Έντυπη Έκδοση

**ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Πενταετία ήταν και πέρασε... στα μουλωχτά

Σε λίγες... ώρες εκπνέει το τρικυμιώδες έτος 2013, χωρίς στο μεταξύ να έχει γίνει η παραμικρότερη αναφορά στη Βουλή για την αναθεώρηση του διάτρητου από αντιδημοκρατικές και αριστοκρατικές διατάξεις Συντάγματός μας. Ετσι έχει συμπληρωθεί, από το 2008, στα... μουλωχτά, η απαραίτητη για την αναθεώρηση πενταετία. Η μόνη εξήγηση που θα μπορούσε να δοθεί γι' αυτή την υπαίτια ολιγωρία είναι ότι τμήμα του βουλευτικού σώματος ίσως βολεύεται με τη διαιώνιση των επαίσχυντων διατάξεων, που καταργούν κάθε έννοια ισοπολιτείας, ισονομίας αλλά και διάκρισης των ανεξάρτητων εξουσιών, (Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική).

Εξαίρεση σ' αυτό το φαινόμενο της κοινοβουλευτικής ομερτά, για την αναθεώρηση, αποτελούν κάποιες σκόρπιες αναφορές, έτσι για τα... μαύρα μάτια, όπως του κ. Ευάγγελου Μεϊμαράκη, πριν από λίγες ημέρες, από σεβασμό προς το θεσμικό του ρόλο, αλλά και του επίτιμου προέδρου της Ν.Δ. κ. Κων. Μητσοτάκη, που περιέργως είναι ο μόνος που έχει, πολύ σωστά, προτείνει την απ' ευθείας, από το λαό, εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο γράφων, από στοιχειώδες καθήκον προς τη δημοσιογραφική δεοντολογία, μολονότι διαφωνεί με ορισμένες πολιτικές επιλογές των δύο ανδρών, αισθάνεται την υποχρέωση να εξάρει αυτές τις εξαιρέσεις. Και κρίμα που επιστημονικές φωνές ex oficio αρμοδίων, όπως των συνταγματολόγων κ. Ε. Βενιζέλου και κ. Αν. Λοβέρδου, για το θέμα αυτό, καλύπτονται από το... σιγαστήρα των μικροπολιτικών συμβιβασμών. Οσο για το λαλίστατο κατήγορο των ημαρτημένων κοινοβουλευτικών δρωμένων, τον κ. Απ. Κακλαμάνη, και αυτός φαίνεται, από συναδελφική... αλληλεγγύη, ν' αντιπαρέρχεται και ν' αποφεύγει κάποιους υφάλους απαραίτητων θεσμικών ανατροπών.

Με το χέρι λοιπόν στη συνείδηση και λέγοντας «τέρμα στις προφάσεις και τα ψέματα», το βουλευτικό σώμα ας ανασκουμπωθεί, από σεβασμό προς τον έστω και τύποις κυρίαρχο λαό. Και ας δώσει, την ύστατη αυτή στιγμή, προτεραιτότητα στα υπό μεταρρύθμιση ακόλουθα νομοθετικά απαράδεκτα, όπως:

Ονόμος περί ευθύνης υπουργών και οι συνταγματικές διατάξεις που αλληλοδιαπλέκονται με αυτόν. Οι ρυθμίσεις αυτού του πλέγματος είναι το χειρότερο δείγμα ασέβειας του συνταγματικού νομοθέτη προς τον ίδιο τον καταστατικό χάρτη της χώρας μας. Γιατί, από τη μία πλευρά, ενώ θεσμοθετείται η διάκριση των εξουσιών, από την άλλη καταρρακώνεται η υποτίθεται ανεξάρτητη Δικαστική εξουσία, για να στερούνται οι ύποπτοι για κακουργήματα υπουργοί τους φυσικούς δικαστές. Και μετά από μαραθώνιους «ανακρίσεων» από τους οιονεί εισαγγελείς των ακριβοπληρωμένων εξεταστικών επιτροπών της Βουλής, οι «κατηγορούμενοι» παραπέμπονται στο περίεργο δικαστικό μόρφωμα του... «Ειδικού Δικαστηρίου». Ετσι, μοιραία, ποινικοποιείται ο ρόλος της Εκτελεστικής και πολιτικοποιείται ο ρόλος της Δικαστικής εξουσίας. Οι τελικοί «κερδισμένοι» από όλη αυτή την αναστάτωση είναι όχι ο λαός μας, αλλά οι γνωστοί, από το 1989, πρωταγωνιστές του μέχρι θανάτου πολιτικού ρεβανσισμού (περίπτωση Μένιου Κουτσόγιωργα) και κάποιοι σημερινοί επίγονοι των τότε οιονεί εισαγγελέων της Βουλής. Και δυστυχώς, αυτός ο ρεβανσισμός που καταδίκασε, εκτός Κοινοβουλίου, τον Συνασπισμό, στις εκλογές του 1993, αναβιώνει με ένα γενικότερο κόστος πολιτικής εξαθλίωσης και στις ημέρες μας.

Ηεκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, και όχι από τον κυρίαρχο λαό, είναι ακόμη ένα «παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα», όπως σε κάποιες σελίδες, από τα «Σταυροδρόμια του Λαβυρίνθου» (Les carrejours du Labyrinthe), μας ξεναγεί ο αείμνηστος συγγραφέας του και φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης. Και μόνον η ανάμνηση της περιπετειώδους οριακής εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας το 1985, με τα διαφορετικού χρώματος (!) ψηφοδέλτια, είναι αρκετή για την επιβεβαίωση αυτού του λαβυρίνθου... Ομως, συμπληρωματικά, αξίζει να σημειώσουμε και κάποια θλιβερά επακόλουθα αυτού του τρόπου της έμμεσης εκλογής, όπως: Η υποχρέωση του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας να υπογράψει το Προεδρικό Διάταγμα για πρόωρη διάλυση της Βουλής, με το σκόπιμο αδιευκρίνιστο αιτιολογικό του «σοβαρού εθνικού λόγου».

Η νεφελώδης αυτή αιτιολογία συμβάλλει, κατά κανόνα, στην αμνήστευση υπουργικών κακουργημάτων, όπως προκύπτει και από την εντελώς πρόσφατη απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία παραπέμπονται στο Κακουργιοδικείο για το σκάνδαλο της Μονής του Βατοπεδίου μόνον οι απλοί πολίτες και όχι οι γνωστοί διαπλεκόμενοι υπουργοί. Γι' αυτούς, το ίδιο το Δικαστικό Συμβούλιο έχει καταλογίσει γραπτώς σοβαρές ευθύνες...

Οδιορισμός της ηγεσίας του Σώματος των Δικαστών και Εισαγγελέων από το Υπουργικό Συμβούλιο και όχι με τις επιβεβλημένες αρχαιρεσίες μεταξύ των ίδιων των δικαστικών, είναι ακόμη ένα πολιτικό σκάνδαλο, που ξεκίνησε από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και συνεχίζεται με αδιαντροπιά μέχρι σήμερα. Βεβαίως, σε πολλές κλαδικές συνελεύσεις των δικαστικών καταγγέλλεται και καταδικάζεται αυτό το απαράδεκτο «καπέλωμα» από την Εκτελεστική εξουσία. Τελικά όμως όλοι υποκύπτουν στον πειρασμό της κυβερνητικής ευνοιοκρατίας. Και εδώ ο μοναδικός χαμένος, ενός ακόμη παιχνιδιού με σημαδεμένη τράπουλα, είναι ο ελληνικός λαός...

Και ας κλείσουμε αυτό το σημείωμα με την ιλαροτραγωδία της βουλευτικής ασυλίας. Πρόκειται για τον προκλητικότερο αριστοκρατικό-ολιγαρχικό θεσμό, που κλονίζει συθέμελα το ιερό τέμενος της Δημοκρατίας. Το Κοινοβούλιο. Εδώ διασπάται κατά τον πιο βάναυσο τρόπο η συνταγματική αρχή της ισονομίας και ισοπολιτείας. Και το δήθεν «κλειδί» της διασφάλισης αυτής της καταπατημένης ισότητας των Ελλήνων απέναντι στο νόμο, με τη διά ψηφοφορίας άρση ή όχι της ασυλίας, καταντά το χειρότερο και αδιάντροπο ψέμα. Κατά συνέπειαν, ο «θεσμός» της αριστοκρατικής «ασυλίας» έχει μετατρέψει τη Βουλή, άλλοτε σε λαιμητόμο και άλλοτε σε καθαρτήριο των εκτρεπόμενων ποινικά βουλευτών. Και εδώ λειτουργεί άλλοτε χαριστικά και άλλοτε εκδικητικά ο ολιγαρχικός αυτός «θεσμός». Καιρός λοιπόν να διαγραφεί από το «παρασύνταγμα» και αυτός ο επαίσχυντος θεσμός και οι υπόδικοι ν' αποδίδονται στο φυσικό δικαστή, χωρίς αντισυνταγματικές «μεσολαβήσεις».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Προεδρία της Δημοκρατίας
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
Σύνταγμα της Ελλάδος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Διαφθορά
Η ώρα των «λογαριασμών»
ΣΥΡΙΖΑ: Εξοπλιστική δυσωδία
Οι Γερμανοί «επιβεβαιώνουν» τον Κάντα
Της αμύνης τα παιδιά...
Μετά την «ψυχική εκτόνωση» στη Μαλαισία, σήμερα στην Ευελπίδων
Τρόικα
Ποδαρικό τρόικας με νέα μέτρα
Δημοσκοπήσεις
Πρώτη δύναμη η «απαισιοδοξία»
Ελληνική Προεδρία Ε.Ε.
«Θα τα καταφέρουν με την προεδρία οι Ελληνες;»
Σύνταγμα της Ελλάδος
Πενταετία ήταν και πέρασε... στα μουλωχτά