανάτου -ακόμα και πέταμα της τέφρας των νεκρών.

Πού βρίσκεται η αλήθεια; Σε κάθε περίπτωση το ντοκιμαντέρ δίνει τροφή για σκέψη. Η όποια Dignitas δεν μπορεί να δρα ανεξέλεγκτη, αλλά το πραγματικό θέμα είναι οι αποφάσεις των ίδιων των ανθρώπων... *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ)
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Δύο μήνες, δέκα φεστιβάλ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου
Αρχαία νομίσματα γύρισαν στην Κρήτη
Βιβλίο
Oh! χάπι days
Ο Λέων βρυχάται στο Βυζάντιο
Τα άνθη του καλού
Εικαστικά
Ο Μιρό μετακομίζει
Κινηματογράφος
Δύο μήνες, δέκα φεστιβάλ
Βιομηχανία θανάτου
Κόμικς
Οιδίπους επί Σόχο
Μεταπτυχιακό στη δημιουργική γραφή
Συγγραφείς με μάστερ
Μουσεία & Αρχαιολογικοί χώροι
Πυρασφάλεια: ένα θέμα που καίει
Μπιγκ Μπεν
Για ποιον χτυπά η καμπάνα
Ο νόμος για τον ελληνικό κινηματογράφο
Τοπίο στην ομίχλη
Συνέντευξη Ερίκ Καντονά
Από τα γήπεδα στο σινεμά
Συνέντευξη Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
«Ηρωές μας είναι οι φωτεινές ψυχές»
Συνέντευξη Χοσέ Καρέρας
«Χωρίς πειθαρχία, καριέρα δεν χτίζεται»
Φεστιβάλ Επιδαύρου
Ματαιώσεις, γιούχα και ανατροπές
Κραυγές και ψίθυροι
Φωτογραφία
Ο δρόμος του Ντούτσε