Έντυπη Έκδοση

Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

«Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται σαν παλιωμένος πίνακας»

«Η παλαιομοντέρνα Ελλάδα της μεταπολίτευσης βρίσκεται απέναντι στο δύσμορφο είδωλό της και δεν φταίει, βέβαια, ο καθρέφτης της» τονίζει ο Ν. Κωνσταντόπουλος και ζητάει «να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας, ως κοινωνία και ως πολίτες, να εγκαταλείψουμε ατομικούς και συλλογικούς τρόπους αμοραλισμού και τυχοδιωκτισμού, νεοπλουτισμού και συντεχνιασμού».

Σχολιάζοντας τα προβλήματα στο χώρο της αριστεράς επισημαίνει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ, ως σχήμα συνεργασίας, δεν είναι εικόνα νέας συλλογικότητας με ανανεωτική δημιουργική πολιτική».

* Πώς αποτιμάτε τις πρώτες εκατό ημέρες διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ;

- Η κυβέρνηση πρέπει να μην ξεχνά το στίχο του Σεφέρη: «Είμαστε όλοι καθώς η Νεκρή Θάλασσα - πολλές οργιές κάτω από την επιφάνεια του Αιγαίου». Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με κρίση εφιαλτικών διαστάσεων, που απαιτεί, όμως, περισσότερη προσοχή, μεθοδικότητα κι αξιοπιστία. Δυστυχώς η κυβέρνηση δείχνει αντιφατικούς ρυθμούς, έλλειψη συνοχής και πρόχειρες πρακτικές. Οι χειρισμοί για τον εκβιαστικό δανεισμό με τοκογλυφικούς όρους, δείχνουν είτε άγνοια είτε επικινδυνότητα. Σε τόσο σύνθετα προβλήματα γίνονται άστοχες και σπασμωδικές κινήσεις, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται οι επιπτώσεις. Αυτή η πολιτική δεν απορροφάει ούτε ξεπερνάει τις επιπτώσεις της κρίσης, αντιθέτως χρεώνει τις επόμενες γενιές και ξεπουλάει το μέλλον της χώρας. Δεν πρέπει ούτε η κυβέρνηση ούτε η κοινωνία να έχουν ψευδή συνείδηση για την πραγματικότητα και τις επιπτώσεις της. Το κάδρο της μεταπολίτευσης ξεθώριασε και κρέμεται στραβά, αφήνοντας πίσω του μαύρο μπάλωμα στον τοίχο.

* Η κυβέρνηση ρίχνει όλο της το βάρος, η κρίση όμως είναι μόνο οικονομική;

- Η χώρα δεν έχει γονατίσει μονάχα οικονομικά. Είναι σκόρπια, ξέφτια και ξέπνοη. Ζούμε μιαν ασύνταχτη και ασύδοτη πραγματικότητα, εκτός ορίων νομιμότητας, κοινωνικής λογοδοσίας, δημοκρατικού ελέγχου. Η παλαιομοντέρνα Ελλάδα της μεταπολίτευσης, με τα καμώματα των ηγεσιών της, βρίσκεται απέναντι στο δύσμορφο είδωλό της και δεν φταίει, βέβαια, ο καθρέφτης της. Χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο της ζωής μας, ως κοινωνία και ως πολίτες, να εγκαταλείψουμε ατομικούς και συλλογικούς τρόπους αμοραλισμού και τυχοδιωκτισμού, νεοπλουτισμού και συντεχνιασμού. Η ευκαιριακή εκτόνωση επιμέρους κοινωνικών πιέσεων και η διαχρονική ικανοποίηση της αχόρταγης κρατικοδίαιτης διαπλοκής είναι όψεις του ίδιου κάλπικου νομίσματος. Εδώ είναι που πρέπει να γίνουν οι συγκρούσεις με τα παραταξιακά κομματικά συμφέροντα και με τους μηχανισμούς των εξωθεσμικών κέντρων. Χρειάζεται ένα αποτελεσματικό και διαφορετικό πλαίσιο διαλόγου και κομματικών αντιπαραθέσεων, σε περίοδο κρίσης, όπως η σημερινή.

* Δηλαδή, θα βιώσουμε περισσότερες δοκιμασίες, κοινωνικές εκρήξεις;

- Είναι λογικό να περιμένει κανείς κινητοποιήσεις όλων των κοινωνικών κατηγοριών που φορτώνονται βάρη, χάνουν εισοδήματα και πληρώνουν αδικίες. Κυριαρχεί ένα περιβάλλον ματαίωσης κι ανασφάλειας, παντού. Οι πολίτες δεν είναι ικανοποιημένοι ούτε αισιόδοξοι. Διαμαρτύρονται διαρκώς και είναι για όλα καχύποπτοι. Οι κοινωνικές αναστατώσεις κι ανατροπές δεν χρειάζονται μονάχα οικονομική διαφάνεια και κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά απαιτούν εμπνευσμένη πολιτική, που να στηρίξει και να ωθήσει την κοινωνία. Κι εδώ ανακύπτει το κρίσιμο ερώτημα, μήπως έχουμε έλλειμμα ηγεσιών κι εθνικής στρατηγικής ως χώρα, απέναντι στην εξουθενωτική περίοδο που διανύουμε. Στο χωριό μου, σε στιγμές δύσκολες, έχουν την αυτοσαρκαστική ευχή: «κάνε κάτι κι εγώ στο γάμο σου θα σου κουβαλάω νερό με το κοφίνι». Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας, λοιπόν, να πάψουν να κουβαλάνε νερό με το καλάθι. Κυβέρνηση κι αντιπολίτευση να αντιληφθούν ότι έχει τελειώσει το παραδοσιακό μοντέλο κυβερνητικής ρητορείας κι αντιπολιτευτικού αρνητισμού, ως τρόπος πολιτικής ευθύνης. Γεμίσαμε από «δωροφάγους βασιλείς, λωτοφάγους πολίτες και φαντασμένους επαναστάτες», αλλά η χώρα ναυάγησε.

* Συμφωνείτε με το «ελληνικού τύπου» γερμανικό μοντέλο;

- Η ορολογία που προωθήθηκε περί «ελληνικού τύπου γερμανικού μοντέλου», από μόνη της δείχνει θεσμική και πολιτική ασυναρτησία και υποκρισία. Το εκλογικό σύστημα έχει οργανική σχέση με τις κομματικές δομές, τις θεσμικές ρυθμίσεις, την κεντρική διακυβέρνηση και την περιφερειακή αποκέντρωση με αυτοδιοίκηση, τη σύνθεση και λειτουργία της Βουλής, το αρχηγοκεντρικό πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα, τη δημοκρατική αυτονομία πολιτικής και πολιτικών, τη διαπλοκή κομμάτων, διακυβέρνησης οικονομικών κέντρων, τους επικοινωνιακούς μηχανισμούς και τα εξωθεσμικά συγκροτήματα οικονομικής ισχύος. Το ψευδώνυμο του «γερμανικού μοντέλου» χρησιμοποιείται για να μεταμφιεστεί η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος, να ενισχυθεί η δύναμη του αρχηγικού κέντρου στις περιφερειακές λίστες και η προσωποποιημένη διαπραγμάτευση στις μονοεδρικές περιφέρειες. Θα προκύψει αποδυνάμωση των πολιτικών δομών, απονεύρωση του κοινωνικού πλαισίου, επικοινωνιακή πολτοποίηση της πολιτικής, υπερτροφία της διαπλοκής, περιορισμός της ελευθερίας επιλογής των πολιτών και του πλουραλισμού στη δημοκρατική καθημερινότητα της πραγματικής πολιτικής. Αυτό το σύστημα δεν οδηγεί στην «ανοιχτή ούτε τη συμμετοχική διακυβέρνηση».

* Από την άλλη ο «Καλλικράτης»;

- Οι «μεταρρυθμιστές του Καποδίστρια» κακοποίησαν θεσμικά και πολιτικά το νόμο, σε τέτοιο, μάλιστα, σημείο, ώστε και μετά τον «Καποδίστρια» η αυτοδιοίκηση να νοσεί. Τώρα ήρθε η σειρά του «Καλλικράτη». Με ονόματα, βεβαίως, μεγάλων δημιουργών δεν καλύπτεται το πολιτικό έλλειμμα. Η νέα διοικητική διαίρεση της χώρας είναι επιβεβλημένη, ως οργανικό μέρος ενός ευρύτερου θεσμικού πλαισίου, που περιλαμβάνει εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, μεσοπρόθεσμες αναπτυξιακές προτεραιότητες άλλου τύπου, διαρθρωμένες διοικητικές δομές και διακριτά πεδία εξουσίας, πραγματική αποκέντρωση με αυτοδιοίκηση, εξασφάλιση αυτοτελών πόρων, εξουσιών κι αρμοδιοτήτων, αντιπροσωπευτικότητα αιρετών ηγεσιών, αποτελεσματικότητα κοινωνικών ελέγχων και δημοκρατική διαφάνεια. Δεν μιλάμε για διοικητικές αρχές, αλλά για δομές κοινωνικής συνοχής, ανάπτυξης και πολιτικής αποτελεσματικότητας. Φοβάμαι μη συμβεί όπως με αρχιτεκτονικά σχέδια, που είναι εντυπωσιακά γραφήματα, αλλά, όταν μεταφέρονται στο έδαφος, αποκαλύπτεται ότι είτε δεν φτάνει το οικόπεδο, είτε περισσεύει το σχέδιο.

* Το σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει μέλλον;

- Η εικόνα που βγάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ως σχήμα συνεργασίας, δεν είναι εικόνα νέας συλλογικότητας με ανανεωτική δημιουργική πολιτική. Περισσότερο φαίνεται σαν παλιωμένος πίνακας, με δυσνόητες κι ασύμπτωτες εσωτερικές γραμμές. Δυστυχώς την ελληνική αριστερά την έχει σφραγίσει βαθιά η ήττα, η διάσπαση, η κατάρρευση, ο δογματικός συγκεντρωτισμός κι ο φραξιονισμός, η πολιτική θεολογία της μιας αλήθειας για την ιστορική σωτηρία. Αλλά και η ευρωπαϊκή αριστερά βιώνει παρατεταμένη περίοδο πολιτικής αδυναμίας κι εσωτερικών διεργασιών. Ομως η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και η αυτοδιάψευση του νεοφιλελευθερισμού προκάλεσαν μεγάλες ανατροπές, μεταβάσεις κι αλλαγές, που η αριστερά απελευθερωμένη απ' τις στρεβλώσεις του παρελθόντος της, θα μπορούσε ν' αξιοποιήσει, για την εναλλακτική προοπτική.

* Επανεμφάνιση Αλαβάνου, έκτακτο συνέδριο, μήπως «το κοστούμι» της αριστεράς απαιτεί... πολλές πρόβες;

- Θα έλεγα ότι ο ΣΥΝ χρειάζεται περισσότερη δημοκρατική σύνθεση στο εσωτερικό του, μεγαλύτερη ανανέωση σε ιδέες, πρακτικές και στελέχη, βαθιά αλλαγή στον πολιτικό του ρόλο και στις σχέσεις του με την κοινωνία και τα νέα κινήματα. Τα κοστούμια της αριστεράς δεν είναι ετοιμοπαράδοτα, ούτε μεταποιημένα από τα ετοιματζίδικα της ιστορίας ή τα ιερατεία, που μοιράζουν άμφια και πετραχήλια, ως αιώνια κι αναντικατάστατη ηγεσία. Η εποχή μας δεν θέλει κομματικά και πολιτικά ομοιώματα άλλων εποχών. Θέλει γνήσια και ουσιαστικά γνωρίσματα ανανεωτικής δημοκρατικής και ριζοσπαστικής πολιτικής, που θα συμβάλει δημιουργικά στη στήριξη της κοινωνίας, την ανασύνθεση του κομματικοπολιτικού συστήματος, τη διεύρυνση της δημοκρατίας και την οργανική ανασηματοδότηση της αριστεράς για τον 21ο αιώνα, ως δύναμης ικανής να εμπνευστεί και να διεκδικήσει αγωνιστικά την εναλλακτική πρόταση.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
ΣΥΡΙΖΑ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Αγρότες
Ολα ανοιχτά στα μέτωπα των τρακτέρ
Οι πέντε «φυλές» των συνδικαλιστών του Κάμπου
Ευρωπαϊκή Ενωση
Στις πλάτες του Θαπατέρο
Τρία σενάρια στήριξης της ευρωζώνης
Χοντρό παιχνίδι κόντρα στο ευρώ
Οι «φιλέλληνες» του Νταβός
Κυβέρνηση
Το κρυφό χαρτί των 5,5 δισ.
Βαρύς Φλεβάρης για τον Γιώργο
Υποτίμησαν τους αντιπάλους
Εξεταστικές επιτροπές
Το «πελατολόγιο» των εξεταστικών
Υπόθεση Βατοπεδίου
Ακυρες οι πωλήσεις των ακινήτων απ' το Βατοπέδι
Δομημένα ομόλογα
Δομημένη εγκληματική οργάνωση «Ακρόπολις»
ΛΑΟΣ
Χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη
Νέα Δημοκρατία
Αποστάσεις ασφαλείας από τον Καραμανλή
ΠΑΣΟΚ
Ενας είναι στο κόμμα
Συνέντευξη: Αννα Διμαντοπούλου
«Το παγόβουνο είναι μπροστά μας»
Συνέντευξη: Νίκος Κωνσταντόπουλος
«Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται σαν παλιωμένος πίνακας»
ΣΥΡΙΖΑ
Συνέδριο η βάση διάσπαση η τάση
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Ελληνοτουρκικές σχέσεις στις παλιές, καλές εποχές
Υπουργείο Εσωτερικών
Εσωτερική υπόθεση η μειονότητα της Θράκης
Κυπριακό
Και όμως κινείται