Έντυπη Έκδοση

Οταν ένα καθημερινό πρόβλημα γίνεται τραγούδι

Μία από τις πρώτες πρωινές σκέψεις των περισσότερων ανθρώπων είναι το τι θα φορέσουν πριν αποφασίσουν να βγουν έξω, για τις διάφορες καθημερινές ασχολίες τους.

Αν εξαιρέσουμε την πρόταση της Madonna με το Dress You Up από το δεύτερο άλμπουμ της, που κυκλοφόρησε το 1985 κι εκτός από τα ρούχα προτίθεται να ντύσει τον αγαπημένο της με την αγάπη της, που θα καλύψει κάθε μέρος του κορμιού του, υπάρχει και η πρακτική πλευρά.

Τα τραγούδια, αρκετές φορές, μέσα από τους στίχους τους δίνουν λύση στα πάντα· έτσι θα αξιοποιήσουμε διάφορες προτάσεις για το καθημερινό ντύσιμο μέσα από γνωστά και άγνωστα τραγούδια.

Οι προτάσεις που ακολουθούν, αφορούν μόνο τον ανδρικό πληθυσμό, άλλωστε οι γυναίκες καλύπτονται περισσότερο από τα φυσικά τους χαρίσματα και μπορούν να περιμένουν μία μελλοντική αναζήτηση.

Ενα καλό πουκάμισο βοηθάει πάντα τη γενική εικόνα και το θαλασσί είναι ένα χρώμα που ταιριάζει στους περισσότερους. Ο Σταύρος Κουγιουμτζής είχε γράψει τη μεγάλη επιτυχία του Γιώργου Νταλάρα σε στίχους του Ακου Δασκαλόπουλου (1974).

Ασπρο ήταν το πουκάμισο που φορούσε ο Στέλιος Καζαντζίδης το 1956 στο τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη, ήθελε όμως να το βάψει μαύρο, για να ταιριάζει με τα μάτια της αγαπημένης του.

Ο Στέλιος τραγουδούσε και το Κάτω απ' το πουκάμισό μου, σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Χρήστου Νικολόπουλου, στο άλμπουμ τού 1975 Υπάρχω.

Εγώ το πλουσιόπαιδο, μεγάλη επιτυχία του Μανώλη Χιώτη το 1952, με πρώτο ερμηνευτή τον Χρήστο Γιάννα, αλλά και εδώ τον Καζαντζίδη να γνωρίζει λίγο αργότερα μεγάλη επιτυχία: Εγώ το πλουσιόπαιδο που ζούσα σε σαλόνια, για δέστε πως κατάντησα, με άπλυτα πουκάμισα και τρύπια παντελόνια

ω! κι ας ζούσα σε σαλόνια.

Κρεμεζί ήταν το πουκάμισο για τη Μαρινέλλα στο Παιδί απ' την Ανάβυσσο, και άσπρο για τον Μανώλη Λιδάκη στο Ούτε που ρώτησα των Γιάννη Σπανού, Λίνας Νικολακοπούλου, το 1990.

Στα πουκάμισα αναφέρονται και τα Ενα πουλί στην ποταμιά-Δήμητρα Γαλάνη, Τρελός ή παλικάρι-Κώστας Χατζής-Μαρινέλλα, Κίτρινο πουκάμισο-Γιώργης Χριστοδούλου.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης έχει γράψει το Μια μέρα μιας Μαίρης, που περιγράφει γλαφυρά πολλά από τα προβλήματα μιας σύγχρονης νοικοκυράς, με τη φωνή της Αφροδίτης Μάνου:

Μόλις ξυπνήσω το πρωί, πολύ πρωί, πριν ξημερώσει δηλαδή καλά καλά,

λέω από μέσα μου, μουλάρι, σήκω ντύσου γιατί εδώ σε περιμένουνε πολλά

και τότε τρέχω να ξυπνήσω, να ταΐσω, να ποτίσω και να ντύσω τα παιδιά

ενώ παράλληλα ετοιμάζω πρωινό για τον πασά.

Του το πηγαίνω στο κρεβάτι κι αυτομάτως κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό,

πάω γραμμή για να ψωνίσω κι ο χασάπης μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κώ...

να 'χω το νου μου κάθε μέρα για πουκάμισο και σώβρακο καινούριο καθαρό

κι αλίμονό μου αν το ξεχάσω και δεν βρει ζεστό νερό.

Ο Νίκος Κυπουργός, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, έγραψε το Απ' τα κουμπάκια ανάμεσα για τη Χάρις Αλεξίου: Τι κι αν φορείς πουκάμισο που ώς το λαιμό, που ώς τον λαιμό κουμπώνει, απ' τα κουμπάκια ανάμεσα ο έρωτας, ο έρωτας τρυπώνει...

Για παντελόνι, μία καλή πρόταση είναι αυτή του Δημήτρη Κοντογιάννη, σε μουσική Νίκου Ξυδάκη και στίχους Μανώλη Ρασούλη (1979):

Το κοτλέ παντελονάκι που φοράς, το παρατηρώ, καλέ, σαν περπατάς.

Περνάς κι ο νους σου δήθεν στα μαθήματα, περνάς κι αφήνεις πίσω χίλια θύματα.

Το 1950, ο Γιώργος Μητσάκης είχε προβλέψει με τη Βαλεντίνα ότι τα κορίτσια θα φορούσαν σε λίγα χρόνια παντελόνια και ο Μανώλης Μητσιάς το επιβεβαίωσε, το 1973, με το Κορίτσι με τα παντελόνια, σε μουσική Λίνου Κόκοτου και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Τα παντελόνια υπάρχουν επίσης στους στίχους των ακόλουθων τραγουδιών: Ροκ-Αλκηστις Πρωτοψάλτη, Στο σουπερμάρκετ-Δημήτρης Πουλικάκος, Στην πίσω τσέπη του μπλουτζίν- Κατερίνα Κυρμιζή, Μας βαράνε ντέφια-Διονύσης Σαββόπουλος (1983), Ενας Απάτσι στα Pubs, με τον Νικόλα Ασιμο: Αργά να τρως τ' αγγούρι,

μπας και σου φέρει γούρι, τα ζωδιακά να τα μάθεις απ' έξω

πάει καλά, κι ο Μόρισσον ο Τζιμ στη μόδα σα μπλουτζίν.

Μια πρόχειρη λύση είναι και η μπλούζα, που υπάρχει στο ομώνυμο τραγούδι με την Ελένη Βιτάλη, που έγραψαν οι Γιάννης Σπάθας, Λίνα Νικολακοπούλου.

Για κάλτσες δεν υπάρχει πρόβλημα, μπορείτε να αξιοποιήσετε την πρόταση της Ρόζας Εσκενάζυ, Δίχως κάλτσες περπατούν, από το 1934.

Οσοι προτιμούν ή είναι υποχρεωμένοι να φορέσουν σακάκι, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Σακάκι του Ανέστη Δελιά, το Ριγέ σακάκι του Σπύρου Ζαγοραίου. Από το 1948 είναι το Πάλιωσε το σακάκι μου, του Βασίλη Τσιτσάνη, και του 1970 Το σακάκι μου κι αν στάζει, με τον Γιώργο Νταλάρα.

Για το κοστούμι η Σοφία Βέμπο, από το 1956, είχε προβλέψει τη σημερινή οικονομική κατάσταση: Δεν είναι γόης, δεν είναι ωραίος και κολυμπάει μέσα στο χρέος, γιατί;

Κι ένα κοστούμι μονάχα έχει, που το φοράει χιονίζει- βρέχει, γιατί;

Αντιθέτως, η Καίτη Γαρμπή είχε διαφορετική άποψη και έδινε σημασία μόνο σ'αυτό Το κάτι:

Δεν μ' ενδιαφέρει αν στο ποτό καπνίζεις πούρο δεν μ' ενδιαφέρει αν είσαι γόνος ευγενών κι αν είν' Αρμάνι το κουστούμι σου το σκούρο κι έχεις και μπλοκ επιταγών.

Για τις κρύες μέρες του χειμώνα υπάρχουν μερικές καλές επιλογές, όπως το Παλιό μου παλτό, του Λάκη Παπαδόπουλου, σε στίχους της Σάννυς Μπαλτζή, με τον Χρήστο Δάντη, Το παλτό του Γ. Νταλάρα, Η θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη, με τον Διονύση Σαββόπουλο να αναφέρεται στο πράσινο παλτό και το Ηρθε ο χειμώνας του Πάνου Τούντα από το 1946: Ηρθε ο χειμώνας, κι ο κοσμάκης τα 'χει χάσει και παλτουδιά καινούργια τρέχει ν' αγοράσει, μα το δικό μου κι αν επάλιωσε παλτό, φράγκο δεν δίνω κι ούτε νοιάζομαι γι' αυτό.

Βέβαια, πάντα υπάρχει η εύκολη λύση των μπουφάν που, όπως τραγουδά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης στο Τζιν Τζιν Τζιν, μας πάνε αρκετά. Μπουφάν υπάρχει και στους δραματικούς στίχους του Παύλου Μάτεσι για τον Κουρσάρο του Λάκη Παπαδόπουλου, με την ερμηνεία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου: Στην άσφαλτο κουρσάρος, με καράβι τη μοτοσυκλέτα, παντιέρα το μπουφάν το πλαστικό.

(...) Στα 18 σου έσπασες τα φρένα, ταξιδεύεις για ταξίδια άλλα.

Ο Λάκης με τα Μπλε παπούτσια μάς καλύπτει για να μην κυκλοφορούμε ξυπόλυτοι.

Η απαραίτητη για πολλούς γραβάτα καλύπτεται με την επιτυχία της Ρίτας Σακελλαρίου Είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα και για τους πιο ψαγμένους, με τα Χαιρετίσματα του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, σε στίχους Αφροδίτης Μάνου: Εγώ δεν θέλω τον αρμόδιο να παίξω, να αποφασίζω κεκλεισμένων των θυρών,

είμαι απ' αυτούς που πάντα μένουνε απ' έξω, γιατί δεν έχω ούτε γραβάτα ούτε παπιγιόν.

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι,

παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω, σας αγαπάω, μα δεν παντρεύομαι.

Τέλος, για τους παλαιότερους, Το γελεκάκι, από το 1936, με τη Μαρίκα Νέζερ, τον Πέτρο Επιτροπάκη και τον Μ. Ζαφειρίδη, είναι μία καλή ενίσχυση για τις κρύες μέρες τού χειμώνα.

Ενα μαγικό καπέλο είναι ιδανικό για να κλείσει τις προτάσεις για την γκαρνταρόμπα μας μέσω τού Ηρθε ένας μάγος του Νίκου Ζούδιαρη, που γράφτηκε για τον Αλκίνοο Ιωαννίδη: Ηρθε ένας μάγος που έβγαζε ήλιους απ' τα μανίκια κι απ' το καπέλο του έπεφταν νησιά, έκλεισε μες στη χούφτα σου θαλασσινά χαλίκια, άνοιξες και πέταξαν πουλιά.

Ολα αυτά που αναφέρθηκαν είναι περιττά αν πέσετε στην ηρωίδα που φαντάστηκε μέσα από τους στίχους του στο Ιχνος, με τη Λένα Αλκαίου, ο Γιώργος Κρητικός, σε μουσική του Γιάννη Νικολάου: Αναψα τσιγάρο με τα ρούχα σου, ίχνος δεν θα μείνει από σένανε κι έριξα τη στάχτη μες στην κούπα σου, που 'πινες τα χρόνια μου, έπινες και μένανε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Ενας μουσικός θησαυρός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Τύφλωση προσώπου
Ουέλς σε μετάφραση Παπαδιαμάντη
Ο Μαρξ παραμένει επίκαιρος;
Ο λόγος της απουσίας
Η ευκαρπία του καθηγητή Π.Δ. Μαστροδημήτρη
Φρενιάσματα
Περιήγηση εντός και εκτός τού εγώ
Πού οδηγεί η πολιτική της συναίνεσης;
Οψεις ανάγνωσης
Το καλό εξώφυλλο δεν είναι προϊόν συνταγής
Μουσική
Σαν παλιό καλό κρασί - Κ.Π. Καβάφης. Λένα Πλάτωνος, Γιάννης Παλαμίδας Μικρή Επίδαυρος, 9 και 10 Ιουλίου 2010
Δυο κριτικές για το ίδιο βιβλίο
Το ρίγος της ύπαρξης
Θέατρο σκιών
Μια επιστολή από την Κομοτηνή για τον Καραγκιόζη
Μεταδίδει από το Βερολίνο ο Βασίλης Κοντόπουλος
Η ευαίσθητη θηλυκή υφήλιος της Λουίζ Μπουρζουά και ο Χανς Μπέλμερ
Φιλοσοφία
Ο πλατωνικός Τίμαιος και κάποιες σκέψεις πάνω στο κοσμολογικό πρόβλημα
Από τις 4:00 στις 6:00
Ενας μουσικός θησαυρός
Οταν ένα καθημερινό πρόβλημα γίνεται τραγούδι
Άλλες ειδήσεις
Περίεργα ξένος
Ο Διονύσης