Έντυπη Έκδοση

Η ιερά οδός της απώλειας

Ο διαγωνισμός των Playmate δεν είναι μόνο μια παρέλαση ωραίων γυναικών με ελάχιστα ενδύματα. Εχουν κοινωνικό ρόλο, καθώς μαθαίνουμε όλοι τι πρέπει να κάνουμε για να μας κοιτάξει το αντίθετο φύλο. Πρώτ' απ' όλα, γυμναστική!

Επιτέλους, η Ιερά Οδός βρήκε το νόημά της, μ' αυτά τα περίφημα καλλιστεία Playmate του Star που γίνονται εκεί κάθε χρόνο. Διότι αυτές οι υποψήφιες είναι κανονικές ιέρειες, παραδομένες σε εκμαυλιστικούς χορούς, μέσα σε μαύρα δαντελωτά που κολάζουν μέχρι και αρχιμανδρίτη. Σιγά το θέμα, βεβαίως. Αυτό είναι το πιο εύκολο.

Ετσι όπως μπαίνω στο θορυβώδες κέντρο, το μάτι μου πέφτει πάνω στην Ελεωνόρα Μελέτη. Την παρουσιάστρια της βραδιάς, που είναι -όπως αντιλαμβάνεστε- ένα σκαλί πάνω από τις υποψήφιες, από πάσης πλευράς. Σώμα, κομψότητα και πνεύμα, όλα αυτά σε καλές αναλογίες. Είναι η πρωθιέρεια που λέμε, η Αννα Συνοδινού του αρχαίου ερωτικού χορού που παρουσιάζουν τα κορίτσια μας. Τα κοντά, α λα γκαρσόν, ξανθά μαλλιά της είναι όρθια, λες κι έβαλε το δάχτυλό της στην πρίζα, ενώ καθοδηγεί σωστά τα λικνιζόμενα κορμιά με τα μαύρα εσώρουχα: «Οπως η μάνα δεν ξεχωρίζει τα παιδιά της, έτσι κι εγώ δεν ξεχωρίζω τίποτα πάνω της». Ή το άλλο: «Είναι 1,81 και εγώ τουλάχιστον ντρέπομαι να την κοιτάξω στα μάτια!» Και το κορυφαίο: «Να κάνει πολλά παιδιά για να πάρει το επίδομα. Τζάμπα κάνει αγώνα ο κ. Αυτιάς;»

Δηλαδή, βλέπεις τη δεσποινίδα Κυριάκου έτοιμη να κάνει πολλά παιδιά; Πόσα πολλά; Εγώ διαφωνώ. Δεν το βλέπω. Εκείνο που βλέπω είναι τις αέρινες τουαλέτες των κοριτσιών, τα έξοχα εσώρουχα και τη νικήτρια να δηλώνει πως από όλες τις αγορές την ενθουσιάζει περισσότερο η αγορά εσωρούχων και ιδίως οι ζαρτιέρες. Και πως έχει στην ντουλάπα της ένα τρομερό στρινγκ.

Μπροστά μου ακριβώς, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα καλλιτεχνικά γεγονότα, είναι μια παρέα με πούρα. Διότι εδώ στα Playmate υπάρχει μονίμως συνωστισμός επιχειρηματιών. Οχι τόσο επώνυμοι, αλλά περισσότερο άνθρωποι του εμπορίου συχνάζουν σ' αυτές τις επιδείξεις. Ερχονται να ψωνίσουν οι άνθρωποι, να δουν τι θα φορεθεί φέτος τη νύχτα, ούτως ώστε να επενδύσουν αναλόγως στο κατάλληλο σχέδιο τουαλέτας. Ο νόμος του εμπορίου, εξάλλου, είναι πάντα ένας: αγοράζω φτηνά, πουλάω ακριβά. Και όχι ανάποδα, σαν τον Βγενόπουλο. Επομένως, μάλλον υφασματέμποροι πρέπει να είναι τα παιδιά με τα πούρα, διότι όλο λένε: «Να αυτό, ρε Τάκη, είναι καλό κομμάτι!» Και κάτι σημειώνουν.

Κοιτάζω κι εγώ το κομμάτι και, πράγματι, συμφωνώ με τον Τάκη. Είναι σούπερ. Εχει ένα κόψιμο στο πλάι, κάπως κου ντε βον που λέμε, σαν να το πήρε ο αέρας δηλαδή, ενώ από πάνω είναι λοξό. Κάτω στο έδαφος είναι τα παπούτσια, κοκκινωπά ίσαμε 30 πόντους τακούνι, ενώ στο μέσον ξεχωρίζει ένα μποξεράκι σκούρου χρώματος. Και από μέσα τους βρίσκεται ένα σώμα. Να, λοιπόν, αυτή θα είναι η μόδα για του χρόνου, από θέμα ντυσίματος. Διότι, μη νομίζετε, και το να γδύνεσαι ντύσιμο είναι. Το έχει πει και η Ζέτα Αποστόλου, η ηθοποιός που πρώτη γδύθηκε στην οθόνη: όταν οι άλλες γδύθηκαν, εγώ ντύθηκα! Που κάνει το ίδιο ακριβώς.

Η βραδιά κυλάει αγχωτικά. Θα κερδίσει η Μήτρου με το κοντό ή η Κυριάκου με το μακρύ; Ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του. Και η Μελέτη, με το δικό της, που πάντως είναι ευχάριστο, καλύτερο ακόμη και από της Τατιάνας: «Πώς να κυνηγήσει ένας άντρας μια τέτοια γυναίκα, αν έχει να κάνει γυμναστική από το λύκειο; Μόνο με αυτοκίνητο». Ή το πιο αμερικάνικο: «Εχει χόμπι το clubbing. Να, λοιπόν, ένα κορίτσι για δράση. Σίγουρα δεν είναι κορίτσι για πλέξιμο. Γι' αυτό, ξεχάστε τα σύνεργα πλεκτικής».

Και κλείνει με το εφιαλτικό: «Αγόρια, πάρτε το σωσίβιο, γιατί πέφτουμε στα βαθιά!» Δηλαδή, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ελεωνόρας, για να έχεις κάποια τύχη μ' αυτά τα κορίτσια θα πρέπει να τρέχεις από το λύκειο, να μην κουβαλάς μαζί σου βελόνες και να φοράς σωσίβιο! Μπλεχτήκατε; Κι εμείς. Δεν βγάζουμε άκρη...

Για να οπλιστώ με θεωρία, επέστρεψα στο σπίτι και άρχισα να διαβάζω βιβλία θεωρητικά. Λέει ο Νίκος Πουλαντζάς: «Ο κύριος ιδεολογικός ρόλος μετατίθεται από το σχολείο και το πανεπιστήμιο στα μέσα ενημέρωσης». Σωστό! Μα πού το ήξερε ο Νίκος από τότε; Είναι δυνατόν να παράγει ιδεολογία σήμερα ο Μπαμπινιώτης; Οχι, βέβαια. Με τι φόντα; Με τα απαρέμφατα; Μπροστά στη Μελέτη και την Κυριάκου, φαίνεται ιδεολογικά άχρηστος.

Αυτές θα μας κατευθύνουν πλέον στη ζωή, πού θα πάμε για ψώνια, τι πρέπει να κάνουμε ώστε να πετύχουμε, τι να φορέσουμε και, κυρίως, τι προσόντα απαιτούνται ώστε να σε ερωτευθεί μια τέτοια καλλονή. Εδώ ακριβώς η υποψήφια Ευγενία Γκιζέλη, που δεν κέρδισε τίποτα, έδωσε τη λύση: μας είπε πως για να την κατακτήσει κάποιος «δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να έχει χρήματα, αρκεί ένα καλό μυαλό»! Και αμέσως έτρεξε κοντά στο αγόρι της, τον επιχειρηματία Φώτη Γιαννιώτη, για να μας πείσει.

Είναι, δηλαδή, τέτοια η πειθώ αυτών των κοριτσιών, που κάνουν το άσπρο - μαύρο και το δέχεσαι. Για παράδειγμα, η νικήτρια τόνισε ότι, αν ήταν για το καλό της πατρίδας, θα έκανε στριπτίζ στον πλανητάρχη, ενώ μια άλλη κούκλα, η Αλίσια Τρούση, ερωτηθείσα για το αν θα έκανε ό,τι και η Μαντόνα στην ηλικία της, δηλαδή αν θα «πήγαινε» με 20χρονους, απάντησε χωρίς ενδοιασμούς: «Εννοείται πως ναι!»

Οχι, για άνω των 20 δεν είπε.

Ιερά Οδός, η οδός της απωλείας. Εδώ χάνονται τα Playmate. Και του χρόνου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Media
Με λέξεις-κλειδιά
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ)
Άλλα θέματα στην κατηγορία Media της έντυπης έκδοσης
Η δολοφονία του καμεραμάν
Εγκλημα εν ψυχρώ
Η ευρωκάλπη «δεν πουλάει»
Δύσκολο προϊόν για τα media
Καλλιστεία Playmate
Η ιερά οδός της απώλειας
Πόλεμος... εντυπώσεων
Ενας ήρωας με μπόξερ και παντούφλες
Συνέντευξη
«Ο Καραμανλής έχει υποκριτικό ταλέντο»