Έντυπη Έκδοση

Του σκοταδιού τη ζάχαρη

Συγχαίρω τώρα τον Νοέμβριο παρατηρώντας το κλωθογύρισμα όλης της έκτασης, με όλες τις συνοικίες, τους δρόμους και τα σημεία αναφοράς της, που κάποτε αλλιώτικα θα τα περιγράφουν, θα τα καταχωρίζουν και θα αναφέρονται σ' αυτά.

Οι άνθρωποι που θα αναφέρονται. Και οι αναφορές τους, βιαστικά και κατ' ανάγκην επισπευσμένες για να ολοκληρωθούν εντός προθεσμίας.

Δεν θέλεις πολύ για να το πιστέψεις όταν για να μιλήσεις γι' αυτόν, για εκείνη, για τον άλλον, για όλους ίσως, είσαι αναγκασμένος να μιλήσεις γι' αυτά που τους συμβαίνουν, όχι για τους ίδιους. Το μόνο που παραμένει είναι εκείνο το αναψοκοκκίνισμα, θρύψαλα κάποιας συγκίνησης που ξεθυμαίνει πια καλά και δεν υπάρχουν άλλες συγκινήσεις.

Τους διαπερνούν κάτι πράγματα που δεν περιγράφονται, καθώς έρχονται ασταμάτητα στα χέρια με την ενόχληση που προκαλεί το διαπέρασμα - μα μόνο σαν ιδέα. Τρυφερή και επίμονη αοριστία που τρυπανίζει στα μέρη που κάποια μέρα θα τα περνούν για άλλα.

Ολοι οι τόνοι στη διαπασών συνάμα με τα κατεβασμένα μπατζάκια. Ξεσπούν φρενιασμένα σπαράγματα από την κουδουνίστρα που πασάρουν για αλήθεια -μια αλήθεια της ανάγκης για ισότητα και άλλα τέτοια- που κάποτε θα καταχωρίζονται αλλιώτικα.

Μα το κοινό ανάμεσά μας, η κοινότητα, είναι η άγνοια και όχι η ισότητα. Για να γίνεις ίσος χρειάζεται να είχες κάποτε χαλάσει και τώρα πια να φτιάχνεις. Να φτιάχνεσαι. Και ναι, σου λέω πως χρειάζεται να φύγουν κάποιοι. Και να μην έρθουν άλλοι. Κανείς να μην πηγαίνει και να μην έρχεται, για λίγο, ώσπου να ξεκινήσει εκείνη η αναφορά, η καταγραφή στο μέλλον. Μέσω της ενεστώσας που, ανάμεσα σ' άλλα, περιέχει και αυτά που σου αραδιάζω εδώ πέρα.

Εχω να πάρω μακρύ δρόμο και σου μιλάω σταράτα. Ολα πέφτουν και όλα θα πέσουν. Κοίτα να δεις όμως που ξέρεις μονάχα να τρίζεις τα δόντια. Ενώ σου παίρνουν τα μέτρα, σε κατεβάζουν μες στη φθινοπωρινή ψιχάλα, τραντάζεσαι, σπάζουν τα σχοινιά και πέφτεις όπως όπως μέσα στον ολόφρεσκο λάκκο. Οσοι σε συνόδευσαν κυριευμένοι από ζόφο τώρα σκορπίζουν και επιστρέφουν στα πόστα τους - εκεί που τους διαπερνούν ασταμάτητα, σαν ιδέα ή άγνωστο κοίτασμα. Δεν το γλιτώνεις το σκάψιμο.

Κοιτάζεις, εσύ, με συνοφρύωμα λες και σε στραβώνει κάποιος ήλιος, και επιμένεις στη συγχώρεση. Παύει η βροχή και θα αναστηθείς και αργότερα θα αναληφθείς κιόλας. Θα κοιτάζεις και θα παρατηρείς και θα καταγράφεις των ανθρώπων την ισότητα από ψηλά. Με προθεσμία καμιά.

Απέτυχες να αλλάζεις διαρκώς θέμα, τόσο που έγινες το θέμα που αλλάζει συνέχεια. Επιδρά σε σένα μονάχα η αγωνία. Του ράκους τα τεχνάσματα.

Είναι καταμεσήμερο και επικρατεί μια σιωπηλή αντάρα. Κοιταζόμαστε με την πλάτη. Αγγιζόμαστε με τους ατμούς κάποιας άστοχης σκέψης. Να και εκείνοι που δεν κοιτάζονται και δεν αγγίζονται - μα γιατί; Σάμπως είναι κοιταγμένοι και αγγιγμένοι εκεί που πρέπει.

Οι περιοχές συνιστούν έναν εν εξελίξει χάρτη που δεν διπλώνει. Τραβάμε γραμμές και σχεδιάζουμε πορείες για όσο. Οι οκτώ πλευρές του μηδέν όταν τα έχει τινάξει σαν καλοσύνη που βρωμάει από μέσα. Σου λέω τι νιώθω για να πάψω να το πιστεύω. Η συνοχή μετετράπη εντός σου σ' ένα συν κι ένα όχι. Τρώγεσαι με τα ρούχα σου και με κάνεις να επαναλαμβάνομαι. Γδύσου. Ακόμα και από τη σάρκα σου.

Πιστεύεις σ' ένα χαμό πατέρα παντοκράτορα, ποιητή ουρανού και γης. Που δεν καλύπτει όμως τα ενδιάμεσα, και κυρίως τα παραμέσα. Σου λέω να νιώθεις μέσα σου κάποιον βουλκανισμό, χιούμορ που λέγεται σύμπαν. Να εξάπτεσαι σαν ύπαρξη. Να αλλάζεις τροπάριο πάντα. Του σκοταδιού τη ζάχαρη. Εσο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Από τις 4:00 στις 6:00
Τέλος δεν υπάρχει στη μουσική
Φανατικός φίλος της μελωδίας
Κριτική βιβλίου
Αν θες να ζήσεις ...τρεις φορές
Μια ποίηση με ένα είδος ηρωισμού
Λογική και περιεχόμενο στην ανάλυση της κοινωνίας
Με ακουστική χάρη
Βίος και πολιτεία σε ερείπια
Η μαγική βιογραφία του Μπέργκμαν
Ανήσυχες ψυχές στον Αδη
Η εν-σωμάτωση του Αλλου
Ηλεκτρονικές εκδόσεις: θα κυκλοφορούν και... δερματόδετες;
Η πουλημένη και λεηλατημένη «ευτυχία» μιας παθιασμένης...
Ο επιστήθιος φίλος του Νέλσον Μαντέλα
Το κυβιστικό πορτρέτο ενός δημιουργού μετά το «θάνατό» του
Συνέντευξη: Διαμαντής Καράβολας
Το περιοδικό και οι εκδόσεις Φαρφουλάς
Φιλοσοφία
Η «ελληνική μοίρα» του Κώστα Αξελού
Άλλες ειδήσεις
Παρουσίαση βιβλίου
Συνταγές επιβίωσης για αλλιώτικα παιδιά
Χώρα
Του σκοταδιού τη ζάχαρη
Η κόρνα