Έντυπη Έκδοση

Ο μαφιόζος της διπλανής πόρτας

Οικείος μέσα από το θέατρο, την TV και το σινεμά, ο Στέλιος Μάινας πρωταγωνιστεί τώρα και στην «Οπερα της Πεντάρας»

«Αφέντες, το γνωρίζετε καλά: τον άνθρωπο τον θρέφει η διαφθορά». Δεν υπάρχει ίσως πιο επίκαιρος στίχος, στις μέρες που διανύουμε, απ' αυτόν του Μπρεχτ στην «Οπερα της Πεντάρας».

Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται η κερδοφόρος επιχείρηση του Ιερεμία Πίτσαμ, εφευρέτη... πέντε βασικών τύπων ζητιανιάς (μεταμορφώνει υγιείς σε ανάπηρους και τους εξαπολύει να ζητιανέψουν εκμεταλλευόμενοι τη συμπόνια του κόσμου), καθώς και η συμμορία του μαχαιροβγάλτη Μακίθ.

Το διασημότερο έργο του Μπρεχτ, σταθμός στην ιστορία του θεάτρου όχι μόνο για το πολιτικό του μήνυμα αλλά και τις αθάνατες μουσικές του Κουρτ Βάιλ, σκηνοθετεί ο Θέμης Μουμουλίδης σε μια παράσταση σύγχρονης όψης (σκηνικά-κοστούμια Γιώργου Πάτσα) που θα περιοδεύσει σ' όλη την Ελλάδα ξεκινώντας στις 18, 19 και 20 Ιουνίου από το θέατρο Μπάντμιντον. Τον ρόλο του Μακίθ ερμηνεύει ο Στέλιος Μάινας δίπλα στους Μάνο Βακούση, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Ρένια Λουιζίδου, Αλέξανδρο Μπουρδούμη, Νάντια Κοντογεώργη, Ηλία Κούνελα.

Η «Οπερα της πεντάρας» είναι διασκευή της «Οπερας του ζητιάνου» του Τζον Γκέι που παρουσιάστηκε πριν από διακόσια χρόνια στο Λονδίνο.

Ο Μπρεχτ, ο συγγραφέας που κατάργησε την ψευδαίσθηση στο θέατρο προτείνοντας στο θεατή αντί της ταύτισης την κριτική σκέψη, κατασκεύασε ένα έργο λαϊκό, μια σατιρική μουσική κωμωδία που παραπέμπει πότε σε καμπαρέ και πότε σε τσίρκο: πρόζα, μουσική (πρωτοπαρουσιάστηκε με όλων των ειδών τα λαϊκά όργανα μέχρι και λατέρνα), τραγούδι, χορό.

Ο Στέλιος Μάινας ερμηνεύει τον Μακίθ, το γρηγορότερο μαχαίρι, το λατρεμένο των γυναικών, σύμφωνα με τις οδηγίες του Μπρεχτ.

«Τότε είχαμε ευκαιρίες»

«Ο Μακίθ», λέει ο ηθοποιός, «θα μπορούσε να είναι ένας μέσος επιχειρηματίας με καραφλίτσα, κοιλίτσα, εμμονή στις λεπτομέρειες και τους καλούς τρόπους! Ο Πίτσαμ, τον οποίον ερμηνεύει μοναδικά ο Μάνος Βακούσης, με την ευφυή επιχείρησή του, αποτελεί δικλίδα ασφαλείας του συστήματος: οι καταπιεσμένοι δεν εξεγείρονται όταν τους πετάς μερικά ψίχουλα κάτω απ' το τραπέζι».

- Το στρατευμένο, διδακτικό θέατρο του Μπρεχτ εξακολουθεί να μιλάει στην εποχή μας;

«Το έργο, χωρίς "υψωμένες γροθιές", είναι καθαρά πολιτικό. Εζησα την εποχή, που ο Μπρεχτ βρισκόταν σε ημερήσια διάταξη, αφού έγινε παντιέρα του πολιτικού θεάτρου που τότε ανθούσε. Η έλλειψη αξιών αποτελεί το βασικό καμβά κάθε σκηνής. Η διάχυτη διαφθορά δεν είναι αυτή που μας κολλάει σήμερα μουγκούς μπροστά στην τηλεόραση;»....

- Μαφιόζος στο θέατρο, μαφιόζος και στην τηλεόραση, πρωταγωνιστής μιας πετυχημένης σειράς...

«Υποδύομαι έναν τύπο που κληρονόμησε μια τεράστια περιουσία απ' τον αδελφό του κι ένα νυχτερινό μαγαζί μέσα στο οποίο γίνονται απίστευτες παρανομίες. Χαίρομαι μ' αυτή τη δουλειά γιατί είναι πραγματικά πολύ προσεγμένη σε όλα».

- Είκοσι πέντε χρόνια στο θέατρο. Πώς τα αποτιμάτε;

«Κάνω αυτό που αγαπώ και ζω την οικογένειά μου. Είναι λίγο; Η γενιά μου είχε ευκαιρίες. Πηγαίναμε στις οντισιόν και βρίσκαμε δουλειές. Σήμερα οι νέοι, με άπειρα προσόντα, είναι άνεργοι, χωρίς διέξοδο, προοπτική... Βλέπω τον πανικό στα μάτια τους».

- Η υπερπληθώρα των δραματικών σχολών;

«Το όνειρο των σημερινών νέων είναι να γίνουν ηθοποιοί ή τραγουδιστές. Τότε ντρεπόμαστε και να το σκεφτούμε. Από τα δεκαπέντε παιδιά της σχολής μου, τα οκτώ φοιτούσαμε κρυφά».

- Πώς βλέπετε το Φεστιβάλ Αθηνών;

«Τόσο ο Γ. Λούκος όσο και ο Γ. Χουβαρδάς έχουν δηλώσει ότι αξιοποιούν τους καλύτερους των καλυτέρων. Οι υπόλοιποι μάλλον περισσεύουμε... Δεν παραπονιέμαι. Αλλωστε ο Χουβαρδάς με ζήτησε στην αρχή της θητείας του, όμως είχα "κλείσει". Εργάζομαι συνεχώς, δεν μιλάω ως αδικημένος. Ο Λούκος έκανε μια ριζοσπαστική τομή: μέσα σε μια νύχτα άλλαξε προς το καλύτερο τα πάντα. Δεν γίνεται να είσαι καλός με όλους. Οπως και ο Χουβαρδάς προσπαθεί να φέρει το Εθνικό στην πρώτη γραμμή. Ανέβηκε ο πήχυς για καλλιτέχνες και θεατές. Πώς ν' ανταγωνιστώ ως Μακίθ τον Σαμ Μέντες και το "Χειμωνιάτικο παραμύθι"; Εγώ είμαι το παιδί από το Βύρωνα... Αν έχω μια ένσταση, αφορά αυτό που συνήθως συμβαίνει ερήμην μας: ο εγκλωβισμός μέσα σ' ένα κύκλο φίλων. Τα κλαμπ δημιουργούν ολοκληρωτικές συμπεριφορές που απομακρύνουν απ' το στόχο. Εγώ δεν ανήκω σ' αυτές τις παρέες».

- Ποιες είναι οι δικές σας παρέες;

«Το σπίτι μου... Ως επαγγελματίας ανταποκρίνομαι σε ό,τι με ενδιαφέρει. Η δικαίωση του ηθοποιού γίνεται στα μάτια των συναδέλφων του κι όχι του κόσμου, όπως λέμε συνήθως. Το κοινό σε ταυτίζει συχνά με ρόλους κι αυτό είναι λάθος».

- Είστε δηλωμένος ψηφοφόρος του Συνασπισμού...

«Είμαι Ρηγάς από το 1975. Αριστερός σημαίνει να βάζεις το "εμείς" αντί του "εγώ". Ο Συνασπισμός διακατέχεται από μια ευχή και μια κατάρα μαζί: τον πλουραλισμό. Οσο περισσότερο ανοίγει, τόσο χάνει τη συμπαγή του ταυτότητα.... Σήμερα η αριστερά πρέπει να παίξει ουσιαστικό ρόλο. Δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας, πρέπει να δοκιμάσει την πολιτική του στην πράξη, στην εξουσία, γιατί όχι;» *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
53η Μπιενάλε Βενετίας
Ο καλλιτέχνης είναι γυμνός
Η μηχανή των ποιητών
Αγορά βιβλίου
Εκρηξη στο μυθιστόρημα
Αστυνομικό μυθιστόρημα
Στη θάλασσα με τους ντετέκτιβ
Βιβλίο
Αρειανοί στον πλανήτη Μελιτζάν
Η αγία ελληνική οικογένεια
Αντίο, κύριε Ζούκερμαν
Γερμανικό Θέατρο του Βερολίνου
Ανθρωποι και ποντίκια
Εκθεση
Με το πενάκι του Φελίνι
Εκθεση ζωγραφικής
Με πέτρα, νερό και έντονα χρώματα
Θέατρο
Μια παράσταση σαν συναυλία
Κινηματογράφος
Ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι
Προσοχή, πτώμα στον κήπο
Κοινοτικές επιδοτήσεις
820 εκατ. ευρώ ζητούν διαχειριστή
Μουσική
Ρόκερ απ' τον τόπο σου
Ακολουθώντας τα είδωλα
Συνέντευξη με τη Μόνικα Μπελούτσι
Monica Bellucci
Συνέντευξη: Μίκαελ Χάνεκε
Τα παιδικά χρόνια του φασισμού
Συνέντευξη: Σίνεντ Ο' Κόνορ
«Ο Ομπάμα ήρθε όπως ο Χριστός»
Συνέντευξη: Σαρλότ Γκενσμπούργκ
«Εφτασα στα άκρα και το απόλαυσα»
Συνέντευξη: Στέλιος Μάινας
Ο μαφιόζος της διπλανής πόρτας
Συνέντευξη: Φώτης Κρικζώνης
Μισόν αιώνα μπάρμαν
Φεστιβάλ Αθηνών
«Μεφίστο» με πολυμέσα
Αφιερωμένα εξαιρετικά στον Ρίτσο
Χορός
Χορεύοντας με τον Μπετόβεν