Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • «Συγγνώμη, κύριε... Ποιος είστε;»

    ...Είναι ποτέ δυνατόν, στην «hi-tech» εποχή μας, να υπάρχουν διάσημοι αθλητές, αλλά σχεδόν αόρατοι για το Διαδίκτυο;

    Να μην τους έχει ακόμη ανακαλύψει, όπως θα 'πρεπε, το Internet; Να μην έχουν ένα, unofficial, έστω website ή το όνομά τους να μην «κλικάρεται» όσο θα 'πρεπε στα blogs;

    Κι όμως είναι. Κι ας έχει ο Ρώσος τενίστας Νικολάι Νταβιντένκο ήδη κερδίσει στην καριέρα του είκοσι τουρνουά της Atp. Ας βρίσκεται, τα τελευταία πέντε χρόνια, σταθερά στην πρώτη 10άδα του παγκοσμίου ranking. Ή ας είχε, όπως στις αρχές του χρόνου, στο Master της Ντόχα «κατεδαφίσει» έναν, έναν τους αντιπάλους του, σαν να ήταν κορύνες, ανάμεσά τους και τους πολύ διασημότερους Φέντερερ και Ναδάλ.

    «Πιστέψτε με: όσο ταπεινός κι αν είσαι, δεν υπάρχει αθλητής που να μην ενοχλείται απ' αυτήν την άβολη κατάσταση. Που θα χαιρόταν διαπιστώνοντας πως το κύμα νεαρών, κυνηγών αυτόγραφων δεν έρχεται για σένα, αλλά για τον κάθε αντίπαλό σου. Κι ούτε ένας που θα δεχόταν να παίξει τον ρόλο του μεσολαβητή για να εξασφαλίσει στα κοριτσάκια ή τ' αγοράκια μία υπογραφή του Φέντερερ ή μία του Ναδάλ», λέει με αυτονόητο παράπονο ο Νο11, αυτήν την περίοδο τενίστας της Atp.

    Είκοσι οκτώ ετών, ο τενίστας από το παγωμένο Βόλβογκραντ, που με τον αδελφό και προπονητή του, Εντουαρντ, στερήθηκαν πολλά για να φτάσουν όπου έφτασαν και πριν τ' αεροπλάνα μετακινούνταν μόνο με τρένο ανά την Ευρώπη ή θρέφονταν σε fast food για να μην ξοδέψουν τα λιγοστά χρήματα που είχαν στις τσέπες τους, διηγείται στον κόσμο μία εντελώς διαφορετική και ασυνήθιστη ιστορία. Το πώς, δηλαδή, είναι δυνατόν να είσαι και σταρ και αντιστάρ, αλλά να μη σε γνωρίζει στην ουσία άνθρωπος.

    «Σε όποια πόλη κι αν περπάτησα, από τη Ρώμη στο Παρίσι και από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο, το Τόκιο, τη Μελβούρνη ή το Ρίο ντε Ζανέιρο, συνειδητοποίησα πως ο κόσμος ούτε με ξέρει ούτε κι ενδιαφέρεται να με γνωρίσει. Εκτός κι αν με δει για ποτό ή για φαγητό με τον Ναδάλ ή τον Φέντερερ και μόνο τότε θα με πλησιάσει για την κλασική φωτογραφία, αλλά με τον... άλλο. Είναι η στιγμή που μεταμορφώνομαι, άθελά μου σε διάσημο φωτογράφο πριν ξαναβουτήξω στην πλήρη ανωνυμία μου. Μόνο ένα πράγμα μ' εκνευρίζει, όταν με ρωτάνε από πού είμαι. Α, από τη Ρωσία: από τη χώρα του Μαράτ Σάφιν; Ευτυχώς που σταμάτησε να παίζει, μπας και γνωρίσουν κι εμένα».

    Κι όμως, αγωνιστικά μιλώντας, τα χαρακτηριστικά του δεν θα 'πρεπε να περνούν τόσο πολύ απαρατήρητα. Φημίζεται για την αντοχή μαραθωνοδρόμου στον πόνο και την κούραση, για τα γρήγορα και δυνατά του χτυπήματα, για τις τόσο ακριβείς επαναφορές του, που μοιάζουν βγαλμένες από playstation.

    «Αυτό ακριβώς μου θυμίζει ο Νταβιντένκο: το ηλεκτρονικό παιχνίδι του Super Mario, αλλά με τον υψηλότερο δείκτη δυσκολίας, άρα αδύνατον και άπιαστο να παίξει κανείς μαζί του», θα πει ο Αργεντινός συνάδελφός του Χουάν Μαρτίν Ντελ Πότρο, επιτέλους ένας από τους λίγους, έστω, που αναγνωρίζουν τις πραγματικές δυνατότητές του...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ντέρμπι "αιωνίων"
Συναγερμός για «αιώνιους»
«Σ' αυτά τα ματς δεν μετράει η διαφορά»
Μια φιλία στο απόσπασμα
ΑΕΚ
Ματς με ιδιαιτερότητες
ΠΑΟΚ
Η ευκαιρία του Χάβου
Αρης
Για νίκη-εξιλέωση ψάχνει ο Αρης
Πανιώνιος
Με Μάντζιο στον πάγκο
Ηρακλής
Με... φόρα από το Αγρίνιο και επιστροφές ο Ηρακλής
Αστέρας Τρίπολης
Διαθέσιμος ο Φορτούνης
Εργοτέλης
Χωρίς τον Λεάλ
Ατρόμητος
Ατρόμητος με... πίστη
Skoda Ξάνθη
Απουσίες στην Ξάνθη
Το παρελθόν της 8ης αγωνιστικής
Κυριαρχεί η ισοπαλία
Διεθνή
Ντέρμπι σε Γερμανία και Ιταλία
Euro 2012
Κατηγορίες για Σάντου
Μαραθώνιος
Ανθρωποθάλασσα αύριο σ' έναν ξεχωριστό Μαραθώνιο
Μπάσκετ
Αρωμα από ντέρμπι
Άλλες ειδήσεις
Λάρισα: μονόδρομος το τρίποντο