Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

ΑΝ-ΕΞΟΔΟΣ

  • Τα σπαράγγια και η Χάιντι

    Η ΑΝΟΙΞΗ έρχεται και μαζί μ' αυτήν τα σπαράγγια. Μου τα είχε μάθει ο Καρακατσάνης. Οδηγούσε σ' ένα χωματόδρομο της Παιανίας, ανάμεσα στα χωράφια, όταν αίφνης μου είπε: «Σπαράγγια», υποδεικνύοντας παράλληλα κάτι άγνωστο ακόμα σ' εμένα. «Πήγαινε να τα κόψεις», συνέχισε. Βγήκα από το αυτοκίνητο, χάζεψα γύρω μου και στη συνέχεια στράφηκα και τον κοίταξα ερωτηματικά.

     Μουρμουρίζοντας αυτός, σήκωσε χειρόφρενο, κατέβηκε και σε λίγο κρατούσε στα χέρια του τέσσερα-πέντε χοντρά, άγρια σπαράγγια. Η εκπαίδευσή μου συνεχίστηκε και την επομένη, αν θυμάμαι δε καλά, η Ρούλα Καρακατσάνη μού έδειξε και τις λαδίτσες, κάτι πεντανόστιμα χόρτα που φυτρώνουν κάτω από τις ελιές.

    Πέρσι τέτοια εποχή μάζευα σπαράγγια στον Λαύκο Πηλίου. Για να ακριβολογούμε, όποιος ήθελε να δοκιμάσει έστω και ένα, έπρεπε να περάσει από την κουζίνα μου. Και βέβαια παραπληροφορούσα για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Ενας παππούς με είδε που τρυγούσα μια μεγάλη σπαραγγιά έξω από την αυλή του και με ρώτησε αν τρώγονται. «Για τα ζώα τα μαζεύω», απάντησα, αφήνοντάς τον με την απορία για τον Αθηναίο που εξέτρεφε κατσίκες.

    Εβγαινα με τις σακούλες, μία για τα μεγάλα σπαράγγια, μία για τα μικρά της ομελέτας, μία για χόρτα, μία για τσιτσίραβλα, μία για φτέρες κι έπαιρνα το μεσαιωνικό καλντερίμι που οδηγεί προς τη Μηλίνα. Καλού κακού κρατούσα κι ένα χοντρό μπαστούνι, ξορκίζοντας έτσι πιθανές συναντήσεις με φίδια κι άλλα εξωτικά ζωντανά που παρεπιδημούν στην περιοχή. Χανόμουν με τις ώρες μέσα στους ελαιώνες, έκανα το κατσίκι στους βράχους, έμπαινα στην κοίτη του ποταμιού που δεν κρατούσε πολύ νερό. Με την τότε ανεργία να τσακίζει κόκαλα, προσπαθούσα να φανώ χρήσιμος στους φίλους μου, γεμίζοντας τις κουζίνες τους χορταρικά, ενώ παράλληλα φαντασιωνόμουν το μικρό σπίτι στο λιβάδι με χήνες, πάπιες, κότες και απαραιτήτως μια ροδομάγουλη σαν ζουμερό ροδάκινο Χάιντι.

    Και στους φίλους μου εξηγούσα πως υπάρχουν δυο λογιών φτέρες: η μία, η πικρή, δεν τρώγεται, η άλλη είναι ιδανική για τουρσί αλλά και για τηγάνισμα. Τους έβραζα και τσιτσίραβλα, που με ξίδι και σκόρδο είναι ό,τι πρέπει για το τσίπουρο. Λάμβανα και παραγγελίες. Ο Μανταίος μού είχε ζητήσει πορτοκάλια. Βρήκα ένα σπίτι με ανοιχτή την αυλή του και καμιά δεκαριά πορτοκαλιές κατάφορτες μέσα. Γέμισα μια μεγάλη σακούλα και του την πήγα όλο χαρά. Σοβαρότατος ο Πέτρος, με ευχαρίστησε για τα... νεράντζια, λέγοντάς μου ότι θα τα έκανε γλυκό και ανανέωσε το αίτημά του για πορτοκάλια.

    Φέτος δεν με τρώει η ανεργία, αφού η εφημερίδα άνοιξε, με τρώει όμως η νοσταλγία, για ό,τι δεν μπορώ να μαζέψω και να φάω, για το μικρό σπίτι στο λιβάδι και τη ροδομάγουλη σαν ροδάκινο Χάιντι. Αλλά και για τον Θύμιο, γι' αυτό, δοθείσης ευκαιρίας, λέω να πάω στην Παιανία και να του κάνω ένα προσωπικό μνημόσυνο μαζεύοντας σπαράγγια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Βιβλίο
Τραγουδώντας το θάνατο
Η επάνοδος του φασισμού
Εικαστικά
Γενέθλια τέχνης της Γκιόκο Ονο
Τα πορτρέτα του Ουίλσον
Εικαστικές οφθαλμαπάτες
Ανεργίτσα και πειναλέων
''Τελευταίες πινελιές'' της Οπυς Ζούνη
Θέατρο
Η Ελλάδα εμπνέει αλλά και πληγώνει
Στα χρόνια της κατοχής
Καυστικό σχόλιο για την υποκρισία
Ο ...''Τζόρνταν'' επιστρέφει
Ρωμαίος και Ιουλιέτα στη Λυρική
Ο Ελλην Βρυκόλαξ
Κρυφακούω συστηματικά
Κινηματογράφος
Γοητεύει ηθοποιούς και σκηνοθέτες...
Αλήθειες και μύθοι για τον Δράκουλα
Διαφοροποιημένη η Κέιτ Γουίνσλετ
Επιστρέφει με δύο ταινίες ο Ρέντφορντ
Η εκεδίκηση της μυστηριώδους γαλλίδα
Αρωμα από φιλμ νουάρ
Η Χιονάτη στη Σεβίλη
Το παρελθόν επιστρέφει
Γίγαντες σε 3D
Ερωτας και μυστήριο
ΜΑΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
Λογοτεχνία
Στη σκιά της Ιστορίας
Μουσική
Οχι στα μουσικά γκέτο
Χατζιδάκις με τραγούδια και σχόλια
Η ''ευλογημένη'' έρχεται στην Αθήνα
''Ντελικατέσεν'' με τη Misia
7+1 νύχτες με Αλεξίου
Ροκ διήμερο από τα παλιά
Ρεπορτάζ
Διατηρητέα μόνο τα μπαρ