Έντυπη Έκδοση

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΤΟ 1961, ΜΟΛΙΣ ΓΥΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΡΟΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ 90 Η ΙΔΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙ

Ελλη, η αληθινή βασίλισσα της Βικτωρίας

Δύο μέρες αργότερα, με οδήγησαν στην οδό Μέρλιν. Κι από εκεί στο Χαϊδάρι. Εκεί εκτέλεσαν τους 200. Τους μετέφεραν στα κρεματόρια. Ενα βράδυ μάς πήραν και τη μικρή Ηρώ»

«Τότε μας έκλεψαν οι Γερμανοί. Τώρα, όμως, μας έκλεψαν οι δικοί μας. Αλλά υπάρχουν πολλοί που, επειδή είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι, δεν απλώνουν το χέρι. Γι' αυτούς φοβάμαι». Η Ελλη Νικολάου πλησιάζει στα 90 της χρόνια κι ακόμα περνάει τις ώρες της στο βιβλιοπωλείο της, στην πλατεία Βικτωρίας. «Μπορώ και σκέφτομαι. Στέκομαι στα πόδια μου. Ακόμα δεν ξόφλησα. Εχω γεννηθεί το 1925», λέει με περηφάνια. Ζωντανή ιστορία η ίδια, παρατηρεί τις αλλαγές γύρω της. «Οι άνθρωποι στις μέρες μας περπατούν με σκυμμένο το κεφάλι», λέει με απογοήτευση.

Η Ελλη Νικολάου ακόμα περνά τις ώρες της στο βιβλιοπωλείο της, στην πλατεία Βικτωρίας. «Εχω γεννηθεί το 1925» λέει με περηφάνια Η Ελλη Νικολάου ακόμα περνά τις ώρες της στο βιβλιοπωλείο της, στην πλατεία Βικτωρίας. «Εχω γεννηθεί το 1925» λέει με περηφάνια Για να την τιμήσουν, οι γείτονές της διοργάνωσαν εκδήλωση στην αίθουσα τέχνης «Ηώς» στην οδό Χέυδεν. Μας μίλησε για τη ζωή της στην Κατοχή, στην Ειδική Ασφάλεια, στα κρατητήρια της Μέρλιν αλλά και στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Θυμάται τις διώξεις και τους τόπους εξορίας στη Χίο, στο Τρίκερι, στον Αϊ-Στράτη. Καθώς και τον αγώνα επιβίωσης της μεταπολεμικής κοινωνίας.

- Πότε ανοίξατε το βιβλιοπωλείο;

«Το '56 γύρισα από τα ξερονήσια, το '61 το άνοιξα. Μετά την εξορία ήταν αδύνατο να βρούμε δουλειά. Ολες οι πόρτες ήταν κλειστές. Για να δουλέψεις, έπρεπε να κάνεις δήλωση. Ετσι μπήκε το βιβλίο στα ελληνικά σπίτια. Χάρη στους εξόριστους. Γεμίζαμε δύο τσάντες με βιβλία και τσιγάρα, γυρνάγαμε στα γραφεία, στα σπίτια και τα πουλάγαμε. Τότε άνοιξαν οι εκδοτικοί οίκοι. Επρεπε να δουλέψω για να επιζήσω. Πήγα στο ψιλικατζίδικο της πλατείας και σιγά σιγά το γέμισα βιβλία».

- Η ζωή σας είναι δεμένη με την ιστορία της πλατείας Βικτωρίας...

«Ηταν ήσυχα τότε. Δεν άλλαξαν και πολλά. Εδώ ήταν το στέκι μας στην Κατοχή. Στο διπλανό στενό, εκεί που είναι σήμερα ένα νυχτερινό κέντρο, ήταν η Ειδική Ασφάλεια. Βασανίστηκαν πολλοί εκεί. Η Κατοχή επέβαλε τη σκλαβιά και την πείνα. Ο κόσμος ζούσε με το φόβο. Δεν ήξεραν ποιανού ήταν η σειρά να τουφεκισθεί. Δεν λειτουργούσαν τα ραδιόφωνα. Στήσαμε το "χωνί" στου Γκύζη κι όλα τα νέα περνούσαν από εμάς. Η νεολαία τότε ήταν στην πρώτη γραμμή...».

- Πώς ξεκίνησαν οι δυσκολίες;

«Το μαρτύριό μου ξεκίνησε από τους Γερμανούς. Μόλις είχα αποφοιτήσει από το Λύκειο. Ο πατέρας είχε ανέβει στο βουνό, όταν μπήκαν στο σπίτι. Αφού τα έκαναν άνω-κάτω, μας μετέφεραν -τη μάνα και τα τρία παιδιά- στην Ειδική Ασφάλεια. Δύο μέρες αργότερα, με οδήγησαν στην οδό Μέρλιν. Κι από εκεί στο Χαϊδάρι. Στο κελί 15, στην απομόνωση».

- Τι γινόταν τότε στο Χαϊδάρι;

«Με πήγαν μετά την Πρωτομαγιά. Εκεί εκτέλεσαν τους 200. Από εκεί περνούσαν ολόκληρα καραβάνια, με γέρους και παιδιά -Εβραίοι οι περισσότεροι. Ηταν ο σταθμός. Τους μετέφεραν στα κρεματόρια. Εστειλαν και τον αδελφό μου. Εμενα στο ίδιο κελί με τη Λέλα Καραγιάννη. Ενα βράδυ μάς πήραν και τη μικρή Ηρώ. Σκαρφάλωνα στη πλάτη μιας συγκρατούμενης και τους έβλεπα από το παράθυρο, που ήταν ψηλά».

- Μιλήσατε για τον αγώνα επιβίωσης που έδιναν οι Αθηναίοι τη μεταπολεμική περίοδο. Και σήμερα δίνουν.

«Τώρα είναι πιο τραγική η κατάσταση. Τότε μας έκλεψαν οι Γερμανοί. Μάζεψαν όλα τα τρόφιμα, μαζί με τους μαυραγορίτες και τους δωσίλογους. Τώρα, όμως, μας έκλεψαν οι δικοί μας. Δεν έφταιξε ο ξένος παράγοντας που οδηγηθήκαμε να επιβιώνουμε με 400 ευρώ σύνταξη. Και να λένε ότι θα περικόψουν τους μισθούς των 700 ευρώ. Τρεις-τέσσερις οικογένειες μας κυβερνούν ολόκληρες δεκαετίες. Τότε είχαμε κουράγιο. Πιστεύαμε ότι με τους αγώνες μας κάτι μπορεί ν' αλλάξει. Σήμερα καμιά οικογένεια δεν μπορεί να σπουδάσει τα παιδιά της. Οι νέοι παίρνουν το πτυχίο τους, αλλά δεν μπορούν να ονειρεύονται. Δεν υπάρχει προοπτική να κάνουν οικογένεια. Με τέτοια μέτρα δεν θα υπάρξει νέα γενιά. Εύχομαι να μη δούμε νεκρούς στο δρόμο, όπως τότε. Η εικόνα των ανθρώπων που ψάχνουν τα σκουπίδια μού θυμίζει τις μέρες της Κατοχής. Αλλά υπάρχουν πολλοί που, επειδή είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι, δεν απλώνουν το χέρι. Γι' αυτούς φοβάμαι».

- Τι άλλαξε στην πλατεία;

«Σήμερα δεν ακούγονται τα γέλια των παιδιών. Οι άνθρωποι περπατούν σκεφτικοί. Μας σκότωσαν το όνειρο, την ελπίδα».

- Αλλά οι νέοι δεν αντιδρούν πια...

«Αυτό δεν το καταλαβαίνω. Ισως να μην έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα την κατάσταση. Διότι υπάρχουμε εμείς οι γέροι και τους δίνουμε ένα χαρτζιλίκι. Ομως, οι ανισότητες, τις οποίες επέβαλαν στις κοινωνίες ολόκληρου του κόσμου, μας μετέτρεψαν σε καζάνι που βράζει. Και είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα εκραγεί».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Συνεντεύξεις
Βιβλιοπωλεία
Ρεπορτάζ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Δημόσιος Τομέας
Δημόσιο: ευκαιρίες συνταξιοδότησης με 25ετία πριν τα 67
Επίορκοι
«Θα τους τα έκανα δώρο» είπε και έφυγε υπό όρους
Τοπική Αυτοδιοίκηση
«Ο ΟΑΕΔ ψάχνει δούλους και εξαφανίζει μόρια»
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Τον πέρασε για αγριογούρουνο και τον γάζωσε
Διαλυτήριο κλεμμένων οχημάτων
Πιστολιές στον Αλιμο
ΣτΕ
Στο ΣτΕ για τα τσιγάρα που έκαναν «φτερά»
Εργασία & Ασφάλιση
Γίνετε γραφίστας... αυτοκινήτων
453 εκπαιδευτικοί για παιδιά Ρομά
Πρόγραμμα για 10.000 ανέργους 30-65 ετών
Οι αμοιβές στις αργίες της Πρωτοχρονιάς
Διπλάσια αποζημίωση σε απόλυση χωρίς καμία προειδοποίηση
Πότε παίρνω σύνταξη
Προίκα 150 εκατ. του Ευρωκοινοβουλίου στο ταμείο απασχόλησης
Βιβλίο του Ι. Κουκιάδη για το εργατικό δίκαιο
Δράση των ασφαλιστικών κατά των τροχαίων
Οι προσλήψεις της εβδομάδας
Κρήτη
Τους κουρεύουν χρέη, τους σώζουν το σπίτι
Ξεκίνησε το πρόγραμμα για πρόσληψη ανέργων
3.000 Αϊ-Βασίληδες για άρρωστα παιδιά
Επίτιμος δημότης Ηρακλείου ο Κινέζος πρέσβης
Θεσσαλονίκη
Ρούχα, τρόφιμα, παιχνίδια από την ΕΛ.ΑΣ.
«Πολύς θόρυβος για το τίποτα η έκρηξη κοντά στα ΜΑΤ»
Ελαιόλαδο
Το λάδι πάει ταμπλό
Τουρισμός
Αγιος Βασίλης έρχεται από τη Βουλγαρία...
Αρθρα
Πίσω από το παραβάν του τρόμου και των δολοφονιών!
Ανθρώπινα
Ροζ μοναξιά παραμονή Πρωτοχρονιάς
Το παραμύθι του
Συνεντεύξεις
Ελλη, η αληθινή βασίλισσα της Βικτωρίας
Άλλες ειδήσεις
Σύνταξη με 25ετία στο Δημόσιο