Έντυπη Έκδοση

Λεύκωμα για τον δαιμόνιο φωτορεπόρτερ Γιάννη Κυριακίδη

Εβλεπε τον κόσμο από ψηλά

Το 1992 πεθαίνει ο Μανόλης Ανδρόνικος. Η κηδεία του γίνεται στην Αγία Σοφία με όλες τις τιμές. Υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι, αρχαιολόγοι, φοιτητές, πολύς κόσμος, μέσα κι έξω από την εκκλησία. Η μέρα ηλιόλουστη, αλλά ο θάνατος του Μ. Ανδρόνικου έχει γεμίσει την πόλη με θλίψη. Μέσα στην εκκλησία, η συγκίνηση, η ζέστη, η κοσμοσυρροή, τα χνότα, οι επικήδειοι.

Κάποια στιγμή όλα τελειώνουν και αναμένεται να βγει το φέρετρο με το νεκρό. Στρατιωτικά αγήματα, δεξιά και αριστερά από την πόρτα του ναού, αποδίδουν τιμές. Από μέσα βγαίνει μια φιγούρα με δύο φωτογραφικές μηχανές κρεμασμένες στο λαιμό, κι ένα μισοκαπνισμένο σβησμένο πούρο στο χέρι. Κι ενώ ο κόσμος με δυσκολία συγκρατεί τα δάκρυά του, η φιγούρα φωνάζει: «Αντε, πάει κι αυτός. Ο επόμενος τώρα». Ο κόσμος κοιτάζει αποσβολωμένος, οι στρατιώτες ξαφνιάζονται, άλλοι προσπαθούν να συγκρατήσουν τα γέλια τους και οι στρατιώτες το όπλο τους να μην τους φύγει από τα χέρια. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η φιγούρα στήνει μια αλουμινένια σκάλα ανάμεσα στα αγήματα, ακριβώς στο σημείο απ' όπου έπρεπε να περάσουν το φέρετρο για να το βάλουν στη νεκροφόρα, ανεβαίνει κι αρχίζει να φωτογραφίζει. Το τελετουργικό διαλύθηκε, ο κόσμος επανήλθε στην πραγματικότητα, η ζωή πήρε πάλι μπρος. Η φιγούρα ήταν ο Γιάννης Κυριακίδης.

Εβδομήντα χρόνια, ο 89χρονος πλέον δαιμόνιος φωτορεπόρτερ της Θεσσαλονίκης απαθανατίζει στιγμές της ζωής και της επικαιρότητας. Εχει «διαλύσει» κηδείες, επίσημες τελετές, πρεμιέρες, συνέδρια. Μπροστά του στάθηκαν προσοχή βασιλιάδες, πολιτικοί, επώνυμοι, για να φωτογραφηθούν από το φακό του. Ντε Γκολ, Γκορμπατσόφ, Κόλιν Πάουελ, Μιλόσεβιτς, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Για να πετύχει μια καλή εικόνα. «Ανκόρε φουά, ανκόρε φουά», έλεγε στους πολιτικούς που βιάζονταν να πάνε στην επόμενη εκδήλωση, κι έμπαινε μπροστά τους κλείνοντάς τους το δρόμο. Είτε το ήθελαν είτε όχι, ο Γ. Κυριακίδης θα έκανε τη δουλειά του. Θα τραβούσε τη φωτογραφία. Εκείνος έκανε κουμάντο. Οχι αυτοί.

Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Στέλιος Καζαντζίδης, Νοέμβριος 1967 Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Στέλιος Καζαντζίδης, Νοέμβριος 1967 Οταν ξεκίνησε η ιδιωτική τηλεόραση και οι κάμερες στις συνεντεύξεις Τύπου ήταν πλέον πολλές, δεν άρχιζε τίποτα πριν ο Γ. Κυριακίδης τραβήξει τις φωτογραφίες του. Ετσι κι αλλιώς, ήξεραν όλοι ότι θα μπει μπροστά τους για να φωτογραφίσει και θα τους χαλούσε το πλάνο.

Αλλά υπήρξε και δάσκαλος πολλών άλλων φωτορεπόρτερ, που αρχικά εργάστηκαν γι' αυτόν, έμαθαν τα μυστικά της δουλειάς και χάραξαν τη δική τους πορεία στο χώρο. Τους έβλεπες να τρέχουν στο ρεπορτάζ με ένα μηχανάκι. Οδηγούσε ο μαθητευόμενος κι από πίσω καθόταν ο Γ. Κυριακίδης κουβαλώντας πάντα μαζί τη σκάλα του. Κι αν δεν του έφτανε η σκάλα, ανέβαινε σε προβολείς γηπέδων, χτυπούσε μεσημεριάτικα τα κουδούνια των πολυκατοικιών για να βγει στο μπαλκόνι ή να ανεβεί στην ταράτσα και να πάρει την εικόνα από ψηλά. Δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στη δουλειά του.

Ακόμα κι όταν η φωτογραφία έγινε ψηφιακή και η μετάδοσή της στην Αθήνα ήταν σχεδόν άμεση, ο Γ. Κυριακίδης συνέχιζε να φέρνει στα δημοσιογραφικά γραφεία φωτογραφίες την επόμενη μέρα του γεγονότος. Και συνήθως ήταν καλύτερες από τις ψηφιακές που είχαν τραβηχτεί υπό το βάρος του χρόνου. Γιατί ήξερε να περιμένει τη στιγμή. Αυτό που έχει κάνει τη φωτογραφία να είναι 1.000 λέξεις. Ηξερε ότι έχει την ευθύνη να «πει» στον αναγνώστη τι έγινε. Τι συνέβη. Να του διηγηθεί την ιστορία μέσα από το φακό του.

Λούστρος στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης Λούστρος στην παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης Το περασμένο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη παρουσιάστηκε ένα βιογραφικό λεύκωμα για τον Γιάννη Κυριακίδη, με τον τίτλο «Γιάννης Κυριακίδης - Ζωή Γεμάτη Εικόνες» (εκδόσεις Μίλητος), σε έρευνα και επιμέλεια του δημοσιογράφου Κώστα Μπλιάτκα, το οποίο περιλαμβάνει μαρτυρίες, 230 μοναδικές φωτογραφίες, των δεκαετιών από το 1940 ώς το 1980, και κείμενα προσωπικοτήτων που έζησαν και συνεργάστηκαν μαζί του. Η καλλιτεχνική επιμέλεια είναι της κόρης του, επίσης φωτογράφου Αθηνάς Κυριακίδου. Για τον Γ. Κυριακίδη μίλησαν ο Γιάννης Μπουτάρης, ο δημοσιογράφος και πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Νίκος Μέρτζος, ο δημοσιογράφος Γεράσιμος Δώσσας, ο βιομήχανος Νώντας Οχονος, και η κόρη του Γ. Κυριακίδη, σκηνογράφος Τίτη Κυριακίδου. Ο ίδιος ο Γιάννης Κυριακίδης δεν μπόρεσε να παραστεί.

Λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του '60 Λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του '60

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Καλλιτεχνικό ρεπορτάζ
Αφιέρωμα
Φωτογραφία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μυθιστορήματα
Βραβείο στη γενιά των 30άρηδων
Λογοτεχνία
Τα «Πορνογραφικά» του Μπορίς Βιάν
Αρχαιολογία
Δύο τα ναυάγια στα Αντικύθηρα
Αφηγήσεις
Μάθε, παιδί μου, τους νόμους της πατρίδας σου
Θέατρο
Εισβολή με Ι.Χ. στο Προεδρικό Μέγαρο!
Κριτική θεάτρου
Σώματα σε δοκιμασία σε εποχή κρίσης
Αφιέρωμα
Εβλεπε τον κόσμο από ψηλά
Κι εκείνα
Ο Μπαρενμπόιμ στο πόντιουμ
Το σινεμά έχασε τον «Πιανίστα» του
TV & Media
Αντίστροφη μέτρηση για τα ψηφιακά
Επέκταση ΑΝΤΕΝΝΑ στη Ρουμανία
Σε απόγνωση πρώην απολυμένη της ΕΡΤ
Επερώτηση στη Βουλή για τα ραδιόφωνα της περιφέρειας
Πρώτα διευθυντές και μετά ο λαουτζίκος