Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Περί Κουζίνας

  • Ρόδι είναι και... μυρίζει

    «Πανύψηλα με το γλαυκό τσαμπί που ανάβει κι εορτάζει

    αγέρωχο, γεμάτο κίνδυνο, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά

    που σπάει με φως καταμεσής του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα

    που πέρα ως πέρα την κροκάτη απλώνει τραχηλιά της μέρας

    την πολυκεντημένη από σπαρτά τραγούδια - πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;»

    Οδυσσέας Ελύτης, «Η τρελή ροδιά»

    Εξυμνείται σε αιγυπτιακούς παπύρους, αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, έχει κυρίαρχο ρόλο στην ελληνική μυθολογία και εμφανίζεται από τη ρωμαϊκή ιστορία μέχρι το Κοράνι και το βαβυλωνιακό Ταλμούδ. Μια ματιά στους συμβολισμούς και τις παραδόσεις της υφηλίου αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι υπάρχει ένα κοινό που το αντικρίζουμε αυτές τις μέρες -ώριμο- να βαραίνει τα κλαδιά στους κήπους. Το ρόδι με τους ρουμπινί σπόρους είναι έτοιμο να ανοιχτεί και να μας χαρίσει τη μοναδική του γεύση. Πρόκειται για ένα φρούτο που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως σύμβολο παρά ως τροφή. Ενα φρούτο... πολυπολιτισμικό.

    Η ροδιά θεωρείται το παλαιότερο καλλιεργούμενο καρποφόρο δέντρο. Είναι ενδημικό της περιοχής μεταξύ του Ιράν και της βορινής Ινδίας και έχει καλλιεργηθεί από τα αρχαία χρόνια σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου μέχρι την Ινδία, όπου καλλιεργείται ακόμα και σήμερα σε μεγάλες ποσότητες. Οι Φοίνικες και οι Αραβες έμποροι τη σύστησαν σε όλο τον αρχαίο κόσμο.

    Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη και τη μετέφερε στον Κάτω Κόσμο. Ο μύθος ήθελε όποιον έτρωγε ή έπινε κάτι στον Αδη να μην μπορεί να επιστρέψει. Της πρόσφερε λοιπόν ένα ρόδι από το οποίο η Περσεφόνη έφαγε λίγα μόνο σπόρια. Αυτό την καταδίκασε να περνά το μισό χρόνο του έτους με τον Πλούτωνα (χειμώνας) και τον άλλο μισό με τους ζωντανούς στον Επάνω Κόσμο (καλοκαίρι). Ηταν η εξήγηση των ανθρώπων για τις εποχές, αφού πίστευαν ότι η θεά Δήμητρα, η μητέρα της Περσεφόνης, θρηνούσε για την απουσία της και γι' αυτό τίποτα δεν ευδοκιμούσε στη γη.

    Στην ελληνική μυθολογία αλλά και μετέπειτα στη λαογραφία, η ροδιά κατέχει περίοπτη θέση. Συμβολίζει τη γονιμότητα και την αφθονία. Από τους ελληνιστικούς χρόνους μέχρι σήμερα το έθιμο επιτάσσει να σπάμε ρόδι στο κατώφλι της εισόδου μας την Πρωτοχρονιά ή στα σπίτια των νεόνυμφων. Μάλιστα, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας εξακολουθούν να αναμιγνύουν σπόρους ροδιού με όποιον σπόρο θα ρίξουν την πρώτη μέρα της σποράς.

    Αφθονία αγαθών λοιπόν, σύμφωνα με την παράδοση. Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε δεν χάνουμε τίποτα να τα δοκιμάσουμε όλα. Το κακό είναι ότι δεν ξέρουμε κατά πού πέφτει το κατώφλι της χώρας...*

    Λικέρ ρόδι

    (nostimotato.blogspot.com)

    Υλικά

    ***1 κιλό σπόροι ροδιού (8-10 ρόδια)

    **800-1.000 γρ. ζάχαρη

    **800 ml τσίπουρο

    ***1 μικρό ξυλάκι κανέλας (προαιρετικά)

    Βάζουμε τους σπόρους του ροδιού, τη ζάχαρη και το ξυλάκι κανέλας σε βάζο με καλό κλείσιμο και το αφήνουμε περίπου 1 μήνα σε ζεστό μέρος (μέσα στο σπίτι κοντά σε θέρμανση ή έξω στον ήλιο). Τις πρώτες μέρες όταν αρχίσει να συσσωρεύεται υγρό κουνάμε το βάζο 1-2 φορές την ημέρα, μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.

    Μετά τον 1 μήνα το φιλτράρουμε και το βάζουμε σε καθαρό σκεύος όπου προσθέτουμε και το τσίπουρο. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε άλλη μια βδομάδα να ωριμάσει η γεύση του πριν το σερβίρουμε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Στάθης Σταμουλακάτος
Ο «Μαχαιροβγάλτης» δεν θα 'ξερε ποιος κυβερνά τη χώρα
Κριτική θεάτρου
Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση στο θέατρο
Συνέντευξη: Στάθης Λιβαθινός
Είμαστε όλοι παιδιά που μεγαλώνουν δύσκολα
Μουσείο Μπενάκη
Εργα τέχνης από χάρτινες τσάντες
Βιβλίο
Ο Εμφύλιος στοιχειώνει το μυθιστόρημα
Ποιοι θέλουν να καταστρέψουν τον Παρθενώνα;
Εικαστικά
Κόμικς από την ύλη των ονείρων του
Κομικςοδρόμιο
Οι νέοι «γονείς» του Spirou